Iedere week bespreken Rolf Slotboom & Gerthein Boersma op informele wijze niet alleen de pokerwereld, maar ookhun eigen beslommeringen.Op droogkomische, satirische en soms zelfs roddelachtige wijze delen zij iedere week hun opvattingen met PokerCity, door de lezer een blik te gunnen op hun ongecensureerde mailverkeer.
Elke woensdag verschijnt zo’n mail online, en de week erop de reactie van de ander.
Eerdere afleveringen: klik hier
Week 4
Slotboom >>> Boersma
Hey man,
Voor één enkele keer heeft Pitboss gelijk: Genoeggezeverd nou over dat hele Avatar. Ik zeg het eerlijk: Van de 10 keer ben ikhet echt 9 keer volstrekt oneens met de beste man. Maar goed, hij is natuurlijkwel mijn broodheer, en desponsorcontracten liggen in deze tijden van recessie natuurlijk ook niet voorhet oprapen. Vanaf nu dus geen analyses meer van films in deze rubriek. Enbovendien is het bij nader inzien ook eigenlijk best een kutfilm – alleen dannu een kutfilm die je kijkt met een brilletje op. Alsof met dat brilletje op aldie uitgemolken clichés niet meer opvallen!
Dehomegame!
Ik ben blij dat je het zo leuk vond de vorige keerin mijn homegame, man, ondanks de kinderlijk lage stakes en jouw tochbehoorlijk bedroevende spel dat op generlei wijze gelijke tred houdt met jouwverbale vuurwerk. Maar toch kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat jedaar niet helemaal voor mij zat – endit stelt mij diep teleur, waarde vriend. Immers, op de dag zelf kwam je uithet niets opeens met een lulverhaal dat je niet kon komen omdat je “zoveel werkop de plank had liggen”. Maar vlak nadat Ancilla mij had bevestigd dat ze kwam,wist jij ineens op wonderlijke wijze je werkzaamheden zo te herschikken dat jetoevallig toch nog een plaatsje vrijhad. En later hoorde ik uit vrij betrouwbare bron dat je al een weeklang ditbevallige Holland Poker Teamlid sms’jes had zitten te sturen of ze ook zoukomen! Beste Gertheim: Iets zegt mijdat hier sprake is van een gevalletje van “dubbele agenda” in de allerbesteTiger Woods traditie. Achterbaks, maar ook best enigszins begrijpelijk hoor…dat dan weer wel.
DomClassics & aanverwante (liefdes) zaken
Leuk trouwens dat onze – door jou zo treffend als“Payoff wizard pur sang” omschreven – relnicht Jacco H. bij de Dom Classicsinderdaad zijn talenten volledig tentoonheeft weten te spreiden. Weliswaar wist hij met een geschatte 96.8764% van allechips bij het begin van de finaletafel alsnogniet verder te komen dan slechts een beschamende vierde plek. Maar het isniettemin nog altijd een stuk minder beschamend dan de vier kansloze no-cashesdie ikzelf tot nu toe heb bewerkstelligd! Hopen maar dat het in de twee dureNLH toernooien later deze week wel goed zal gaan, want ook in de €300+30 PLO /PLH mix was het van mijn kant dunne stront. En dat was toch met afstand mijngrootste kans om hier een event te gaan schepen! Mijn doel van deze week wasnatuurlijk om precies dít toernooi in te koppen. (Al was het alleen maar ommijn in 2009 ingezette Utrechtse winning streak in stand te kunnen houden.)Maar nu moet ik mij in arren moede dan maar gaan richten op een ander toernooitje – het Main Event ofzo.
Weet alleen nog niet precies aan wie ik de bloemenga geven als ik win. Toen ik nog met Elvi was deed ik altijd iets liefs: Als ikdan een toernooi speelde of een finaletafel had gehaald, dan belde of sms’te iknooit om te vertellen hoe het ging. Goed of slecht, ik belde nooit over poker.Maar als ik dan het toernooi gewonnen had (ja, echt hoor – dat is heus wel eensgebeurd!), dan reed ik langs haar huis en legde ik het bos bloemen bij haarvoor de deur. De volgende ochtend als ze was opgestaan om naar haar werk tegaan, lagen ze dan voor de deur op haar te wachten. Lief, he?
