Zie hier deel 1 van dit tweedelige hand-voor-hand verslag.
Op de derde dag van deze 2009 WSOP Main Event wordt pas echt het effect van de grote beginstack zichtbaar. Waar ik vorig jaar op dag 3 nog een overdaad aan zwakke broeders zag, dit jaar is er nauwelijks nog een echt softe tafel te vinden. Ook mijn eigen tafel valt niet mee, met een paar goede spelers en twee links van mij een heel goede LAG – die bovendien alle kernmerken zoals obnoxious, asshole & douchebag met zich meedraagt. Het is dus aan mij niet mijn emoties te laten meespelen, nee sterker het is aan mij om te proberen deze jongeman op tilt te krijgen.
Dag 3 – 82,800 beginstack
Level 10: Blinds 600-1200, ante 200
Ik begin de dag uitermate actief. Ik reraise Greg Dyer preflop, ik push all-in vanuit de small blind tegen een shortstacked big blind, en vervolgens speel ik nog een pot met eigenlijk onverantwoord veel risico. Uit de big blind call ik een 3000 totale raise met A=d J=d, en op de flop 9=d 3=d 2=s check-raise ik de 3500 c-bet in één klap all-in (en win uncontested). Vervolgens reraise ik vanuit de big blind van 3000 naar 7900 tegen de nitty small blind met T=s 4=d om na de flop met een simpele 7900 c-bet de pot op te pakken.
Het is duidelijk: Ik ben van plan vandaag de leider aan tafel te zijn. En als ik ook nog een klein potje pak met JJ waar ik vanuit de cutoff een 3200 open raise flatcall, vervolgens de 6k c-bet op de flop 922 flatcall en dan na de turn 6 met een kleine 5k bet de pot oppak, eindig ik het level keurig op 101,500 – zonder ook maar één enkele showdown hebben hoeven spelen.
Level 11: Blinds 800-1600, ante 200
De reden dat ik zo actief begon lag natuurlijk ook aan de structuur. Want hoewel het geld diep was, waren de antes veel hoger dan normaal – en dit betekent dat agressief spel beloond wordt. Waren de antes gewoon standaard 10% van de big blind geweest, had ik veel voorzichtiger geopereerd.
Wel ben ik voorzichtig met het drie-betten van (met diepe stacks) problem hands als AK. Op de button, besluit ik een 4200 UTG raise gewoon te flatcallen met big slick, en op de flop AQT pak ik three-way met een simpele 6k bet de pot op. Ik maak daarna een prachtige play als ik met 44 limp behind een UTG limper, en we 6-way een ongeraiste flop zien. De flop komt K62 rainbow, waarbij als ik aan de beurt ben ik zeg “Is it to me?” Ik check natuurlijk en ook de twee mensen in mijn rug checken. De turn is de 7=d en dit geeft twee ruiten op het board. Nu zet de UTG limper 4200 en ik proef angst bij deze, zoals gezegd, nogal nitty speler. Het lijkt mij dat hij hier met 88 of 99 probeert de pot op te pakken, en ik denk dat niemand aan tafel genoeg heeft om een raise te callen. Ik maak een bescheiden verhoging naar 11,000 – en pak daarmee een mooie pot op met de slechtste hand.
Verder speel ik supertight, want de asshole twee links van mij heeft een reuzenstack – en lijkt klaar die te gebruiken om de gast dit hij het minst van allemaal mag (mij) van tafel te spelen. Chipcount aan het eind van het level: 117,500.
Level 12: Blinds 1000-2000, ante 300
Eindelijk kan ik de eerste chips afpakken van mijn nemesis twee links. Op de button open raise ik naar 4900 met JJ, en hij callt. Op de flop Q83 gaat het check-check, en na de turn T zet hij 4200. Ik call, en als hij na de river 7 checkt, maak ik een mooie, verdacht uitziende 8800 value bet met mijn boeren. Hij callt, en is zeer disgusted dat hij mijn dunne value bet met een verliezende hand heeft afbetaald. Mooi zo!
