Het zal u bekend zijn: Valkenburg is éénvan mijn favoriete plekken van Nederland. De sfeer is er dorps, de huisjes zijner mooi en de natuur is fijn. De koepelvormige pokerpit heeft zelfs eenzondanig prachtig uitzicht dat ik het zonder enige terughoudendheid de mooistepit van Nederland durf te noemen.
De EuregioPoker Challenge (ugh!) is voor mij dan ook meer dan slechts een standaard HollandCasino toernooiweekje. Het is vooral ook een paar daagjes er tussenuit. Mijnmeisje & ik hadden ons intrek genomen in een heerlijk, superrustigfamiliehotel in Margraten, zo’n vier kilometer van het gezellige centrum vanValkenburg. Met uiterst gastvrije bediening, en een heerlijk stille achtertuinwaar nooit iemand zat – behalve wij tweeën, een paar kwakende eendjes en mekkerendegeitjes. Top notch dus!
Sneldouchen
Maar de rust die ik privé zo goed kon vindenin het Zuid-Limburgse, was helaas aan de pokertafels afwezig. Het zou namelijkeen bewogen weekje worden! Zo waren mijn eerste twee toernooitjes (resp. de€200 en €300 freeze-out) voorbij voordat ik nog maar met mijn ogen had kunnenknipperen. Beide malen lag ik er nog voor de dinner break uit, na in totaalslechts twee of drie gewonnen potjes in iets van vijf uur spel totaal. Waarbij ikwel trots was op mijn goede play & read bij mijn laatste hand van het €300toernooi – dat dan nog wel. In die hand zag ik goed dat een normaal vrij tighteopener probeerde misbruik te maken van spelers in zijn rug die al voortijdighadden gefold (mag niet!), of impliciet aangaven waarschijnlijk te zullen gaanfolden (mag wel, maar niet netjes). Hij raiste utg+1 vrij dik, waarna ik directin zijn rug met mijn 17bb stack besloot reraise all-in te spelen met een handdie ik normaal in die spot altijd zou folden, AJ suited. Na lang wikken enwegen besloot mijn Duitse opponent dat hij ‘wilde gokken’, en hij callde met slechtsQTo voor 70% van zijn stack. In plaats van een anderhalf keer gemiddelde stackvoor mij kwam er een vrouw op de flop – en kon ik een stuk vroeger dan verwachtdouchen. (Letterlijk en figuurlijk.)
Dus op zich nog wel enigszins tevredenover die ene hand in verder twee vrij matige dagen poker, besloot ik mij voorhet Main Event optimaal te gaan voorbereiden. Ik vond het namelijk tijd worden datik weer eens iets ging laten zien! Vandaar dus dat ik extra vroeg naar bedging, een goed ontbijt had genomen, relaxed was gaan genieten van de ochtendzonin de reeds genoemde tuin, een voedzame fruitlunch voor mijzelf had gemaakt metlekkere ananas en Surinaamse mango’s, en vervolgens ruim op tijd in het casinoaanwezig was om in alle rust mij te prepareren voor de dag. Een beterevoorbereiding kon niet!
Goedspel in Main Event – en prima stack
Gelukkig bleek dit ook uit mijn spel.Iets actiever spelend dan normaal kreeg ik vrij veel respect, en was mijntiming prima. Het hielp daarbij ook dat ik goed flopte: nut straat en top paar/ top kicker beide in het eerste uur, allebei winnend & afbetaald na actieop alle straten. Nadat ik met QQ heads up zeer zware calls moest maken op zowelturn als river op het board 22K59 (en goedecalls, de opponent had slechts TT), naderde ik het eind van de dag met een voormij vrij zeldzame ervaring in deze fase van het toernooi, namelijk eenbovengemiddelde stack. Verkregen bovendien door goed & gefocust spel – endaarom feitelijk een terechte beloning voor mijn goede poker.
Hetveelbesproken incident van de vermeende softplay. Hoe ontstond het?
