Iedere week bespreken Rolf Slotboom & Gerthein Boersma op informele wijze niet alleen de pokerwereld, maar ook hun eigen beslommeringen.Op droogkomische, satirische en soms zelfs roddelachtige wijze delen zij iedere week hun opvattingen met PokerCity, door de lezer een blik te gunnen op hun ongecensureerde mailverkeer.
Elke woensdag verschijnt zo’n mail online, en de week erop de reactie van de ander.
Eerdere afleveringen: klik hier
Week 31
Mannetje,
Deel 31 al in onze wekelijkse filmrubriek! Wat vliegt de tijd, he. En ik kan je verzekeren: ik vind het nog steeds leuk! Hoewel ik (zelfs uit mijn eigen, toch alleszins beperkte) vriendenkring verhoudingsgewijs veel klachten begin te ontvangen over het vermeend hoge “highbrow” gehalte van onze mailwisseling. Of, in plain Nederlands: “Jullie lullen te moeilijk!”
Nu sta ik bij velen bekend als de ik-gerichte, narcistische zelfpromotor met last van tunnelvisie, en die geen boodschap heeft aan welke vorm van kritiek dan ook. En inderdaad… dat is een niet al te slechte omschrijving van mijn persoonlijkheid! Niettemin ben ik bereid tot een eenmalige, kleine knieval richting ons lezerspubliek. Daarom Gerthein, nog eventjes geen antwoord op jouw vraag over hoe ik mijn toekomst zie (volgt later wel eens in een aparte column), en ook jouw voortdurende gewauwel over het schijnbaar-fantastische-maar-in-mijn-beleving-toch-echt-belabberde Starship Troopers roep ik bij dezen een halt toe. Eventjes had ik het plan om nog kort in te gaan op het door “zelfverklaard lekkere-wijvenkenner Pitboss” (mooie typering van jouw hand – kreeg voor eventjes zelfs een kleine glimlach op mijn lippen!) waarschijnlijk zeer gewaardeerde Showgirls. Maar ook die film gooi ik hierbij precies waar hij hoort: onder in de kattenbak, opgevouwen tussen de oude kranten.
Derhalve, speciaal voor de trouwe lezers van dit stuk een duidelijke, korte / bondige en vooral in-your-face opsomming van vijf zaken in het poker waar ik mij recentelijk nogal over heb verwonderd. Vandaar ook dat het stuk gewoon een titel krijgt… als ware het een echte column. :)
————————
Wonderlijk!
Ik zit nu toch al lang in het poker, beste Gerthein – maar verwonderen over ons rare wereldje doe ik mij nog steeds. Zomaar vijf puntjes die mij de afgelopen paar weken zijn opgevallen:
- Fluwelen handschoentjes
Al jaren word ik door een vrij grote groep mensen kritisch benaderd vanwege mijn vermeend-te-kritische benadering van een aantal Nederlandse pokeraars. Deze kritiek van mijn kant is vaak simpelweg te omschrijven als: “Kijk eens naar de resultaten van enkele grote spelers – lang niet in overeenstemming met de reputatie die zij hebben.”
Ook vlak voor de WSOP schreef ik weer zo’n stukje, waarop enkele woedende reacties volgden van niet alleen ‘gewone’ mensen, maar ook van pokerjournalisten die erg harde woorden richting mij hadden. (En die soms zelfs het door mij gebruikte ‘bewijsmateriaal’ in twijfel wensten te trekken.) Echter, toen deze zelfde spelers bij de WSOP wederom slecht presteerden, eigenlijk precies in lijn met wat ik al die tijd al beweerde, toen hoorde ik deze journalisten niet! Eigenlijk alleen de prestaties van enkele onbekende Nederlanders, en misschien Rob Hollink, vielen tijdens deze World Series in de categorie OK tot uitstekend. Want vrijwel alle grote Nederlandse namen presteerden deze zomer zwaar onder de maat! http://www.pokercity.nl/het_grote_wsop_2010_cash_overzicht-025300481410035.aspx
Geeft niets hoor, deze wat mindere resultaten. Immers, we weten allemaal de invloed van variantie, en de korte-termijn-geluksfactor mag in toernooipoker zeker niet worden onderschat. Eén of twee jaartjes wat minder presteren op de tournament trail, tja dat is zelfs voor goede pokeraars een zeer reële mogelijkheid. Echter, wanneer op structurele basis een paar van onze kopstukken onderpresteren, dan lijkt het mij logisch dat journalisten af en toe ook eens een kritische vraag durven stellen richting deze heren – zeker als ze wel richting anderen zeer kritisch durven zijn. Maar de simpele vraag “Beste Piet/Klaas/Truus/Hasan: je resultaten over de afgelopen jaren zijn bepaald niet aansprekend. Wat doe je fout?”… wel, die vraag heb ik de afgelopen maanden niet gehoord.
- “Dat wist ik niet!”
Pokerspelers zijn over het algemeen zeer schrandere knapen. Prima geïnformeerd over allerhande zaken, goed van de tongriem gesneden, en nooit te beroerd anderen te wijzen op domheid bij instanties of bij individuele personen. Veel van dit soort (veelal jonge) pokeraars zijn actief op forums, waar zij met bashes, kwinkslagen en spitsvondigheden van zich doen spreken – en zich daarmee profileren als leuk, interessant, scherp & succesvol.
