Een overstap naar een nieuwe functiezorgt gewoonlijk voor veranderingen op allerlei gebied. Ik was jarenlang gewendgeweest te doen wat ik maar wilde, en op welk moment ik het wilde. Mijn jarenals cashgame prof waren hier wel het schoolvoorbeeld van. Hoewel ik werkelijkgeen avond miste in het HC en altijd superstipt op tijd aanwezig was, het wasnog altijd mijn keuze om teverschijnen of niet. En later, toen ik mij steeds meer ging ontwikkelen in derichti
ng van schrijver / columnist, tja toen had ik in principe wel deadlines. Maar omdat ik alles altijd ruimvan te voren schreef was er slechts zeer zelden sprake van enige druk, en konik mijn dagen meestal indelen zoals ik dat zelf fijn vond. Vandaar dus ook aldie tweets over Rolf die weer eens zit te chillen in de tuin! :)
Verantwoording aan grote groep
Nu ik ben toegetreden tot de PokerBonden daarmee verantwoording heb af te leggen aan een veel grotere groep mensendan alleen mijzelf, is dit allemaal beduidend anders geworden. Steeds meer zalik acte de présence moeten geven op gelegenheden waar ik puur vanwege mijnfunctie niet mag ontbreken. Zal ik situatieservaren waar ik door derden beoordeeld wordt, of waar door media of door ledenvan mijn organisatie impliciet danwel expliciet wordt verlangd dat ik actieonderneem.
Het is een realiteit waar ik bewust voorheb gekozen, en waarover ik mij dan ook geenszins zal beklagen. Immers, mijnvrijheid van de afgelopen jaren om te doen en te zeggen wat ik wilde was dusdanig groot, dat ik dit op geenenkele manier ooit normaal ben gaan vinden. Sterker: ik heb me altijdbevoorrecht gevoeld. En dat voel ik mij nog steeds – ook nu ik vrijwillig eengedeelte van deze vrijheid heb opgegeven.
De overstap van het poker waar ikzelfcentraal stond naar het strijden voor de belangen van de pokercommunity alsgeheel is eigenlijk niet zo’n heel vreemde. Immers, op jonge leeftijd ben jeover het algemeen iets meer gericht op het profileren van jezelf, en hetbereiken van zo veel mogelijk roem danwel geldelijk gewin. Ik was hierin geenuitzondering! Dat gezegd hebbende, was mijn rechtvaardigheidsgevoel of mijnvisie over hoe dingen ‘horen’ te zijn iets sterker aanwezig dan bij de gemiddeldepokeraar. En ook zag ik mijzelf de laatste jaren steeds vaker dingen doen voorhet algemeen belang.
Vandaar dus ook dat in de ogen van zoveel mensen mijn overstap naar de PokerBond zo logisch is, en vandaar ook datde reacties zo overwegend positief van aard zijn geweest. Maar dat betekentniet dat alles vanaf nu alleen maar smoothzal gaan verlopen. Immers, omdat vele mensen van mij verwachten dat ik ‘de boelin Den Haag wel even ga opschudden’ of op korte termijn spijkers met koppen zalslaan, is de kans uiterst groot dat (zeg, net als bij voormalig wetenschapper /polemist / columnist Ronald Plasterk die plotseling zijn kritische oog van debuitenstaander besloot in te ruilen voor het pluche van de politiek) ik temaken zal krijgen met teleurgestelde reacties van mensen die veel snellerconcrete resultaten willen zien, of die de scherpe toon missen die ik nog wélhad toen ik vanaf de buitenkant lekker ongenuanceerd kon schoppen tegen alleswat niet goed zou zijn.
Eerst rustig inwerken
In het kader van mijn leerproces heb ikgepoogd de eerste maand mij rustig te laten inwerken, mijzelf goed in te lezenin de materie en in plaats van de hele tijd maar te zeggen hoe alles zou moetentoch vooral heel goed te luisteren.Immers, politiek is een vak waarbij dossierkennis uiterst belangrijk is, enwaarbij gewoonlijk het meeste resultaat wordt geboekt indien je de juisteingangen hebt. Plus, erg belangrijk: de mensen met wie je overleg of strijdhebt, moeten je iets gunnen – en dat gebeurt toch vooral indien jij hen ook iets gunt. Een oude uitspraak vanmijn vader spookte de afgelopen weken regelmatig door mijn hoofd: “Je vangtmeer vliegen met stroop dan met azijn.” En hoezeer ik ook altijd een pesthekel hebgehad aan dit soort slappe one-linertjes van mijn pa, zoals wel vaker bleek hetwaarheidsgehalte van dit zinnetje ook nu weer een stuk groter dan iktoentertijd wilde erkennen.
Wind mee
En daarbij hadden wij als PokerBondnatuurlijk ook flink de wind mee! Immers, mijn toetreden tot de Bond was nognauwelijks bekend gemaakt, of staatssecretaris Fred Teeven kwam met eenbeleidsvisie (pdf) die voor eengroot gedeelte de gevoelens van de pokeraars verwoordde, en dus feitelijk destap in de richting was waar pokerend Nederland al zo lang voor streed. Eenbrief die verscheen precies op het moment toen ik in functie trad! En in plaatsvan het rustig inlezen zoals ik dit eigenlijk had gepland, was het nu dus taakom zo spoedig mogelijk de juiste acties te ondernemen. Nadat ik in korte tijdde Raad van advies had geformuleerd,was het aan ons om in complete samenspraak met deze groep zo goed mogelijkduiding te geven aan de beleidsvisie van Teeven, met aanpassingen of verbeteringenop enkele cruciale punten. Op 5 april hadden we onze visie (pdf) klaar, enkonden we die delen met de relevante politieke groeperingen of bewindsvoerders.Feitelijk net zoals andere belangenorganisaties of lobbygroepen dit deden (somsdus met zeer tegengestelde belangen dan waar wij voor staan), en die op hun manier probeerden politici teinformeren – danwel te beïnvloeden.
