De relatie tussen poker & sponsoring is altijd een wat vreemde geweest. Sites gaan er vanuit dat als een bekende speler zijn naam aan het bedrijf verbindt, dat veel ‘gewone’ spelers deze site dan zodanig zullen vertrouwen dat ze er ook gaan spelen.
Echter, mijns inziens is die relatie niet zo makkelijk te leggen. Profspelers hebben meestal maar weinig inzicht in de solvabiliteit of betrouwbaarheid van een site, en zullen gewoonlijk hun naam verbinden puur omdat de financiële voorwaarden goed zijn. Zeg, net als in de ‘echte’ reclamewereld waar je net zo makkelijk je kont wilt afvegen met Page toiletpapier als met Edet. Wie jou het beste betaalt, geeft jou de zachtste billetjes.
En, zeker net zo belangrijk: De aanwezigheid van veel pros op een site zou voor de weldenkende pokeraar natuurlijk helemaal geen pre moeten zijn. Als ik zie dat op Full Tilt in de $10-20 of $25-50 PLO games er een hele berg gesponsorde profs actief is, wel dan zal dat voor mij eerder een reden zijn om die site juist links te laten liggen, en te zoeken naar soortgelijke games / limieten op de heel wat softere sites. Ik zou liever plaatsnemen op sites met gesponsorde filmsterren, zangeressen etc. dan op sites waar ik mag aanschuiven bij pakweg Tom Dwan of Phil Galfond.
Voor pokerspelers zelf zijn sponsordeals natuurlijk erg interessant, en ook de sites hebben de afgelopen jaren natuurlijk wel degelijk veel aan de gesponsorde profs gehad. Sterren zorgden gewoonlijk voor naamsbekendheid en een bepaalde buzz – en zeker bij sites als PokerStars die heel specifiek zochten naar spelers om bepaalde doelgroepen te bedienen / nieuwe markten te ontginnen, hebben de baten ruimschoots de kosten overstegen.
Maar dat was in de tijd van de poker boom waarin alles nog steeds goed ging – en waar de bomen tot in de hemel groeiden. Nu zitten we in het tijdperk dat de markt enigszins verzadigd begint te raken, en waar buiten potentiële groeimarkten als China & India er feitelijk niet heel veel aanwas van nieuwe spelers meer is. In dat soort markten is het tijd om creatief te worden. More bang for your buck dus – meer rendement proberen te halen uit gelijkblijvende investeringen. En op dat gebied stellen niet zozeer de heersende machthebbers (PokerStars & FullTilt) mij teleur, maar toch vooral de uitdagers.
Wat die uitdagers zouden moeten doen is de goede punten van de heersende sites proberen te kopiëren, en juist actief in te spelen / de nadruk te leggen op eventuele zwakheden die zij zouden hebben. Als ik een site had, wist ik het wel. Ik zou keer op keer met vuur schieten naar de te hoge rake op zowel FullTilt als PokerStars, en zorgen dat op mijn site die rake structureel lager was. Ik zou zorgen dat op mijn site de gesponsorde pros zich niet uit de hoogte zouden gedragen, en mijn klanten de gelegenheid geven om direct met hen in contact te komen. Ik zou zorgen dat de gewone spelers op mijn site structureel kans maakten om als gastspelers in het gesponsorde team te komen, ik zou zorgen dat ze avondjes met de sterren konden beleven, dat ze uit konden gaan als VIP op bijzondere feestjes, ik zou geselecteerde chat sessies / meekijksessies organiseren waar de pros feedback geven op de ‘gewone’ spelers, en ga zo maar door.