Als ik ook nog een klein potje pak met AK op een K83 flop, lijkt deze dag zeer soepeltjes te gaan, met ieder level gewoon een keurige stack increase. Maar de laatste hand voor de break verlies ik een enorme pot, waar ik totaal drawing dead mijn geld erin krijg. Met A5o krijg ik een free play in de big blind, en 4-way wordt er rondgecheckt op de flop AT3. Ik begin te denken dat mijn paar azen / no kicker wel eens de beste hand kan zijn, als op de turn een offsuit Q verschijnt. Op een totaal rainbow board wordt er gecheckt naar de button, een zeer ervaren en ietwat nut-peddling speler, die plotseling drie 5,000 chip in de pot gooit – kortom, liefst 15,000 zet in een 11,500 pot op een board zonder draws. Ik denk dat de man een vergissing heeft gemaakt en de pot niet goed heeft geteld, en dus call ik de overbet in de verwachting dat de man ofwel bluft, danwel gewoon Qx speelt, mogelijk KQ of QJ. Maar als hij na een blank op de river een afgemeten 20k bet maakt, ben ik al niet meer zo zeker van mijn read. Na 5 minuten denken maak ik de call, om gewoon vrolijk tegen de nuts aan te kijken, KJ. Ugh!
Level 13: Blinds 1200-2400, ante 300
Dit betekent dat ik level 13 met slechts 86,500 in chips begin – en nu ben ik plotseling wel zeer ondergemiddeld. Gelukkig pak ik in het begin van het level wat kleine potjes op met AA, met de “Big Lick” 9=h 6=h die ik raise vanuit de big blind, en met AK die ik uncontested shove na een 5900 UTG raise en een flatcall op de button. Maar wederom verlies ik tegen het eind van het level een belangrijke pot.
Vanaf de cutoff open-raise ik naar 5500 met JTo, en zoals zo vaak flatcallt de chipleader vanuit de small blind. Op een flop J=s 7=h 4=s checkt hij, ik zet 6k met mijn top paar, en nu check-raist mijn opponent naar 20,200. Op het drawheavy board tegen een zeer actieve speler lijkt dit een automatische all-in, maar ik besluit anders. Met nog 95k behind besluit ik dat dit niet de hand is die ik voor mijn toernooileven wil spelen, vooral omdat mijn opponent hier makkelijk iets als KJ or QJ kan spelen die hij niet zou wegleggen tegen een shove, en met pijn in mijn hart gooi ik af. Stack size aan het eind van het level: 95,000.
Level 14: Blinds 1500-3000, ante 400
De kosten per rondje nu liefst 8100, begin ik langzaamaan in de gevarenzone te komen met mijn <100k stack. Tijd om te gaan reshoven dus! De eerste keer doe ik dit succesvol (want: uncontested) met 33 tegen een button raise. Ik plan het nog vaker te gaan doen, als ik uit het niets ineens terecht kom in mijn hand van het toernooi.
Met K=h T=s open-raise ik naar 6900 op de button, en zoals verwacht callt de chipleader vanuit de big blind. De flop komt K=s J=c 5=s en hij check-callt snel mijn kleine 6k c-bet. Op de turn Q=s zet mijn nemesis plotseling 11,500 in, een zeer verdachte bet natuurlijk. Ik ga in de tank en besluit dat een flush uitgesloten is – een flush draw had hij zeker gecheckraist op de flop. Want wel mogelijk is een straat AT of T9, of ook zeer logisch een hand als A=s 5=h. Ik heb met mijn top paar + open-ender + tien hoog flush draw bij mijn weten een monster tegen de range van mijn opponent, die sowieso zeer losjes bet en raist. Na drie minuten denken besluit ik zijn 11.5k bet te miniraisen naar 23k, om hem zo alle ruimte te geven voor een move. En inderdaad! Nadat hij door de dealer mijn stacks tot op de laatste chip had laten natellen, en na 7 minuten denken van zijn kant, gaat hij inderdaad all-in. En hoewel ik dat natuurlijk zo opgezet / verwacht had – er was natuurlijk wel degelijk een kans dat hij met een hand als A=s T=h mij drawing dead had. Dus nu pakte ik weer mijn tijd, en na enkele minuten besloot ik de call te maken voor mijn resterende 53k – om tot mijn vreugde te zien dat met slechts J=d T=d mijn opponent slechts 2 outs heeft voor winst, en zes voor een split pot.
