Praten over poker. Dat dit leuk kan zijn, heb ikdoor de jaren heen steeds beweerd. Sterker, ik ben altijd van mening geweestdat het analyseren en bediscussiëren van poker misschien nog wel interessanterkan zijn dan het allang geaccepteerde en ingeburgerde praten over voetbal. Deredenen:
Pokerspelers zijn over het algemeen eenstuk interessanter om naar te luisteren. Gemiddeld gesproken zijn ze ietsintelligenter dan voetballers, hebben ze een bredere wereldvisie, en denken ze meerna over hun sport. En daarmee zijn ze dus bij uitstek geschikt om interessantegesprekken mee te voeren!
Je zou zeggen: Nou als dat allemaal zo is, waaromzijn er dan zoveel voetbalpraatprogramma’s op tv met bovendien nog eensbehoorlijke kijkcijfers, en waarom zijn zij nog steeds niet van de buisverdrongen door praten over poker? Wel, de reden is natuurlijk niet zo heelmoeilijk: Voetbal is simpelweg nog steeds veel populairder dan poker. En om eenpraatprogramma over een spel interessant te vinden, moet je natuurlijk wel ook zelf het spel beoefenen – of inieder geval waarderen. Want ondanks de recente poker boom en de plotselingeinteresse van het grote publiek, televisiemakers zien poker toch nog steeds alseen ‘kleine speler’: vooral geschikt als specialistisch vermaak in de lateuurtjes en / of als opvulling van de incourante tijdsblokken.
Plannenvoor praatprogramma op tv
Groot was dan ook mijn verbazing dat in 2007 SimpelMedia interesse bleek te hebben in mijn format “Poker Insite” (destijds nog meteen t, naar voorbeeld van VoetbalInsite). Dit format behelsde een praatprogramma dat de beste punten van DeWereld Draait Door, Barend & Van Dorp en Holland Sport zou moetenverenigen, met dien verstande dat het hier over poker zou gaan. En hoewel ikzelf erg enthousiast was over dit format, verwachtte ik veel scepsis bij deprogrammamakers vanwege de mogelijk hoge productiekosten en de naar allewaarschijnlijkheid niet heel hoge kijkdichtheid. Maar die scepsis viel mee –sterker, men leek juist zeer enthousiast.
Leekenthousiast,inderdaad. Want nadat ik een contract had getekend dat mij bond aan Simpel,bleef het format braaf op de plank liggen zonder dat er enige stappen werdengezet om er ook daadwerkelijk wat mee te gaan doen. Ik ging vervolgens tot woede van Simpel een programma makenvoor de concurrent Blue Circle – en daarmee was meteen ook het laatste woordover Poker Insite gesproken. Met het afnemen van de poker boom en de matigekijkcijfers van bestaande pokerprogramma’s werd de interesse voor een nogal‘specialistisch’ praatprogramma er bij de makers sowieso al niet groter op.
Internetbiedt uitkomst
Ik ging ervan uit dat mijn idee van een snel maartoch kwalitatief hoogstaand pokerpraatprogramma een vroegtijdige dood wasgestorven – maar het Internet bracht uitkomst. Ik was mijn wekelijkse columnbegonnen voor PokerCity, een relatief jonge site die met hun live reporting vande Holland Casino toernooien steeds meer in de schijnwerpers was komen testaan. Een site bovendien die geleid werd (en wordt) door mensen die graagbereid zijn nieuwe ideeën te ontwikkelen en uit te voeren. PokerCity hadeigenlijk zelf al het idee opgevat een soort pokertalkshow te beginnen, en nietwetende van de hele affaire met Simpel Media en het door mij bedachte format vroegmen of ik misschien interesse had ditop mij te nemen. We waren er snel uit, en onder de naam Poker Inside gingen weproberen “iets nieuws te doen” – om maar eens een beroemde quote betreffendehet Sport 7 fiasco uit de mottenballen te halen.
PokerInside van start
Met sidekick Nicky Roeg om de Nederlandse toernooiente bespreken, met iedere maand een interessante hoofdgast, en met daarbij ookwat lichte kost in de vorm van grapjes, sidebets en chipstacken, was het onsdoel een inhoudelijk sterk programma te maken onder het simpele motto: kritisch waar nodig, enthousiast waarmogelijk. In tegenstelling tot de Johan Derksen rol die velen voor mij ingedachten hadden (om à la Derksen ongezouten en zonder aanzien des persoonsmijn mening te geven), wilde ik per se de Wilfred Genee rol. In plaats van mijte beperken tot het alleen maar geven van gepeperde meningen, wilde ik juistiets meer ‘objectief’ opereren, met als doel een inhoudelijke discussie op hoogtempo te kunnen leiden – waarbij ik tegelijkertijd ook niet bang zou zijn af entoe mijn mening te laten horen. Maar niet tevaak dus, omdat het doel zou zijn juist de gasten het woord te latendoen.
