Column Rolf: Terugkeer van een Luckbox

U weet het nog wel. Menno Vlek die met zijn vuist op tafel sloeg, Thierry van den Berg die hoofdschuddend voor de camera’s verscheen, toeschouwers die niets begrepen van het aangedane onrecht. De boodschap was duidelijk: Rolf is een luckbox. Een mazzelaar, die steeds met de slechtste kaarten zijn poet erin gooit… om dan op miraculeuze wijze alsnog de pot te winnen.

Dat was in 2006, tijdens de Master Classics. De tijd van de kleine kaartjes, van heel veel schoppetjes. De tijd dat ik nog puur speelde voor de absolute winst – en met enig dédain neerkeek op de schrapertjes die zichzelf één of twee plekjes omhoog probeerden te folden.

Na dat incidentele succes begon langzamerhand mijn echte toernooicarrière. En om op professionele basis je staande te kunnen houden tegen de internationale top… tja, daar is natuurlijk wel enige kunde voor nodig. Raadzaam daarbij is om zo nu en dan ook eens met de beste kaarten het geld erin te krijgen. Want uitgaande van het principe dat poker een skill game is, is het niet onverstandig om bij de showdowns af en toe gewoon twee Azen open te draaien, in plaats van de bagger-de-luxe die men van mij gewend was geraakt.

Ik won ruim twee jaar lang geen toernooi meer! Ondanks beter spel dan ooit, en ondanks dat ik gewoonlijk met de beste kaarten het geld erin wist te krijgen… als de hoofdprijzen werden verdeeld stond ik steevast aan de zijlijn. Zelfs een 8-tegen-1 chiplead bij het Poker Royale Masters Main Event tegen de über-nit Andreas Krause bleek niet genoeg. Zeven opeenvolgende all-ins won de man met het nog slickere haar dan ik – die mij na afloop bovendien nog fijntjes kwam melden dat hij toch wel de terechte winnaar was, en ook geen moment had getwijfeld dat hij de zege zou binnenhalen. Ook in Monte Carlo hield, 3-handed, mijn beste hand voor 60% van de totale chips in play geen stand, en op Gran Canaria was in een identieke situatie mijn twee paar een eenvoudige prooi voor het overspeelde middenpaar van de tegenstander. Kortom: Het zat tegen!

Ook bij de Nederlandse toernooitjes werden mijn Azen gekraakt alsof het pindarotsjes waren. Tegenstanders trokken vol vertrouwen ten strijde met hun gedomineerde handjes, om niet eens met de ogen te knipperen als dan met hulp van de river de Ace wederom was weggehouden van het grote geld. Dat ik toch nog prima prestaties bleef boeken ondanks een duidelijk ontbreken van geluk in de cruciale showdowns, tja, dat werd slechts door weinigen erkend. Sterker, zelfs een eerlijk verdiende titel “Speler van het Jaar” werd door afgunstige lieden op een concurrerend forum gemakshalve gelabeld onder het kopje vriendjespolitiek. Degelijke en solide prestaties, zo schreef ikzelf – maar in de ogen van een paar blagen die zelf nooit weten te presteren als het erop aankomt, toch vooral een beloning voor het mijzelf in the money folden. Medeleven voor de lange periode van dubbeltjes die steevast de verkeerde kant opvielen, verkreeg ik in slechts zeer beperkte mate. En ook ikzelf vond dat ik niet mocht klagen. Immers, ik had in het begin van mijn toernooicarrière toch vooral de wind mee gehad. Nou, dan zou het wel van zeer slechte smaak getuigen als ik bij het eerste zuchtje tegenwind een klaagzang ten tonele zou brengen.

En daar was dan plots de beruchte eerste februari van 2009 – de dag dat Rolf zijn terugkeer als erkend Luckbox beleefde. Na een Dom Classics week waarin ik ondanks toch zeer behoorlijk spel nog geen Euro bijeen had kunnen schrapen, was daar plotseling het afsluitende crapshoot toernooi. Waar ik bij het Main Event nog genadeloos 85% van mijn stack had weten te verliezen nadat ik met Azen al mijn geld erin had gekregen, en ook bij andere toernooien ik reeds na de allereerste all-in kon gaan douchen, besloot bij het afsluitende event Vrouwe Fortuna plotsklaps mijn kant te kiezen. Misschien dacht de dame in kwestie: “Ach, Rolf zijn Ego is inmiddels wel genoeg gekrenkt door ruim twee jaar zonder live toernooizeges – laten we de Staart maar weer eens in het zadel helpen.”