Gesproken over de liefde: Ik moet eerlijk zeggen datik deze week ook wel een beetje verdrietig ben, hoor. Zoals je misschien weetga ik al een paar maanden om met een echt heelerg leuk meisje: intelligent, knap, frêle. Onschuldig, dromerig, maar toch ooksexy. (Of, misschien wel: Juistsexy.) Ik had natuurlijk al maanden tevoren gepland de gehele Dom Classics bijhaar door te brengen of op zijn minst haar veel te zien. Maar enigszins abrupt,en eigenlijk ook wel tot mijn verrassing, heeft ze er toch voor gekozen om nogéén keer te vechten voor haar bestaande relatie. Als begripvolle jongemanprobeer ik haar standpunt in deze zaak zo veel mogelijk te respecteren, niet inde laatste plaats omdat het zeker ook is ingegeven vanuit een pure enliefhebbende gedachte naar eigenlijk alle betrokken partijen. Maar gemakkelijkwas het niet om iedere nacht te gaan slapen in het Park Plaza, in het vollebesef dat hetmeisje-dat-ik-liefheb-maar-die-ik-had-beloofd-enige-ruimte-te-geven opletterlijk een steenworp afstand woont… waarschijnlijk (hopelijk!) mij net zomissend als ik haar. Klinkt best triest & ook een beetje melancholisch,vind je niet Gerthein. Of is een self-proclaimed Rationele Scepticus danwelSceptische Rationeel als jij hiervoor juist volledig ongevoelig… terwijl hetvolgens mij juist dit soort gevoelenszijn die het leven pas echt waardevol maken?
Geldnaar het hoofd in de cash games
Nou ja, goed nieuws dan maar, en ook misschien ietsmeer in jouw straatje: in de cash games hier in Utrecht krijg ik tot op hedenhet geld echt naar mijn hoofd gesmeten! Ik zal twee wonderlijke potjes met joudelen – al is het alleen maar om te tonen dat het voor een übernit alsondergetekende echt niet altijd strijden,vechten of grinden is voor slechts een klein pukkeltje profit. Sterker, somslevert men gewoon pakken met geld af, gewoon nog met het strikje erom! Ik hebmij laten vertellen dat deze mailwisseling in de eerste plaats over poker gaat– dus hier dan maar twee handjes.
De eerste hand was er eentje uit de besteRolf-traditie. Ik limp 22 op de button voor €5 en flop in een ongeraiste pot eenset tweeën. Flop QT2. De losse UTG bet uit €20, ik raise naar €80, hij callt.Turn 2 voor carré, hij bet €120, ik insta-min-raise naar €240, hij callt. River3, hij checkt, ik zet hem all-in voor zijn resterende €280 en na lang denken eniets over een kicker die mogelijk niet goed is, callt hij met Q4. Echt mooivoor mij dus: Ik had werkelijk 2 uur lang niet bewogen, was om maar even injouw termen te spreken de Nut Peddler pur sang, en kreeg vervolgens gewoon120BB naar mij toe geworpen in een situatie waar ik echt nooit zou bluffen. Om de beste Ed de Haas maar eens te quoten: Geil!
Maar een tweede pot diezelfde avond was feitelijknog veel geiler. Wederom op de button call ik een EP raise naar €20 met tweecallers ertussenin met het soort hand wat ik slechts zelden speel in cashgames: suited connectors, T
9. De flop komt J 8 4
, en ik heb dus eenopen-ended straight flush draw. Met andere woorden: Geen kattendrek! De preflopraiser is een zeer aardige kerel met wie ik wat illegale games in Rotterdam hebgespeeld, en hij c-bet €60 in de €115 pot. Leek mij niet het soort bet dat eenoverpaar zou maken, en ook een hogere flush draw zou waarschijnlijk groterbetten op dit board, dus ik lees hem op een weak stab met een marginale handdan wel top set die actie zoekt. Maar hoe dan ook, met mijn premium draw ga iknergens heen en wil ik spelen voor stacks, dus nadat één ander persoon calltraise ik dik naar €330. Na lang denken gaat de flop bettor all-in voor €620, enik insta-call. Ik ga roepen om schoppen-zeven of schoppen-vrouw “omdat de potdan meteen klaar is”, en verzeker de dealer vervolgens dat “een gewone zeven ofvrouw ook goed is hoor – want ook dan heb ik de nuts.” Duidelijker kon ik mijnT 9 niet aankondigen, leek mij. Echter, twee bricks later heb ik eenunimproved tien-negen hoog, en echt een 99.99% zekerheid dat ik de pot verlorenheb. Maar dan gooit de eerste die moet openen, mijn opponent, zijn kaartendicht in de muck! De opponenten aan tafel roepen nog iets van: “Waarom gooi jenou weg?”, zich volledig beseffend dat deze persoon op de flop reraise all-ingespeeld heeft en dat de übernit Rolfvoor één keer de river heeft gehaald met slechts een tien-hoog! Mijn opponentvraagt mij vervolgens “Oh, wat had je dan?”, waarop ik eerlijk antwoord: “Tja,de tien-negen van schoppen natuurlijk. Dat was toch wel duidelijk, of niet?”Waarop mijn opponent zegt dat hijzelf ooktien-negen had, en dus feitelijk een split pot zou hebben weggegooid. Wonderlijk,want:
- Waarom zou hij in hemelsnaam op de flop over de top all-in spelen met slechts een kale open-ender, tegen een toch redelijke nit als ik die committed is, en die op zeker een goede made hand heeft, dan wel een premium draw?
