De recente terugval in populariteit van hetpoker lijkt voor sommigen te zijn gekomen als een verrassing. Geconfronteerdmet de verwachting dat er slechts sprake zou zijn van een kortstondige hype,claimden enkele insiders dat poker zich een vaste plaats zou hebben verworventussen andere belangrijke / relevante sporten. (Danwel spelen, voor wie pokerniet als een sport wenst te zien.)
Mij heeft deze teruggang in populariteitechter allerminst verbaasd. Sterker, ik was juist verrast dat poker überhaupt,zomaar uit het niets, ineens zo populair bleek! Totaal niet passend binnen hettijdsbeeld van verregaande individualisering, en al helemaal niet omdat pokertoch behoort tot de groep van ‘kaartspelen’ – met bijbehorende connotatie vanstoffigheid / oude-mannerig / achterhaald. Je verwacht toch niet dat zo’n ‘oud’spel dan temidden van alle nieuwe ontwikkelingen (ok, misschien inderdaad wel medeop basis van deze ontwikkelingen) ineens een revival ondergaat?
Volkomen dus tegen mijn verwachting inwerd poker enige jaren geleden een hype onder jongeren. En iedereen die maarenigszins betrokken was bij het spel heeft daarvan kunnen profiteren! (Zij hetals goede speler, als interessant figuur voor de media of als iemand die buitende tafel een graantje kon meepikken als commentator, verslaggever of ietsdergelijks.)
Maar what goes up, must come down.Delaatste tijd komen er geen nieuwe pokerprogramma’s meer bij, dalendeelnemersaantallen bij toernooien, en zijn de schappen met pokerboekenverruild voor meer gewilde producten. Zoals gezegd: uiterst logisch naar mijnmening, ook puur vanuit economisch perspectief. En alles terug te voeren optwee hoofdredenen: het vertrouwen is minder geworden, en er is simpelweg minderte verdienen.
Vertrouwenminder
Laten we het rijtje maar af gaan, tebeginnen bij de sites:
- T6. Met veel bombarie aangekondigde sitedat de grote sites als Stars, Full Tilt en (destijds) Party wilde challengen. Aantrekkingskracht voor despelers: mooie overlays.Eindresultaat: site is verdwenen, helaas bovendien met het geld van veel spelers.
- Absolute. De site die sowieso altijd al eenslechte naam had vanwege cheating affaires & het kunnen zien van de holecards van andere spelers. Lekken in de beveiligingssoftware werden bovendienstructureel ontkend door de verantwoordelijken. Kopje onder gegaan op BlackFriday.
- Full Tilt. Eén van de meest solide sites. Profiteerdevan de problemen van het beursgenoteerde Party met het niet mogen hebben vanAmerikaanse spelers & de strenge regels wat betreft het funden van despelersaccounts. Nam in het kielzog van Stars destijds een grote vlucht, enwerd gezien als een ‘veilige haven’. Echter, de recente ontwikkelingen /onthullingen hebben een flinke deuk gegeven in dit vertrouwen – en wat er gaatgebeuren met de player funds is totop de dag van vandaag onzeker.
Kortom: zeker ook als je de vele andere(kleinere) sites in ogenschouw neemt die ofwel failliet zijn gegaan danwelovergegaan in een andere site, weten pokerspelers één ding zeker: wat siteszelf ook beweren – echt 100% zeker is ons geld nergens.
Maar ook wat betreft de internetbankendie moeten zorgen voor de aan- en uitvoer van geld is veel onzekerheid:
- Pa[Pa]l. Was eerst de tussenpersoon voor online pokerspelers; de snelste, veiligste enook voordeligste manier om ons geld van en naar de pokersites te verplaatsen.Toen probeerde de Amerikaanse overheid ineens (en met succes) deze geldstromenaf te sluiten / te verbieden. Voeg daarbij de grote problemen van Pa[Pa]l metvalse phishing mailtjes, en het wasduidelijk: dit was niet de nuttige & betrouwbare partner waar pokerspelersop hoopten.
