Iedere week bespreken Rolf Slotboom & Gerthein Boersma op informele wijze niet alleen de pokerwereld, maar ookhun eigen beslommeringen.Op droogkomische, satirische en soms zelfs roddelachtige wijze delen zij iedere week hun opvattingen met PokerCity, door de lezer een blik te gunnen op hun ongecensureerde mailverkeer.
Elke woensdag verschijnt zo’n mail online, en de week erop de reactie van de ander.
Eerdere afleveringen: klik hier
Week 8
Slotboom >>> Boersma
Gap,
Ik heb medelijden met je – en ik zal je ook zeggen waarom. Je wordt hier bij PokerCity nauwelijks op waarde geschat! Soms kom je met prachtige, bijna lyrische volzinnen die de fijnproever tot tranen kunnen roeren, je weet te verrassen met spot-on analyses, en je verrijkt bovendien de Nederlandse taal met prachtige woorden als trekdonk. (Een stuk mooier misschien nog wel dan mijn persoonlijke favoriet klapgymp.) Echter, je krijgt hiervoor nauwelijks enige waardering – eerder blank stares van het grote publiek. Of enig gemompeld onbegrip van juist degene die jouw salaris betaalt (Pitboss), en die hier en daar wat murmelt over zweverig geneuzel, onbegrijpelijke woorden of het “gewoonweg niet meer snappen”.
En het wonderlijke: als je dan een keer komt met iets wat eigenlijk een beetje beneden je stand is (want: te flauw), dan slaat plotseling heel PokerCity zich van plezier op de dijen! Immers, het was natuurlijk best aardig bedacht hoor, die Rolf Slotboom Gedichten Generator. Maar het ging hierbij wel om een apparaatje dat al sinds jaar en dag gebruikt wordt voor het maken van sinterklaasgedichtjes, en bovendien had je deze creatie omgeven met wel erg veel gerecyclede grapjes vanuit je achtergrond als Rolf-impersonator. Ik weet zeker dat je zelf ook dacht bij het maken ervan: “Tja, is dit nu eigenlijk wel zo lollig?” Maar niettemin rolde half PokerCity schuddebuikend over de vloer bij het aangezicht van enige nep-gedichtjes.
Wat is dat toch dat mensen het leuk vinden om enigszins sceptisch te doen over dingen die ze niet goed kennen, of niet goed snappen? En hierbij doel ik niet eens zozeer op jou, hoor. Want dat je dit onderwerp aangreep om even makkelijk te kunnen scoren – tja, dat kan ik jou vanzelfsprekend niet euvel duiden. Ik had zelf natuurlijk niets anders gedaan, ceteris paribus. ;) Soortgelijke reacties zijn eigenlijk op velerlei gebieden te herkennen. Als mensen een beetje bang voor zijn voor iets, of het vermoeden hebben dat het onderwerp in kwestie in de ogen van anderen misschien niet heel cool zou zijn, dan is de standaardreactie vaak: Belachelijk maken, bewust overdrijven, of op ‘stoere’ wijze een punt proberen te maken. Mijn visie is dat als mensen angst voelen voor iets, of juist een zeer groot respect hebben maar vrezen dat anderen dit respect mogelijk niet delen, dat men nauwelijks nog inhoudelijk zal durven reageren – maar slechts lollig of beledigend.
(Even volledig terzijde: Zo denk ik dat ook onze grote minachting richting bijvoorbeeld het Italiaanse en vooral Duitse voetbal te verklaren is. Uit een Nederlands minderwaardigheidscomplex richting deze twee culturen, waar men klaarblijkelijk wel het vermogen heeft om alles uit zichzelf te halen, en om tot echt de allerlaatste minuut te strijden voor een feitelijk-niet-meer-te-verwachten overwinning. Tja, en als die overwinning er dan toch weer komt… dan noemen wij Nederlanders het gewoon geluk.)
Nu viel het in de reacties van vorige week natuurlijk heel erg mee, hoor. Immers, we hebben op PokerCity een zeer beschaafd publiek – en sommige reacties waren ook inderdaad gewoon erg grappig te noemen! En toch had ik het leuk gevonden als er iemand was opgestaan om, volledig ingaand tegen de heersende opinie / stemming van dat moment, te komen met een lyrisch stukje over de schoonheid van poëzie, en hoe de liefde hiervoor iemands leven substantieel kan verrijken. Want dat poëzie dit effect kan hebben, tja dat is toch wel duidelijk – in ieder geval voor wie deze schoonheid wil zien.