- Waarom zou hij die hand in hemelsnaam weggooien in de showdown als hij precies weet wat ik heb? Tenminste, vier tafels verderop op de punto banco of het Big Wheel wist men precies te vertellen dat ik de T9 van schoppen had… dus hij als opponent in deze pot zou dat dan toch zeker moeten weten.
- De hand van mijn opponent lag dan wel in de muck, maar hij was nog zeker retrievable. De kaarten waren nog gewoon identificeerbaar, dus als hij echt hier een split pot had gehad, zou hij dan niet nog eventjes zijn kaarten uit de muck hebben gevist in de hoop er misschien nog een split pot uit te peuren? Ik bedoel: Officieel waren zijn kaarten dan misschien dood, maar het is lang niet ondenkbaar dat als de kaarten waren opengegaan en hij inderdaad ook T9 had, dat een brush dan zou hebben geoordeeld dat de pot gedeeld kon / moest worden. Lijkt me toch de moeite waard om dat in ieder geval te proberen, in een pot zo groot, en met schijnbaar dezelfde hand als Rolf de Ace.
Mogelijk dus dat hij slechts een verhaaltjevertelde, en dat hij misschien iets als 7 6 of 7 5 had – of nogslechter. Maar om eerlijk te zijn, leek deze persoon mij helemaal niet zo’nverhalenverteller; hij leek mij vooral een eerlijke gast. Een aardige vent diemij nog een dame warm had aanbevolen omdat die zijns inziens perfect bij mijzou passen (inderdaad een dame van wie ik al enig werk had gemaakt, alhoewelvooralsnog met enigszins wisselend resultaat), en een vrij degelijke spelerbovendien. Nu won ik €1.400, een liefst 280BB pot dus, in een showdown met naarhet schijnt de exact zelfde hand als mijn opponent. Ik zeg het eerlijk (tja,daar is dat nieuwe stopwoordje weer…): Veel wonderlijker potten dan deze heb ikin mijn carrière toch niet gespeeld!
Watlaatste woorden
Te midden van alle meer dan terechte complimentenvoor jouw eloquentia, GH, heb ik trouwens nog wel één klein puntje van kritiek:Wil je in toekomstige columns alsjeblieft niet meer zo te koop lopen met diegeweldige woordenschat van je? Zoals je weet, hebben de meeste bezoekers op onsforum al moeite genoeg om hun eigen naam goed te spellen, laat staan dat zeenige waardering kunnen opbrengen voor door jou gecoinde termen als ‘vousvoyeren’ of ‘pantheïstisch gereutel’. Tjabeste drommel, als je er echt zekervan wilt zijn dat we het lezerspubliek van ons gaan vervreemden, moet je vooralmet dat soort ongein aankomen! En belangrijker misschien wel: Ik lijk dan misschien soms wel eenacademicus of een studiebol-de-luxe, maar in werkelijkheid ben ik ook maargewoon een jongen van de straat, hoor. (Van de Dappermarkt, wel te verstaan. Jeweet wel: die plek waar je gulden altijd een daalder waard was!) Met anderewoorden: Als je te vaak dat soort onbegrijpelijke shit te berde blijft brengen,snap ook ik er uiteindelijk geen reetmeer van.
O ja, en dan echt nog een allerlaatste ding –namelijk het antwoord op jouw vraag over Pieter, Thijs en hun visies op toekomstige,mogelijke successen. Nou, volgens mij heb je gewoon op nogal simpele wijzegepoogd een schijnbare tegenstelling te creëren. (Iets wat bij mij op de in hetGhetto Amsterdam Noord gelegen middelbare school al vele jaren terug werdaangeduid met de welluidende naam paradox.) Immers, Thijs zegt gewoon wat hij rationeel gezien denkt over zijnverwachtingen. En Pieter vertelt wat hij hooptof voelt. Namelijk dat hij titels wilt pakken, en dat als hem dat niet lukt hijgewoon teleurgesteld zou zijn – ondanks dat hij zich terdege beseft hij datpuur gekeken naar kansberekening waarschijnlijk een underdog is om dat tebewerkstelligen. Kortom: Ze formulerenhet misschien iets anders, omdat ze vanuit een iets ander perspectiefantwoorden – maar dat maakt natuurlijk niet hun meningen of visies ineens heelverschillend.
Tot volgende week!
– Rob (zoals de oma van Elvi mij steevast pleegde te noemen, zelfs nog na een jaar of zes of zeven samenzijn… en ook vrijwel altijd in de klassieke woordcombinatie “Ehh… ehh…. Rob”), dan wel
– Ralf (zoals ik steevast werd genoemd door een meisje waar ik al jaren op zat te hitten – aan haar gebrek aan interesse in mijn naam te zien, nogal duidelijk tevergeefs), dan wel
– Rofl (de geuzennaam die de online goegemeente mij nog wel eens pleegt te geven – waarbij opvallend vaak iemand naar voren komt die ook daadwerkelijk het brein meent te zijn achter deze geweldig inventieve woordgrap)
Eerdere afleveringen: klik hier