First-timer op Binnenhof
Het resultaat: afgelopen woensdag 13april was ik voor het eerst in mijn leven op het Binnenhof in Den Haag. Samen met Teunvan Gestel bezocht ik het “Algemeen Overleg Kansspelen”, waar afgevaardigdenvan alle grote politieke partijen hun mening gaven over het voorgestelde, en minderrestrictief / niet iets liberaler beleid. Niet alleen was dit mijn eerste keerop het werkelijk prachtige Binnenhof, het was ook de allereerste keer dat iklive zo’n politiek overleg bijwoonde. En hoewel dit overleg later door LeaBouwmeester als “teleurstellend” zou worden omschreven omdat vanwege deveelheid aan onderwerpen & de beperkte tijd er een vervolgoverleg diende tekomen, ikzelf vond alles uiterst interessant. Gezeten in het publiek van dekleine Troelstrazaal had ik uitstekend zicht op wat mij gewoonlijk nog meerinteresseert dan de concrete uitspraken van de politici, namelijk hunnon-verbale communicatie & lichaamstaal. Erg interessant om te zien hoebepaalde politici reageren op opmerkingen van collega’s met een anderepolitieke kleur, of hoe politici elkaar op persoonlijk vlak juist erggoedgezind lijken zelfs als hun politieke opvattingen nogal ver uiteen liggen.Teun van Gestel heeft van dit overleg een uitgebreid verslag geschreven,met enkele in het oog springende citaten van de hoofdrolspelers: Fred Teeven,Bart de Liefde, Lea Bouwmeester, Rik Janssen, Ineke van Gent, Louis Bontes,Kees van der Staaij, Andre Rouvoet, Gerard Schouw en Madeleine van Toorenburg.
Ervaringsdeskundige uit buitenland waarschuwt Nederland
Heel belangrijk wat betreft toekomstigbeleid is de visie van iemand die velen van jullie mogelijk niet kennen: AndreWilsenach. Hij is CEO van de Gambling Control Commission van het KanaaleilandjeAlderney. Dat lijkt misschien niet imponerend, gezien de geringe grootte vandit eiland, maar omdat er daar zoveel grote gokbedrijven zijn gevestigd is zijnrol ook internationaal gezien een uiterst belangrijke. In het FinancieelDagblad (pdf) wees hij erop dat bij de verlening van vergunningen het van zeergroot belang is dat dit aantal aanbieders niet te klein zal zijn. En in eendoor mij bijgewoond seminar gaf hij een werkelijk geweldig overzicht (ppt) vande mogelijke valkuilen voor de Nederlandse overheid als men het nieuwe beleidniet op juiste wijze gaat implementeren. Uiterst leerzaam dus – niet alleenvoor mij, maar waarschijnlijk ook voor de vele Nederlandse beleidsbepalers dieaanwezig waren, waaronder ook de andere spreker van die avond Benjamin Jansen.
Leerproces op hoge snelheid
Verder was het de afgelopen maand vanmijn kant vooral erg veel lobbyen, danwel lerente lobbyen. Vanzelfsprekend zult u van deze lobbyprocessen weinig terugvindenin deze kolommen – immers, lobbyen dient gewoonlijk toch vooral achter geslotendeuren plaats te vinden, danwel in de wandelgangen. Meer in de openbaarheid wasde recente fotoshoot door Maudy van Hooft met de twee andere leden van dePokerBond, de al genoemde Teun van Gestel & Martijn Paulen. De eerste tweefoto’s zijn vanaf deze zaterdag online op de site van de PokerBond, en een heelarsenaal pics hebben we achter de hand voor aankomende perspresentaties ofstukken in de media.
Met andere woorden: het grondwerk lijktgedaan. De Raad van Advies heeft al op twee punten zijn nut bewezen. In deeerste plaats wat betreft de aanpassingen bij onze aanbevelingen op Teeven’sbeleidsvisie. En daarnaast is deze Raad ook geraadpleegd voor enkele kleinewijzigingen m.b.t. de aanstaande Dutch Open, om ook dit evenement zo succesvolmogelijk te maken – met de allure die hoort bij een Nederlands Kampioenschap.
Het zal duidelijk zijn: met al dezeontwikkelingen is mijn leerproces er eentje op tamelijk hoge snelheid, en onderflinke druk. Om maar weer eens een voetbalanalogie uit de kast te halen: vanrustig rijpen is voor mij helaas geen sprake – ik moet er als ‘jonge speler’direct staan. Gelukkig hebben we als Bond flink de wind mee, en het is aan onsom bij al deze overwegend gunstige ontwikkelingen flink door te pakken. Met alsuiteindelijk doel: er voor het Nederlandse poker net ietsjes meer uit te slependan zonder onze inspanningen zou zijn gebeurd.
