Iedere week bespreken Rolf Slotboom & Gerthein Boersma op informele wijze niet alleen de pokerwereld, maar ookhun eigen beslommeringen.Op droogkomische, satirische en soms zelfs roddelachtige wijze delen zij iedere week hun opvattingen met PokerCity, door de lezer een blik te gunnen op hun ongecensureerde mailverkeer.
Elke woensdag verschijnt zo’n mail online, en de week erop de reactie van de ander.
Eerdere afleveringen: klik hier
Week 17
Slotboom >>> Boersma
Waarde vriend,
Je zeurt er nu al zo lang over! En het schijnt dat je langzaamaan zelfs enige medestanders lijkt te hebben gevonden die ook ineens menen dat ik iets teveel zou navelstaren. (Hoe komen ze erbij?)
Dus: vooruit dan maar. Week 17 van deze mailwisseling kan de boeken in als de Feedback-Week van Rolf. Punt voor punt, en op alfabetische volgorde, al mijn beloofde reacties op jouw vragen & opmerkingen – en dit alles samengebundeld in een soort van zeventrapsraket*:
1. De mate waarin tegenwoordig nog een goed belegde boterham bij elkaar te klikken is voor de bovengemiddeld slimme jongemannen danwel –dames.
Natuurlijk kan het nog! Maar het niveau wordt steeds hoger, en al helemaal voor wie uitsluitend no-limit hold’em speelt. Cash, sit’n’gos of MTT toernooien – het wordt steeds moeilijker om met no-limit hold’em een echt flinke edge te behouden.
Keywords zijn dus: Zoeken naar softe games, niet bang zijn om op lagere niveaus te spelen, meer discipline, werklust & studie aan de dag leggen dan de collega-profs, en bereid zijn om ook andere pokervarianten (lees: pot-limit Omaha) te leren. En het misschien wel allerbelangrijkste: Proberen sponsors of backers in je te interesseren. Want met het gestegen niveau en de moordende belastingplicht, is dit geld van buitenaf voor de meeste jonge pokeraars een geschenk uit de hemel.
2. De Fantasy Poker League
Ik proefde bij jou enig leedvermaak dat in dit door jou gecreëerde vehikel het toch echt mijn conculega SJAALOM is met een serieuze voorsprong. Of, misschien beter gezegd: Dat ondergetekende in deze heads-up match flink aan het trailen is.
Maar je zou toch beter moeten weten! Als insider in de wereld van zowel de geschreven als de visuele media, ben jij je er toch ten volle van bewust dat dit precies is wat de kijkers willen. Denk je nou echt dat ze die sidebets van mij met Nick zouden pruimen als die steeds de ‘normale’ winnaar (lees: ikzelf) zouden krijgen? Denk je nou echt dat de kijkers van Voetbal International de Toto met Johan Derksen nog leuk vinden als onze Nationale Oppersnor iedere week alle 9 wedstrijden goed heeft?
Dat de favoriet niet wint, mijn waarde vriend, dat is juist het hele eieren eten! Dit zorgt mede voor het grote succes van dit (ja, inderdaad – door jou bedachte) item. En daar heb ik dan graag de kosten van een heerlijk & gezellig etentje voor over. :-)
3. De toekomst van ons prachtige poker in silver screen quotations. (Om maar eens schaamteloos te happen uit het prachtige Californication van de door mij zeer geliefde Rood-Hete Chili Pepertjes)
Wel: ik deel jouw negativisme wat betreft poker in films maar slechts in beperkte mate, hoor. Zeker heb je gelijk dat voor Hollywood & vooral voor het grote publiek de correcte weergave van het poker lang niet altijd interessant / opwindend / begrijpelijk genoeg is. Maar dat is eigenlijk bij alle sporten zo! Of je nu voetbalfilms, boksfilms of honkbalfilms kijkt, of voor mijn part films over paardenraces – in Hollywood komt er altijd wel een of andere Super Held aan te pas die alles voor elkaar bokst, of juist een loser die middels een prachtige climax the American Dream weet te vervullen. En dit kan mijns inziens net zo goed in het poker als in welke andere sport dan ook! Dat wat we te zien krijgen als gevolg hiervan niet geheel geloofwaardig is, omdat het de essentie mist van wat professioneel poker inhoudt… tja, dat zal het grote publiek natuurlijk worst zijn.
4. De toernooichop met Siema
Beste GH – over dit onderwerp heb je eigenlijk alles wel al gezegd, lijkt mij. En ik ook! Dat een zege na uitspelen toch net iets meer als ‘winnen’ voelt dan na een deal (een logische reactie – dat vind ik namelijk ook!) wil natuurlijk niet zeggen dat mijn tegenstander er niet alsnog erg blij mee is.
En wat betreft mijn “Pavloviaans, haast Rain Man-achtige ‘Rustig aan! Ruuuustig aan!’tjes” (letterlijke quote) tijdens de eindfase van dit toernooi: Je weet het toch? Dit wordt ook wel ‘conditionering’ genoemd, en ik heb daar werkelijk artikelen vol over geschreven. Let wel: Conditionering van de opponenten dus – heel wat anders dan lukraak wat zinnetjes roepen op de automatische piloot, zoals jij dit lijkt te beschrijven. Waarbij de momenten van wel of niet een opmerking plaatsen ook nog eens verre van random zijn. Ik had gedacht dat jou dat, zo braaf zittend in de rail, toch wel was opgevallen!
