Een bewogen Dom Classics zit erop! Al enigszins op scherp gezet door mijn nogal kritische woorden vooraf (die ondanks uitblijven van reacties van direct betrokkenen, door werkelijk alle geledingen van het HC bleken te zijn gelezen), werd het een weekje dat niet snel vergeten zal worden. Bij dezen mijn volstrekt persoonlijke eindbalans op drie afzonderlijke aspecten: de beruchte cheating affaire, de sfeer en het gevoerde beleid. Met zoals wel vaker in mijn columns, niet slechts een beschrijving van hoe het was – maar ook met enige tips ter mogelijke verbetering van de huidige praktijk.
De cheating affaire
Voldoende over gezegd, lijkt mij zo. En ook mijn eigen mening over deze zaak heb ik niet onder stoelen of banken gestoken. Voor wie deze mening nochtans heeft gemist, is het misschien handig om de afsluitende PokerInside Live te kijken, of anders deze thread eens door te lezen.
|
Beoordeling |
Weliswaar een zeer slechte zaak voor het poker – maar door het casino snel & vrij goed opgelost. |
|
Tip voor de toekomst |
(Potentiële) valsspelers te allen tijde op een internationale zwarte lijst plaatsen. En in concrete gevallen als dit altijd zorgen dat er zo veel mogelijk cameraopnamen of andersoortig bewijs wordt verzameld t.b.v. dossiervorming – om zo de kansen op een straf / veroordeling te maximaliseren. Immers, alleen uitzetten met verlies van de toernooi buy-in is mijns inziens een te lichte straf voor een dergelijk vergrijp! |
De sfeer
Natuurlijk had de bovengenoemde affaire zeker invloed op de algehele sfeer in het casino, maar verrassend of niet: dit was niet per se in slechte zin. Ontegenzeggelijk zorgde het ook voor een soort verbroedering onder de aanwezige spelers, een gevoel van “wij” (de ‘goedwillenden’) tegen “zij” (de ‘inbrekers van buitenaf’, de ‘boeven’).
En dat was wel nodig ook! Ik heb zelden een HCSOP toernooi meegemaakt waar de sfeer zo mat, zo duf, zo lusteloos was. Deels had dit te maken met de kleinere velden, waardoor er minder nieuwe spelers dan gebruikelijk waren om het veld te ‘verfrissen’. Immers, nieuwe spelers schrijven gewoonlijk pas op het laatste moment in, en door de cap van 150 en bij het afsluitende toernooi zelfs van 100 deelnemers, waren veel toernooien al vroeg uitverkocht – en bestonden de velden dus uit zeer veel regulars of profs, en relatief weinig jonge enthousiastelingen. Daarbij werd deze Dom Classics gewoon in dezelfde zaal gespeeld als vroeger – alleen was het door de ingekrompen deelnemersaantallen nu een stuk rustiger dan voorheen. Zeg, het verschil tussen Ajax in een vol, bruisend stadion of in een slechts halfgevulde Arena. Verrassend genoeg was pas bij het afsluitende toernooitje, de dag na de affaire incl. dreigende spelersopstand dus, er weer iets te merken van de ‘oude’ Dom Classics sfeer – in een gezellig toernooitje waar nog wél flink wat nieuwe spelers waren en ook een bovengemiddeld aantal dames.
|
Beoordeling |
Met afstand de minst sfeervolle Dom Classics die ik ooit heb meegemaakt. |
|
Tip voor de toekomst |
De velden zo snel mogelijk weer terug naar 200 spelers, liefst meer – 250 moet in deze ruimte ook mogelijk zijn. Dat zorgt voor grotere prijzenpotten, en meer opwinding! Houdt men het toch bij de huidige 150, dan zou het verstandig zijn de door PokerCity uitgezonden feature table / finaletafel op de hoek van de L-vormige zaal te plaatsen, zodat spelers ook vanaf de andere tafels de actie op deze hoofdtafel kunnen volgen. Zorg daarbij dat het publiek dieper de zaal in kan en zo niet alleen meer ruimte heeft, maar ook veel eenvoudiger de actie over meerdere tafels tegelijk kan volgen. Zoals het nu was: heel veel ruimte tussen de tafels, maar dan de feature table weggestopt in een afgelegen hoek en het publiek samengedrukt achter een smal lijntje. En dit is een combinatie van factoren die mij – enigszins eufemistisch gezegd – niet echt lijkt bij te dragen aan een optimale sfeer. |
Het gevoerde beleid / kwaliteit van het personeel
Het succes van een evenement is voor een belangrijk gedeelte afhankelijk van de kwaliteit van het gevoerde beleid, en de inzet / enthousiasme van het personeel. Vooral die laatste factor kan zorgen voor een grote meerwaarde! Zo heeft men bij de Breda Series of Poker een speaker die de namen van vrijwel alle spelers uit zijn hoofd kent, en ook nog precies weet wat hun speelstijlen zijn, hun kracht of zwaktes etc. Met zo’n speaker is het voor het publiek allemaal extra leuk om het te volgen, en hebben de spelers veel meer het idee dat ze met iets bijzonders bezig zijn.
