Misstanden in de pokerwereld voetbalwereld. Ze vormen een bron van inspiratie voor PokerCity redacteur Mark ‘Kracht Tonen’ Roovers. In deze columns schrijft ‘KT’ de frustraties van zich af, waarbij nuances doorgaans ver te zoeken zijn. In deze editie gaat het over een luckbox op het grasveld: Zlatan Ibrahimovic.
Mensen die mij kennen weten dat ik niets met voetbal heb. Ter gelegenheid van een EK of WK wil ik nog wel een oranje shirt uit de kast trekken, maar daarbuiten kijk ik zelden voetbal. Deze week kon ik er echter niet omheen. Via Facebook bereikte mij namelijk dé goal van Zlatan Ibrahimovic. Tientallen Facebook vrienden waren vol lof over dit doelpunt, dat door velen direct als de goal van het jaar wordt bestempeld, al dan niet de mooiste goal ooit. Hulde, hulde en nog eens hulde voor de Zweedse international die tijdens de bewuste wedstrijd tegen Engeland maar liefst vier doelpunten scoorde.
Ironisch genoeg werden op dezelfde dag dat Zlatan dit doelpunt maakte de kandidaten bekend gemaakt voor de FIFA Puskás award. De prijs voor het mooiste doelpunt van het jaar. De bijbehorende video’s bereikte mij opnieuw via Facebook en leverde me een bijzondere ergernis op.
Voetbal legende
Voetbal is uiteraard een sport waarbij de topspelers vele malen beter zijn dan de amateurs. Door jaren van intensieve training en door een uitzonderlijk talent groeien spelers zoals Zlatan Ibrahimovic uit tot supersterren binnen de voetbalwereld. Een absurd salaris, gruwelijke auto’s en mooie vrouwen. Je krijgt het er allemaal bij als je een beetje goed met een bal omkunt gaan. Maar er is maar één manier om echt onsterfelijk te worden in de voetbalgeschiedenis: en dat is door een doelpunt te maken wat de fantasie van menig voetbalfan overtreft.
Met dát doelpunt, die “weergaloze omhaal” reserveerde Ibrahimovic zijn plaats in de geschiedenisboeken. Tot in het einde der dagen zal de Zweed worden gezien als een van de beste voetballers ooit. Dit doelpunt zal eindeloos worden herhaald als Ibrahimovic ter sprake komt bij een voetbalprogramma. En dat, is natuurlijk te achterlijk voor woorden.
Een één-outer
In eerste instantie lijkt het een uiteraard een bijzondere sportieve prestatie, maar laten we onszelf niet voor de gek houden. Dit is namelijk wat er woensdagavond gebeurde: na een ingooi van Engeland werd de bal klungelig verspeeld en kwam deze voor de voeten van een Zweedse middenvelder. In een reflex trapte deze speler de bal snoeihard naar voren. Van een voorzet was nauwelijks sprake: de bal stevende recht op de Engelse keeper af. Die keeper leek de bal zo op te kunnen gaan vangen, maar doordat de bal ongelukkig stuiterde kon de doelman niet veel anders dan hem omhoog slaan. Zlatan reageerde alert, maar had niet voldoende tijd om zich goed te positioneren om de bal aan te nemen. Op hoop van zege slingerde de Zweed, met zijn rug naar het doel, zijn rechterbeen de lucht in. De wedstrijd was al beslist dus er viel ook weinig te verliezen met deze kansarme poging. Ibrahimovic raakte de bal, die hoog de lucht in vloog. Een Engelse verdedigder wachtte net iets te lang met terug sprinten en kon niet voorkomen dat de bal toevalligerwijs in het net belandde. 4-2 voor Zweden.
Het doelpunt kwam voort uit een samenloop van omstandigheden, waarbij ‘shortterm variance’ een cruciale rol speelde. Ibrahimovic kan ongetwijfeld aardig voetballen, maar als hij zo’n zelfde omhaal tien keer zou proberen is er een grote kans dat hij tien keer naast schiet. De Zweedse middenvelder die ‘de voorzet’ gaf mikte heus niet op de keeper van de tegenpartij toen hij de bal naar voren ramde, hij raakte de bal gewoon verkeerd. Als hij de bal goed geraakt had was die heel anders aangekomen. Die ongelukkige stuiter, vlak voor de keeper was er ook niet geweest. Als die Engelse verdediger er voor had gekozen om eerder richting het doel te gaan had hij de bal tegen kunnen houden. Het pakte allemaal net goed uit voor Ibrahimovic die het geluk aan zijn zijde had. De hoeveelheid ‘skill’ die hier bij aan de pas kwam is zwaar overschat.
Result orientated much?
De tien doelpunten die door FIFA zijn genomineerd als de mooiste doelpunten van het jaar zijn mogelijke nog storender. Niet alleen omdat er Spaanse commentatoren ‘GOOOOOAAAALLLL’ doorheen schreeuwen, maar ook omdat het veelal echt toevalstreffers zijn. De bal verandert van koers; iemand steekt een been uit en de bal belandt in het net. Blijkbaar is het wat wij willen zien, als toeschouwer. Wij willen helemaal geen mooi positiespel of samenwerking van een team. Wij willen blijkbaar die mazzelaars, die egotrippers, die luckboxen. Dat zijn de helden van de voetbalwereld.
Topvoetbal draait om geluk. De spelers zijn erg goed en het niveau van topteams ligt erg dicht bij elkaar. Het verschil tussen winnen of verliezen zit hem vaak dan ook in één doelpunt, een bal die op de binnenkant paal terecht komt in plaats van op de buitenkant. Het verschil zit hem in een onterechte rode kaart, een blessure van een speler die ongelukkig te val kwam of in één gelukkige omhaal. Als Engeland morgen opnieuw tegen Zweden speelt kan het zomaar een ruime overwinning voor Engeland worden.
Voetbalsupporters willen hier echter niets over weten. De meesten zien voetbal als een pure skillgame, waarbij het beste team ter wereld wereldkampioen wordt en waarbij de beste spits de meeste doelpunten maakt. Nu heb ik sowieso al bijzonder weinig begrip voor fanatieke voetbalsupporters, maar deze blinde onwetendheid stoort me nog het meest.
De invloed van short term variance
Ik ben namelijk een pokerspeler. Ik weet hoe groot de invloed is van shortterm variance. Ik weet dat uitslagen van pokertoernooien, net als voetbaltoernooien, veelal bepaald worden door één coinflip, één backdoor flush of door een guthot die doorkomt op de river. Sterker nog; het leven bestaat uit coinflips, backdoor flushes en gutshots. Negentig procent van de dingen die ons overkomen zijn het gevolg van een samenloop van omstandigheden. De meeste mensen beseffen dat niet eens en brengen hun tijd door met stressen over hun werk, hun gezin of financiële situatie. Terwijl de grootste veranderingen in ons leven bepaald worden door short term variance. Je kunt er kwaad om worden of zelfs depressief van raken, maar wat je uiteindelijk het beste kunt doen: je been uitsteken en hopen dat de bal er in gaat.
