Het is nu precies negen maanden dat ik officieel te boek sta als gesponsord speler. Nu kan (als je de dames tenminste mag geloven) negen maanden soms wel een eeuwigheid lijken – maar voor mij is het eigenlijk in een vloek en een zucht voorbijgegaan.
Na jarenlang werkzaam te zijn geweest als reporter op de grote internationale toernooien, vond ik dat de tijd gekomen was om (in plaats van steeds maar weer schrijven over anderen) te laten zien dat ik ook zelf nog wel iets in huis had. Ik ging er daarbij uit van de veronderstelling dat ik voor een potentiële sponsoren een vrij interessante partij zou zijn. Immers, ik was door mijn boeken en media-activiteiten vrij high-profile, iedereen kende mij wel, ik had een achtergrond als zeer succesvol cashgame-speler, en bovendien had ik in de weinige toernooien die ik had gespeeld een toch meer dan behoorlijke erelijst opgebouwd. En daar kwam nog bij dat ik niet eens overdreven hoge eisen stelde, en dat ik daarbij ook nog eens redelijk TV-geniek leek te zijn. Dus als ik op subtiele wijze zou laten blijken dat ik ‘available’ was om als toernooiprof verder te gaan, wel dan zouden de sponsoren snel dit buitenkansje willen binnenhalen.
Althans, dat dacht ik – maar schijnbaar had ik mijn marktwaarde enigszins overschat. Na in gesprek te zijn geweest met vrijwel alle grote en ook enkele kleinere sites, kreeg ik steeds verhalen te horen in de trant van “op dit moment zien we niet genoeg marktpotentie voor een Nederlandse speler” of “ons beleid is nu zodanig dat nu even geen nieuwe spelers willen aantrekken” – het soort dooddoeners waaruit feitelijk blijkt dat men gewoon niet voldoende geïnteresseerd is. De enige twee concrete aanbiedingen die ik kreeg waren van een dusdanig mager niveau, dat ik me zou schamen als ik daar mijn handtekening onder had gezet.
En toen verscheen plotseling T6 op het toneel. Een frisse, nieuwe site, gerund door mensen die groot dachten – en dit lieten zien door een flinke zak geld mee te brengen. Met een redelijk vernieuwend concept, en met een nogal riskante tactiek (spelen op een eigen netwerk in plaats van het delen van een netwerk wat voor pokersites gebruikelijk is) was het mij al snel duidelijk dat het hier om een zeer interessante partij ging. Met dank aan Ed de Haas maakte T6 al snel kenbaar mij graag binnen te halen, waarbij tussen het eerste gesprek met de baas en het tekenen van het contract niet meer dan slechts drie uur, twee Skype gesprekken en een paar faxen zaten. Ik dacht: Als men net zo doortastend te werk gaat met het marketingplan als met het tekenen van de gesponsorde spelers, wel dan ligt er voor T6 een gouden toekomst in het verschiet.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we de hooggespannen verwachtingen nog niet echt hebben waargemaakt. De dure toernooien met hoge gegarandeerde prijzengelden hebben plaatsgemaakt voor iets bescheidener evenementen, de overlay is een stuk minder dan voorheen, en ook bij de cash games lijkt de groei van de laatste paar maanden er wat uit.
Echter, ikzelf voel me er nog altijd als een vis in het water. Ondanks mijn relatieve onervarenheid in 6-max. en heads up spel, heb ik nog geen enkele verliesmaand gehad. Terwijl ik als relatief bescheiden doel had gesteld in deze shorthanded games op lange termijn break-even te spelen (immers, als ik dat voor elkaar kreeg, dan zou de hele deal voor mij een lucratieve zijn), blijk ik het veel beter te doen – ondanks dat de tegenstand ook op T6 steeds sterker wordt. Aangezien ik ook in de andere kant van de overeenkomst (de live toernooien) mijzelf in de schijnwerpers heb weten te zetten, zal het duidelijk zijn dat ik van mijn overstap van reporter naar fulltime speler nog geen moment spijt heb gehad. Sterker, ik kijk alweer uit naar de start van het vijfde seizoen van de EPT’s, en ik hoop mijn degelijke serie cashes zodanig verder te kunnen ontwikkelen, dat ik eens een echte klapper kan gaan maken.
Negen maanden T6 zijn voor mij dus vooral negen maanden plezier geweest. Ik ben weer terug in de spotlights, en tot nu toe ben ik ook redelijk in staat geweest mijn verbale spierballentaal te onderbouwen met zeer behoorlijke prestaties. Sterker, ik schijn zelfs het PokerCity Player Of The Year klassement aan te voeren, waarbij ik over de voorlopige ranglijst van 2008 cracks als Marcel Lüske en bracelet winnaar Rob Hollink achter me weet te houden. Niet dat dit soort trofeeën nu heel erg veel zeggen, hoor. Maar ik ben nu eenmaal iemand die gek is op lijstjes, rangen en standen – en dan is het natuurlijk prettig om te zien dat je eigen naam daar redelijk prominent in voorkomt. Een misschien nog wel belangrijker lijstje dan de Player of The Year trofee is de Dutch all-time money ranking, het door de Hendon Mob bijgehouden klassement voor de Nederlanders met het meest binnengehaalde prijzengeld. Mijn resultaten bij de World Series hebben me op deze all-time ranking doen stijgen van plaats 11 naar plaats 8, en ik heb voor mezelf het persoonlijke doel gesteld om nog voor het eind van het jaar het half miljoen dollar in prijzengeld te overschrijden. Daarvoor heb ik nog ruimschoots de tijd middels een aantal EPT’s, middels de (als U dit leest, waarschijnlijk net begonnen) Summer Classics, middels het Belgisch Kampioenschap waaraan ik in november zal deelnemen, en last but not least ook middels de Master Classics.
In de tussentijd kunt U me vinden op T6, op PokerCity, en ook op mijn recentelijk geheel vernieuwde site www.rolfslotboom.com. Daar kunt U van alles lezen over mijn dagelijkse beslommeringen, over mijn successen en mijn teleurstellingen, en bovendien kunt U me ook nog eens direct vragen stellen.
Kortom: Het is niet zozeer dat de trein geweldig doordendert, maar hij blijft wel continue in beweging – zodanig dat ik ieder jaar steeds net een stapje verder lijk te zijn dan het jaar ervoor. Mede door mijn nieuwe carrière als relatief succesvol toernooiprof, met daarbij ook nog eens mijn leuke uitstapjes als schrijver, presentator en columnist, zie ik mijn pokertoekomst eigenlijk steeds zonniger in. Ik heb jarenlang gezwoegd en gestreden om de top te bereiken in dit door mij zo geliefde spel, en veel geïnvesteerd zonder dat ik zeker wist wat de uiteindelijke opbrengsten zouden zijn.
Langzaamaan lijk ik nu dus de vruchten te plukken van al deze inspanningen. En dat dit me blij, tevreden en gelukkig maakt – tja, dat zal geen mens iets verbazen natuurlijk.
Iedere week verschijnt de column van Rolf Slotboom op PokerCity. Rolf is een van Nederlands beste pokerspelers en tevens een internationaal gewaardeerd schrijver van pokerboeken en artikelen.
