Menselijk gedrag analyseren, het is ietswat ik erg graag doe. Vorige week had ik daarvoor alle gelegenheid, na mijn veelbesprokencolumn waarin ik iets buiten de begaande paden was getreden. Ik had voor eenkeertje over iets anders geschreven dan poker – namelijk voetbal! Reaguurdersdie ik al maandenlang niet meer had gezien dromden samen om mij te bezwerentoch vooral over poker te blijven schrijven, en vooral niet te denken dat ikmogelijk ook van andere zaken verstandzou hebben.
Resultaat: mijn column die “slechts vooreen zeer klein groepje interessant” zou zijn (einde quote), zorgde voor eenrecordaantal replies – alhoewel natuurlijk nog wel ietsjes minder dan dieandere veelbesproken column van mijn hand, over de vermeend zwakke resultatenvan regerend Nederlands Kampioen Lex Veldhuis. Dit om maar even voeding tegeven aan de stelling dat online er voornamelijk wordt gereageerd uitnegativiteit, waarbij het verkrijgen van veel reacties bijna per definitie hetgevolg is van mensen die het op enigerlei wijze oneens zijn met het geschrevene.
Wat mij vooral opviel aan de reacties warende volgende drie zaken:
- Buiten debegaande paden gaan – het mag niet. Ik heb het eerder meegemaakt, toen ikeen korte column had geschreven over poëzie, een stukje waarin politiek eennogal prominente rol speelde, of toen ik eens mijn column in een nogal‘moeilijke’ verhaalvorm had gegoten. Hoewel in alle gevallen de link met pokernog ontegenzeggelijk daar was (in ieder geval voor diegenen die goed genoeg tussende regels doorlazen om deze link te willenzien), betekenden deze afwijkingen van de norm bijna automatisch negativiteitrichting de afzender. Zeg, zoals de zanger die zich eens bij hoge uitzondering ophet acteervlak begeeft, of de voetbalanalyticus die blijkt ook te kunnen schilderen. Bijna zonder uitzondering is hoongelachzijn deel, en wordt direct de “schoenmaker blijf bij je leest” kaart getrokken.Als Pavlov-reactie in een conservatieve wereld!
- Iemand vanbuiten de voetbalwereld die ook eniginzicht in het spelletje zou kunnen hebben – het bestaat niet. Hoewel voor sommigemensen buiten de voetbalwereld het soms ongelooflijk is om te zien op welk laagniveau er soms binnen het wereldje wordt gedacht (en waarbij vooral opvalt datdeze insiders slechts zelden in staat zijn de big picture te zien), daar is de Pavlov-reactie vanuit devoetbalwereld dat wie niet zelf dagelijks langs de lijn staat of op hoog niveauheeft gespeeld, dus ook geen oordeelmag hebben. En derhalve moet Tom van ’t Hek toch vooral lekker blijven hockeyen,en Peter R. de Vries boeven vangen. Terwijl wie goed kijkt, ziet dat er doordeze heren gewoonlijk een stuk inhoudelijker (en dus beter) over het spel wordtgedacht dan degenen die er nog middenin staan. Dit omdat ze strategische kennisvan buitenaf meenemen om op net iets dieper niveau over het spelletje na tedenken. En tja – dat wordt door de voetballers, trainers of andere analyticinatuurlijk gezien als een aanval op hun deskundigheid.
- Een speler die geen technisch wonder is, maar toch als een goede voetballer dient teworden beschouwd – het kan niet. Waar in Nederland structureel de nadrukwordt gelegd op iemands technische tekortkomingen, is het in ieder teamsport vanhet grootste belang om te kijken naar wat alle individuele spelers wél heelgoed kunnen, om zo maximaal elkaars kwaliteiten te benutten en zwakheden tecompenseren. Dit zou het ABC van teamspel moeten zijn! Zeker binnenorganisaties met een beperkt budget is het vaak nodig om concessies te doen aanhet ideaalbeeld, om zo mét alle zwaktes die er zijn toch tot goede resultatente komen. Sterker, dit is iets wat ook voor individuele sporten geldt. Kijknaar mijzelf op pokergebied, waar ik ondanks enkele aantoonbare zwakheden jarenlang betere prestaties heb weten teboeken dan wat op basis van deze beperkingen verwacht kon worden. Puur door tekijken naar wat ik wél goed kon, en zoveel mogelijk situaties te vermijden waarmijn beperkingen extra geaccentueerd zouden worden. Iets wat dus ook in hetvoetbal zou kunnen, nee zeker ook inhet voetbal – en al helemaal als je ziet dat ondanks aantoonbare zwaktes vaniedere individuele speler, de kracht van hun kwaliteiten juist complementairzou kunnen zijn! Maar binnen het voetbal denkt men slechts zelden zo, en wordtiemand al snel afgeschreven als hij een bepaalde basisvaardigheid zou missen.Terwijl het juist goed en verstandig beleid zou zijn om te kijken hoe de spelerin kwestie toch zou kunnen functioneren, en daarmee voor de club zijn waarde – nietin de laatste plaats transferwaarde –behoudt.