Wat er nu meestal gebeurt, is dat sites professionele pokeraars in hun team opnemen middels de volgende overeenkomst. De speler krijgt zijn buy-ins voor grote live toernooien vergoed, en belooft in ruil daarvoor veel uren te maken op de site – meestal met korting op de rake, of zelfs met 100% rakeback. Fout! Zoals het nu gaat krijgt de pro precies wat hij wil (gratis spelen op een internationale tour waar de site zelf geen directe revenuen uit trekt), maar wat voor de site wel echt belangrijk is – de promotionele aspecten rondom die tour – tja daar heeft hij gewoonlijk heel wat minder zin in. De interviews, de blogverhalen – ze worden gewoonlijk met frisse tegenzin gedaan, en slechts zelden is de gesponsorde prof daarbij een mooi uithangbord of rolmodel. Plus, aangezien hij wel een goede speler is, zal in de uren dat hij op de site speelt (en waar de site zelf meestal maar weinig aan verdient door de al dan niet gedeeltelijke teruggave van de rake) hij zijn tegenstanders gewoonlijk flink wat geld afhandig weten te maken. Niet de bedoeling natuurlijk. Want de pakweg $7 miljoen per jaar die mannen als Phil Ivey rakefree van de site weghalen, was toch beter in de zakken van zijn tegenstanders gebleven – zodat ze tegen elkaar konden blijven spelen, om zo steeds maar weer rake te genereren.
Sites zouden mijns inziens veel meer de boel in eigen huis moeten houden. De enigen die dit al in enige mate doen zijn Full Tilt (middels de vele TV-toernooitjes waar steeds de Full Tilt pros aanschuiven) en Poker Stars (met haar ‘eigen’ promo-tour, de EPT). Maar veel beter nog zou zijn om op de site zelf grote toernooien te organiseren, waar de pros niet zelf spelen maar actief zijn als commentator, analist, gastheer – wat dan ook. Kortom: Waar de spelers gewoon hun buy-ins + entry fees betalen met een grote kans dat ze in direct contact komen met de sterren – zonder dat deze sterren ook daadwerkelijk hun geld kunnen afpakken. Bijvoorbeeld webcamtoernooitjes waar niet-bekende spelers geld inleggen om tegen elkaar te spelen, en waar de profs het commentaar leveren of via de webcam interviews met hen doen – filmpjes die gewoon op de site beschikbaar blijven natuurlijk. Ik garandeer dat iedere niet-professionele speler apetrots is als hij goed presteert in dit soort events! (En dat de site daarmee mogelijk een jonge en loyale klant voor de toekomst heeft, en bovendien geweldige reclame voor zichzelf heeft gemaakt… tja, dat lijkt me wel duidelijk.) Zo creëer je een gesloten circuit waarbij het geld blijft rondschuiven tussen de grote hoeveelheid niet-profs die genieten van de directe contacten met de profs (die deze dingen gewoon gratis doen als onderdeel van hun contract), en waar de site steeds maar weer geld kan blijven verdienen door de rake plus de entreegelden. De afwezigheid van deze pros aan de tafels zorgt bovendien weer voor softere games – en dit zorgt op zijn beurt dan weer voor een verdere aanwas van nieuwe spelers. Zeg, in lijn met hoe Everest groot geworden is: het creëren van een sneeuwbaleffect door je te richten op de kneusjes, en juist niet op de profs die proberen zoveel mogelijk geld uit de economie te halen – en die slechts zelden heel gedreven zijn om iets significants / substantieels terug te doen voor het spel waar ze zoveel geld aan overgehouden hebben.
Kortom: Een site moet de wil of de durf hebben om net iets verder te kijken dan de spreekwoordelijke neus lang is. Men moet niet slechts de leidende sites kopiëren, maar juist innovatief te werk gaan om hen een stap voor te kunnen zijn. Innovatief te werk gaan dus, met liefde voor het vak, en altijd op zoek naar die kleine edge om de concurrent te kunnen outperformen. Dat is hoe mijns inziens het huidige machtsvacuüm kan worden doorbroken – en hoe pokersites veel meer uit hun gesponsorde profs kunnen halen dan ze momenteel doen.
Iedere week verschijnt de column van Rolf Slotboom op PokerCity. Rolf is een van Nederlands beste pokerspelers en tevens een internationaal gewaardeerd schrijver van pokerboeken en artikelen.
