Ze staat weer voor de deur: de jaarlijkse Dom Classics in Utrecht. Na de Master Classics in november in Amsterdam, is dit het grootste jaarlijkse pokerfestival dat Nederland rijk is. En al sinds jaar en dag een grote favoriet onder serieuze pokeraars, vanwege de combinatie stevige buy-ins / grote velden / hart voor het spel bij de leiding.
Pokeraars komen graag naar Utrecht, waar altijd twee jaarlijkse festivals waren: de al genoemde Dom Classics eind januari, en de Summer Classics eind augustus. Altijd alles uitverkocht, slechts met uitzondering soms van een (duur) Main Event of een eventueel in het schema aangebracht pot-limit Omaha of limit hold’em toernooi. Ook ik mis hier zelden of nooit een toernooi, vanwege de goede sfeer & de prima winstverwachting.
Soms levert deze combinatie aardig wat geld op! Zoals in januari 2009 toen ik bij de Dom Classics het afsluitende toernooi op mijn naam schreef, na een serie outdraws die zo lang was dat enige schaamte wel op zijn plaats zou zijn. Of zoals in augustus 2009 toen ik bij de Summer Classics op spectaculaire wijze het limit toernooi won, terugkomend van slechts 2 big blinds, six-handed aan de finaletafel. Maar tegenover deze successen staan helaas ook enkele toernooiweken waar ik geen spreekwoordelijke pot wist te breken. Zoals in mijn veelbesproken 0 Euro Week uit januari 2008. En ook bij de meest recente Dom Classics wist ik met mijn uiterst matige spel (en dito beloning) helaas – en terecht! – de handen van het publiek niet op elkaar te krijgen.
Zoals gezegd: Ik mis hier in Utrecht zelden of nooit een HCSOP toernooi. En met mij zijn er vele andere Nederlandse pokeraars voor wie de Dom en de Summer Classics zekerheidjes zijn, vanwege de genoemde combinatie stevige buy-ins / grote velden / hart voor het spel bij de leiding. Vanuit dat perspectief was Utrecht voor mij dan ook altijd een voorbeeld hoe het moest!
Maar de laatste tijd maakt men steeds vaker beslissingen die naar mijn mening onlogisch, suboptimaal of gewoon slecht zijn. (Om niet te zeggen dat men druk doende lijkt om in vrij korte tijd een prachtige, jarenlange traditie af te breken. Wat natuurlijk allerminst de insteek zal zijn van het huidige beleid – maar mogelijk wel een gevolg.) Drie recente voorbeelden van zaken, beslissingen of affaires waar mijns inziens niet volledig juist is gehandeld / gedacht:
- De affaire met de verdwenen buy-ins. (Waarnaar ik had gerefereerd in de al genoemde “OlieDOM!” column, en die uitgebreid besproken is op ons forum) Een zaak waar is voorgevallen wat wel eens gebeurt bij bedrijven waar veel cash geld omgaat: dat een (hooggeplaatst) functionaris in een situatie komt waar hij zijn vertrouwenwekkende positie misbruikt om zichzelf te verrijken. Iets wat erg onplezierig is en natuurlijk fnuikend voor het vertrouwen van de vaste bezoekers – maar wat mijns inziens het casino nauwelijks kan worden aangerekend. Immers, gelegenheid maakt de dief, en ik heb in de loop der jaren letterlijk tientallen mensen de fout zien ingaan door net iets meer geld proberen te pakken dan waar ze recht op hadden. Ook mensen dus waar ik zeer veel vertrouwen in had! Kortom, dat deze affaire heeft plaatsgehad, dat valt het HC Utrecht slechts in zeer geringe mate te verwijten.
