Poker moet toch vooral gezellig zijn. Het is een eigenschap die vaak ondersneeuwt in de wereld van het hedendaagse toppoker, waar de belangen groot zijn en de inzetten hoog – en waardoor vriendelijkheid, sportiviteit en gezelligheid nog wel eens in de knel komen te zitten. Ook ikzelf heb mij in het begin van mijn carrière als profspeler toch vooral gefocust op het optimaliseren van mijn beslissingen en het maximaliseren van mijn winst. Alles opzij om de allerbest mogelijke speler te kunnen worden!
Maar niets menselijks is mij vreemd: net als bij vele anderen heeft de loop der jaren ook mij tot een ietsjes milder & minder principieel persoon gemaakt. Ik speel tegenwoordig ‘gezellige’ avondjes poker, waarbij de inzetten laag zijn en waarbij de sociale interactie belangrijker is dan wie er wint of verliest. Dat was vroeger wel ondenkbaar. Want: Het ging volstrekt in tegen het mantra dat ik altijd huldigde – speel optimaal of speel niet.
Tegenwoordig is dit dus anders. Lezers van de e-mailwisseling tussen Gerthein & mij hebben al enkele referenties kunnen zien naar ‘mijn’ homegame. En inderdaad: af en toe nemen enige min of meer bevriende personen plaats aan mijn achthoekige pokertafel van sterke Indische makelij, om onder het genot van enige alcoholische versnaperingen gezellig te kaarten. Bij dit ‘gezellige’ aspect hoort dan natuurlijk ook dat de inzetten extreem laag zijn (blinds slechts €.25-.25), dat de buy-in beperkt is (max. €25), en dat er geen rake wordt ingehouden. Gewoon gezellige avondjes pokeren dus met een groep leuke gasten, waarbij het de bedoeling is dat niemand meer verliest dan €100, en ook niemand veel meer wint dan dat bedrag. Ik huppel dan in de rondte om als een veredelde ober wat glazen bij te vullen, om hier en daar wat stoere verhalen te vertellen, om ook af en toe eens in mijn kaarten te kijken – en om ze dan vanzelfsprekend weer te folden. Tja, sommige dingen veranderen nooit, natuurlijk! ;)
Je zou zeggen: Geen mens toch die daar zin in heeft, pokeren om niks? Nou, dat valt gelukkig mee. Ik heb nu drie keer zo’n avondje gehad, met bezoek van de ‘verwachte’ namen als de Pokerinfo mannen / vrouwen met aanhang, mijn kompanen van PokerCity Nicky, Gerthein & Alex, plus verrassingsbezoekjes van pokerende BN’ers als Sander Foppele en Team Holland Poker lid Ancilla Tilia. (Die overigens haar opponenten aan tafel flink zat uit te kleden, in overdrachtelijke zin dan. En dit terwijl de heren toch op het tegendeel hadden gehoopt… niet geheel verrassend in iets letterlijker zin, natuurlijk.) Leuk was ook dat de familie Steijn zelfs 180 kilometer was komen rijden vanuit het oosten des lands om in deze partij mee te kunnen spelen – wetende dat alleen al hun benzinekosten waarschijnlijk ruimschoots de te verwachten winst zouden overstijgen.
Maar ook buitenshuis ben ik tegenwoordig regelmatig te vinden in ‘kleine’ partijtjes. Terwijl op live poker gebied het HC Amsterdam qua potentiële winstgevendheid misschien nog steeds wel de beste optie zou zijn, vind ik het steeds vaker leuk om deel te nemen aan kleine games met bevriende mensen. Zo speel ik soms in een huisje bij mij om de hoek, waar freeze-out toernooien worden gehouden met een buy-in van €100, en waar de cash games eigenlijk nooit hoger zijn dan €2-2 no-limit. Kortom, zelden of nooit dat je daar zult vertrekken met een winst van meer dan €1000, en op lange termijn dus een verre van optimale tijdsbesteding – puur gekeken naar winstverwachting.
