Iedere zaterdag verschijnt hier een column van Rolf Slotboom.
Rolf is een van Nederlands beste pokerspelers en tevens een internationaal gewaardeerd schrijver van pokerboeken en artikelen.
Poker op tv (2): Veronica Poker/Pokeren met de sterren
Niet lang na de uitzendingen van Master Classics werd wederom een compleet nieuw Nederlands programma in de markt gezet: Pokeren met de sterren, of Veronica Poker, zoals de officiële naam was. Zes bekende Nederlanders werden door topprofessionals Marcel Lüske en Noah Boeken opgeleid tot pokerprof. De beste van deze zes, de uiteindelijke winnaar van het programma dus, zou dan in Las Vegas gaan deelnemen aan de World Series, het grootste pokerevenement ter wereld.
Bij het zien van de eerste aflevering was ik nog redelijk enthousiast. Marcel en Noah toonden een relaxte, natuurlijke omgang met de celebs (zoals ze dat in het dagelijks leven ook hebben), en Master Classics-commentator Arthur van den Meeren was aangetrokken om deze sterren les te geven en op te leiden – en om zo te zorgen voor de ‘serieuze noot’, zeg maar.
Wat ik vooraf echter al vreesde, gebeurde ook inderdaad. Zoals vrijwel altijd waar het gaat om poker op tv wordt er druk uitgeoefend door de programmamakers, en ook door de tv-zenders, om de dingen vooral niet te moeilijk te maken voor de kijkers. Aangenomen wordt dat als je te veel of te inhoudelijk op strategische aspecten ingaat, het grote publiek als gevolg hiervan zal afhaken. Het resultaat van dit alles: een aantal weken lang steeds inhoudslozer wordende pokeractie, waarbij de bekende Nederlanders nauwelijks enige goede strategische adviezen kregen, en waarbij ze in alle eerlijkheid bij de laatste uitzending nog net zo slecht speelden als bij het begin.
Een prachtig idee dus, dit Veronica Poker, met wat ik beschouw als een redelijk goede keuze van bekende Nederlanders (onder wie Lange Frans, Johnny de Mol en Winston Bogarde), daarbij twee charismatische presentatoren en een overduidelijk zeer groot budget. Maar uiteindelijk werd het programma niet meer dan wat beeldvulling voor diegenen thuis die nog niet zo bekend waren met het pokerspel. Mijn handen jeukten toen ik zag hoe, zeker met dit budget, alles veel beter, veel inhoudelijker en veel professioneler had gekund. Nu was al met al het programma niet meer dan ‘bij vlagen aardig’ – en gezien alle mensen die hieraan hadden meegewerkt, was dat simpelweg niet genoeg.
