Toen poker zo’n jaar of vijf, zes terug zijn wegvond naar de Nederlandse televisie, was ik zeer enthousiast over deperspectieven. Het was mijn stellige overtuiging dat het hier niet slechts dezoveelste uit Amerika overgewaaide hype betrof. Ik was oprecht de meningtoegedaan dat hier ging om een bij uitstek voor televisie geschikte activiteit,die binnen mum van tijd erkende tv-sporten als schaatsen, darts en tennis zoumoeten kunnen voorbijstreven. En inderdaad – de eerste registraties zorgdenvoor flink wat media-aandacht, voor gespeelde verontwaardiging bij de politiek,en misschien nog wel het belangrijkste van alles: ze zorgden voor hoopgevendekijkcijfers.
Nu kijkt er geen hond meer.
Zelfs ik, diehard pokeraar en liefhebber van heteerste uur, besteed nog maar nauwelijks aandacht aan poker op tv. De buzz dieeen aantal jaar geleden nog bestond rond de eerste EPT-uitzendingen opEurosport of de registratie van de Master Classics op RTL, die leeft eigenlijk nauwelijksnog bij mijzelf – laat staan dus bij het grote publiek.
Reden genoeg voor het stellen van deze simpelevraag: What went wrong?
Uitzendtijdstippen/ Motivatie bij de televisiezender
Het is het aloude verhaal van de Kip of het Ei –welk van de twee was er eerder? Zend je een pokerprogramma uit op een laataanvangstijdstip, dan trekt het weinig kijkers. En trek je weinig kijkers, danwordt het laat uitgezonden. Een vicieuze cirkel van het zuiverste water, omniet te zeggen: een neerwaartse spiraal.
Nu is de logica bij de zendgemachtigden op zich nietzo heel vreemd, hoor. Zij zien poker toch vooral als special interest. Dat wil zeggen: Een onderwerp waar veel mensennauwelijks interesse in hebben, maar een relatief kleine groep juist weer heelerg veel. Niet zo heel geschikt voor prime time dus, maar des te meer voor delate uurtjes – ervan uitgaand dat de hardcore fans toch wel kijken, ook op deiets minder courante uitzendtijdstippen.
Voeg daarbij dat de meeste pokerprogramma gesponsordzijn, waarbij de sponsor soms zelfs moet betalen om het programma op de buis tekrijgen (i.p.v. zoals het eigenlijk behoort te zijn: dat de zender gewoon deprogrammamakers betaalt om de show te mogenuitzenden), en het zal iedereen wel duidelijk zijn. Poker op de Nederlandse tvis verworden tot een nogal bleke opvulling van de nachtelijke uren, die door dezendgemachtigden van dezelfde waarde wordt geacht als de seksblokken met geilenegerinnen of hete huisvrouwtjes.
Dit is kennelijk ook de reclamemakers opgevallen. Wantzelfs bij een relatief sterk programma als “Poker After Dark” is er tegenwoordiggeen enkel reclame-item meer tevinden tijdens de commercial breaks,anders dan dat van hoofdsponsor Full Tilt. Ook bij het poker op Eurosport is erde laatste jaren nauwelijks nog enige ‘echte’ reclame in de daarvoor tochbestemde pauzes, en bestaan de reclameblokken nu vooral uit aankondigingen vantoekomstige sportprogramma’s. En dat is natuurlijk een slecht teken. Immers, hetis een indicatie dat pokerprogramma’s door bedrijven kennelijk niet worden gezien als een goede manierom hun producten aan de man te brengen.
Treurigeshows / Gemiste kansen / Schuiven met tijden
Het heeft er alle schijn van dat televisiezendersnauwelijks oog hebben voor, of waarde hechten aan, de daadwerkelijke kwaliteitvan de aangeboden programma’s. Poker is poker, in hun ogen. Topuitzendingen vande WSOP of EPT krijgen nauwelijks extra publiciteit en worden schaamteloos geprogrammeerdtussen de waardeloze, speciaal voor televisie gemaakt prullen die de rest vande week te zien zijn. Het is alsof je tegen de kijker zegt: “Tja ach, ChampionsLeague of Jupiler League – voetbal is voetbal, toch?”
Een dergelijke minachting voor de kijker leidtautomatisch tot verminderde interesse voor het product. Immers, als de kijkerniet precies weet welke aflevering er nou wordt uitgezonden (is het wel die bijzondere World Series uitzending waar je ophoopt, of toch weer dat armoedige B-Poker?), of als kwaliteitstoernooien wordenuitgesmeerd over veel te veel shows, tja dan beledig je de intelligentie vanhet publiek. Met tijden of uitzendingen wordt nu al jarenlang geschoven dat heteen lieve lust is. En dat terwijl iedereen die enige kennis heeft van de wensenvan het publiek of het binden van klanten, weet dat kijkers toch vooral duidelijkheid willen. Je kunt vankijkers niet verwachten dat ze ver na de officiële begintijd braaf blijvenwachten of hun programma misschien toch nog komt, of dat ze na een onverwachtgeschrapte uitzending de volgende dag weer met dezelfde frisse moed klaarzittenvoor de buis. Zo werkt dat gewoon niet!
