LIVE REPORTING POKERNIEUWS

 

Elke week beschrijft Julien Nuijten, lid van Team Holland Poker, zijn leven als pokerspeler en alle ervaringen, kennis en anekdotes die daarbij horen. Heb je zelf vragen of interessante pokerhandjes die je graag besproken ziet worden stuur deze dan op naar [email protected] .Deze column verschijnt eerst op Holland Poker. Een dag later publiceren wij hem op PokerCity.


Hieronder vind je de eerste column:

Vragen

Als fulltime pokerspeler heb ik natuurlijk een beetje een vreemde baan waar dan ook regelmatig vragen over worden gesteld. De drie meest gestelde vragen zijn, respectievelijk: “Hoeveel geld verdien je?”, “Vind je het nog wel leuk?”, “Wat maakt jou beter dan andere spelers?”. De eerste vraag ontwijk ik meestal liever en als ik wel antwoord geef zeg ik dat het je niks aangaat. De tweede en derde vraag hangen voor mij nauw samen. Meer en meer mensen spelen poker als een hobby en hebben er ontzettend veel plezier in. Mijn belangrijkste drijfveer om te pokeren is het geld dat erin omgaat, maar ik heb zeker nog wel plezier in het spelletje, dan wel op een andere manier dan de hobbyisten.

Poker is veel meer dan een kaartspel. Alle beslissingen die een goede speler maakt baseert hij op zaken als positie, image, het spel van de tegenstander, voorgeschiedenis, en de kaarten die hij zelf heeft zijn slechts bijzaak. Het zegt mij niks of ik 10 keer in een uur pocket azen krijg als daarbij geen goede situaties komen, vaak kan je veel meer geld verdienen op basis van gunstige situaties dan met het aantal full houses dat je flopt. De meeste hobby pokeraars zijn echter veel meer aan het “kaarten” dan spelers zoals ik, en zijn veel minder bezig met het analyseren van de verschillende zaken die invloed hebben op een situatie, of het psychologische spelletje dat constant aan de gang is. Dan wordt er bij het nemen van beslissingen vaak met de verkeerde dingen rekening gehouden.

Een aantal jaar geleden, lang voordat ik serieus met poker bezig was, las ik eens een boek waar een hoop “tips and tricks” in stonden. Laat ik hier trouwens bij zeggen dat er niet zoiets is als “tips and tricks” voor poker, het gaat allemaal op de manier waarop je nadenkt, omdat elke situatie weer anders is. Maargoed, in dit boek stonden tips als “Whenever you have a small pocket pair, try to see a cheap flop. And remember, no set, no bet!” Dit is natuurlijk een extreem voorbeeld, maar zo hebben de meeste recreatieve spelers een lijstje van regels in hun achterhoofd zitten. Zo zullen veel spelers bijvoorbeeld nooit reraisen als ze niet minstens QQ of AK hebben, hoe aggressief een tegenspeler is. Of ze callen altijd maar 1 straat postflop met een middle pair-hand.

Dit is opzich al voldoende voor een speler om makkelijk uitgebuit te kunnen worden, maar vaak is er nog meer aan de hand dan deze “eigen regels”. Elk persoon is een ander soort pokerspeler, die voor zichzelf een andere set “regels” naar de tafel meeneemt. Maar vaak gaan spelers er vanuit dat zijn tegenspelers dezelfde set van basisregels in zijn spel toepast. Dit is overigens iets wat ook regelmatig voorkomt bij wat serieuzere spelers. Voordat ze een beslissing op de river maken spelen ze de hand in gedachten nog een keer af en bedenken wat de tegenstander zou kunnen hebben. En daarbij worden aannames gemaakt die gebaseerd zijn op hun eigen spel: gedachtes als “Hij kan toch geen 74 hebben, want hij raisde preflop” of “hij zou daar de A72 rainbow flop toch niet raisen met AT, dat is niet goed!”. Het klinkt heel logisch, maar het maakt helemaal niks uit wat jij zou doen in zijn situatie, het enige wat uitmaakt is wat hij doet! En dat is wat ik interessant vind aan poker: om de juiste beslissingen te kunnen maken, moet je jezelf verplaatsen in de gedachten van je tegenspelers, en bedenken wat zij in bepaalde situaties zouden doen en met welke handen ze dat doen.

En hierdoor blijft het spel steeds vernieuwend, hoeveel je ook speelt. Ik speel bijna elke dag en zo’n 5-6 uur per dag, en heb er zeker al meer dan een miljoen handen op zitten. Toch is elke dag weer anders. Je kunt mensen die pokeren in bepaalde algemene groepen indelen, maar iedere speler blijft anders. Hoe meer je speelt, hoe meer verschillende tegenstanders je hebt gehad, en hoe beter je wordt in het inschatten van de gedachtengang van spelers. Daarnaast heb je ook nog het eeuwig dynamische spel dat er bestaat tussen jezelf en andere goede spelers waar je regelmatig tegen speelt. Omdat je allebei als goede speler niet met een “set regels” speelt maar met een open mind, zal je constant bezig zijn met het aanpassen aan elkaars spel, en wanneer er een een verandering aanbrengt in zijn spel zal de ander hier weer een reactie op moeten verzinnen. Zo gaat het maar door. De volmaakte pokerspeler bestaat daarom dus ook niet. Elke professionele pokerspeler die je het vraagt zal je vertellen dat hij veel beter is dan een jaar geleden. Ik ben zelf zeer competitief ingesteld, en elke keer als ik aan het pokeren ben, probeer ik het beste uit mezelf te halen. Maar je bent pas de beste als je van iedereen wint, en ga er maar vanuit dat er altijd spelers zijn wiens huidige tactiek wint tegen die van jouw. En zo herhaalt het zich steeds weer, je moet je weer op een andere manier gaan aanpassen. Je bent nooit de beste speler…