Week 37Ik weet het echt niet! Ik heb geen flauw idee over welke hand je het hebt. Ik leg wel vaker een overpair weg op de flop als ik denk dat ik geklopt ben. Dus hoe ik dan met een analyse moet komen van een hand die ik mij niet meer herinner, in een setting die ik niet weet… tja, zo goed ben ik nu ook weer niet. Jij ziet dit kennelijk als onwil, maar dat is het niet. Want zelfs als je – zoals hier – tegen mij begint over een hand zonder al te veel details, dan nog zal ik vrij vaak (als de hand op mij tenminste enige indruk heeft gemaakt) kunnen zeggen: “Oh ja, dat weet ik nog wel. Want dit ging zo en zo, die en die gast deed toen dit, ik vreesde toen dit en dit, en gezien de game flow van dat moment besloot ik tot deze actie over te gaan in plaats van wat ik normaal zou hebben gedaan”, etc. Maar waarschijnlijk is deze hand op dat moment aan tafel niet meer bediscussieerd (althans niet met mij erbij), of had de situatie op mij simpelweg een stuk minder indruk gemaakt dan op jouw bronnen.
Kortom, Gerthein: ik kan niet meehelpen bij de discussie van deze (klaarblijkelijk dan niet volgens jou, maar wel volgens de opponenten aan tafel) “omfglol” hand. Speciaal voor jou heb ik deze speler (Harald Dalderop) natuurlijk even opgezocht online, zodat ik weet om wie het gaat. De foto op PokerCity geeft inderdaad een bekend beeld: aardige vent, aantal sessies mee gespeeld, behoorlijke speler, mist wel eens wat handjes omdat ‘ie vrij vaak naar het rookhok gaat. Inderdaad iemand tegen wie ik nog wel eens een hand wil wegleggen als hij actie blijft geven nadat ikzelf veel kracht heb getoond. Maar deze pot herinner ik mij niet, en dus ook niet of ik hier inderdaad azen weglegde. En als er al iets aan deze hand vreemd zou zijn…
Laten we voor het gemak aannemen dat de top paar / weak kicker vs. overpaar setting die jij schetst klopt, dit alles inderdaad in een preflop geraiste pot, en “ruim 50BB diep” (quote week 32). Wel, als dit allemaal zo is, dan snap ik Harald’s flop raise om “te kijken waar ‘ie staat” – zoals hij dit zelf zou hebben omschreven – niet zo heel erg goed! Immers, uitgaande van iets van 60BB effectief, uitgaande van mijn (met grote stacks) altijd vrij grote preflop raises, en uitgaande van zijn raise van mijn c-bet, zou Harald met zijn flop raise zich hier naar alle waarschijnlijkheid bijna of zelfs volledig hebben gecommit! En dat terwijl een raise om te kijken waar je staat juist suggereert dat je nog kunt wegleggen als de bettor over de top komt. Maar in dit geval zou hij dan met zijn top paar misschien wel zijn eigen odds hebben gecreëerd waardoor hij, zelfs bij bijna 100% zekerheid dat ik een overpair zou hebben*, alsnog zou moeten callen puur voor de odds. En aangezien Harald een te goede speler is om met top paar / marginale kicker zo zijn hele stack te riskeren, en omdat hij bovendien wel snapt dat de betting combo “raise flop / fold tegen reraise” niet heel slim is met vrij ondiep geld en tegen een bettor die niet licht raist preflop en ook niet heel licht c-bet, en omdat hij door deze actie bovendien zichzelf de kans ontneemt om middels een simpele flop call op de turn te re-evalueren danwel een gelukkige turn te hitten om mijn stack af te pakken… om al deze redenen lijkt de door jou geschetste situatie mij niet heel accuraat, Gerthein.
Kortom: Mooi verhaal, goede onderzoeksjournalistiek – maar zonder precieze beschrijving van wie nu exact wat deed niet meer dan slechts een leuke anekdote. En dat je het verhaal pas hoorde in Praag in plaats van op de avond zelf, aan de tafel zelf, en op de plek waar de hand zou moeten hebben plaatsgevonden (Venlo)… tja, dat maakt jouw uitspraak over wat de ‘consensus van de aanwezige spelers’ zou zijn geweest natuurlijk een niet heel geloofwaardige. Of wou je beweren dat je daar in Praag de meerderheid van deze spelers hebt gesproken?
* En zou hij die bijna 100% zekerheid hier wel hebben? Dat lijkt mij toch niet. Als hij mij kennelijk als zo los ziet dat mijn preflop raise niet per se een big pair hoeft te zijn en mijn c-bet ook niet, wat geeft hem dan de zekerheid dat indien ik hier over de top kom, hij dan ineens wel veilig kan wegleggen? Immers, er kunnen hierbij slechts twee scenario’s zijn:
- De pot is multiway. Het enige logische scenario waarbij ik een overpaar mogelijk zou kunnen wegleggen met zo shallow money. Maar zou hij in een multiway pot waarin ik (ultra-conservatief met PFR’s in live, full-ring games, plus ook nog eens zeer terughoudend met c-bets in multiway pots) een c-bet maak, echt mij raisen met slechts top paar / marginale kicker, wetende dat ik in deze situatie zelden met een unimproved AK zou c-betten, en ik vanuit mijn niet-button-positie hier sowieso al niet veel andere handen preflop zou raisen behalve premium pairs of AK? En met bovendien nog 1 of 2 spelers in de pot, bijvoorbeeld de blinds, die zouden kunnen klaarzitten om mijn ‘automatische’ c-bet te check-raisen?