Maar ook de pokeraars zelf valt best wat teverwijten. Veel te vaak hebben wij ons ingelaten met programma’s van matig totslecht niveau. Zo hebben vele invitatietoernooien een belabberde structuurwaardoor het edele pokerspel feitelijk wordt gereduceerd tot wat dom all-inschuiven voor de flop; iets wat op termijn kijkers kost omdat het gewoon nietmeer boeiend genoeg is. Ikzelf heb het laatste jaar op Eurosport met enig gespeeldenthousiasme verslag gedaan van tenenkrommend slechte events als de Poker RaceTrophy of de totale-crapshoot satellite toernooitjes van de Partouche PokerTour. Skill factor nul, en eigenlijk een aanfluiting voor iedereen die hetserieuze poker een warm hart toedraagt – laat staan dat het een prominenteplaats behoort te hebben op de buis. Daarnaast ben ik ook nog betrokken geweestbij de in ogen van velen nogal dubieuze kruising tussen poker & realitygenaamd “Vegas Voyage”. Wederom een programma van vrij magere kwaliteit – hoewelik de insteek van de show (poker langzaamaan mainstream krijgen door het tekoppelen aan los & laagdrempelig amusement) nog steeds onderschrijf.
Het is jammer dat wij op het hoogtepunt van de pokerboom op televisiegebied feitelijk niet veel verder zijn gekomen dan hetaanbieden van meer van hetzelfde. Middels een leuke, luchtige talkshow à laPoker Inside hadden we het pokernieuws veel meer mainstream kunnen maken. En wehadden de profs een stuk menselijker voor het voetlicht kunnen brengen dan deietwat karikaturale beelden uit shows als Poker Kings & later ook Lords ofPoker. Beide waren zeker bovengemiddelde programma’s hoor, laat dat duidelijkzijn. Maar op het hoogtepunt van de boom heeftmen de mogelijkheid laten lopen om poker op net iets creatievere wijze in demarkt te zette, en dat is erg jammer. Zeg, door het pokerspel te integreren metnieuwsitems, satire of actualiteiten, in een pakweg Barend & Van Dorpachtige setting. Het had toch vrij eenvoudig moeten zijn om rond de WSOP MainEvent uitzendingen of de diverse EPT’s een show te maken waar – in lijn met hetsterke Poker Uncovered – een steeds wisselende groep Nederlandse toppers opinformele wijze hun ervaringen & handjes met elkaar bespreken. Dat is natuurlijkveel beter dan sec de buitenlandse beelden te brengen met her en der watnietszeggende quotes van onze vaderlandse deelnemers ter plekke, afgenomen dooreen speciaal daarvoor ingevlogen presentatrice + camerateam. En daarbij komtnog dit: Als we die pokeraars gewoon met elkaar om een tafel zetten in eenNederlandse studio, verhoogt dit niet alleen substantieel de kwaliteit van deuitzendingen – nee, de productiekosten zijn ooknog eens veel lager.
Concurrentievan het internet
Buiten alle fouten die gemaakt zijn door deprogrammamakers (incapabele commentatoren, oppervlakkige interviews, zwakke ofuitgemolken shows), de tv-zenders (schipperen met de programmering) en depokeraars zelf (te mediageil, te weinig kritisch op kwaliteit van het gebodene,te weinig inzicht in wat het grote publiek wil zien), is er nog een andere factor die het succes vanpoker op tv heeft ondermijnd: het internet. En eigenlijk is het best logischdat de televisie hier het onderspit heeft moeten delven. Want tegen de snelheiden interactiviteit van de virtuele wereld is voor een nogal ‘ouderwets’ en log mediumals tv simpelweg niet te concurreren.
Immers, wanneer een groot toernooi plaatsvindt,hebben de echte pokerliefhebbers alle beelden of verslagen allang live gevolgdop het internet. Wie net iets minder alert is, leest de verslagen de volgendedag. En wie nog iets minder alert is,bekijkt de beelden wel wat later op deze of gene site, of downloadt deze viaPoker Tube of welke – al dan niet illegale – torrent site dan ook. Wat is voorhen dan nog de toegevoegde waarde als maanden later dezelfde beelden eindelijkeens op televisie verschijnen?
Ik heb het al eerder gezegd: Poker op televisieheeft eigenlijk alleen maar toekomst als we de grote toernooien live kunnen uitzenden,of in ieder geval (ten behoeve van de eerlijkheid & ter voorkoming vanfraude) met een zeer beperkte vertragingstijd. Kijk naar de buzz die door hetland ging als gevolg van de 2006 Master Classics uitzendingen op RTL: ‘s nachtsgespeeld, alles al de volgende avond in beeld. Tja, in zo’n geval accepteerthet publiek graag dat het programma niet perfect is, of nog enigeschoonheidsfoutjes bevat.
Maar doen wat er de laatste jaren in televisielandheeft plaatsgevonden, is gewoon minachting van de kijker. Oude, opgewarmde meukwordt geplaatst op incourante tijdstippen, waarbij overdreven enthousiastecommentatoren of dames met uitpuilende borsten een vergeefse poging moeten doenom deze lauwwarme prak tenminste nog enigszinsvan wat smaak te voorzien.
En dat met prachtige events als de EPT of de WPT inde portefeuille! Ik zou zeggen: Zend deze events uit met zo kort mogelijkevertraging, op vaste tijdstippen, en omlijst deze shows met een Poker Insideachtige discussie tussen Nederlandse toppers. Pas als dan zou blijken dat de pokerprogramma’s alsnog nauwelijks kijkerstrekken, kan men tot de eindconclusie komen dat poker op de Nederlandse tv echtoverleden is. Want voorlopig wordt poker toch vooral dood gehouden door allerhande wanbeleid – waar visieloos,geldverkwistend en vooral harteloos wordt omgesprongen met een potentiëlekijkcijferhit.
Elke week beschrijft Rolf Slotboom, Team captain van Team Holland Poker, zijn leven als pokerspeler en alle ervaringen, kennis en anekdotes die daarbij horen. Heb je zelf vragen of interessante pokerhandjes die je graag besproken ziet worden, stuur deze dan op naar [email protected]
aanjtwit