5. Het poker in Casino Royale. (Waarbij de dealer aan tafel trouwens een ex-collega is van mij uit het Concord Card Casino in Wenen. Wist je dat?)
Een uitvloeisel van punt 3. Tja, natuurlijk is die hele climax in de film oliedom. James Bond die het uiteindelijk toch weer fikst, in een hand waar de betting niet klopt, waar de volgorde van de showdown verkeerd is, waar Bond zijn tegenstander helemaal niet kan uitschakelen omdat hij hem niet heeft gecoverd, en waarin iedereen natuurlijk weer (o cliché) zo dom is om te denken dat zijn eigen hand de beste is – ondanks dat er nog enkele opponenten in hun rug zitten met de spreekwoordelijke harde plassert / dikke snikkel. (Welke van deze termen u maar prefereert.) Je hebt gelijk: Het slaat allemaal nergens op! Maar indien het gaat om de echte pokerliefhebber die graag een inhoudelijke analyse wil zien van een correct uitgespeelde hand, nou dergelijke spelers kunnen natuurlijk hun hart ophalen bij de online video’s van pakweg Cardrunners of Deuces Cracked. Daarvoor hoeven ze niet naar de bioscoop.
6. Het poker in Rounders & Lucky You
Het laatste onderwerp van deze zevenklapper. En wat bij deze vraag als eerste in mij opkwam: Beste Gerthein, waarom vraag je mij dit eigenlijk? Immers, je weet intussen wel hoe ik over het spel van Lex denk – mijn mening hierover heb ik niet alleen privé, maar ook op papier al vaak genoeg gedeeld. Mogelijk wil je me triggeren tot enige prikkelende uitspraken, maar dan ga ik je teleurstellen. Want veel meer dan wat ik al heb gezegd kan ik niet toevoegen. Sorry!
Bovendien: Alles wat ik over deze specifieke uitzendingen zou kunnen zeggen is per definitie slechts een opinie van afstand, en daarbij ook nog eens in een geknipt programma. Een mening van weinig waarde dus! Je kunt als buitenstaander nooit precies de sfeer aan tafel aanvoelen, de reads die spelers op elkaar hebben, of de voorgaande historie op basis waarvan bepaalde beslissingen kunnen worden genomen. Wat ik meende te zien was dat Lex redelijk onfortuinlijk was in de handen waartegen hij zat, en ook hitte hijzelf misschien iets minder hard dan redelijkerwijs te verwachten was. Dat neemt niet weg dat ik het idee had dat een aantal mensen hem toch wel enigszins zaten op te wachten, of in ieder geval hem niet schaarden onder de paar beste / gevaarlijkste spelers aan tafel. Wat in deze line-up natuurlijk allesbehalve een schande is – laat dat duidelijk zijn.
Tja, daar heb je het dus al: Door al die feedback richting jou is mijn favoriete gespreksonderwerp (ikzelf) op de plank blijven liggen! Al die leuke dingen die ik nog te bespreken had: Mijn nieuwe scooter, mijn homegame-tocht door Almere & Lelystad (waarvan er eentje vrijwel zeker PokerCity’s nieuwe & interessante serie over homegames gaat halen), mijn suggesties over de al-dan-niet-dubbel van Ajax… het kan allemaal gewoon twee weken stof blijven happen. Totdat het zeker oud nieuws is!
Het is dat de regeltjes van Dave uit Edam vanaf nu gewoon genegeerd kunnen worden door ons beiden. (Immers, nu zijn werkgever Metro haar oren schijnt te hebben laten hangen naar enige vage dreigementen van de overheid is de pokerpagina uit dit dagblad geschrapt – en daarmee is natuurlijk ook Dave’s claim to fame ook enigszins kaltgestellt.) Was dit alles niet het geval geweest, dan had ik mij vandaag waarschijnlijk moeten beperken tot slechts een vier- of vijftrapsraket! Maar nu ik dus geen woorden meer hoef te tellen (en aangezien ik er sowieso geen rekening mee wil houden dat je steeds maar weer lacherig poogt te doen over poëzie, om niet te zeggen kinderlijk lacherig), sluit ik gewoon weer net zo af als de vorige keer: met een mooi voetbalgedichtje van Nico Dijkshoorn. Als voorproefje dus op de (vaderlandse) apotheose van het seizoen 2009/2010. En misschien nog wel meer op de mogelijke Champions League winst van onze Beierse kaaskoppen: voormalig duikelaar AR, voormalig matennaaier MvB en voormalig “Beste van Eindhoven” LvG.
LOUIS VAN GAAL BESTELT EEN BROOD
hoezo
wit
denk jij
o
die meneer van gaal
heeft een
rare neus
dus
die zal wel
geen
bruin brood
lusten
wat
insinueer
jij
nou
eigenlijk
met je
witbrood
dat
ik dom ben
of zo
ja
je zegt het maar
hoor
dus
omdat ik
een platte
neus heb
mag
ik alleen
maar witbrood
eten
is dat het
nee
o
precies
dat dacht
ik ook
dan zijn
we
het
eens
en
twee
krentenbollen
Tot volgende week! :-)
– Rolf
* Variant op de drietrapsraket – alleen dan met vier treden extra.