Natuurlijk is er altijd verschil tussen de theoretischeuitwerking van plannen en de uiteindelijke praktijk, en bovendien was door derelatief beperkte camera-ervaring van zowel Nicky als mijzelf het gevaar vooreen debacle niet ondenkbeeldig. De proefuitzending met Daan Slütter ginginderdaad nog enigszins onwennig, niet in de laatste plaats door het matigegeluid en de staccato beelden. We kregen flinke kritiek – en niet onterecht. Opbasis van deze kritiek en ook onze eigen ervaringen, maakten we flinkeaanpassingen om onze fouten uit uitzending één niet te herhalen. Met bovendien eennieuwe cameraploeg en een hippe locatie in VakZuid wisten we dat allevoorwaarden nu waren geschapen om voor de eerste ‘echte’ uitzendingen hetniveau significant omhoog te tillen.
Topgastengeven uitzendingen kleur
We werden daarbij gered door de kwaliteit van onzegasten. Want in de eerste officiële Poker Inside hadden wij de persoon die er op dat moment toedeed, Constant Rijkenberg. Nergens nog had hij op camera inhoudelijk gesprokenover de ‘percentagezaak’ betreffende zijn winst in de EPT San Remo, toen hij dedurf had om bij ons wel plaats tenemen. Ik had mij natuurlijk grondig voorbereid op alle details van de zaak, inde hoop hem niet weg te kunnen laten komen met wat eenvoudige uitvluchten oponze vragen. Door hem respect te geven voor zijn komst, maar doortegelijkertijd stevig door te vragen op cruciale kwesties als de exacteverkochte percentages, de gemaakte deal aan de finaletafel, het geval-Ernesto,de Belastingdienst en de eventuele derdenrekening, had Constant voor het eerstuitspraken op camera gedaan die ondubbelzinnig waren, en niet voor meerderleiuitleg vatbaar. Uitspraken dus waar de percentagehouders wat mee zouden kunnen,en die als direct gevolg ons programma aanzienlijke nieuwswaarde had gegeven. Kortom – Poker Inside stond in één klap op dekaart.
In de daarop volgende uitzending kwam Ruben Visserop bezoek. Een prachtige gast, omdat – net als Constant de maand ervoor – ook Rubenniet bang was zijn ongezouten mening te geven. Over de betrouwbaarheid vanConstant bijvoorbeeld, of om een interessante analyse te geven over deveelbesproken hand die hij en ik speelden in de beginfase van de EPT Barcelona2008. In aflevering drie (of vier, als de pilotmet Daan Slütter ook meetelt) hadden we vervolgens Nederlands enigebracelet winnaar bij de WSOP 2009 Marc Naalden. Wederom een zeer relevantegast, die bovendien zonder enige terughoudendheid vertelde over de zwarte tijdtoen hij door enig pokeren boven zijn bankroll zich volledig broke had gespeeld. En de meest recente gast, Summer Classicsrunner up Jorn Walthaus, kreeg zelfs 44 minuten de tijd om zijn visie enervaringen met ons te delen. In wat door vrijwel iedereen werd beoordeeld alsonze beste uitzending tot nu toe, kreeg Jorn alle tijd om het precieze‘fooi-incident’ bij het Main Event uit te leggen, en was Nicky veel prominenteren inhoudelijker aanwezig dan in het begin. Belangrijke informatie dus,gelardeerd met wat luchtige humor en leuke filmpjes – precies zoals een modernprogramma dit allemaal zou moeten hebben.
Praten over poker, het kan dus wel degelijk.Natuurlijk is er op velerlei gebied nog ruimte voor verbetering – maar depopulariteit van de show geeft aan dat we het tot nu toe al vrij aardig hebbengedaan. Dat is zeer leuk voor Nicky en mij en voor de medewerkers achter deschermen, maar zeker ook voor de gasten. Die weten dat ze niet als één ofandere jodokus zitten te figureren in een show waar geen hond naar kijkt, maardat in dit programma zij zich uitgebreid kunnen profileren of van een net ietsandere kant laten zien dan normaal.
Met hun openheid en mooie verhalen hebben Daan,Constant, Ruben, Marc en Jorn geholpen aan wat ik beschouw als een zeer mooie aanvulling op de huidigeonline berichtgeving rond het poker. Dank ook aan mannen als Webjoker en DaCazzvoor hun aardige woorden op PokerNews, en voor de veelal constructieve kritiekdie wij hier op PokerCity hebben mogen ontvangen. Kritiek waar wij veel meehebben gedaan en ook zullen blijvendoen. Met als doel iedere maand te kunnen komen met een leuk, spannend, enrelevant programma – van kwalitatief hopelijk steeds hoger niveau.
Elke week beschrijft Rolf Slotboom, Team captain van Team Holland Poker, zijn leven als pokerspeler en alle ervaringen, kennis en anekdotes die daarbij horen. Heb je zelf vragen of interessante pokerhandjes die je graag besproken ziet worden, stuur deze dan op naar [email protected]
aanjtwit