Op dat moment vond het veelbesprokenincident plaatswaarbij twee spelers (Farid Chati & Hrazem Aanquich) gedurende een completehand snel uitcheckten, en laatstgenoemde zonder enige inzet te hebben gemaakt, last to act top full house te berdebracht. Twee spelers die elkaar duidelijk goed kennen, uiterstvriendschappelijk met elkaar omgaan, gedurende eerdere handjes (en ook dezehand) Marokkaans met elkaar hadden gepraat, en van wie de complete lichaamstaalvan beide spelers gedurende de hand sowieso al suggereerde dat wat er ook zougebeuren op het board, geen enkele bet de pot zou ingaan. Een vorm van softplay die zo duidelijk zichtbaar was, dat ik besloot er niet direct iets van tezeggen – omdat in plaats van steeds zelfmaar de boeman te zijn, ik wilde wachten tot de dealer hier uit eigen beweging tegenzou optreden.
Maar dit gebeurde niet! Sterker, dedealer keek alsof er niets vreemds had plaatsgehad, en wilde op zijn dooieakkertje alweer de kaarten verzamelen voor de volgende deal. Waarop ik zei:“Dealer – zeggen we nog ergens iets van, of gaan we gewoon verder?” De dealerkeek mij met glazige en niet-begrijpende ogen aan, waarop ik vervolgde: “Wasdit OK wat hier gebeurde? Hoeft daar niets van te worden gezegd?” De dealerantwoordde toen: “Ehm… Ja, ik zal hen zo wel even zeggen dat ze niet meerMarokkaans met elkaar mogen praten gedurende de hand.” Iets wat hem dus inderdaad was opgevallen – dus vroeg ikmij af waarom hij daar dan niet al iets eerder van had gezegd. Dat lijkt mijnamelijk toch de taak van een dealer?
Helaas voor mij moest ik dezegroen-als-gras-dealer eerst uitgebreid uitleggen a) wat collusie nu eigenlijkis, vervolgens b) waarom dat in toernooien absoluut niet mag, en tenslotte c)waarom hij als dealer daar dan strak tegen zou dienen op te treden. Mijngesprekspartner knikte steeds braaf, maar wilde vervolgens alsnog vrolijkdoorgaan met de volgende hand – niet inziend dat dit een situatie was waar hij had dienen in te grijpen, en nieteen speler. Terwijl Farid en Hrazem steeds meer tekenen van boosheid begonnente vertonen over wat zij toch vooral zagen als onterechte aantijgingen,verwoord met zinnetjes als “waar bemoei jij je eigenlijk mee – rot toch op,man”, leek het mij tijd om maar eens de brush erbij te halen. Immers, die zoude situatie wel goed op waarde weten te schatten, zo dacht / hoopte ik – doorde beide heren even apart te nemen, te zeggen dat wat zij hier deden intoernooipoker echt niet mag, en dan vervolgens al dan niet met een straf van 1of 2 rondes uitzitten voor de betrokkenen het spel te hervatten. Dacht ik – maar de waarheid bleekanders.
Ookde brush maakt er een potje van – met dreigende escalatie tot gevolg
De brush die naar onze tafel kwamwandelen was namelijk niet de meest sterke – om het licht eufemistisch uit tedrukken. Om het iets minder eufemistischuit te drukken, en gewoon te zeggen hoe het was: deze betreffende brush staat uiterst hoog in de top 5 van minstcapabele brushes die ik ken, laten we zeggen op de all-time ranglijst. Ookvorig jaar had het brushteam van Valkenburg al slecht werk geleverd doorbijvoorbeeld toeschouwers op uiterst onvriendelijke wijze weg te sturen, doortotaal niet te luisteren naar feedback van spelers, en door wel keihard op tetreden tegen futiliteiten onder het motto ‘regel = regel’ maar vervolgensdingen die echt belangrijk warenzonder enige vorm van sanctie te laten gaan. En helaas bleek de dame in kwestiein een jaar tijd maar weinig vooruitgang te hebben geboekt! In plaats van op tetreden tegen (of zelfs maar te praten met) de heren van de soft play, vond zehet klaarblijkelijk verstandiger om mij op hooghartige toon te sussen, om dedealer te manen het spel te hervatten en om alle buitenstaanders stellig teverzekeren dat er ‘toch echt niets aan de hand’ zou zijn.
Gevolg: wat gewoon een ABC-beslissinghad moeten zijn voor de toernooileiding moest nu door de spelers naar voren worden gebracht, en waarbij de emoties van allekanten steeds hoger opliepen. Ik werd steeds bozer omdat mijn toch vrij simpeleklacht totaal niet werd gehoord, laat staan begrepen. De Marokkaanse jongensomdat zij vonden dat hen onrecht werd aangedaan. En de rest van de tafel die dezesituatie ook zonder uitzondering alssoft play beoordeelde wilde ook nog wel wat verklaren danwel bijdragen – maarnaar hen werd door de brush net zo min geluisterd als naar mij.