- De pot is heads up. Als hij mij hier raist op de flop op een zo droog board waar hij bijna nooit meer dan slechts top paar kan hebben, zou dat voor mij niet een prima spot kunnen zijn om een overpaar te representeren? Kortom: zou in die spot zijn betcombo “flop raise, folden tegen reraise” niet de allerslechtst mogelijke actie zijn? (Zeker gezien het niet erg diepe geld.) En is Harald niet een net iets te goede speler om zich in zo’n slechte spot te brengen?
Nou ja, even genoeg nu over die hand. Het leek me gepast om kort in te gaan op enkele door jou aangedragen punten van vorige week:
- Die quote van jou dat de Tweede Kamer “een klein puikje aan topmateriaal, en een heleboel vulsel” zou zijn. Best een mooie vergelijking! En dat van dat vulsel, tja dat geloof ik wel – maar wie schaar jij dan eigenlijk onder het kopje “topmateriaal”? Want om eerlijk te zijn, daarvoor zie ik de kandidaten niet een-twee-drie.
- Die radio-uitzending. Mijn God zeg, wat klink jij blij dat je ook mag meepraten. Je lijkt wel een schooljongetje op zijn eerste schoolreisje! Een beetje scherp mag best hoor, zeker als men jou introduceert als de hoofdredacteur van een blad dat allang niet meer bestaat. Helemaal niets op tegen om fijntjes te melden: “Heren, prima voorbereid weer; jullie weten duidelijk waar jullie het over hebben!” Je kunt niet zeggen dat je niet genoeg kansen kreeg voor deze correctie – want de onvolprezen interviewer introduceerde je liefst vier maal. :)
- Dat programma was inderdaad een hoop gekwebbel, zeg – en dat ook nog eens tussen mensen zonder concrete beslissingsbevoegdheid, invloed of zelfs maar kennis. Vond het best leuk te horen dat het soms ook over poker ging… maar de 30 minuten die deze uitzending duurde behoren nu niet direct de meest interessante halve uurtjes uit mijn leven. Alhoewel ik jouw pogingen tot humor (“op kosten van de belastingbetaler – heerlijk!” over het verkregen glaasje water bij deze ‘publieke’ uitzending – 10:33) natuurlijk wel degelijk kan waarderen!
- Ik hoorde je in de uitzending smeuïg vertellen over pokerspelers die wel dagen zouden maken van meer dan dertig, veertig uur. (19:54) Ik zou graag van je willen weten wie dit zijn – want dit zijn klaarblijkelijk heren met een zeer effectieve dagindeling. ;)
Nou ja, dit waren natuurlijk vier leuke opmerkingen voor de bühne, om te laten zien dat ik soms, heel af en toe ook echt best wel luister naar wat je zegt of schrijft, hoor. En ik bedoel het ook allemaal best goed! Daarom, en om je te belonen voor alle complimenten die je mij al 36 weken lang met enige regelmaat doet toekomen, sluit ik deze week af met een kleine ontboezeming mijnerzijds. Een ontboezeming naar aanleiding van jouw al dan niet gespeelde verbazing over mijn toch lang niet onlogische vraag “had ik wel echt azen?”
En die ontboezeming is dit: Beste Gerthein, soms lieg ik wel eens over mijn hand, hoor. Soms beweer ik wel eens een veel betere hand weg te leggen dan ik eigenlijk had. Soms doe ik zelfs wel eens alsof ik een medespeler mijn kaarten laat zien vlak voor het folden, en als dan mijn opponent dan vraagt “wat had je?” nadat de hand in de muck terecht is gekomen, dan antwoord ik “Azen”. (En dan beaamt de buurman dit vaak nog braaf, ondanks dat hij dus niets gezien heeft.) Ja, soms zeg ik weleens iets als “Aces no good” vlak voor het folden, en dan gooi ik mijn kaarten zo hoog in de muck dat iedereen alleen de onderste kaart kan zien (een aas) en dan aanneemt dat de andere kaart dus ook wel een aas zal zijn.
Nou, dat soort dingen dus. Niet dat ik steevast zit te liegen over mijn kaarten, hoor. Want in zeker 70%, ja misschien zelfs 75% van de gevallen zeg ik gewoon de waarheid over wat ik had. Maar als ik dat in 100% van de gevallen zou doen, tja zou ik wel erg veel gratis informatie weggeven, nietwaar. En bovendien: Als mijn opponenten alsmaar denken dat ik bereid ben monsterhanden weg te leggen indien ze maar voldoende druk op mij zetten… nou dan heb ik ze natuurlijk waar ik ze – in ieder geval voor de cashgames – hebben wil. Namelijk dat ze mij op mijn grote handen excessieve actie geven, in de hoop / verwachting dat wanneer ze maar agressief genoeg tegen mij blijven vuren ik uiteindelijk toch wel zal folden. En het eindresultaat van dit alles: dat ik zo al jarenlang in staat ben op vrij eenvoudige wijze de live cashgames te verslaan – namelijk doordat ik als stoffige, tighte übernit veel en te veel actie krijg.
Nou beste man, weet je dat ook weer.
Tot volgende week!
—Rolf