Eenvoorbeeld uit het BSOP Main Event
De mening van buitenstaanders blijftsowieso een mooi fenomeen, waarbij slechts zelden een totaalpakket wordt gezienvan kwaliteiten & tekortkomingen, en veelal wordt geoordeeld op basis vanincomplete informatie. Neem het recente BSOP Main Event. Volgens vele (veelaljonge) leden van enkele fora was Daniel ‘GotURead’ Reijmer in de eindfase vanhet toernooi zo’n beetje de enige die er wat van kon. Hij zou met zijn dikkestack de opponenten hebben geownd, endan natuurlijk vooral de lol_livespelersdie er allemaal geen zak van zouden kunnen. Terwijl de waarheid heel anders was:namelijk dat Daniel een aantal cruciale blunders maakte die toevallig goeduitpakten, en sowieso uitermate ongeconcentreerd & fancy play syndrome-achtig aan tafel zat. Intrinsiek gezien was hijnatuurlijk met afstand de beste speler van allemaal, maar nu waren het zijnopponenten met hun aantoonbare beperkingen die feitelijk gewoon beterpresteerden dan hij. En natuurlijk was er hierbij sprake van een incident, enzal Reijmer op de lange termijn (indien hij vaker zou deelnemen) ook in dezeHC-toernooien veel betere resultaten boeken dan zijn tegenstanders van nu. Maarook hier geldt dat men bij de beoordeling van iemands niveau wél moet kijkennaar het totaalplaatje. En dit betekent dat als de ene persoon weliswaar heel veelkwaliteiten heeft maar van tijd tot tijd iets heel stoms doet, terwijl de veelmindere speler juist altijd het maximale uit zichzelf haalt, dat het verschilin niveau tussen deze beide spelers een stuk minder groot is dan op basis vankwaliteiten & mogelijkheden zou kunnen worden verwacht. Immers, altijd naarje maximale vermogen presteren is óók een kwaliteit – en dat is wat de in deogen van sommigen ‘waardeloze’ spelers gewoonlijk een stuk beter doen dan hunmeer talentrijke collega’s. En wat dus altijd dient te worden meegenomen in deuiteindelijke balans!
Poker!
Het was sowieso weer een mooi weekje inBreda. Allemaal uitverkochte toernooien, en een Main Event waar de vonken vanafsprongen. Eerst was daar Freerk Post die met een dikke stack zich naar deleiding in het HCSOP klassement leek te spelen, maar met veel misfortuin uiteindelijkniet eens het geld haalde. Toen was daar Daniel Reijmer die met een giga-stack degedoodverfde winnaar leek, maar die zich ineens opblies tegen een tot dan toeuiterst omzichtig opererende pokerende advocaat Keith Cheng, die hem op deriver snapcallde met slechts top paar / marginale kicker. (Wat door debuitenwereld natuurlijk werd gezien als een donkeycall, terwijl als deze hand omgekeerd had plaatsgehad er zonder twijfelsprake zou zijn geweest van ownen.) Dezehand vond plaats vlak nadat de enige persoon die écht durfde terug te spelen opDaniel, Olaf de Zeeuw, uiterst ongelukkig was gebust na het verlies van tweedominerende handen. Vervolgens was daar de vermeend lol_livepro Rick Honing dieaan zijn zoveelste finaletafel dit jaar zat, en met een dikke stack rustig opweg leek naar de derde plaats die hemnu de HCSOP Player of the Year titel zou opleveren. Maar hij verloor alles ineen reuzenpot tegen de voormalig bedeesde Aziatische jongeman Cheng, die nu opde turn een move maakte tegen de azen van Rick, en op de river twee paarmaakte. Na die giga-pot was de chiplead van de advocaat enorm, maar heads upverloor hij alsnog tegen de enige speler die tot dan toe nauwelijks wasopgevallen, de rustige & aimabele Menno Mensonides. Spektakel alom dus!
Wij van PokerCity stonden met onzecamera’s + reporters front row om dezeuiterst opwindende actie te volgen. (We hopen dat jullie dit hebbengewaardeerd!) En dat zal komende week niet anders zijn, als in Rotterdam de jaarlijkseDutch Open zal plaatshebben.
En waar ik, volkomen tegen de odds /verwachtingen in, zal pogen de eerste tweevoudig Nederlands Kampioen te worden.