Terug naar het poker dan maar. Wat betreft je opmerking – en nu quote ik even:
Je zegt zelf al dat de variantie op de koop toe neemt… de invloed daarvan is immers stukken groter dan in je Lido-grind-dagen een stuk kleiner. Maar toch: hoeveel handen heb jetoen gespeeld, in de periode tot 2002-2003? Een paar honderd per avond, 300 avonden per jaar, een jaar of vijf lang… zit ik dan in de buurt? Dan hebben we het nog steeds over een totaal aantal dat de Van Hoofs en Veldhuizen van deze wereld in een maandje of twee, drie achter de kiezen hebben… en zij zullen je vertellen dat zelfs met die aantallen het ene kwartaal het andere niet is, qua swings. Dus: moeten we zelfs jouw status als Golden Boy van het HC met een korrel zout nemen?
Daar vergeet je één cruciaal punt. De edge per hand van een live cash gamer is simpelweg vele malen groter dan die van de multitafelende online pro. Kortom: Er zijn veel minder handjes voor nodig om iemands winstverwachting op één lijn te krijgen met zijn feitelijke resultaten. En zeker als je iemand bent (zoals ik) die in de full-ring games uitstekend zijn momenten kiest, en die de vele mogelijk-licht-winstgevende-maar-tegelijk-ook-zeer-fluctuatiegevoelige momenten laat liggen om alleen te spelen in de potten waar een zeer duidelijke edge is – tja, in dat soort situaties is de lange termijn juist veel korter dan de mensen denken. Zelfs dus met een relatief gering aantal gespeelde handjes per avond!
Afgelopen zondag was trouwens een vrij bijzondere dag, vond ik. Online was het de dag dat op Stars er ruim zeven (!) miljoen dollar in de prijzenpot zat bij de speciale verjaardags-editie van de Sunday Million. (Waar onze eigen Nicky Roeg zich – naar verluidt op aloude Rolf-wijze – in the money heeft weten te folden.) Aangezien de eerste prijs een miljoen gegarandeerd was, heb ik voor het eerst in lange tijd ook weer eens meegedaan, met een voor mij nogal ongewoon strijdplan. Nu eens niet lang afwachten / overleven, maar flink rammen om ofwel vroeg klaar te zijn, danwel daadwerkelijk uitzicht te hebben op een absolute topklassering. Na drie volledig verkeerd gespeelde handen werd het, niet geheel verassend, optie A. Maar in alle eerlijkheid vond ik dat ook weer niet zo heel erg, simpelweg omdat ik niet meer zo de lol ervan inzie om tot diep in de morgen te blijven doorploeteren in een toernooi. Liever wat ik al de laatste maanden doe: Rustig cashgamen en zoeken naar wat winstgevende PLO ring games, met misschien daarnaast nog een supersatellite ofzo. Ook daarvan speelde ik er een paar: op Holland Poker voor de ECPT Barcelona, en op Stars twee FPP supersatellites voor de EPT Berlijn & Snowfest. Maar in alle drie verspeelde ik een vrij gunstige uitgangspositie door niet geheel optimaal gespeelde handjes of door enig misfortuin – waardoor ik niet verder kwam dan teruggave van enige FPP’s. Maar goed, aan het animo te zien op de diverse sites deze zondag, is het online poker nog verre van dood. En aan het spelniveau te zien in bijvoorbeeld deze Sunday 7 Million, moet er voor de wat betere speler toch nog wel wat te verdienen zijn – in weerwil van de geluiden dat het niveau van het online poker steeds hoger wordt.
Zoals je weet, zijn we nu in voorbereiding op een nieuwe Poker Inside, die mogelijk al a.s. donderdag wordt opgenomen. Dus ik zie je daar wel, verwacht ik zo! Jammer dat je er niet was op de “PokerCity Versus De Rest” forumbattle in Bos & Lommer. Waarom eigenlijk niet? Hoe dan ook heb je wat gemist, want het was een erg geslaagde dag. Ik zal er uitgebreid over verhalen in mijn column van a.s. zaterdag.