Mijn hand blijft overeind, en mijn opponent is woedend! Niet veel later open raise ik vanaf de button naar 6900 , reraist hij uit de BB naar 20,400, en moet hij wegleggen tegen mijn shove. Ik heb op het eind van de dag dus eindelijk gekregen wat ik wilde, en heb vlak voor tijd de zwaktes van de douchebag kunnen exploiteren. De sfeer aan tafel werd er niet beter van – maar met een eindstack van 181,500 interesseert mij dat natuurlijk geen moer.
Dag 4 – 181,500 beginstack
Level 15: Blinds 2000-4000, ante 500
Waar ik vorig jaar al op dag 3 mij in het geld speelde, daar gebeurde dit door de grotere startstack nu pas op dag 4. Maar zonder slag of stoot ging dit niet! Sterker, mijn begin van dag 4 is uitermate zwak. In de derde pot van de dag, open-raise ik UTG naar 9500 met Q=s Q=h. De chipleader van de tafel op de button callt, en ook de big blind callt. Op een flop J=c 4=c 2=c donkbet de BB 13,000, ik smoothcall met mijn overpaar (een move die toch veel kracht uitstraalt, als tweede van drie), en de button raist 25k meer. Nadat wij beiden folden, zegt de button doodleuk dat hij helemaal niet gezien had dat ik überhaupt in de pot zat, en dat hij dacht a) de pot zelf te hebben geopend, en b) tegen maar 1 tegenstander te zitten – de big blind. In hoeverre dit gewoon trash talk is, kan ik niet beoordelen – maar feit is dat ik 22,500 van mijn stack kwijt ben na mogelijk de beste hand te hebben gefold. Als daarna mijn marginale open-raises in LP ook op weinig respect kunnen rekenen, en ik zelfs gecheck-callt wordt door AJ op een board Q22, is mijn start van de dag uitermate belabberd. Mijn stack in de buurt van de 115k nu, met nog zo’n 40 spelers tot de bubble, besluit ik dat ik nu gewoon volledig op slot moet om de cash te verzekeren.
Level 16: Blinds 2500-5000, ante 500
En dat gebeurt in level 16. Ik begin het level met slechts 92,000, met 659 spelers over en 648 ITM. Maar omdat de bubble langer duurt dan verwacht, zakt mijn stack zelfs tot het beschamende level van 62,000. Maar gezien de grote waarde van de cash (ruim 2x de buy-in, buiten de promotionele waarde door mijn derde cash op rij) is het locken van deze cash wel degelijk de correcte tactiek. Bovendien ben ik een prima shortstack speler, en met de antes nu normaal (10%) schat ik dat ik mij na de bubble relatief eenvoudig in het toernooi moet kunnen terugknokken.
En met één gelukje lukt dit ook. Tegen een 13k open raise van de small blind maak ik vanuit de big blind een shove voor 71k met Q=c 6=c. Ik verwacht respect te krijgen omdat ik al urenlang niet bewogen heb, maar de small blind heeft een echte hand, AJ, en maakt de call. Echter, een Q op de flop brengt mij weer enigszins terug in het toernooi, en ik eindig het level met 166,000 – nog altijd ruim onder het gemiddelde van 340k.
Level 17: Blinds 3000-6000, ante 1000
Ondanks de hoge ante speel ik dit level iets strakker dan normaal. Ik overleef twee kleine payjumps van $21k naar $23k en daarna $25k, en doe eigenlijk niets. Tot vlak voor het eind van het level! Omdat ik al bijna een uur geen potje meer heb gespeeld en omdat de big blind mij respecteert, open-raise ik naar 15k vanuit de cutoff met 8=s 2=c – niet echt een premium holding, natuurlijk. De small blind callt en zowel de flop 653 als de turn 7 gaan check/check. Op de river 9 zet mijn opponent 20k. Ik raise naar 59k met mijn straat die nogal onlogisch is (immers, zou ik met een 8 niet de turn hebben gesemi-bluft?) en krijg afbetaald door een verliezende hand. Mijn image is wel compleet naar God natuurlijk – want de spelers aan tafel hebben nu twee keer mij in een grote pot gezien, en twee keer had ik bagger.
