Column Rolf: Poker!

Menselijk gedrag analyseren, het is iets wat ik erg graag doe. Vorige week had ik daarvoor alle gelegenheid, na mijn veelbesproken column waarin ik iets buiten de begaande paden was getreden. Ik had voor een keertje over iets anders geschreven dan poker – namelijk voetbal! Reaguurders die ik al maandenlang niet meer had gezien dromden samen om mij te bezweren toch vooral over poker te blijven schrijven, en vooral niet te denken dat ik mogelijk ook van andere zaken verstand zou hebben.

Resultaat: mijn column die “slechts voor een zeer klein groepje interessant” zou zijn (einde quote), zorgde voor een recordaantal replies – alhoewel natuurlijk nog wel ietsjes minder dan die andere veelbesproken column van mijn hand, over de vermeend zwakke resultaten van regerend Nederlands Kampioen Lex Veldhuis. Dit om maar even voeding te geven aan de stelling dat online er voornamelijk wordt gereageerd uit negativiteit, waarbij het verkrijgen van veel reacties bijna per definitie het gevolg is van mensen die het op enigerlei wijze oneens zijn met het geschrevene.

Wat mij vooral opviel aan de reacties waren de volgende drie zaken:

  1. Buiten de begaande paden gaan – het mag niet. Ik heb het eerder meegemaakt, toen ik een korte column had geschreven over poëzie, een stukje waarin politiek een nogal prominente rol speelde, of toen ik eens mijn column in een nogal ‘moeilijke’ verhaalvorm had gegoten. Hoewel in alle gevallen de link met poker nog ontegenzeggelijk daar was (in ieder geval voor diegenen die goed genoeg tussen de regels doorlazen om deze link te willen zien), betekenden deze afwijkingen van de norm bijna automatisch negativiteit richting de afzender. Zeg, zoals de zanger die zich eens bij hoge uitzondering op het acteervlak begeeft, of de voetbalanalyticus die blijkt ook te kunnen schilderen. Bijna zonder uitzondering is hoongelach zijn deel, en wordt direct de “schoenmaker blijf bij je leest” kaart getrokken. Als Pavlov-reactie in een conservatieve wereld!
  2. Iemand van buiten de voetbalwereld die ook enig inzicht in het spelletje zou kunnen hebben – het bestaat niet. Hoewel voor sommige mensen buiten de voetbalwereld het soms ongelooflijk is om te zien op welk laag niveau er soms binnen het wereldje wordt gedacht (en waarbij vooral opvalt dat deze insiders slechts zelden in staat zijn de big picture te zien), daar is de Pavlov-reactie vanuit de voetbalwereld dat wie niet zelf dagelijks langs de lijn staat of op hoog niveau heeft gespeeld, dus ook geen oordeel mag hebben. En derhalve moet Tom van ’t Hek toch vooral lekker blijven hockeyen, en Peter R. de Vries boeven vangen. Terwijl wie goed kijkt, ziet dat er door deze heren gewoonlijk een stuk inhoudelijker (en dus beter) over het spel wordt gedacht dan degenen die er nog middenin staan. Dit omdat ze strategische kennis van buitenaf meenemen om op net iets dieper niveau over het spelletje na te denken. En tja – dat wordt door de voetballers, trainers of andere analytici natuurlijk gezien als een aanval op hun deskundigheid.
  3. Een speler die geen technisch wonder is, maar toch als een goede voetballer dient te worden beschouwd – het kan niet. Waar in Nederland structureel de nadruk wordt gelegd op iemands technische tekortkomingen, is het in ieder teamsport van het grootste belang om te kijken naar wat alle individuele spelers wél heel goed kunnen, om zo maximaal elkaars kwaliteiten te benutten en zwakheden te compenseren. Dit zou het ABC van teamspel moeten zijn! Zeker binnen organisaties met een beperkt budget is het vaak nodig om concessies te doen aan het ideaalbeeld, om zo mét alle zwaktes die er zijn toch tot goede resultaten te komen. Sterker, dit is iets wat ook voor individuele sporten geldt. Kijk naar mijzelf op pokergebied, waar ik ondanks enkele aantoonbare zwakheden jarenlang betere prestaties heb weten te boeken dan wat op basis van deze beperkingen verwacht kon worden. Puur door te kijken naar wat ik wél goed kon, en zoveel mogelijk situaties te vermijden waar mijn beperkingen extra geaccentueerd zouden worden. Iets wat dus ook in het voetbal zou kunnen, nee zeker ook in het voetbal – en al helemaal als je ziet dat ondanks aantoonbare zwaktes van iedere individuele speler, de kracht van hun kwaliteiten juist complementair zou kunnen zijn! Maar binnen het voetbal denkt men slechts zelden zo, en wordt iemand al snel afgeschreven als hij een bepaalde basisvaardigheid zou missen. Terwijl het juist goed en verstandig beleid zou zijn om te kijken hoe de speler in kwestie toch zou kunnen functioneren, en daarmee voor de club zijn waarde – niet in de laatste plaats transferwaarde – behoudt.