Een prototype van zo iemand, een vrij goede pokerspeler die werkelijk duizenden posts heeft op Pokernews, was recentelijk in Vegas voor het meedoen aan wat side events op de WSOP. In lijn met zijn kwaliteiten behaalde hij ook inderdaad een redelijke cash. Bij de uitbetaling zei hij tegen de IRS-autoriteiten ter plekke – onderdeel van het Rio – dat hij belasting zou betalen in Nederland, en zo ontkwam hij aan de standaard belastingplicht voor die pokerspelers die geen ITIN (Individual Taxpayer Identification Number) hebben. Zoals bij hem dus – want dit nummer bezat hij niet.
Het was zijn slimmigheid ter plekke dat hij ontkwam aan wat vele pokeraars voor hem wel is voorgevallen: dat zij ter plekke 30% van hun prijs moesten afstaan aan de IRS, waarna soms de eigen Belastingdienst in Nederland ook nog eens langskwam om te pogen een verdere 29% van het prijzengeld binnen te snoepen. Maar het feit dat deze pokeraar, net als zoveel anderen, niet eens wist wat een ITIN was op het moment van uitbetaling, laat staan dat hij voor vertrek naar de VS zich de moeite had getroost er één aan te vragen… dat vond ik zeer opvallend. Zeker omdat het hier een slimme gast betrof die zeer actief is op pokerfora – terwijl er op het toch bepaald niet kleine Pokerinfo letterlijk tientallen threads zijn geweest waarin de noodzaak van deze ITIN is benadrukt.
- Het Kortjakje-effect: altijd stoer, behalve tegen oom agent
Hezelfde Pokernews forum. Tot aan de dag van vandaag dicht bevolkt door gasten die luid roepen hoeveel ‘easy money’ er overal te verdienen is, hoe ongelooflijk slecht de opponenten wel niet zijn, of hoe hoog het niveau is waarop zij zelf opereren. Ik zal geen voorbeelden geven: bezoekers van dit forum (en ook op andere fora hoor, want dit gedrag is zeker niet exclusief voor Pokernews) zullen zeker een flink aantal voorbeelden kennen van posters die zich kenmerken door gedrag van het type “kijk mij eens goed zijn, en wat is mijn opponent een ongelooflijke sukkel, zeg”.
Maar dan komt ineens de Belastingdienst, die blauwe enveloppen stuurt naar juist die personen die online claimen zo goed te zijn. Plotseling is er van de stoere verhalen niet veel meer over! Diezelfde personen verschijnen nu met posts in de trant van “tja dit kan ik nooit betalen”,, “ik ben helemaal niet zo’n goede speler”, of “hoe komen die gasten eigenlijk aan mijn gegevens”. Nou, dat lijkt me vrij logisch: Als je door grootspraak jezelf profileert op openbare fora zonder te voldoen aan de vereiste belastingplicht, dan weet men jou wel te vinden – met je eigen beweringen over dikke verdiensten & edge als circumstantial evidence.
Zoals mijn vader zou zeggen: “’s Avonds een kerel, ’s morgens een kerel.” Maar dat eenvoudige gezegde doet bij veel zichzelf-willen-profilerende pokerspelertjes kennelijk geen opgeld.
- “Wijzelf zijn de enige nieuwsbron”… not!
Ook op hetzelfde Pokernews forum, maar dan in zeer positieve zin: een uitstekend stuk van Edmé Christophe over Poker & Belastingen. http://nl.pokernews.com/poker-strategy/belasting-voor-pokeraars-deel-1-5428.htm Concrete, direct toepasbare informatie; goed beschreven en met prima, to-the-point voorbeelden.
Enig nadeel is wat vaak gebeurt als ergens iets wordt gepubliceerd: het schijnt vaak echt alleen over de eigen winkel te mogen gaan, en complimentjes aan of zelfs maar het noemen van de concurrentie lijken uit den boze. Alsof voor het schrijven van het stuk niet eerst uitgebreid is gekeken naar (en gewinkeld in) onze Poker Inside Financial uitzendingen met de twee leidende autoriteiten op financieel / wettelijk gebied: Justin Franssen & Frans Duynstee.
Het wel noemen van stukken die zijn geschreven in het eigen Magazine of de eigen site, maar het achterwege laten van vrij baanbrekende publicaties bij de concurrent… het is een praktijk die ik best begrijp, maar waar ik mij niettemin nog steeds over verwonder. Simpelweg omdat het enig afbreuk doet aan de (in dit geval zeer hoge) kwaliteit van de geleverde info.
- Pot verwijt ketel
Door de jaren heen ben ik veel criticasters tegengekomen van onze monopolist betreffende het (voormalig?) ‘kansspel’ poker: het onvolprezen Holland Casino, staatsvijand nummer 1 voor sommigen. De gebezigde termen zijn veelal van het kaliber “De rake is echt schandalig”, “Het aanbod is schraal”, “Men heeft schijt aan de kleine speler” en “Het Holland Casino is gewoon legale diefstal!”
Argumenten die weliswaar wat ongenuanceerd zijn, maar waar stuk voor stuk misschien wel enige vorm van waarheid in zit. Des te verwonderlijker dat wanneer deze criticasters dan zelf iets gaan beginnen, de rake vrijwel nooit echt veel lager is, het spelaanbod even schraal is als bij HC, en de algehele betrouwbaarheid slechts zelden die van het zo geminachte staatscasino overstijgt.
Want als zakkenvullen prevaleert boven daadwerkelijk iets constructiefs betekenen voor de pokergemeenschap waar je het allemaal voor zegt te doen – wel, dan ben je mijns inziens geen haar beter dan de club die je altijd zo luid hebt bekritiseerd.
————————-
OK, Gerthein: einde van deze column – en daarmee ook meteen einde van de brief. :) Veel plezier in Praag bij de Unibet Open… en tot volgende week!

— Rolf