- Neteller. Al snel maakte iedereen de overstapnaar Neteller, en dat is tot op de dag van vandaag de meest gebruikteinternetbank voor pokeraars. Maar ook hier was het geld nooit 100% veilig. Wantsteeds bleef de dreiging “mag het wel?”, mede door de grote focus van naties omdeze geldstromen af te sluiten. En toen ook nog de founders van Neteller in de gevangenis terecht kwamen, wistenpokeraars zeker: ook bij Neteller kunnen we geen al te grote bedragenaanhouden, net zo min dus als op de pokersites. (Misschien m.u.v. het uiterstsolide, en goed gerunde, PokerStars. Alhoewel zelfs zij direct na Black Fridaytoch eventjes wat problemen leken te hebben met het verzorgen van de snelle& ongelimiteerde cashouts waar spelers recht op hebben.)
- Moneybookers. Altijd een lastige optiegeweest. Veel verhalen over problemen met de beveiliging (hacks), en ook hiermochten op een gegeven moment directe betalingen naar sites niet meer.
Daarbij komt nog dat op alle sites detransactiekosten ook niet gering zijn. En direct uitbetalen naar bankrekeningendraagt ook weer hoge kosten met zich mee, vooral ook vanwege de wisselkoersenUSD/EUR en andersom. (Plus, voor sommigen is deze optie nog extra nadelig omdatdit uiterst openbare transacties zijn, met mogelijk dus een bezoekje van deBelastingdienst als gevolg. Terecht natuurlijk in geval van winnende spelers –maar misschien wat minder terecht als het gaat om een verliezende speler dieeens een keer wat geld wil uitcashen.) En het zal duidelijk zijn dat het vangrootste belang is voor spelers om dit soort transacties te beperken – omdatieder wisselkoersverlies en elke gemaakte transactiekosten direct afgaat van deeventueel behaalde verdiensten.
Eris minder te verdienen
Wat mij meteen brengt bij de tweedehoofdreden voor de terugloop van de populariteit van het pokerspel: er is voorspelers tegenwoordig een stuk minder te verdienen dan pakweg een paar jaarterug. Enkele redenen hiervoor:
- Minder sponsordeals voor de spelers zelf. Poker op TV isniet de hit geworden die is gehoopt. Bovendien zijn er beperkingen aan dehoeveelheid reclames die sites mogen maken. Voeg daarbij dat de prime targetsvoor reclame (nieuwe gebruikers) allemaal in recente jaren wel al zijn bereikt/ wel al eens hebben gepokerd / wel al accounts op sites hebben geopend, en hetzal duidelijk zijn: sites zijn niet zo heel happig meer om spelers tesponsoren. Ook vanuit ‘andere’ potentiële sponsormarkten dan alleen de sites isde bereidheid om geld te investeren in poker(spelers) gering te noemen.
- Dit houdt in: ook minder sponsordeals voor slechtepokerspelers die hun verdiensten dan weer kunnen rondstrooien richting debetere spelers.Alle deals voor sexy mevrouwen, sporters of bekende personen (om maar een paargroepen te noemen) hebben zowel nationaal als internationaal gezorgd voor eenmooie influx van vers geld – en in sommige gevallen ook dood geld. Zowel inlive als online toernooien & cash games verschenen nu soms niet heel goedepokerspelers op het toneel, terwijl de inzetten toch vrij stevig waren.Pokeraars dus die nauwelijks kans hadden tegen de betere spelers, die zo wat‘easy money’ konden oppikken. Maar nu zowel het aantal als de omvang van dezesponsordeals beperkt zijn, betekent het voor de ‘gewone’ spelers dat er watminder makkelijk te grinden is. (Danwel te bumhunten.)
- Slechte spelers konden moeilijker storten in VS. Dat wilzeggen: alle Amerikanen konden delaatste jaren moeilijker storten. Maar omdat de winnende Amerikaanse pokeraarshier gewoonlijk wel een oplossing voor wisten te vinden, waren het vooral de slechte Amerikanen die afhaakten.Immers, een vis wil direct kunnen storten zonder moeilijkheden. En wanneer ditte lang duurt of moet gaan via allerlei illegale constructies, hoeft het voorde meeste van hen niet meer. Dan gaan ze wel iets anders doen!