Tot slot nog mijn antwoorden op jouw ‘afsluitende punten’ van vorige week:
Als online poker zich wat minder in een grijs gebied zou afspelen, dan zou toezicht op dit soort schimmige zaken – en het juridisch onderzoeken en aanpakken ervan – veel gemakkelijker worden. Nog een reden om te pleiten voor legalisering (al dan niet in de vorm van een vergunningenstelsel), dus.
Tja, wat kan ik daar nog op zeggen? Lijkt mij een typisch geval van een ‘open deur’… al heeft men in Den Haag nogal vaak moeite met het intrappen van dergelijke deuren. ;) Ik ben best benieuwd wat de effecten zullen zijn van een nieuw kabinet op het bestaande ‘kansspelbeleid’. Het kan denk ik alle kanten op, afhankelijk van de te vormen regering en welke bewindspersoon dit kansspelbeleid in zijn portefeuille krijgt. Kijk er niet trouwens niet verbaasd van op als ook in de volgende regeerperiode minister Ernst Hirsch Ballin gewoon weer terugkeert op zijn post, hoor. Want wij mogen hem dan misschien een beetje een wereldvreemde gast vind – ik heb het idee dat in Den Haag men hem toch vrij hoog heeft zitten.
Met de mentaliteit van de pokerspelers valt het best mee. Het is nu ook weer niet zo dat men vindt dat’anything goes’: superuser-praktijken worden door de pokergemeenschap toch wel vrij hard veroordeeld, evenals multi-accounting. Neemt niet weg dat als je een gemiddelde speler de mogelijkheid biedt hun opponenten in de kaarten te kijken, velen de verleiding niet zouden kunnen weerstaan… maar dat is niet per sé een pokerkwestie, meer een algemeen ethisch vraagstuk. Hoeveel mensen zouden er niet letterlijk een moord doen voor tien miljoen, wanneer zij op de één of andere manier de garantie zouden kunnen krijgen dat niemand er ooit achter zou komen? Niettemin: dat goede en over het algemeen sympathieke spelers volstrekt openhartig zijn over het feit dat ze al Skypend of MSNend gezamenlijke beslissingen nemen, geeft in elk geval aan datzijdat niet zien als iets waar je je voor moet schamen. En is dit überhaupt een ‘Terms of service violation’? Volgens mij niet.
Klopt. Veel sites zijn inmiddels al overgegaan op het aloude principe “Tja het mag dan eigenlijk niet. Maar ja, we kunnen het allemaal toch niet controleren – dus misschien moeten we het dan maar gewoon toestaan.” Hoewel dit natuurlijk lijnrecht zou ingaan tegen het cruciale pokerbeginsel one player to a hand.
Ten slotte: valsspelen in poker wordt gezien als laakbaar, terwijl het ‘breken van de bank’ bij roulette of blackjack, zoals volkshelden van Rob Hollink tot Andy Bloch dit deden, gezien wordt als heldendaad. Is dat geen dubbele standaard? Zit het verschil hem puur in het feit dat ‘het huis’ a) toch rijk zat is en b) in zekere zin een schurkenrol wordt toegedicht door spellen aan te bieden die normaliter niet te verslaan zijn? Of heb je ook bij het verslaan van het huis verschillende gradaties in ‘valsspelen’? Dan zijn kaarten tellenof wheel watchinganaloog aan simpelweg beter spelen dan je tegenstanders in poker, terwijl – pak ‘m beet – ingezette chips omwisselen of rommelen met de electronica van gokkasten weer meer neigt naar kaarten steken of actief colluden in poker.
Je hebt het wat mij betreft in die laatste zin uitstekend verwoord. Dit is precies zoals ik het zie – en volgens mij ook precies zoals het gezien dient te worden.
Al met al, Gerthein: geen stekeligheden van mijn kant dit keer, geen pogingen tot terugslaan, en zelfs geen cheap shots op jouw toch niet al te fraaie voorkomen. Laten we zeggen dat ik – in ieder geval for the time being – mijn leven wat heb gebeterd. Want al die beledigende opmerkingen heen en weer… tja, zo ga je natuurlijk niet met je gappies om. ;)
Tot volgende week!
– Rolf
Eerdere afleveringen: klik hier
