Jarenlang heb ik puur en alleen in legale casino’s gespeeld. Dit betrof de gokpaleizen in Vegas, LA en ook natuurlijk alle casino’s op de Europese Poker Tour. Verrassend genoeg, en in tegenstelling tot wat menigeen denkt, waren juist de casino’s in mijn ‘tweede huis’ Wenen (Concord Card Casino en het onlangs gesloten Poker World) niet 100% legaal. Maar omdat de kwestie daar nu al sinds mensenheugenis onder de rechter ligt (zie ook mijn veelbesproken cover story uit 2006 met voormalig baas van CCC en de huidige toernooidirtecteur van de EPT Thomas Kremser), trekt eigenlijk nauwelijks nog iemand de legale status van deze Oostenrijkse casino’s in twijfel.
De kwestie legaal / illegaal is voor mijzelf nooit zo’n issue geweest. Ik won (voor mijn doen) veel geld in de relatief kleine limit cash games van Holland Casino, werd gewaardeerd door het personeel, en kon in een veilige, betrouwbare omgeving pokeren. Ideaal dus voor een jonge prof met ambities! Voor de dure illegale games was ik toentertijd lang niet streetwise genoeg, en die liet ik dus maar liggen. Ik redeneerde simpel: Als het niet de vele crimi’s waren die mij daar het leven onmogelijk zouden maken, dan zou het wel de baas van de tent zijn geweest die zelf al het geld wilde binnenhalen – en die deze winst niet wilde delen met zo’n eigenwijze blaag als ik die bovendien nooit een hand speelde.
De laatste jaren is het pokerlandschap in Nederland zeer veranderd. Weliswaar heeft er een flinke boom plaatsgehad waardoor er nu in totaal veel meer pokeraars zijn dan vroeger, maar dat uit zich niet direct in heel veel meer illegale clubs. Dat komt mede door het beleid van de Nederlandse regering, ingegeven mede om de staatsbelangen van Holland Casino te beschermen. Enkele schoonmaakacties hadden zo’n vijf, zes jaar terug vrijwel alle illegale pokerhuizen in één klap van de kaart geblazen, en pas de laatste 3, 4 jaar zie je her en der weer wat kleine tentjes ontstaan. Opvallend verschil met vroeger: In ‘mijn tijd’ had het Holland Casino goedkoop limit poker in een rustige, aimabele sfeer, en werd in de shabby clubs door veelal iets minder eerbare heren om hoge inzetten no-limit hold’em of five card stud gespeeld. Nu is dit anders! In de loop der jaren heeft het Holland Casino op structurele basis de limieten verhoogd, vanzelfsprekend met als doel meer rake te genereren. Hierdoor spelen we tegenwoordig om veel hogere inzetten dan vroeger! (Pas het laatste jaar is er sprake van enige kentering, danwel normalisering. Want een situatie waarbij de laagst aangeboden no-limit hold’em partij een €5-5 zou zijn, met een minimum buy-in van €250 en een max. van €1000, tja dit is natuurlijk je reinste waanzin. Hoe kun je in hemelsnaam dan nog volhouden dat je er als staatscasino ook nog gewoon voor de kleine man bent?)
Zoals gezegd, in het afgelopen jaar lijkt er eindelijk enige kentering te zijn gekomen in deze, mijns inziens zeer slechte, ontwikkeling bij het staatscasino. Zo is bijvoorbeeld in HC Amsterdam de €2-2 no-limit hold’em teruggekeerd die eerder was afgeschaft, en heeft men de buy-in van het Main Event van de Dom Classics teruggeschroefd van €2500 naar een veel redelijker €1500. Maar dat is wel wat aan de late kant! Want in de tussentijd hebben kleine ondernemers en cafehouders ingesprongen op het hiaat wat het Holland Casino heeft achtergelaten: het verzorgen van de gewone man, de kleine speler. Overal in den lande zijn nu clubs, cafés en buurthuizen waar toernooitjes worden gespeeld om een paar tientjes, of waar men no-limit cash games speelt met blinds tot €2-2. Precies de games die door het HC niet rendabel worden geacht!
