Het begin van het Nederlandse pokerjaar is altijd de Dom Classics in Utrecht. Een event waar dit keer met enige argusogen naar werd gekeken, gegeven de veelbesproken – en uiterst serieus te nemen – affaire van de verdwenen buy-ins in hetzelfde casino, enige maanden terug. Zou het publiek nog net zo massaal als vroeger toestromen na deze in de minne geschikte zaak, of zou het vertrouwen in het casino zodanig zijn afgenomen dat men dit keer de Dom Classics maar eens zou laten schieten?
Het antwoord was ondubbelzinnig: Met uitzondering van het PLO / PLH mix toernooi waren alle toernooien stijf uitverkocht. Een mooi succesje dus voor het toch als zeer poker-minded bekend staande team van brushes & dealers in de Domstad. Kennelijk had het pokerpubliek er alle vertrouwen in dat de hele affaire inderdaad een pure eenmansactie was geweest, of zelfs gewoon zou zijn berust op een misverstand.
In deze volle velden was er dus aardig geld te verdienen – ware het niet dat mijn resultaten tot nu toe simpelweg belabberd zijn. Het bracht zelfs enige herinneringen boven aan mijn column van twee jaar terug over ditzelfde event, met de veelzeggende titel “0 Euro Week”. Want ik moet serieus uitkijken dat het deze keer geen herhaling van zetten wordt! Immers, met liefs zes toernooien al achter de rug, moet ik de eerste live cash van dit jaar nog schrijven.
Pech, zegt u? Ja, natuurlijk. In bepaalde potjes was ik bepaald onfortuinlijk. Bijvoorbeeld in het €200 NLH toernooi met 1 rebuy & 1 add-on, toen ik in de rebuyfase met KK vs JJ verloor, all-in preflop voor 100BB diep, en waardoor ik vervolgens geen risico’s meer kon nemen omdat ik anders mogelijk niet eens de add-ons zou halen. En ook in het €1000 toernooi was ik niet vrij van pech, toen na twee check-calls met top paar / top kicker tegen top paar / third kicker de river mijn opponent verbeterde tot top two – en ik in plaats van een dik bovengemiddelde stack nu bijna dood was.
Een kenmerk van geluk of pech is altijd het aantal cruciale outdraws, of het aantal keren “all-in stays in”. Dit gebruik ik altijd als indicatie of ik eigenlijk wel goed heb zitten kaarten. En als ik weet dat ik meer dan gemiddeld vaak all-ins met de slechtste hand heb overleefd, of juist het tegendeel (dat ik geen enkele keer een beslissende draw danwel outdraw heb weten te maken), dan neem ik dit als leidraad voor tevredenheid over mijn spel – ongeacht of het resultaat ook daadwerkelijk in lijn was met deze tevredenheid.
En de waarheid is dit: In sommige potjes heb ik ook gewoon oliedom gespeeld! Zo overspeelde ik in het €300 toernooi QQ schromelijk tegen een reraise, en had ik met een totale stack van 38BB en nog geen antes waarschijnlijk betere spots kunnen vinden om mijn stack erin te trappen. Want om dat tegen pocket azen te doen is namelijk niet ideaal! Ook in het €1000 NLH toernooi was er zo’n spot waar ik een big pair mogelijk iets overspeelde. Met K
K
op een J 9 3
flop in een 2400 (door mij geraiste) pot, in het betpatroon 1100 donk bet van Tobias Peters / flatcall van mij / 4000 totale check-raise van small blind Kenny Hallaert / 4900 all-in van Tobias, was een fold waarschijnlijk beter dan mijn 14k all-in move om Kenny buiten te sluiten. Immers, het leek toch uitermate waarschijnlijk dat minstens één van mijn twee opponenten mijn schijnbaar robuuste overpaar zou hebben gecrusht. (Wat uiteindelijk ook zo was: De donkbetter had een mijns inziens redelijk onlogische set drieën. Onlogisch omdat gezien de preflop betting, de stack sizes en zijn relatieve positie, dit voor hem een vrij ideale check-raise spot zou zijn – zelfs tegen iemand als ik met een relatief laag c-bet percentage. Kenny foldde QQ.) En een derde pot waar ik een schijnbaar redelijke hand enigszins overspeelde was in het €300 PLO / PLH mix toernooi. Met een 9k stack in het level 150-300 callde ik met Q Q T 4 een 900 raise vanaf de button – tegen de raiser die vrij overduidelijk hier AAxx speelde. (Overduidelijk, gezien zijn aanzienlijk grotere raise dan de standaard 2.5BB die hij maakte.) Ik callde natuurlijk niet alleen omdat ik een aardige hand had, maar ook om druk op hem te kunnen zetten op alle kleine, medium of connected flops die zeer waarschijnlijk hem niet zouden hebben getroffen. De flop T 5 3 leek hiervoor lang niet zo slecht, zeker ook omdat ik met mijn top paar, overpaar, flush draw en backdoor flush draw gewoon een hand met flink wat potentie had. Echter, toen hij relatief klein c-bette, had ik direct moeten zien dat hij hier waarschijnlijk deed met de combo AA + nut flush draw, wat niet alleen een berg outs van mij teniet deed, maar waarmee hij bovendien tegen een raise van mij op zeker reraise all-in zou spelen. En dat gebeurde ook inderdaad. Met mijn 4200 raise had ik mij nu committed gemaakt, terwijl als ik gewoon de flop had geflatcalld, ik mogelijk via een scare card op de turn hem van zijn azen had kunnen drukken.
Met andere woorden: Op sommige momenten schortte er ook best wat aan mijn beslissingen! Nu komt een toernooispeler soms ook gewoon weg met één of twee van zulke suboptimal plays, bijvoorbeeld door een belangrijke outdraw of doordat de tegenstander toch niet die hand heeft waar het gezien zijn betpatroon op leek. Sterker, soms is juist zo’n pot waar je wegkomt met zo’n foute inschatting, het startpunt naar een finaletafel of zelfs een zege.
Nu was het niet alleen maar kommer en kwel deze week, hoor. Zo won ik op vrij simpele wijze de supersatellite naar het €1500 Main Event. En in de cash games presteerde ik zelfs uitermate goed. Zo was er een PLO cash game waar de erkend nitty shortstacker Rolf gewoon 700BB diep zat te laggen, of een NLH partij waar ik een carré vol kreeg afbetaald door top paar / no kicker, en niet veel later een 270BB pot won in een showdown met… een unimproved tien hoog.
Niettegenstaande dit alles: Ik zit hier natuurlijk in de eerste plaats voor goede toernooiresultaten. En daarvoor restten mij nog slechts twee kansen: het €1500 Main Event en de €200 limit (waar ik titelverdediger ben). Twee kansen dus nog slechts om een dreigend debacle af te wenden. Want dat zou het natuurlijk zijn indien al voor de tweede keer in drie jaar tijd ik deze Dom Classics beëindigen zou zonder ook maar één enkele cash.
Elke week beschrijft Rolf Slotboom, Team captain van Team Holland Poker, zijn leven als pokerspeler en alle ervaringen, kennis en anekdotes die daarbij horen. Heb je zelf vragen of interessante pokerhandjes die je graag besproken ziet worden, stuur deze dan op naar [email protected]
aanjtwit
