Een maand of drie terug dacht ik dat het wel leuk zou zijn af en toe stukjes te schrijven waar een berg kleine, niet-gerelateerde onderwerpen worden behandeld. Gewoon alles op één hoop vegen, in de gedachte dat dit onder het kopje ‘column’ best kan. Ik bedacht mij: Ach, ik zie de man-wiens-lul-nooit-vast-zit-tussen-zijn-rits (Hugo Borst) dit om de haverklap doen in zijn vaste AD Sportwereld column. Dus onder het motto beter goed gejat dan slecht verzonnen hier deel twee van deze vergaarbak aan grappige, interessante of trieste gebeurtenissen. Weliswaar dus liefst drie maanden na het eerste deel… maar een kniesoor die daarop let.
Aan inspiratie gelukkig geen tekort – want er waren heel wat opvallende zaken dit keer. Wat te denken van:
Brute overval bij de EPT Berlijn
De overval tijdens de EPT Berlijn was uitermate schokkend, en zeer slecht nieuws voor het poker. De beelden van gewapende, gemaskerde mannen die een kampioenschap binnenvallen zullen immers de bestaande vooroordelen bij velen bevestigen: “Poker is louche”, “Poker is crimineel”, etc. Weliswaar ten onrechte bevestigd, deze vooroordelen. Want als een tabakswinkel wordt overvallen, of een supermarkt, dan is het natuurlijk ook niet zo dat we allemaal ineens de Bolknak sigaren of de Pringles niet meer vertrouwen.
Dat de beelden op televisiezenders in allerlei landen werden uitgezonden, en dat de informatie zelfs reikte tot roddelrubrieken als RTL Boulevard… tja, dat was natuurlijk te verwachten.
Wat mij dan ook het meest verbaasde was niet zozeer de berichtgeving van de mainstream media – maar eerder was de reactie van de Duitse justitie. Vanaf het allereerste ogenblik deden zij hun best de overvallers neer te zetten als een stelletje amateurs, die zonder enige voorbereiding en op zeer knullige wijze er met de poet vandoor gingen. En inderdaad, als je dit stukje leest(waaruit blijkt dat de overvallers eerst nog even met hun mutsen af bij de McDonald’s een hamburgertje gingen halen), dan krijg je niet echt het idee dat we hier met topprofessionals te maken hebben.
Des te erger dus dat deze heren nog vrij rondlopen! En des te erger dat ze, op hun kennelijk zeer knullige & amateuristische wijze, toch een buit van enkele tonnen wisten te vergaren. En dat is natuurlijk iets wat de organisatie van de EPT zich ten zeerste kan aantrekken. Immers, als het amateurs al lukt om op kinderlijk eenvoudige wijze er met zo’n groot bedrag vandoor te gaan, en als het kennelijk zo eenvoudig is om volledig gewapend naar binnen & buiten te gaan zonder adequate veiligheidsmaatregelen of andere hindernissen… tja, dan kijk je natuurlijk met angst en beven naar het moment dat er wel echte professionals een bezoekje komen plegen. En derhalve had justitie niet zozeer de criminelen belachelijk moeten maken vanwege hun gebrekkige werkwijze – maar toch vooral de organisatie van de EPT moeten bekritiseren, die zelfs al kansloos was tegen spitsen van het kaliber Charisteas of Gabrich. (Om mijn bekende voetbalbeeldspraak maar weer even uit de kast te halen.) En dat is natuurlijk een aanfluiting pur sang!
Scheve verdeling van poet / het onterecht verkrijgen of mislopen van roem
Dat toernooipoker een vrij swingy aangelegenheid is, tja dat weten we intussen wel. Kijk afgelopen jaar maar naar hot-as-a-firecracker Thijs Wessels, die elk toernooitje waar hij aanschoof ook daadwerkelijk won. Het was allemaal vrij eenvoudig voor zijn opponenten. Die wisten al bij voorbaat dat ze voor de tweede plek speelden, beter niet. Wel zo duidelijk!
Dit jaar lijken we in Nederland een nieuwe Golden Boy te hebben: Bas Michielsen a.k.a. MagicianB. In twee maanden tijd pakte hij zowel het bounty toernooi bij de DOM Classics als het Main Event van de ViP Days. Een ongekende prestatie!
En toch zit er ook iets aan wat niet helemaal klopt. Immers, heads up bij de ViP Days tussen Bas en Krieno Zandinga werd besloten tot een deal, en derhalve het verdelen van de poet. Logisch, gezien het extreem grote verschil tussen de eerste (€52,500) en tweede (€28,500) prijs – en extra logisch gezien de crapshoot-de-luxe structuur in de eindfase van dit toernooi. Een verstandig mens gaat natuurlijk niet een muntje flippen voor €24k!*
Kortom, een deal was een vrij logische uitkomst in dit geval. Maar op de uitslagenlijst van de Hendon Mob staat vrolijk genoteerd: 1. Bas Michielsen €52,500 en 2. Krieno Zandinga €28,500. Kortom, wat publiekelijk wordt vermeld is gewoon de officiële prijzenverdeling! Dit is natuurlijk niet correct. Want als men een deal toestaat aan de finaletafel (waar op zich niet zo heel veel op tegen is), nou dan moet men bij HC die deal natuurlijk ook gewoon betrekken in de uitslagenlijst. Anders wordt het publiek bij de neus genomen, en krijgen bepaalde spelers veel meer of minder roem / prijzengeld toebedeeld dan ze eigenlijk verdienen. En dat is om meerdere redenen natuurlijk niet terecht!
* De (vele!) uitzonderingen bevestigen de regel
Nits Winnen Toernooien
Het is common wisdom in de pokerwereld. Pokertoernooien worden gewonnen door los-agressieve spelers, en tighte spelers (vaak enigszins derogatief omschreven als nits) komen nooit veel verder dan een money finish, maximaal een vierde of vijfde plek. Maar de recente geschiedenis leert toch iets anders!