 

Een voorbeeld uit het BSOP Main Event

De mening van buitenstaanders blijft sowieso een mooi fenomeen, waarbij slechts zelden een totaalpakket wordt gezien van kwaliteiten & tekortkomingen, en veelal wordt geoordeeld op basis van incomplete informatie. Neem het recente BSOP Main Event. Volgens vele (veelal jonge) leden van enkele fora was Daniel ‘GotURead’ Reijmer in de eindfase van het toernooi zo’n beetje de enige die er wat van kon. Hij zou met zijn dikke stack de opponenten hebben geownd, en dan natuurlijk vooral de lol_livespelers die er allemaal geen zak van zouden kunnen. Terwijl de waarheid heel anders was: namelijk dat Daniel een aantal cruciale blunders maakte die toevallig goed uitpakten, en sowieso uitermate ongeconcentreerd & fancy play syndrome-achtig aan tafel zat. Intrinsiek gezien was hij natuurlijk met afstand de beste speler van allemaal, maar nu waren het zijn opponenten met hun aantoonbare beperkingen die feitelijk gewoon beter presteerden dan hij. En natuurlijk was er hierbij sprake van een incident, en zal Reijmer op de lange termijn (indien hij vaker zou deelnemen) ook in deze HC-toernooien veel betere resultaten boeken dan zijn tegenstanders van nu. Maar ook hier geldt dat men bij de beoordeling van iemands niveau wél moet kijken naar het totaalplaatje. En dit betekent dat als de ene persoon weliswaar heel veel kwaliteiten heeft maar van tijd tot tijd iets heel stoms doet, terwijl de veel mindere speler juist altijd het maximale uit zichzelf haalt, dat het verschil in niveau tussen deze beide spelers een stuk minder groot is dan op basis van kwaliteiten & mogelijkheden zou kunnen worden verwacht. Immers, altijd naar je maximale vermogen presteren is óók een kwaliteit – en dat is wat de in de ogen van sommigen ‘waardeloze’ spelers gewoonlijk een stuk beter doen dan hun meer talentrijke collega’s. En wat dus altijd dient te worden meegenomen in de uiteindelijke balans!

 

Poker!

Het was sowieso weer een mooi weekje in Breda. Allemaal uitverkochte toernooien, en een Main Event waar de vonken van afsprongen. Eerst was daar Freerk Post die met een dikke stack zich naar de leiding in het HCSOP klassement leek te spelen, maar met veel misfortuin uiteindelijk niet eens het geld haalde. Toen was daar Daniel Reijmer die met een giga-stack de gedoodverfde winnaar leek, maar die zich ineens opblies tegen een tot dan toe uiterst omzichtig opererende pokerende advocaat Keith Cheng, die hem op de river snapcallde met slechts top paar / marginale kicker. (Wat door de buitenwereld natuurlijk werd gezien als een donkey call, terwijl als deze hand omgekeerd had plaatsgehad er zonder twijfel sprake zou zijn geweest van ownen.) Deze hand vond plaats vlak nadat de enige persoon die écht durfde terug te spelen op Daniel, Olaf de Zeeuw, uiterst ongelukkig was gebust na het verlies van twee dominerende handen. Vervolgens was daar de vermeend lol_livepro Rick Honing die aan zijn zoveelste finaletafel dit jaar zat, en met een dikke stack rustig op weg leek naar de derde plaats die hem nu de HCSOP Player of the Year titel zou opleveren. Maar hij verloor alles in een reuzenpot tegen de voormalig bedeesde Aziatische jongeman Cheng, die nu op de turn een move maakte tegen de azen van Rick, en op de river twee paar maakte. Na die giga-pot was de chiplead van de advocaat enorm, maar heads up verloor hij alsnog tegen de enige speler die tot dan toe nauwelijks was opgevallen, de rustige & aimabele Menno Mensonides. Spektakel alom dus!