Feit was dat ik als in mijn beste tijd de meest schaamteloze outdraws voor elkaar kreeg, met dus uiteindelijk mijn eerste titel in lange tijd als gevolg. Pocket zevens was geen partij voor mijn 6 Ruiten4 Ruiten, waarmee ik mij vrolijk naar de winst wist te runner-runneren. En als ik diezelfde pocket zevens had… nou dan knikkerde ik vrolijk flippend A Schoppen K Schoppen uit het toernooi. Aas-boer was geen partij voor mijn 7 Schoppen5 Schoppen (tja, daar zijn ze weer, die kleine schoppetjes!), en met AK tegen KK riep ik zonder enig probleem het broodnodige aasje op de river op. Ook Azen kraken met een totaal dode aas-boer offsuit bleek voor mij geen enkel probleem. Als minister Hirsch Ballin ter plekke was geweest, had hij zich vol trots op de borst kunnen kloppen. Dat hij met zijn kennersoog poker inderdaad het label “kansspel” heeft meegegeven, bleek op basis van mijn performance in het Utrechtse gokhuis namelijk volledig terecht.

Het moge duidelijk zijn: de Luckbox is terug! Net als in 2005 en 2006, trokken de tegenstanders zich weer de haren uit het hoofd als op afroep de door mij gewenste kaarten op het board verschenen. De afgunstigen aan de zijlijn lieten zich vanzelfsprekend slechts horen als ik soms eens een potje verloor… wat gelukkig slechts weinig voorkwam. Ik weet hoe het werkt: Beter een toernooitje winnen als een luckbox, dan na goed spel de trofee net mislopen. Want hoewel het hier natuurlijk ging om een toernooi met skill factor 0, dan nog is het leuk om de bloemen en de cheque uitgereikt te krijgen – dat is immers waarom je deze toernooitjes speelt.

Twee weken geleden zei ik dat het mijn doel voor 2009 was om weer eens een toernooi in Nederland te winnen. Dat is nu dus zover – waardoor ik intussen overwinningen in de drie grootste Holland Casino’s op mijn naam heb staan. Het zal mij niet van mijn pad afbrengen. Immers, mijn pech op cruciale momenten in de laatste pakweg twee, drie jaar heb ik nooit als onrechtvaardig beschouwd – en dus zie ik deze overwinning ook zeker niet als ‘terecht’.

Maar fijn is het wel. De Luckbox Rolf heeft voor eventjes weer zijn gezicht laten zien. Ik ben een kleine €13.000 rijker; ik heb weer een leuke titel op mijn naam staan; mensen zijn weer woedend over mijn vermeende geluk; en ook mijn masterclasses kaarten bezweren zijn op deze dag niet ongemerkt voorbij gegaan. Een jarenlange frustratie heb ik van mij af weten te spelen in dit ene, in alle eerlijkheid nogal onbeduidende toernooi. En waardoor dan precies? Wel, door een fikse dosis durf, opportunisme, en misschien een heel klein beetje kunde… maar toch vooral door een serie wonderbaarlijke ontsnappingen.


Elke week beschrijft Rolf Slotboom, Team captain van Team Holland Poker, zijn leven als pokerspeler en alle ervaringen, kennis en anekdotes die daarbij horen. Heb je zelf vragen of interessante pokerhandjes die je graag besproken ziet worden stuur deze dan op naar [email protected]

 

22 Comments

  1. Leuke column! Gefeliciteerd met je behaalde overwinning in de 200FO! Je bent een onontbeerlijke verschijning tijdens de Nederlandse toernooien imo. Helaas heb ik tijdens de Dom Classics niet bij je aan tafel gezeten. Ik heb je wel nog gevolgd via de LiveReport toen je het laatste event won. Een volgend toernooi hoop ik die chips onder je doosje pepermuntjes vandaan te spelen. 😉

  2. Heerlijke column Rolf. Ik heb het met plezier gelezen. En dat luckboxen, dat hoort er *pieping* gewoon bij. Soms is dat het geval en samen met wat goede beslissingen en lef levert dat af en toe een mooie ereplaats op. Van harte met je overwinning.

  3. Leuke column weer. Poker is een combi van skills en luck. Alle puzzelstukjes moeten in hun vakje vallen om tot de absolute winst te komen.Als die zieke batbeat verhalen word ik persoonlijk erg moe van. Pech onthou je nl beter dan geluk in het poker. luckbox of niet, een 1e plaats erbij is altijd lekker. Nogmaals gefeliciteerd.