Ook de Dom Classics had altijd (net als trouwens de Twente Classics in Enschede) de meerwaarde van een uiterst enthousiaste ploeg werknemers die de boel op sleeptouw nam. Personeel dus dat graag wil meedenken, inventief is, en luistert naar de wensen van de gasten om zo alles net steeds even iets leuker of beter te maken. In zo’n omgeving worden onvermijdelijke fouten van dealers of brushes ook veel makkelijker geaccepteerd! Nu vrij veel van juist deze zeer enthousiaste mensen niet meer in de leidinggevende functies werkzaam zijn (en dan niet zozeer omdat ze dit niet meer willen, maar omdat het casino hiertoe heeft besloten mede op grond van bezuinigingen), was er van het inspirerende enthousiasme van vroeger weinig meer over. Althans in mijn ervaring deed afgelopen week vrijwel niemand veel meer dan slechts zijn werk, wetende dat door alle bezuinigingen en de klaarblijkelijke onwil van het HC hoofdkantoor om constructief mee te denken aan verbeteringen enige vorm van eigen initiatief sowieso niet op prijs werd gesteld. Het was alsof de kaasschaafmethode van het casino (met de daarbij behorende uiterst onwenselijke kruideniersmentaliteit) ook de goedwillende personeelsleden had lamgelegd. Ik proefde een sfeer van “Goed, zij willen het kennelijk zo. Nou dan doen wij wel gewoon wat van ons gevraagd wordt, maar dan ook niets extra’s.” En dat is dodelijk voor de sfeer!
Hoe kun je nu eerst een flinke hap goede pokermensen wegsturen, om dan vervolgens de velden in te perken onder het motto dat er niet voldoende personeel meer beschikbaar zou zijn? Hoe kun je nu een hele benedenzaal vol lege tafels hebben, terwijl er boven in de cashgame pit een wachtlijst staat van 100 spelers. En dan niettemin ijskoud beweren dat een pokerweek als dit ‘niet rendabel te maken’ zou zijn. Nee, op deze manier niet nee!
Mijn mening: zorg voor mensen aan de leiding met hart voor de zaak, die inventief & constructief willen denken. Mensen die bereid zijn buiten de begaande paden te denken, en die daadwerkelijk willen creëren om de gasten een zo optimaal mogelijke ervaring te bieden. Voor Utrecht is mijn hoop hierbij gevestigd op Peter Voolstra, die per 1 maart de functie van casinomanager gaat vervullen. Hij is iemand die met het opzetten van de grootse Master Classics in Amsterdam – in tijden dat poker niets meer was dan slechts een ondergeschoven kindje! – bewezen heeft innovatief te kunnen denken. En dat is wat mijns inziens nodig is, nu het HC door de matige jaarcijfers in de ban lijkt van bezuinigen en kosten besparen volgens de aloude kaasschaafmethode. Terwijl men zich volgens mij juist veel beter zou kunnen focussen op a) het behouden & belonen van de topkrachten, en b) het bedenken van plannen om bestaande zaken nieuw leven in te blazen. Dit om zo, onder vrijwel gelijkblijvende omstandigheden, veel meer inkomsten te genereren dan men momenteel doet.
|
Beoordeling |
Het was allemaal nogal vlak, om niet te zeggen: uiterst pover. Personeel was heus niet slecht, maar de meerwaarde van het enthousiasme & de inzet van vroeger was volledig verdwenen. Waarschijnlijk mede onder invloed van het tamelijk narrowminded beleid dat vanuit het hoofdkantoor wordt gevoerd. |
|
Tip voor de toekomst |
(Bij reorganisaties of bezuinigingen): Beperk je niet slechts tot het ontslaan of herplaatsen van de dure krachten, maar kijk vooral ook naar geleverde prestaties en naar kwaliteit. Wat ik zie is dat veel middelmatige krachten de recente schiftingen lijken te hebben overleefd, terwijl enkele topkrachten ontslagen zijn, of hun takenpakketten aanzienlijk ingeperkt hebben zien worden. Werk niet volgens de kaasschaaf waarbij het er meestal op neerkomt dat eigenlijk alles net ietsjes minder wordt, maar durf concrete beslissingen te maken hoe dingen daadwerkelijk kunnen worden verbeterd, gemaximaliseerd of juist afgeschaft. En durf te investeren! Zeker voor een bedrijf als HC waar de vaste kosten toch al zo hoog zijn (denk maar aan de torenhoge kosten van de mooie gebouwen op dure locaties) is het van belang te denken hoe er nieuwe markten kunnen worden aangeboord, en hoe inkomsten kunnen worden gemaximaliseerd. Tip: het daarbij bewust inkrimpen van deelnemersvelden, het spelen van poker in een halflege zaal met allerlei mensen op de wachtlijst, en het wegzenden van mensen die in jouw bedrijf hun dure centjes willen vergokken zijn daarbij niet de beste opties! |
Al met al, een vrij mager pokerweekjedus. Lagere prijzenpotten, minder sfeer en dan daarbij ook nog eens hetschandaal met de vermeende valsspelers. Allemaal niet fijn! Gelukkig werd ditenigszins goedgemaakt door de nieuwe chips en de nieuwe structuren, die beideals uiterst positief werden beoordeeld. En misschien ook wel door de PokerCityverslaggeving, die volgens mij wederom van prima kwaliteit was – met dedagelijkse Poker Inside uitzendingen als slagroom op de taart.
Op de weliswaar iets kleinere taart dus, met net iets minderchocolaatjes erop dan voorheen, en ook gemaakt van kwalitatief net iets mindereslagroom. Kortom: waarbij de taartenbakker de komende tijd flink hard aan hetwerk moet – om te zorgen dat zijn klanten ook in de toekomst bij hem zullen blijvenkomen.