Maar zoals ik intussen weet: dat is dus niet alles! Immers, als je speelt in een omgeving met wat bevriende personen, en je wordt in de watten gelegd door goede kennissen die als jij trek hebt in een Thais biefstukje dat ook gewoon voor je gaan halen, tja dan is dat ook veel waard. Misschien niet in de zin van topsportbeleving of optimaal presteren – maar wel in de zin van genieten van het leven. Waarbij dan wel moet worden aangetekend dat ik ook in die partijen nauwelijks een hand speel. Want hoewel ik op velerlei gebieden wat ‘losser’ ben geworden dan vroeger, aan de pokertafel probeer ik toch nog altijd zo optimaal mogelijk te spelen – en zeker in cash games hoort het spelen van veel handjes daar gewoonweg niet bij.
Onlangs heb ik met een goede kennis de Rotterdam Area afgestruind. Daar vond toen de opname plaats van de PKVN (Pokerkampioen van Nederland), waar ik speciaal voor de tv wat chipstack-wedstrijdjes heb gedaan met de weliswaar-erg-aardige-maar-toch-niet-zeer-vingervlugge Horace Cohen. (Voormalig Lord of Poker & copresentator van het inhoudelijk zeer sterke Poker Uncovered.) Na dit 100% gezelligheidsbezoekje was het tijd voor wat kleine partijtjes bij vrienden & kennissen. En daar bleek al snel dat ook in 010 – zoals enkele verstokte Amsterdammers de Maasstad nog wel eens plegen te noemen – in een werkelijk uitstekende sfeer wordt gepokerd.
Terwijl ik dit stukje schrijf, ben ik net afkomstig uit weer een andere (kleine) partij. Het betreft een game van een maat van mij, waar iedere dinsdag in een veredelde snackbar in Amsterdam een €20 freeze-out wordt gespeeld. Met ruimte voor maximaal 20 man, en in een partij waar de toernooien & cash games gewoon met dezelfde chips worden gespeeld, is dit puur gezelschapspoker – waar vertrouwen hoog in het vaandel staat, en waar mensen elkaar nog op hun woord vertrouwen. Eigenlijk dus zoals het hoort… en precies ook zoals de meeste mensen hun pokercarrière beginnen. Dit in tegenstelling dus tot mijzelf, want voordat ik als profspeler begon had ik slechts een zeer beperkte ervaring in het spelen van niet-casino-partijen.
Afgelopen zondag was ik aanwezig bij de Moeder Aller Gezelschapsgames… de PI vs PN vs NP vs PC1 vs PC2 forumbattle. In een mooi grand café in Bos & Lommer, gelegen aan een – in ieder geval voor deze buurt – vrij mooie locatie aan het water, vond dit drukbezette toernooi plaats. Drukbezet, omdat men wel drie keer had kunnen uitverkopen in deze stampvolle tent… ware het niet dat er niets te verkopen was. Immers, de buy-in was gratis, waardoor er puur werd gespeeld om de eer en de bragging rights. Ook grote spelers als Noah Boeken & Thijs Wessels gaven hier acte de présence, en voelden zich niet te groot om hun middag te besteden op een plek waar feitelijk niets te verdienen was. Puur de liefde voor het spel, een beetje goodwill en misschien ook her en der wat zakelijke belangen, zorgden ervoor dat zij een plezierige middag hadden – en veel van de mensen die met hen konden spelen waarschijnlijk een fantastische. Het fanatisme waar mee werd gespeeld was bovendien het bewijs dat poker echt niet alleen maar om geld draait, zoals veel mensen nog wel eens denken. Want indien er maar genoeg eer op het spel staat en de sfeer goed genoeg is, kan poker om lage of zelfs helemaal geen inzetten ook gewoon erg leuk zijn.
Deze zondagmiddag in Bos & Lommer was daarvan wel het bewijs. Dat de finaletafel uitsluitend werd gevormd voor leden van Nederpoker, Pokercollege en PokerCity, werd luid bejubeld door de betrokkenen. Daarbij werden natuurlijk de nodige schimpscheuten uitgedeeld richting de twee Grote Afwezigen hierbij: Pokernews en Pokerinfo. De twee sites dus die deze battle ooit samen zijn opgestart – maar die in ieder geval op deze dag flink werden overvleugeld door hun jongere rivalen.
Felicitaties natuurlijk aan Nederpoker’s Hold’em Manager Wizard HansT
eKing – de uiteindelijke winnaar op deze uiterst geslaagde dag.
aanjtwit