  4. Wellicht een rare vraag maar baal je niet van deze overwinning? Of beter gezegd, baal je er niet van dat je juist in dit tournooi deze outdraws maakte? Had je ze niet veel en veel liever gezien op een Ept of Wsop? Soms, heel soms lijk je bij poker in een flow te zetten en hit je alles, dan is het toch jammer dat dit in een klein toernooi gebeurd… Mvg

  5. Wellicht een rare vraag maar baal je niet van deze overwinning? Of beter gezegd, baal je er niet van dat je juist in dit tournooi deze outdraws maakte? Had je ze niet veel en veel liever gezien op een Ept of Wsop? Soms, heel soms lijk je bij poker in een flow te zetten en hit je alles, dan is het toch jammer dat dit in een klein toernooi gebeurd… Mvg

  6. Toppie je kolom. ik hoop weer snel tegen over je te zitten zo als laatst in Utrecht met nog 4 toppers aan tafel was leuk om die toppers te zien zweten met mijn alins tegen KK of minder met 10-10 of met helemaal niets. Maar het is Luck and skil tot ziens in Venlo Niet Dries

  7. Toppie je kolom. ik hoop weer snel tegen over je te zitten zo als laatst in Utrecht met nog 4 toppers aan tafel was leuk om die toppers te zien zweten met mijn alins tegen KK of minder met 10-10 of met helemaal niets. Maar het is Luck and skil tot ziens in Venlo Niet Dries

  8. Gefeliciteerd Rolf! Ben het alleen niet met je eens dat deze toernooien skill factor ‘0’ hebben.. Ben zelf een fervent turbo speler op internet en dat is wel degelijk skill alleen is de variantie nog hoger dan in gewoon toernooipoker…

  9. Ik ben het helemaal met Erik eens. Ondanks het grote geluk, was ook duidelijk dat Rolf de beste speler was aan alle tafels waaraan ik hem heb zien spelen in de 200FO

  10. Ik ben het helemaal met Erik eens. Ondanks het grote geluk, was ook duidelijk dat Rolf de beste speler was aan alle tafels waaraan ik hem heb zien spelen in de 200FO

  11. Thanks mannen voor alle positieve reacties. Dat waardeer ik zeer! @ Niet Dries: Nou, tot in Venlo dan. En ja – laten zweten had je me inderdaad 🙂 @ Sleijpen: Nee hoor. Ik ben blij dat ik gewoon de wind mee had, en het zou wel van slechte smaak getuigen als ik dan zou zeggen “had ik dat geluk maar toen en toen gehad”. Vrouwe Fortuna is een dame – en die moet je dus niet tegen de haren instrijken! 😉

  12. nice column, ik hbe respect voor je gewoon laten janken die andere kerols, je verdien het geluk!:D Ook zonder geluk in vegas kwam je toch zeer vaak in het geld…

  13. Leuke column Rolf en gefeliciteerd met je overwinning! Ook al is het een “kleine”, respect! Keep up the good work!!!

  14. Leuke column Rolf en gefeliciteerd met je overwinning! Ook al is het een “kleine”, respect! Keep up the good work!!!

  15. beste rolf allereerst gefeliciteert met je overwinning ik vind het een leuke column om te lezen tog vind ik het een beetje overbodig om dit toernooi te omschrijven als een toernooi met de skill factor 0 daarmee haal je naar mijn menning het respect weg voor de spelers die een goede prestatie hebben behaalt ik begrijp dat je het zecht uit beschijdenheid maar ik vind het overbodig om te zeggen gr pinto_junior

  16. Leuke column Rolf. Ze onthouden altijd als je een suckout maakt, maar dat het wel eens tegenzit wordt nog wel eens vergeten voor het gemak.

  17. @Rolf Gefeliciteerd, ik blijf je column met plezier lezen (en niet teveel afgeven op dat andere pokerforum ;)). @Rik Dat is de aard van ‘t beestje, toch?

  18. @ Pinto: Misschien heb je gelijk hoor, maar ik vond het belangrijk niet *te* hoog op te geven over dit toernooi. Immers, vanaf level 8 heb ik geen enkele hand meer gespeeld met enig post-flop spel, dus het was nu niet echt een test of skill. 😉 @ Rik & Bo

  19. @ Pinto: Misschien heb je gelijk hoor, maar ik vond het belangrijk niet *te* hoog op te geven over dit toernooi. Immers, vanaf level 8 heb ik geen enkele hand meer gespeeld met enig post-flop spel, dus het was nu niet echt een test of skill. 😉 @ Rik & Bo

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.