Maar mijn stack begint wel langzaam te groeien: ik heb aan het eind van de dag 229,000, de helft van average, en heb daarmee $27k locked up. Niet slecht!
Dag 5 – 229,000 beginstack
Level 18: Blinds 4000-8000, ante 1000
Op dag 5 wacht mij een verrassing: ik zit aan de feature table van ESPN. Natuurlijk vooral door de aanwezigheid van ElkY en Jeff Shulman (beide direct rechts van mij), maar leuk is het wel. Laten we zeggen: De slagroom op de taart!
Ondanks de sterke tafel zie ik wel mogelijkheden. Met mijn half average stack en met drie losse open raisers rechts van mij, verwacht ik mij met een aantal reshoves vanaf de button, small blind & big blind relatief eenvoudig staande te kunnen houden. Ik besluit eerst mijn strakke image nog wat te cultiveren en laat mijn stack langzaam tot onder de 200k wegzakken, met als plan dit image vanaf level 20 (als de antes 2k zijn) te gelde te maken.
En het uncontested shoven, dat gaat ook wel prima (met A8 tegen ElkY). Maar in mijn standaard open raises vanuit late positie gaat het minder goed. Ik verlies chips met zowel een T=d 9=d en een 77, als ik multiway geen c-bet durf te maken. Ik eindig het level met 144,000 – en dit betekent dat ik in het nieuwe level minder dan 15 big blinds heb.
Level 19: Blinds 5000-10,000, ante 1000
Maar dat is natuurlijk een uitstekende reshove stack tegen de lichte open raises van de mannen rechts van mij! Mijn voormalige baas bij Cardplayer Jeff Shulman geeft mij zelfs groot respect, door na zijn 30k open raise gewoon een medium aas te folden tegen mijn 108k all-in bet. Terwijl we aan tafel gezellig zitten te keuvelen over allerhande zaken, zie ik dat we een nieuwe payjump hebben overleefd – en het wordt derhalve tijd om wat meer gas te gaan geven. Maar helaas eindigt daar ook meteen mijn toernooi. Vanuit de SB, reraise ik een 30k open-raise all-in naar 138,000. De opponent zegt: “Als het minder is dan 100k extra, nou dan ga ik gokken met je” – en hij doet dit alsnog als hij ziet dat de kosten 108k extra bedragen. Tegen pocket zessen heb ik hulp nodig met mijn AQ, en in typische Rolf fashion roep ik om azen en vrouwen – maar voor één keertje luistert de dealer eens niet.
Kortom: Mijn WSOP Main Event zit erop – zeer keurig als 263e van de, ik meen, zo’n 6500 starters. Een mooie prijs van $32,974 betekent niet alleen mijn derde Main Event cash op rij, maar ook de eerste keer dat ik op de WSOP een prijs boven de $30k pak.
Met andere woorden: ik ben niet ontevreden. Natuurlijk had ik graag meer gehad, maar deze 263e plaats lijkt mij een redelijke afspiegeling van het door mij getoonde. Een mooie, solide en degelijke prestatie dus – en dat is precies zoals ik het graag zie.
Het betekent wel dat ik de weddenschap met Nicky verloren heb, omdat ook de twee diepe finishers Noah & Thierry niet boven de $50k uitkwamen. Al met al dus een relatief teleurstellend Main Event voor Nederland als geheel, ondanks de uitstekende prestaties van met name Noah & Thierry. En ook ikzelf ben vrij tevreden – zowel over het eindresultaat als over mijn vertoonde spel.
Elke week beschrijft Rolf Slotboom,Team captain van Team Holland Poker, zijn leven als pokerspeler en alleervaringen, kennis en anekdotes die daarbij horen. Heb je zelf vragenof interessante pokerhandjes die je graag besproken ziet worden, stuurdeze dan op naar [email protected]
aanjtwit