Gelukkig lijkt de staat haar heksenjacht op deze zogenaamd ‘illegale’ huizen ietwat te hebben gestaakt – een jacht die natuurlijk ook wonderlijk was omdat hier gewoon een publiek werd bediend dat het HC zelf niet meer dacht te kunnen of hoeven bedienen. Tegenwoordig is er veel meer sprake van gedogen, en dat lijkt mij ook niet meer dan logisch.
De laatste tijd kom ik zelf iets vaker dan voorheen in de (laten we zeggen) niet-HC’s die ons land rijk is, vooral ook omdat ik wat persoonlijke kontakten of vriendschappen heb opgebouwd met mensen die graag dit soort games spelen of organiseren. Het eerste dat mij opviel: Ondanks al het (terechte!) geklaag over de hoogte van de rake in de Holland Casino’s, is spelen in deze tenten zelden of nooit goedkoper! Wel zijn drank of eten vaak inclusief, maar daar staat tegenover dat de meeste tenten het qua aankleding of sfeer duidelijk moeten afleggen tegen HC – en de rake is dan ook nog eens net zo hoog, of soms zelfs hoger. En aangezien tegenwoordig de limieten in dit soort huizen niet meer zo verschillend zijn als in HC (nu die ook weer gewoon €2-2 aanbieden, helaas nog met uitzondering van Utrecht), is de vraag gerechtvaardigd: Waarom floreren dit soort relatief shabby tentjes eigenlijk nog, als je verderop tegen hetzelfde of zelfs lager tarief in een veel mooiere omgeving kunt spelen?
Het antwoord heeft volgens mij te maken met hoe veel mensen het Holland Casino zien: als een staatsbedrijf, met alle – in hun ogen – daarbij horende negatieve connotaties. Wat mij is opgevallen in vrijwel alle illegale clubs in den lande: Er komen vooral ‘gewone’ mensen die zich niet willen laten vertellen dat ze niet mogen roken, die lekker in hun trainingsbroek op hun stoel willen hangen, en die “godverdomme” willen zeggen wanneer ze ook godverdomme bedoelen. Met andere woorden: Mensen die zich niet de les willen laten lezen door de overheid met haar ‘betutteling’ of regeltjes.
Want hoewel ikzelf deze gevoelens totaal niet deel, lijkt dit mij de reden voor het succes van de niet-legale clubs. En in dat kader snap ik dan ook niet de recente wijziging van de kledingvoorschriften bij Holland Casino. Immers, jarenlang was poker slechts een zeer marginaal onderdeel binnen het concern – zelfs in Holland Casino Amsterdam waren er vrijwel nooit meer dan drie tafels. Nu zijn er dan eindelijk klanten, en bloeit het pokergedeelte als nooit tevoren, besluit men ineens om juist datgene te veranderen waar pokeraars zich zo fijn bij voelen. Vanaf nu dus geen petjes, hoodies, of vale kleding meer voor de casinobezoekers! Op zich best begrijpelijk hoor, vanuit het perspectief dat het casino weer iets van zijn allure zou moeten terugkrijgen. Maar veel minder begrijpelijk vanuit het perspectief dat men zelf enige jaren terug juist besloten heeft om die kledingvoorschriften aanzienlijk te versoepelen. En al helemaal onbegrijpelijk als je bedenkt dat we economisch in een recessie zitten, en dat het zelfs bij het zo robuuste Holland Casino financieel een stuk minder gaat. In tijden als dit is iedere klant er één, natuurlijk! En als je dan feitelijk al die pokeraars gaat wegjagen die net zo gewend zijn geraakt aan het spelen in hun oude kloffie, tja dan loop je het risico dat de casino’s er straks inderdaad een stuk verzorgder uitzien – maar ook een heel stuk leger.
En dat kan toch niet de bedoeling zijn!