Het was op dat moment dat de situatiewat dreigde te escaleren. Ik kreeg enige toewensingen naar mijn hoofdgeslingerd, een gappie van de jongensin kwestie kwam even langsgelopen om aan mijn oor trekken, en de sfeer werdsteeds grimmiger. Gelukkig kwam er toen een verstandig & capabel iemandnaar voren, het (ik meen) hoofd van de brushes Enzo. Hij nam de beide herenapart, en hoorde hun verdediging aan – een verdediging die inhield dat zij nietzouden hebben geweten dat handjes uitchecken met vrienden in toernooien niet mag.Vervolgens ging Enzo in gesprek met mij, en ik liet mij daarbij vergezellendoor een andere speler aan tafel, Kees Aerts. Enzo vertelde ons dat hij deheren een laatste waarschuwing zou geven voor wat ze hadden gedaan, en dat hij bovendieneen aantekening zou maken – wat betekende dat als dit nogmaals zou gebeuren, zebeiden een EV (uitsluiting) van een jaar zouden krijgen. Voor de ‘oortrekker’Clayde zou een directe EV voor een jaar volgen.
Zaakloopt af met een sisser
In onderling overleg hebben we toenafgesproken de EV voor Clayde terug te draaien, simpelweg omdat daarmee eigenlijkniemand gediend was. Weliswaar had hij geen fuck met de hele situatie van doenen had hij natuurlijk zijn handen moeten thuishouden, maar het was nu ook weerniet zo dat hij mij enig fysiek letsel had aangedaan. Daarbij ken ik Clayde aljaren en hebben we bij mijn weten nooit enig probleem gehad – dus om hem vooreen beetje uit de hand gelopen ruzie een jaar te laten boeten en voor iets wathij misschien gewoon volledig verkeerd begrepen had, dat leek mij ook weer watoverdreven. Vooral ook omdat deze hele situatie toch vooral was veroorzaaktdoor de incompetentie van de dienstdoende dealer + brush. Als zij gewoon snel & juist haddenopgetreden had ik niet de kwaaie pierhoeven zijn, en had dit gehele much-ado-about-nothing geschreeuw nooit plaatsgehad.En daarbij wilde ik ook niet selectief verontwaardigd zijn of het al te hoog spelen. Immers, ik was mij erterdege van bewust was dat beide heren weliswaar iets hadden gedaan wat absoluutniet mocht, maar dat dit toch vooral was geweest vanuit een onjuist gevoel overhoe vrienden aan de pokertafel met elkaar zouden dienen om te gaan – en dat hethun er dus niet in de eerste plaats om ging om zich middels uitchecken enigstrategisch voordeel te verwerven. Dit was slechts een bijproduct van hunacties – waarom een bepaalde vorm van straf dus zeker op zijn plaats was. Maaromdat het niet hun doel was bewust tecolluden, vond ik het ook weer niet nodig hier heel veel meer van te maken danwat het was: een domme actie waar de heren op moesten worden gewezen, zodat hetin de toekomst niet meer zou voorkomen.
Uiteindelijk toonden ook Farid &Hrazem zich van hun beste kant door gewoon netjes de handen te schudden, en daarmeewas de hele affaire afgedaan. En gingen we weer aan tafel!
Waar ik vlak na terugkomst openminraiste met 55, een 11bb shove te verwerken kreeg van de big blind, en eengoede call maakte tegen 33. Met een voor mijn doen ongekende stack van 37.5k(beginstack 10k, average 37k) eindigde ik zo een rumoerige dag 1 in primashape. 30 spelers over, 13 in het geld – een prima vooruitzicht dus voor dagtwee.
Mooitoernooi eindigt op bubble
Helaas zou ik op deze tweede dag debubble boy worden in het uiteindelijk door Rik Kamminga gewonnen event. Heelrustig bleef ik gedurende de eerste levels op de been, met feitelijk nog watpech. Immers, op mijn eerste shove van de dag (vanaf de button met pocketzevens tegen small blind Marion Adriaans met 11bb & big blind Loek van Welymet 7bb) vond Marion TT voor een hoger paar – dat standhield.
