Las Vegas. Sin City. Voor de één het Sodom & Gomorra vanhet Westen, voor de ander het Walhalla van het Poker (zeker in de zomer). Voormijzelf is het echter een tweede thuis. Als je jezelf een nickname alsLarsVegas aanmeet op PokerCity, moet je daar ook aanspraak op kunnen maken natuurlijk!Aangezien ik deze zomer reeds voor de elfde keer deze geweldige stad gabezoeken, ben ik van mening dat mijn claim gerechtvaardigd is.
Van 6 t/m 18 juli zal ik, samen met een groep van 6 vriendenwaaronder mijn vrouw, weer verblijven in deze voormalige militairenederzetting, niet geheel toevallig de data waarop ook het Main Event van deWorld Series of Poker plaats vindt in het Rio Hotel & Casino. Met deredactie van PokerCity (lees: Prins Flip) heb ik afgesproken dat ik een serievan artikelen ga maken. Niet alleen over poker en de WSOP, maar ook over degeweldige stad die Las Vegas (naast het pokeren) is.
Het eerste artikel (in twee delen), dat je nu leest, bestaat vooral uittoeristische informatie. De andere artikelen fabriceer ik in Vegas zelf waarbijhet zal gaan over de prestaties van de Nederlandse pokerspelers in het WSOP Main Event en al onze andereboeiende belevenissen. Een klein voorbeeld daarvan kun je hieronder lezen.
Jetlag deluxe
Vorig jaar was ik ook in Las Vegas, samen met 5 vrienden. Opde tweede dag van onze vakantie was nog niet iedereen hersteld van de jetlag enieder had die avond zijn eigen plan getrokken. Ik was de cash games in onshotel (Flamingo) gaan opzoeken en na een succesvolle sessie kwam ik omstreeks03.00 ’s nachts op onze kamer. Mijn maat Stephan werd wakker door mijnbinnenkomst en vroeg half slapend: ‘Wat gemaakt?’. ‘400 plus’, antwoordde iklachend en begon vervolgens een enthousiast relaas over hoe juicy de cash gamewel niet was geweest.
‘Damn, nu ben ik wakker’, antwoordde Stephan en alsof deduvel ermee speelde ging niet lang daarna onze telefoon. Het was Bas, een vanonze andere kameraden. ‘Zijn jullie ook wakker?’, vroeg hij en voegde daar nogeen welgemeend ‘K*t jetlag’ aan toe. Nadat ik bevestigend had geantwoord sprakhij de klassieke zin: ‘Paar biertjes pakken en wat op de kasten hangen?’. Tienminuten en twee telefoontjes later stond de hele crew met slaperige oogjes inhet casino te bekijken aan welke kasten we dan wel gingen ‘hangen’.
Toernooitje spelen dan maar
Na een vrolijke, door alcoholische versnaperingenopgeluisterde nacht was het inmiddels half acht in de ochtend en we besloten omonze hongerige magen te gaan stillen middels een welverdiend ontbijtje. Onderhet ontbijt zei Stephan: ‘Wat gaan we nu doen? Om 09.00u is een toernooitje bijCaesar’s…’. ‘Goed plan’, klonk het vervolgens in koor en met zes man sterkbesloten we de toernooitafels bij Caesar’s Palace te gaan aanstampen. Heerlijkuitgerust en fris van geest… NOT.
Een paar uurtjes later bevond ik me ineens heads-up metRoger, een van mijn makkers. Hij had zich in een mum van tijd weten teontwikkelen tot minst populaire speler van de gehele pokerroom met zijn verbaleuitspattingen en zijn manier van uitdossen. Desalniettemin wist hij zich op eenJamie Gold-achtige wijze naar de winst (en de door hem zo felbegeerde Caesar’sPalace munt) te knokken. Ik was echter allang in mijn nopjes met mijn tweedeplek en met zijn allen liepen we breed lachend het casino uit.Daar werden we opgewacht door de ‘heerlijke’ warme deken die 40 graden zonbiedt en we besloten dan ook maar snel het heerlijke bed van onze overairconditioning beschikkende hotelkamer op te zoeken. Viva Las Vegas!
See you in Vegas!
Nederlandse spelers die het Main Event spelen en die hetleuk vinden om updates terug te lezen op PokerCity kunnen zich via PM(LarsVegas) bij mij melden of in de reacties onder dit bericht. Leuke tips overbij te wonen Players meetings en Players Parties zijn natuurlijk altijd meerdan welkom!
Morgen lees je hier deel 2 van ‘The LarsVegasChronicles’.
