Misstanden in de pokerwereld. Ze vormeneen bron van inspiratie voor PokerCity redacteur Mark ‘Kracht Tonen’ Roovers.In deze columns schrijft ‘KT’ de frustraties van zich af, waarbijnuances doorgaans ver te zoeken zijn. Dit keer onthult Roovers het geheim achter het jaloersmakende succes van Paul ‘padjes’ Berende.
Een paar jaar terug, tijdens mijn studententijd, woonde ik in een typischstudentenhuis in een volkswijk in Breda. Ik had op dat moment dezelfdepokerambities als nu, ik was helemaal into poker en keek ontzettend op tegen desuccesvolste spelers van dat moment. Ik ben altijd al jaloers geweest op degrootverdieners van de pokerwereld, voor mij draait poker om geld verdienen. Geldstaat gelijk aan succes. Geld staat gelijk aan geluk.
Hoewel ik al lang wist dat ik geen natuurtalent was deed iker alles aan beter te worden. Ik las boeken, bekeek video’s, reviewde handen, lasveel strategie op pokerfora en bovendien maakte ik gruwelijk veel volume. Ikworstelde met de emoties van verliezen en de stress die daar bij hoorde. Pokerstond gelijk aan verliezen. Verliezen stond gelijk aan pijn. 
De beste pokerspeler
Ik werkte toen ook al voor PokerCity en tijdens een week live reporting in Utrechtwas ik er bij toen Paul ‘padjes’ Berende de trofee voor pokerspeler van hetjaar 2010 kreeg uit gereikt. Omdat Paul met de trein naar Utrecht was gekomen,vroeg hij me of ik zijn trofee mee naar het Zuiden wilde nemen. Hij zou hem weleen keer op komen halen. Ik was voorafgaand aan dat moment in deveronderstelling dat padjes nog in Oosterhout woonde, maar hij bleek in Bredate wonen. Bij mij in de straat nog wel!
Ik begreep er niets van. Waarom woonde padjes in hemelsnaam bij mij in de wijk?Die man heeft meer geld dan god. Hij kan overal wonen waar hij wil maar kiester voor om met wat vrienden in een oud huis in een volksbuurt te gaan wonen.
Drie jaar heeft het geduurd voordat bij mij het kwartje viel. Gisterenavond keek ik de World Poker Tour livestream waar Paul zuur tweede werd.Voor de flop gingen alle muntjes er in. Aas-vrouw voor padjes, vrouw-boer voorVladimir Bozinovic. Hoewel Vladimir een straightdraw flopte, was padjes nogsteeds goed na de turn. Één kaart, slechts één kaart was padjes verwijderd vaneen WPT titel . Geen koning, geen boer, geen acht en padjes was $271.258 rijkergeweest. De river was een acht. Padjes werd uiteindelijk tweede.
Dood en doodziek zou ik zijn geweest. Ik had ter plekke over de tafel heengekotst, wellicht had ik die Serviër de huid vol gescholden. Maar dat doet padjes niet,nee padjes niet. Padjes weet namelijk hoe variantie werkt. Padjes heeft geleerden vooral ook geaccepteerd dat bad beats nu eenmaal bij het spelletje horen. Padjeshaalt op dat soort momenten zijn schouders op, schudt zijn tegenstander de handen gaat door met kaarten. Padjes lacht om bad beats. Padjes kent geen pijn.
One cool customer
Zelfs pokercommentator Jesse May, die al jaren in het vak zit, was onder deindruk van padjes nuchtere houding: “That Bèrendé is one cool customer.” En zo is het. Het is alsof het padjesgewoon niet interesseert of hij wint of verliest. Natuurlijk helpt het als jemeer geld dan god hebt, maar ik weet zeker dat het padjes zich nooit al te drukheeft gemaakt. Dat is het geheim van padjes.
Ter vergelijking: als ik online ga grinden zorg ik dat ik goed geslapen heb, ik probeer gezond teeten. Ik heb een groot bureau, comfortabele bureaustoel, ergonomische muis eneen computer met alles er op en er aan. Ik maak gebruik van alle mogelijke hulpsoftware. Iksluit me volledig af van de buitenwereld en doe gruwelijk hard mijn best om halfzo succesvol te zijn als padjes. Ik start soms wel 100 toernooien op in de hoop dat ik ergens in de top drie weet te eindigen. Twee van de drie keer ga ik huilend naar bed.
Padjes gaat zaterdagavond gewoon op stap, wordt strontbezopen en staatzondagmiddag rond vier uur op. Hij pakt zijn laptop, waar overigens geen hold’em manager op geïnstalleerd is, gaat in de woonkamer op derand van de bank zitten, met zijn vrienden. Hij start zes grote toernooien en wint er vier.
Het geheim van de users
En er zijn er meer zoals padjes. Denk aan Ruben Visser, Freerk Post of PatrickRenkers. Ik herken de lach van Ruben, Freerk en Patrick uit duizenden. Zehebben allemaal een aanstekelijke lach, net als padjes. Die jongens hebben plezierin het kaarten. Ze gaan niet met een chagrijnige kop aan de pokertafel zitten,beetje serieus lopen doen. Nee, voor die jongens is poker echt gewoon nog eenspelletje. Ze gaan nooit op tilt en hebben nooit een verliezende sessie. Zezijn immuun voor pijn.
Padjes is zijn trofee voor beste pokerspeler nooit komenophalen. Hij geeft niet om titels en trofeeën. Voor padjes is pokeren gewooneen manier om zijn zorgeloze levensstijl in stand te houden. Voor zijnrunner-up finish bij de WPT kreeg padjes $172.695. Goed voor ongeveer 70.000 biertjes inde kroeg. Na afloop van het toernooi ging ‘padjes’ dan ook gewoon met zijn tegenstander op stap.
Oh, en die trofee? Die staat dus gewoon nog in mijn huis, een pijnlijke reminderdat ik nooit zo goed zal zijn als padjes.