- Leercurve is korter. Mede door debeschikbaarheid van video instructie sites is break-even of licht +EV spel voorvrijwel iedereen binnen handbereik. Zeker nu er steeds minder vissen zijn (zieboven), en zeker ook in combinatie met de nog steeds niet dalende rake, heeftde aanwezigheid van deze sites geleid tot:
- Niveau hoger / minder te winnen. Het is ookgewoon een soort natuurlijke evolutie. Bij het opengaan van de markt veelvissen, en veel easy money. Als dan iedereen gaat roepen hoe ongelooflijk makkelijker te verdienen is als pokerspeler, gaan steeds meer jonge pokeraars zich hieroprichten. Gevolg: het niveau wordt hoger, en de vissen hebben steeds minder kansom te winnen. Die gaan dan minder snel opnieuw storten, waardoor steeds vakerde goede spelers gedwongen worden om tegen elkaar te spelen, danwel op lagerelimieten te gaan zoeken naar wat softere games – die mede door hun aanwezigheidals gevolg dan ook weer een stukminder soft worden. Als dan ook nog de politiek denkt greep te willen krijgenop de pokergelden, juist op een moment dat de mooie tijden eigenlijk al voorbijzijn / de hype allang over is, dan is het duidelijk. Minder te verdienen, niveauhoger, kosten hoger. Niet goed!
Al sluitpunt – ik noemde het al even –is er dan ook nog de politiek die een sterkere greep probeert te krijgen op hetpokerspel, zowel nationaal als internationaal:
- Invoering kansspelbelasting. Het was eendoorn in het oog van de politiek dat veel jonge spelers zo veel geld verdiendenmet poker (danwel claimden teverdienen met poker), zonder hierbij op enige wijze belasting af te dragen. Dein november 2008 ingevoerde Kansspelbelasting, met daarbij volgend ook nogbelastingen met terugwerkende kracht, heeft de money flow binnen de pokerwereld een flinke slag toegebracht. Zowellive als online 29% KSB, geen aftrekposten, alles op maandbasis, en zelfs geenaftrek van buy-ins bij live toernooien. Het is allemaal uiterst pittig &rigide, en met weinig inlevingsgevoel in de dagelijkse praktijk van hetpokerspel, of enig inzicht hoe klein de marges voor de winnende spelerseigenlijk zijn.
- Strenge, soms unfaire regels. Als deBelastingdienst meent vijf jaar terug te mogen gaan in de tijd om niet betaaldebelasting te innen, dan heeft men de wet aan haar zijde. Echter, men heeft geen gelijk als men dit meent te mogendoen volgens later opgestelde voorwaarden (de spelregels gedurende het spelwijzigen dus), of door dingen te vragen waarvan men weet dat pokerspelers daarredelijkerwijs nooit aan kunnen voldoen. (Gedetailleerde boekhoudingen,bewijzen van soortgelijke betaalde KSB door buitenlandse casino’s, etc.) Zekeromdat de BD zelf enige jaren terug nog geen flauw benul had of poker überhaupt wel belast zou moetenzijn, is het uiterst ongepast om dan korte tijd later pokerspelers teconfronteren met eisen & regels die destijds op nog geen enkele wijze nodigwaren, danwel verlangd werden.
- De Nederlandse staat beschouwt online pokerofficieel nog steeds als ‘illegaal’. Maar heft er vervolgens wél belastingover! Die combinatie kan natuurlijk niet. Gelukkig lijkt – mede onder invloedvan de PokerBond en allerhande lobbypartijen – in de politiek men zich ersteeds meer van bewust dat de huidige praktijk verre van redelijk is. Maar datdoet er niet aan af dat deze voor pokerspelers uiterst onplezierige situatie totop de dag van vandaag nog steeds voortduurt.
- Onzekerheid over de toekomst. Iedereen die zichberoepsmatig ergens mee bezighoudt, wil graag zekerheid over de toekomst.Winnende (of bijna-winnende) pokeraars zijn hierbij geen uitzondering! Maar vande kant van de politiek is nog geen enkele duidelijkheid welke kant allesopgaat, en is in principe alles nog mogelijk: feitelijk alles variërend vanvrijgeven/legaliseren tot verbieden/monopoliseren. En daarbij zijn dan natuurlijkniet alleen de nationale regels van belang, maar vooral ook de internationaleregels – incl. mogelijke wetgeving m.b.t. belastingen, stortingen etc. Het isprecies dit soort onzekerheid dat ervoor heeft gezorgd dat steeds meer spelersdenken: “moet ik nog wel mij blijven richten of poker – of zal ik misschientoch mijn tijd wat anders (lees: nuttiger) gaan besteden?” En of dit nu hetprimaire doel is geweest van de politieke inspanningen of niet: resultaat isdat alle twijfelaars tegenwoordig niet meer pokeren, of in ieder geval een stukminder – met een verdere teruggang van de populariteit als gevolg.