Wij van PokerCity stonden met onze camera’s + reporters front row om deze uiterst opwindende actie te volgen. (We hopen dat jullie dit hebben gewaardeerd!) En dat zal komende week niet anders zijn, als in Rotterdam de jaarlijkse Dutch Open zal plaatshebben.

En waar ik, volkomen tegen de odds / verwachtingen in, zal pogen de eerste tweevoudig Nederlands Kampioen te worden.

18 Comments

  1. hi Rolf, je kan al die negatieve reakties ook als een compliment zien, namelijk als je het over Poker hebt, dan nemen de meeste je wél serieus. Succes volgende week in Rotterdam!

  2. Akkoord, ik zal ook eens reageren als ik het er mee eens ben dan…. Mee eens! Ik probeer ook zeker geen reaguurder te zijn/worden. Bedankt voor de quote trouwens, ben vereerd! 😉
    Het lijkt er sowieso op dat in live reporting tomeloze agressie wordt verafgood, niet alleen bij Pokercity. Natuurlijk props voor gedoseerde agressie en lef, maar wat veel jonge spelers aan tafel laten zien valt bij mij gewoon onder gambling. Doe mij trouwens maar een 2-4 of 5-5 tafel met 9 internet kids met fancy play syndrome, succes bijna gegarandeerd!

  3. Ik ben er niet zozeer op uit om Daniel Reijmer persoonlijk aan te blijven vallen, maar ik richt mij nu tot die groep mensen die vast zitten in een selectieve perceptie met betrekking tot wat er in Breda is gebeurt. Rolf slaat de spijker op zijn kop:

    “Hij zou met zijn dikke stack de opponenten hebben geownd, en dan natuurlijk vooral de lol_livespelers die er allemaal geen zak van zouden kunnen. Terwijl de waarheid heel anders was: namelijk dat Daniel een aantal cruciale blunders maakte die toevallig goed uitpakten, en sowieso uitermate ongeconcentreerd & fancy play syndrome-achtig aan tafel zat.”

    Selectieve perceptie is sowieso een killer in de pokerwereld. Als je de gebeurtenissen aan een pokertafel van afstand, kritisch bekijkt dán leer je er het meest van. The mind is like a parachute.

  4. Je weet dat ik veeeeeel bewondering voor je heb zoals je het voor elkaar krijgt om ELKE week – en dat al zo veeeeel jaar – een onderwerp hebt om je column te schrijven.

    Echter ben ik ook van mening dat je op een pokersite zit en het dus pokergerelateerd moet houden.
    Als je het over voetbal wilt hebben – waar je ook zeker over kan meepraten – dan heb je nog altijd je eigen site om het daar op kwijt te kunnen.

    Een column over een ander onderwerp kan wel maar dan moet er ook een link inzitten met poker , maar dat is mijn mening. En volgens mij heb ik zelf in de tijd dat ik nog een column hier had ook niet helemaal aangehouden, omdat het gewoon zo verdomd moeilijk is om dit week in week uit vol te houden.

  5. @ Mr. Ace High:

    Ik weet dat je dit als een compliment bedoelt, hoor. Maar wat de meesten al dan niet serieus zouden nemen, dat vind ik meestal niet zo’n criterium. Immers, het zou suggereren dat wat de meerderheid vindt ook juist is – en naar mijn

  6. Wat word er met lol_livespelers bedoeld? Ik kan er wel wat bij bedenken, maar ben er niet zeker van. Verder lekker zo doorgaan Rolf ik lees je column elke week en als je een keer weer over voetbal wil schrijven, gewoon lekker doen dan ga ik wat anders doen.

  7. Als hagenees rest mij niets anders dan binnen 1 nanoseconde je (lees ieders) column te sluiten als daar ook maar 1 keer *ajaks* in voorkomt!!:p Dus dat werd gewoon een week wachten!

    Verder is het altijd relaxt om je columns te lezen en idd dat je reageerd op met reacties is echt top!! Barry Stevens zou zeggen:”vooral doorgaan!”