Echter, wat mijns inziens wél verwijtbaar is, is dat men zo lang heeft geprobeerd de affaire te verdoezelen en te downplayen. Ondanks de grote ruimte die de vele pokermedia – waaronder ook wijzelf – hebben gegeven aan het HC om deze zaak intern op te lossen en de (correcte!) beslissing onzerzijds om dit nieuws niet te groot te willen brengen, was de communicatie & openheid vanuit het casino uiterst beperkt te noemen. Gedeeltelijk begrijpelijk vanwege a) de goede naam van het casino die op het spel stond, b) de gerede mogelijkheid dat mainstream media met sensatiestukjes zouden komen om het zo ‘gehate’ staatscasino weer eens door het slijk te halen, en zeker ook begrijpelijk vanwege c) het cruciale verschil tussen feitelijk weten dat iets gebeurd moet zijn en het ook juridisch volledig kunnen bewijzen. Kortom, best begrijpelijk dat men bij HC niet te springen stond om deze zaak in alle openheid voor het voetlicht te brengen. Echter, nu was er wel sprake van een erg lange stilte, met bovendien de schijn dat als de media niets zouden berichten over de vorderingen in deze zaak, dat het casino dit zeker niet uit zichzelf zou doen. Zelfs na afloop van de affaire bleef de verstrekte informatie uiterst summier, waarbij slechts aan de direct betrokkenen enige vorm van compensatie & verklaring is verstrekt, en dan ook nog minimaal. Dit in plaats van hoe het volgens mij had dienen te worden opgelost: met ruime, al dan niet symbolische compensaties / extraatjes voor al diegenen die mogelijk financieel te kort waren geschoten in rebuy of add-on toernooitjes waar de betrokken medewerker dienst had, en een uitgebreide beschrijving aan het grote publiek van wat er nu precies was voorgevallen. Beter iets te ruim je vaste gasten compenseren om te laten zien / voelen hoezeer het casino met hen meeleeft, dan alleen het absolute minimum te vergoeden van wat daadwerkelijk, en met volledige zekerheid, kan worden bewezen. Dat is mijns inziens iets aan de magere kant – zeker voor een zaak met zo serieuze implicaties.
- Afschaffing van de Summer Classics. De geruchten waren er al enige tijd, maar vorig jaar viel dan ook uiteindelijk de beslissing. De Summer Classics werd afgeschaft! De reden hiervoor was simpel: De kosten waren te hoog. Een Summer Classics, daar moet geld bij. En in de huidige (ook voor HC) economisch moeilijke tijden moet er simpelweg bezuinigd worden. Althans – in de visie van het HC dus.
Een mijns inziens onbegrijpelijk standpunt! Utrecht is juist de plek bij uitstek waar de toernooien altijd vol zijn. Dure reclame is derhalve niet meer nodig – zelfs zonder enige vorm van promotie zal ieder Summer Classics event stijf uitverkocht zijn. Even meerekenen, uitgaande van een standaard schema met vijf toernooitjes €200+20, €300+30, €400+40, €500+50 en €1000+80, allemaal 200 deelnemers. (Voor het gemak reken ik alternates niet mee, meteen ook om te compenseren voor het enkele toernooi waar misschien toch wat tickets zouden overblijven.) Dit betekent aan fee een totaal van 200*(20+30+40+50+80) = 200*220, voor een bruto opbrengst voor het festival van €44,000. Voor vijf daagjes poker dus! Een opbrengst van ruim €8,000 per dag, en uitgaand van 20 tafeltjes is dit zo’n €400 per tafel. Lijkt mij een prima basis voor een winstgevend event!
Nu zegt u misschien: “Ja maar Rolf, dat zijn allemaal bruto opbrengsten. Daar moeten de kosten voor het personeel nog vanaf, en natuurlijk nog alle kosten voor promotie & het gereedklaar maken van de pokerpit. Dat kost heel wat, hoor!” En ik zeg daarop: “Dat is zeker zo – maar als je deze dingen een beetje goed organiseert betekent dit alles bij elkaar gewoon dikke winst.” Immers, omdat de Summer Classics nauwelijks introductie behoeven, kun je besparen op het maken van allerlei dure foldertjes of reclameposters. Gewoon een mailtje naar Pokernews & PokerCity om het schema openbaar te maken (plus daarbij misschien een kort filmpje op YouTube) is al meer dan genoeg. Schaf daarbij de belachelijk dure finaletafel in de zaal af en laat deze finale gewoon beneden in de pokerpit plaatsvinden, op een normale tafel die geen euro extra kost. Op deze wijze is al meteen flink bespaard op onnodige kosten. En als je als organisatie na deze besparingen dan alsnog boven de €44k aan kosten zou komen, tja dan lijkt het mij veel verstandiger om eerst eens te kijken waar dit geld precies wordt weggelekt dan om maar simpelweg de stekker er uit te trekken.
Immers, juist in tijden dat het economisch moeilijk gaat met een casino, lijkt het mij uitermate gewenst dat vijf dagen lang liefst 200 spelers jouw pand bezoeken om niet alleen te pokeren, maar ook om te eten, te drinken, te gokken op allerhande spelletjes, en die bovendien vrienden & familie laten langskomen die ook op al deze gebieden voor inkomsten voor het casino zullen zorg dragen. Wanneer je als bedrijf al deze spillover aspecten weigert te zien maar puur kijkt naar de sec verhouding tussen kosten & opbrengst, zonder dus al deze bijkomende positieve effecten mee te wegen… dan heb je mijns inziens een compleet verkeerde insteek. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het uiterst slechte signaal wat betreft de grote betrokkenheid van het HC Utrecht met het poker – juist hetgeen waarvoor men zich altijd (en terecht!) op de borst heeft mogen slaan.
