Zoals ik vorige week al schreef: deeerste twee weken van november zijn voor mij altijd de drukste, en meestinteressante tijd van het jaar. En, volledig volgens verwachting: 2011 was geenuitzondering.
Zelfspelen
Vanzelfsprekend had ik de hoop om meteen klinkend resultaat in één van de events mijn uiterst matige live toernooi-jaar2011 van enige glans te voorzien. Maar omdat ik had beloofd voor PokerCity veellive reporting activiteiten te ontplooien, moest ik keuzes maken – en datbetekende slechts een beperkt aantal events. Al met al kwam ik niet verder danhet PLO toernooi, de Main Event supersatellite, en de Main Event zelf.
In het PLO toernooi kwam ik wel redelijkdiep, maar was het niettemin allemaal nogal vlak. Ik was shortstacked alsaltijd en supertight als altijd, en had ook volledig naar standaard gebruik dekosten voor rebuy en add-on zo veel mogelijk beperkt. Maar de eerste keer datik van dat image wilde profiteren (met de mooie toernooihand T976ss in eensituatie waar ik geloofwaardig AAxx kon representeren), was het ook meteenklaar.
Twee dagen later was daar desupersatellite voor het Main Event. Ik was zowaar een stuk actiever begonnendan normaal, maar was vanzelfsprekend teruggeschakeld nadat de rebuyfasevoorbij was. Niettemin kon ik een mooi reraise all-in spotje met A4o niet latenlopen tegen de tegen mij altijd uiterst vriendelijke Patrick Bueno. Ik wist dathij tegen mij wel zou laten lopen, en als courtesy showde ik hem mijn onderstekaart (een aas, zo dacht ik) om na het de kaarten wegleggen in de muck hem teverzekeren dat ik AK had. Echter, ik was ietwat onzorgvuldig geweest – want dekaart die ik hem had geshowt was de 4, en niet de aas! Ik denk dat de Fransmanzich enigszins in zijn zak gescheten voelde, omdat hij mogelijk dacht dat ikhem in de zeik had genomen. Een andere reden kon ik niet bedenken, toen hijtegen mijn 23bb all-in shove vanaf de button met KTo besloot te callen voor21bb all-in met… A4o! Afschuwelijke tactiek natuurlijk in een supersatellitevan zijn kant, al was ook mijn eigen shove hiermee uiterst discutabel geworden.Immers, ik had geshipt in de verwachting dat mijn opponent alles onder de TT enAK zou folden, maar nu callde hij mij met bagger-de-luxe omdat hij “gewoonvoelde dat hij de beste hand had”.
Twee blanks later lag ik eruit, en konik alsnog eigenhandig de €5,000 buy-in voor het Main Event neertellen. Met nietecht de allerbeste tafelloting! Direct links van mij de on fire & overagressieve Ninh Nguyen, direct rechts mijn gabberLex Veldhuis, en later verschenen ook nog Juha Helppi en Kenny Hallaert aanweerszijden. Ga er maar aan staan!
Wetende dat ik met Ninh links niet lichtzou kunnen openen en met Lex rechts sowieso niet veel open raise spots zouhebben, besloot ik mijn tactiek rigoureus te veranderen t.o.v. hoe ik de DutchOpen had gespeeld. Ik opende vrijwel niets, maar wist met lichte, uncontesteddrie-bets (JTo, 65o) en een koude vier-bet (97o) tegen de agressieve spelersrechts mijn stack op peil te houden. En net toen ik het idee kreeg dat mijnopponenten mijn lichte drie- en vierbets begonnen te vermoeden, kreeg ik hulpvan de kaarten. Twee uiterst creatief gespeelde KK handjes later had ik binnendrie uur mijn 30k stack vergroot naar liefst 44k – een voor mij ongekend goedestart.
Langzamerhand begonnen ook de snide remarks aan tafel door mijn gabberLex, die als vanouds geen woord tegen mij had gezegd, en ik niet tegen hem –maar die na winst van de genoemde potjes direct begon te annonceren aan detafel wat er allemaal wel niet mis met mij zou zijn als persoon, en hoe slechtespeler ik wel niet was. Kortom: een betere indicatie dat ik prima zat te spelenwas er niet!
Helaas leek het op het eind van de dagtoch nog mis te gaan, toen Pierre Neuville met no pair / no draw zijn totalestack riskeerde om mij van mijn hand te zetten. Na met JT op een flop J8x zijncheck-raise te hebben gecalld, en vervolgens ook zijn grote 8k bet na de turn7, gooide ik na de river 6 tegen zijn 25k all-in bet uiteindelijk maar af – omvervolgens tot hilariteit van de tafel een K4o voorgeschoteld te krijgen voor eentotale bluf. Gelukkig kreeg ik de hand daarna direct mijn chips terug met Q
J op T
9 4 K
, en bleef mijn straat overeind tegen Neuville’s top two + flushdraw.