  8. @ Kracht Tonen:

    Open, open, open moet het zijn! (The Lau, The Scene)

    @ Heining:

    Wat jij denkt dat ze bedoelen – dat bedoelen ze ermee. 🙂 Verder dank!

    @ FuGaZi_nl:

    Haha. Binnen 1 nanoseconde – dan moet de Ajax-aversie w

  9. Mooi stukje Rolf!
    Wat ik wel geleerd heb van een jaar veel live toernooien spelen is dat het veel loosere en passievere spel in HC vraagt om een wat andere aanpak 🙂
    Verder merk ik ook aan mezelf dat ik tandenknarsend en met gevoelens van grote onrechtvaardigheid zit mee te kijken als een of andere ‘lol_livepro’ -waar ik mezelf ondanks mijn vele HC-toernooien dit jaar maar niet toe reken- preflop lachend 3.5bb maakt met een voor mij obvious AA en vervolgens 3 straten value krijgt van een geflopte toppair, terwijl ik allerlei stoere/fancy moves probeer uit te halen om hier en daar een big blindje of wat te winnen 🙂
    Misschien dat gevoelens van onrechtvaardigheid en jaloezie de afgunst van bepaalde mensen nog wel het meest voeden, terwijl old-school ABC-poker soms gewoon de beste manier van spelen is en dat de verwachte winst/klassering van Daniël als hij zo had gespeeld een stuk hoger was geweest dan de manier van waarop hij nu speelde.

  10. Ha Rolf,
    Leuke column weer!

    Aandachtspuntje omdat ik weet dat je “van de taal bent:Het zijn *gebaande* paden, en niet *begaande*…of is het een opzettelijk neologisme?

  11. @ FreerkPost:

    Wat jij schrijft had ik vroeger vaak in de live cash games. Dan zat er soms iemand die volledig ABC pokerde, iedere move van een kilometer afstand aankonigend, maar wel de volledige stack van de zwakke speler kreeg. Terwijl ik mij in

  12. @ Freerk, 1 van de belangrijkste aanpassingen moet zijn dat het niet uitmaakt dat de goede spelers aan je tafel al lang weten dat je ergens niet bluft. Zolang je bij poker nog geen ‘bel een vriend’-hulplijnen hebt hoef je alleen maar in de perceptie van j

  13. oh en @ Kracht Tonen: Tuurlijk heb je gelijk dat Daniel dit toernooi heel slecht speelde. Hij was brak en niet scherp. Dat weet ie zelf ook, en mensen die hem gaan lopen verdedigen zijn gewoon pure fanboys van ‘de internet-generatie’. Mijn 1e reactie op zijn bustout hand was dat z’n villain de hand tegen Daniel perfect had gespeeld. However, als Daniel goed speelt crusht ie het veld van 1k toernooien door gewoon veel beter chips te kunnen verzamelen dan alle andere spelers

  14. Het kan aan mij liggen, maar ik was het helemaal niet eens met al dat gezeur over die ‘voetbal’-column. Sterker nog, ik vind dat je jezelf juist niet moet beperken tot het schrijven over poker alléén. Persoonlijk vind ik de artikelen, die je schrijft over andere zaken dan poker, vaak nog de meest vermakelijke. Poker als leidraad voor je columns, met zo nu en dan een totaal ander onderwerp, dat vind ik juist heel verfrissend. Alleen maar blijven doorzagen over fold-equity, daar wordt een mens toch ook niet vrolijk van? Laat je de mond niet snoeren, door een stelletje free-riders, die voor nog minder dan een dubbeltje op de eerste rij zitten en dan ook nog durven te klagen. Ik zou het bijvoorbeeld zeer de moeite waard vinden wat jouw (eventuele poker-) perspectief is, ten opzichte van divers actueel nieuws, zoals bijvoorbeeld; de kredietcrisis, Griekenland en de Euro, Messi vs. Ronaldo, onze baseball-kampioenen. Nogmaals beperk jezelf niet, dat is toch een vrijheid die iedere columnist zichzelf zou moeten aanmeten? Misschien dat pokercity.nl daarvoor niet het juiste podium is. Maar ach, waarom niet?

  15. Thanks, Hannes. Een vrijzinnige houding, met een brede visie. Zie je helaas niet veel online, maar staat mij zeer aan. Dank!

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.