Kijk maar naar ons eigen kikkerlandje, waar een flink aantal toernooien is gewonnen door Nederlandse pokeraars die in de ogen van het grote publiek ‘nits’ zouden zijn. Neem bijvoorbeeld Sijbrand Maal. Door vrijwel niemand genoemd als top toernooispeler, en met in de ogen van sommigen een beetje ‘suf’ table image. Maar in de zeer weinige toernooien die hij speelde, wist hij wel mooi een MCOP event binnen te koppen, een Main Event van de Spanish Poker Tour, en ook nog eens het met meer dan 800 spelers bezette Belgisch Kampioenschap in Namur. Een man met het mijns inziens misschien wel beste slaggemiddelde van alle toernooipokeraars in Nederland – het drietal Constant Rijkenberg, Pieter Tielen & Pieter de Korver uitgezonderd. Maar toen Sijbrand bij Lords of Poker een bekende profspeler licht reraiste, kreeg hij van deze opponent een boze blik omdat “nits als hij dat zeker alleen maar durven tijdens een gratis tv-toernooi”. (Enigszins geparafraseerd.)
Andere voorbeelden:
- Stieven Razab-Sekh. Iemand van wie wordt gezegd dat ‘ie “alleen maar op tophanden zit te wachten”. Maar met alleen maar wachten word je natuurlijk geen Nederlands Kampioen! Bovendien, als hij ondanks zijn tightness gewoon in staat is om vol afbetaald te krijgen op zijn tophanden, nou dan behoort hij juist complimenten te krijgen voor zijn strakke, gedisciplineerde speelwijze – geen minachting.
- Jos Ariaans. Nog zo’n speler die in Nederland wordt gezien als een nit… en ‘dus’ niet interessant in de ogen van het grote publiek. Ik was zelf bij de Twente Classics in Enschede getuige hoe tijdens een etentje twee jonge spelers Jos beoordeelden als een speler die na de flop niet meer weet wat ‘ie moet, en die zo angstig zou zijn dat hij “zelfs koningen nog weglegt na een raise”. En de twee spelers die hem belachelijk maakten… dat waren nog niet eens de minsten! Vergeten werd kennelijk dat Jos met een inderdaad vrij strakke speelstijl de laatste jaren toch vrij veel finaletafels heeft bereikt bij de grote Nederlandse toernooien, en bij het €1,130 Main Event van de Namur Poker Classics zelfs de titel wist te pakken. Kortom: Iemand die zeer +EV live toernooipoker speelt… maar daarvoor lang niet altijd het respect krijgt dat hij verdient.
- Ikzelf. Toen ik een aantal jaren terug – zijnde een pure live cash gamer – nooit toernooien speelde, riepen een flink aantal critici dat ik ‘nooit wat presteerde in toernooipoker’. Tja, nogal wiedes als je nooit meedoet! Maar toen ik ze dan uiteindelijk wel begon te spelen, en al snel meer dan behoorlijke resultaten kon overleggen, toen veranderde die kritiek maar nauwelijks. Wie nu kijkt naar mijn resultatenlijsten ziet duidelijk +EV toernooipoker met een licht bovengemiddeld aantal overwinningen ten opzichte van mijn ‘andere’ cashes. Niettemin ben ik in de ogen van velen nog altijd de ‘Nit’ of de ‘in-the-money-folder’. Dit terwijl een korte blik op mijn resultaten toch wel voldoende moet zijn voor de conclusie dat dit helemaal niet zo kan zijn.
Het moge duidelijk zijn: De spelers die door velen worden beschouwd als saai, stoffig of übertight, zijn eigenlijk alleen vermeende nits. Immers, voor wie echt alleen zit te wachten op azen of koningen of nooit eens een move durft te maken, zijn structureel bovengemiddelde resultaten natuurlijk nooit mogelijk. Maar niettemin is de waardering voor dit soort ‘conservatieve’ spelers veel minder dan voor de loose cannons – ondanks dat deze loose cannons op het gebied van resultaten vaak duidelijk achterblijven bij hun reputatie. Het is mijn stellige overtuiging dat als de genoemde ‘nitty’ spelers dezelfde kansen op sponsorgebied zouden krijgen als de erkende Nederlandse sterren, dat hun resultaten zeker niet zouden achterblijven bij hun veel bekendere counterparts. Waarschijnlijk zouden ze op promotioneel gebied en qua uitstraling inderdaad een flink stuk achterblijven. Maar als pokerspeler zouden ze deze Pepsi Challenge zeker aankunnen!
Afgelopen week kwam er wederom een toernooioverwinning bij van zo’n vermeend nit. Bij de Unibet Open van Boedapest behaalde CardPlayer Nederland hoofdredacteur Anthon-Pieter Wink (inderdaad niet iemand met de reputatie dat ‘ie de tafel eventjes flink gaat opschudden met een paar wilde blufs) een prachtige overwinning. Zijn prijzengeld: liefst €172,500! Naar verluidt wist hij zich naar deze overwinning te spelen middels gewoon goed, degelijk en voldoende agressief poker. Dit alles in weerwil dus van zijn nogal tighte reputatie. Een reputatie die hij waarschijnlijk – volledig in lijn met de eerder genoemde mannen – ook na deze mooie overwinning nog gewoon zal behouden.
Elke week beschrijft Rolf Slotboom, Team captain van Team Holland Poker, zijn leven als pokerspeler en alle ervaringen, kennis en anekdotes die daarbij horen. Heb je zelf vragen of interessante pokerhandjes die je graag besproken ziet worden, stuur deze dan op naar [email protected]
aanjtwit