- Inkrimping van de velden. Een gerelateerd probleem – en wederom iets wat ik zie als bewijs van een verkeerde visie op hoe een bedrijf zou dienen te worden gerund. Dit jaar zijn de deelnemersvelden van de Dom Classics teruggebracht naar een maximum van slechts 150 man (als ik mij niet vergis mogelijk 180 voor het Main Event), i.p.v. de velden van 200 man zoals het vroeger was. De reden: wederom een kostenbesparing, omdat er nu minder personeel benodigd zou zijn.
Echter, mijns inziens een volledig onjuiste insteek – om de volgende redenen:
- Er is potentie voor meer dan 200 man – en als staatsbedrijf moet je te allen tijde proberen zo veel mogelijk mensen te bedienen, om je potentiële bezoekerspubliek zo groot mogelijk te maken. Het aanbod aanpassen aan de vraag dus!
- Er is in de Utrechtse benedenzaal (waar de toernooien altijd worden gehouden) ruimte voor 200 man. Om nu slechts 150 man te plaatsen in een ruimte waar er vroeger altijd 200 zaten, zonder dat deze vrijgekomen ruimte op enig andere wijze geld oplevert voor het casino – dat lijkt mij een zinloze verkwisting van ruimte, en dus van geld.
- De gedane besparingen lijken uitsluitend gericht op variabele kosten. Of, meer concreet: op het besparen van salaris voor wat extra croupiers en mogelijk een enkele brush. De kosten daarentegen voor reclamebudgetten, het opbouwen van de zaal etc., dat zijn vrijwel uitsluitend vaste kosten. Kosten dus die niet lager worden indien er minder deelnemers zijn! En iedereen die enigszins economisch geschoold is, zal beseffen dat in een situatie waar vaste kosten hoog zijn en variabele kosten relatief laag, dat alle bezuinigingen zich in eerste plaats zouden dienen te richten op significante beperking van de vaste kosten. En waarbij dus het doel zou moeten zijn om het aantal deelnemers juist te vergroten om zo de aan de inkomstenkant te kunnen maximaliseren, i.p.v. wat men hier doet: bij voorbaat al het deelnemersveld inperken, zonder hierbij op enige wijze de vaste kosten te hebben aangepast of andere (nieuwe) inkomstenbronnen te hebben gegenereerd.
Mede op basis van dit laatste punt (kleinere velden, waardoor niet alleen de prijzenpotten lager zijn maar ook nog eens het gemiddelde spelniveau hoger – omdat de profs toch wel komen, maar er nu ineens veel minder plaats is voor de recreatieve spelers) heb ik voor het eerst in jaren besloten niet de complete week mee te doen. Mede ook door enkele verplichtingen elders heb ik besloten het €400+40 bounty toernooi en de €700+70 freeze-out te laten schieten, en dus speel ik ‘alleen’ de €500+50, het €1500+90 Main Event en het afsluitende €300+30 toernooi. Nog altijd een prachtige lijst natuurlijk!
Want laat – temidden van al mijn goedbedoelde kritiek – dit duidelijk zijn: een Nederlands toernooi met de grootsheid van de Dom Classics, daar heb ik natuurlijk alsnog superveel zin in! We zijn met PokerCity dan ook op volle sterkte aanwezig om met een grote live reporting ploeg plus onze live stream jullie thuis volledig op de hoogte te houden van alle ontwikkelingen ter plaatse. En daarbij zorgen Nicky, Pieter & ik op donderdag, vrijdag en zaterdag een uur voor het begin van het spel voor een dagelijkse, zeer speciale “Poker Inside Live vanaf de Dom” – met overzichten van alles wat er aan de tafels gebeurd is, uitreiking van de Unibet / PokerCity Speler van het Jaar Award, plus natuurlijk enkele interessante gasten aan tafel.
Met andere woorden: de Dom Classics blijft nog steeds een geweldige happening, in een voor dit soort toernooien uitstekende locatie – het HC Utrecht. Een toernooiweek om naar uit te kijken dus! Een goed, solide beleid is nodig om te zorgen dat ook in de toekomst deze happening blijvend als “geweldig” kan worden aangeschreven.
En inderdaad betekende dit dat recentelijk enkele kleine aanpassingen van het bestaande HC beleid aan de nieuwe tijden zeker nodig waren… maar alleen niet in de richting die men nu lijkt te zijn ingeslagen. Want die aanpassingen zorgen juist voor een uiterst ongelukkige combinatie van minder inkomsten voor het casino & minder speelvreugde bij de bezoekers.
En dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn.