Ik mocht dag 2 terugkeren met 45k, maaraan een nieuwe tafel verspeelde ik onnodig chips tegen Daniel Reijmer na eenniet goed afgelopen drie-bet. Door mijn tighte spel in combinatie met de zeeragressieve tafel kon ik mijn stack nooit boven de 45k uitkrijgen, maar ikmaakte mij niettemin weinig zorgen – omdat ik wist dat als ik mijn stack maarboven de 20bb zou houden, ik in deze setting prima spots had voor de vier-betall-in. In drie uur tijd deed ik dit met de monsters A
T , 6
6 en Q 8 (allekeren tegen Daniel, alle keren gooide hij af), en ik drie-bette all-in met AKtegen Heinz Kamutzki (die hetzelfde deed, alleen na 6 minuten nadenken en eengiga-show. Niet dat ik daar zelf volledig vies van ben, overigens – dus nietsten nadele van de Duitser in dezen.). Omdat ik verder geen goede starthandenkreeg en ik nauwelijks wilde open raisen aan deze uiterst agressieve tafel,bleef mijn stack hangen – en werd ik met de alsmaar stijgende blinds en antessteeds shorter. Uiteindelijk zou ik de 36e plek voor een in themoney finish niet halen, toen ik mijn 99 uit vroege positie pushte, en deultra-tighte small blind AA opraapte. Verder dan een 62e plek en hetonfortuinlijke gevoel van close, but nocigar geraakte ik aldus niet.
Livecommentaar
Tijd dus maar weer om fris & monsterPokerCity’s commentary booth in testappen! En dat was bepaald geen straf. We stonden front row op de eerstedagen, toen vlak voor het echte geld de Nederlanders als rijpe appelen vielen.We stonden er ook tijdens het Main Event, toen ditzelfde gebeurde vlak voor definaletafel, en we op weg leken naar een geweldige deceptie. We stonden ereveneens bij de prachtige (hoewel enigszins fortuinlijke) overwinningen vanJoep van den Bijgaart en marktkoopman Dennis Grishaver in de medium-sizedtoernooitjes. En vanzelfsprekend misten we ook niets van de highroller met dediepe run van Theo Lucius (incl. champagne voor zijn geflopte royal flush!) ende 8-bet all-in AA vs KK van Joeri van der Sman.
Dag in, dag uit stonden Pieter Salet,Mark Roovers, Yori Epskamp, Wesley Nobels & ik paraat voor frequenteupdates uit het veld. Dit keer zonder de dagelijkse Poker inside uitzendingen,omdat we ervoor kozen de interviews als integraal onderdeel van de livereporting te houden. En zo kon het dus dat u een hyperactieve, on a roll Nicky Roeg constant door hetbeeld zag schuiven, kon u zelf constateren dat ondergetekende nauwelijkskleiner en bovendien niet veel onknapper is dan het gelauwerde topmodel Markvan der Loo, was Peter Dalhuijsen scherp en wittyals altijd, vond een historisch moment plaats met Noah Boeken & ik zij aanzij voor de PokerCity camera’s, en was het anekdote-tijd met Hugo Borst overzijn gepoort worden in een parkeergarage, in combinatie met een door eenMarokkaan gestolen – én teruggegeven! – portemonnee. Al met al, prachtigebeelden dus! Maar het hoogtepunt (danwel de hoogtepunten) van de reporting wasnatuurlijk het interview met ons voormalige Holland Poker teamlid AncillaTilia, die puur en alleen door haar aanwezigheid al enig haantjesgedrag bij denormaal-toch-zo-relaxte-en-zo-goed-coöpererende-reporters Rolf &HalfKaleGozer teweeg bracht. Voor een klein kwartiertje lieten wij definaletafel eventjes volledig voor wat het was – en dat leek ons volkomenterecht. :)
Maar hét hoogtepunt op commentaargebiedwas natuurlijk de geweldige run van de laatste Nederlander in het Main Event,David Boyaciyan. Een relatieve amateur die zonder grote stack aan een star-studded final table begon, en derhalvevolkomen kansloos leek – niet in de laatste plaats vanwege enkele tamelijkdubieuze moves van zijn kant. Maar wonder boven wonder, en tot grote vreugdevan het casino, overleefde hij keer op keer. En de cruciale AK vs AQ hand (incl.het commentaar op de HC webcast van Frank op de Woerd & mij, met bij hetzien van de holecards al direct geweldige opwinding, en toen de deceptie van devrouw op de flop gevolgd door de geweldige ontlading / uitbarsting van vreugdena runner-runner straat op de river) behoort ook direct tot een absolutemijlpaal in de Master Classics geschiedenis.
Gelukkig vond deze hand vrijwel onverkort,en inclusief het ietwat hysterische / nogal chauvinistische geschreeuw vanFrank & mij, haar weg naar de MCOP-documentaire op RTL7, een dag naafsluiting van deze uiterst succesvolle Master Classics 2011. Als slot dus opeen prachtig & intens toernooi – met gelukkig ook de (Nederlandse) winnaarsdie wij ons wensten.