Na met QQ een all-in shove van 86osuccesvol te hebben opgevangen, was ik weer terug op een degelijke stack. Enzonder risico’s te nemen, middels typisch kleine-potjes-poker, speelde ik mijrustig richting het geld. Tot de laatste hand voor de dinner break!
De dealer besloot met 2 seconden op deklok nog een extra hand te beginnen – dit tot mijn vreugde, want dan kon ik nogde ‘oude’ blind van 3k spelen en niet na de break met de nieuwe blind van 4k.Terwijl iedereen al voor zijn beurt opstond indien de kaarten niet volledig bevielen,zag ik dat de button Farukh Tach nog voor hij zijn kaarten had gezien al flinkzat te loeren wie er allemaal zouden weggooien. Ik wist dondersgoed wat ditbetekende: als iedereen zou folden, zou hij gaan shoven – zowel met goedehanden als met poep. En al helemaal omdat hij mijn blind waarschijnlijk zag als‘relatief makkelijk steelbaar’.
Iedereen foldde inderdaad naar hem toe,en hij schoof snel all-in voor 36k – zo’n twaalf big blinds dus. Ik kondigdedirect aan dat ik er niets van geloofde, en dat ik (voor mijn doen) zeer ruimzou gaan callen: met 44+, A7o+, A5s+, K9o+, K8s+, QTo+, Q9s+ en JT om precieste zijn. Mijn ATo viel ruim binnen deze grenzen – en tegen 7
4 zag het erprima uit. Maar de kleine schoppetjessloegen weer eens toe, dit keer tegenmij. (Zo kan het dus ook!) Een 78k pot ging naar Farukh, en met slechts 33kmocht ik na de break terugkeren. Een ingecalculeerd risico van mijn kant, hoor.Immers, ik wist dat bij verlies van deze pot ik vrij short zou terugkeren –maar nog altijd met genoeg ruimte om waarschijnlijk wel te cashen. Zeker omdatde andere tafel een paar shorties had, stacks van tussen de 8 en 12 big blinds.Maar in dit geval vond ik dat het gaan voor een grote stack moest prevalerenboven het verzekeren van een cash.
Toen we terugkeerden van een gezelliggezamenlijk diner (op rekening van de chef – dank daarvoor!) viel al direct deonfortuinlijke André Boer uit, en waren we officieel on the bubble. Ik had van te voren het plan dat ik van de tafel zoulaten afhangen of ik mij in het geld zou proberen te folden, of misschien inbepaalde spots toch licht zou schuiven als ik de situatie daarvoor goed achtte.Ik koos uiteindelijk voor het laatste – wetende dat dit grote gevaren inhield.Immers, direct links van mij zat chipleader Farid Chati, die gedurende de dagverre van onvriendelijk tegen mij was geweest – maar van wie ik toch nietuitsloot dat hij nog boos op mij was door de affaire van gister, en mij daardoormisschien iets lichter zou callen. Maar toen ik open shovete met T 7 uit desmall blind bleek die vrees ongegrond: mijn opponent open foldde keurig de A
.Ik besloot daarop met mijn nu 42k stack ook de volgende hand te open shoven,dit keer vanaf de button. Ik had slechts Q4o, en hoopte dat als dit ook foldszou opleveren ik weer 52k zou hebben en rust kon pakken – vanaf dat moment wachtendop een echte hand waarmee ik konshoven, hopelijk natuurlijk al nadatde bubble was gebarsten. Maar ik bleek één shove te veel te hebben gemaakt.Farid voelde goed aan dat ik misbruik aan het maken was van zijn tighte foldvan net, en callde vanuit de small blind met 66.
Met mijn poepiewoepie riep ik nietteminvol vertrouwen om heeeeeel veel vrouwen– en inderdaad, het board kwam met zo’n prachtig uitziende Q. Helaas volgde ereen zes op de turn en zelfs nog één op de river. Uitgeschakeld metbagger-de-luxe tegen carré zessen mocht ik zonder geld het pand verlaten – en hadik ondanks mijn vrij goede spel de magere Main Event serie (net) niet weten tedoorbreken.
Wat betekent dat ik die reeks dan maarmoet doorbreken op mijn komende livetoernooi waar ik een Main Event ga spelen: de WSOP.
Maar daarover meer in een volgendecolumn. :)
