Als pokerspelers zijn wij niet beter of slechter dan de gemiddelde burger. Net als eigenlijk iedereen houden ook wij niet van belasting betalen, en als we één tientje moeten betalen nou dan betalen we natuurlijk liever niet twee tientjes.
Jarenlang hebben de meesten van ons belastingvrij kunnen pokeren. Immers, poker werd van rechtswege als een kansspel gezien, eigenlijk gewoon als ‘gokken’. En daardoor zette de staat zichzelf feitelijk buitenspel. Want de profpokeraars die structureel hun brood verdienden met wat natuurlijk overduidelijk een behendigheidsspel is, tja de overgrote meerderheid van deze spelers nam deze rechterlijke dwaling als grond om zonder belastingplicht te kunnen spelen.
Jarenlang is de staat doof geweest voor de roep van mensen zoals ik die het behendigheidsaspect van poker wensten te benadrukken. We kregen continue nul op het rekest. Keer op keer gaf men het argument dat er nu eenmaal jurisprudentie is, en dat tegen dit wettelijke oordeel niet kan of mag worden ingegaan. Zelfs in Holland Casino bleef men naar buiten toe stug volhouden dat poker een kansspel is – ondanks het feit dat men dag in, dag uit profs als ondergetekende aan het werk kon zien. Men wist natuurlijk prima hoe het zat. Maar ja, erkennen dat poker skill is, dat zou de grondslag onder het monopolie van HC weghalen – en dus hield men maar wijselijk de mond.
Met de toenemende populariteit van poker profileerden steeds meer profs zich prominent in de media. Dit was een doorn in het oog van bijvoorbeeld politici, en ook niet zonder reden. Immers, om op structurele basis een paar pukkelige blagen te zien pronken met hun ‘eenvoudig’ vergaarde rijkdom waarover geen cent belasting is betaald – tja, dat zorgt natuurlijk voor scheve gezichten. Want waarom zou een slager of een bouwvakker wel belasting moeten betalen over zijn inkomsten, maar een pokerspeler niet? Immers, als we poker zo graag willen zien als een beroep, nou dan kunnen we ons natuurlijk niet onttrekken aan de bijbehorende financiële verplichtingen. Dat zou simpelweg niet solidair zijn ten opzichte van de rest van de samenleving.
In pokerend Nederland ben ik waarschijnlijk één van de weinigen die altijd graag belasting heeft willen betalen. Zelfs toen poker nog in de kinderschoenen stond, droeg ik al vrijwillig een percentage van mijn winsten af – ondanks dat ik wist dat ik hier eenvoudig onderuit zou kunnen komen door gebruik te maken van de mazen in de wet. Ik vond het simpelweg niet juist om me overal te afficheren als een succesvolle pokerprof, maar tegelijkertijd mij te onttrekken aan wat iedereen in Nederland behoort te doen: belasting betalen.
Dat er een nieuwe Belastingwetgeving is ontwikkeld eigenlijk puur om ook de pokeraars belasting te laten betalen, dat lijkt mij dan ook niet meer dan logisch. Echter, de modus operandi vind ik een nogal slinkse.
Het feit dat deze nieuwe belasting deel uitmaakt van de Kansspel wetgeving spreekt wat dat betreft boekdelen. Immers, de reden voor deze wetgeving is de breed gedragen ergernis dat zo vele pokeraars structureel (en in de meeste gevallen zonder enige vorm van afdracht) hun brood verdienen met het spelletje. En dit is natuurlijk meteen het bewijs dat poker geen kansspel is! Want de eerste rouletteprof moet natuurlijk nog gevonden worden, en ik heb ook nog nooit gehoord van een professionele Postcode Loterij of bingospeler. Het feit dat er bij poker zo veel profs zijn, betekent automatisch dat het dus geen kansspel is.
Ik zou zeggen: erken dit dan gewoon! Geef aan dat door voortschrijdend inzicht duidelijk is geworden dat poker niet meeronder de Wet op de Kansspelen behoort te vallen. Accepteer de consequenties dat er dingen zullen veranderen, en dat bijvoorbeeld HC mogelijk haar monopolie op het poker moet opgeven. En belast vervolgens de winnende pokeraars niet als onderdeel van de nieuwe Kansspelwetgeving maar gewoon volgens de Inkomstenbelasting, met dezelfde rechten en plichten dus als andere bedrijven of ondernemers die werkzaam zijn in risicovolle branches.
Maar wat men nu heeft gedaan is iets laags. Men heeft geweigerd te erkennen dat poker een behendigheidsspel is, maar wil vervolgens wel geld vangen. Sterker: Men heeft tot op de dag van vandaag niet willen toegeven dat online pokeren gewoon een legale bezigheid is. Maar vervolgens heeft men wel het lef om dit gemakshalve onder ‘binnenlandse kansspelen’ te plaatsen (terwijl alle sites in het buitenland zijn gevestigd!) om zo ook over deze inkomsten belasting te kunnen heffen. Dit ondanks het feit dat eigenlijk alle sites wel een bepaalde afdracht van kansspelbelasting doen, en er dus sprake is van dubbele heffing. Wij pokeraars moeten dus keurig onze percentages afdragen aan de staat over een activiteit waarvan iedereen weet dat dit legaal is, behalve de staat zelf dus – die dit juist altijd in de criminele hoek heeft geprobeerd te plaatsen. Gebruikmakend van de drogreden ‘de burgers beschermen tegen gokverslaving’ heeft men continue getracht deze sites te boycotten of te blokkeren. Ja, er zijn zelfs meerdere pogingen gewaagd om ook online Holland Casino tot de monopolist te maken – ondanks dat dit lijnrecht ingaat tegen zowat iedere Europese wet.
Want dat het voorkomen van gokverslaving niet de drijvende kracht achter al deze nieuwe wetgeving is, tja dat lijkt wel duidelijk. Iedere boerenlul kan zien dat de staat toch vooral strijdt voor zijn financiële belangen: voorkomen dat men belastinggeld misloopt, en proberen de geldstromen binnen Nederland te houden in plaats van ze te zien vertrekken naar buitenlandse belastingparadijzen.
Nou lijken mij dat prima redenen voor nieuwe wetgeving! Het op peil houden van de financiële huishouding is mijns inziens een prima argument voor aanpassing van bestaande wetten. Maar zeg dit dan gewoon eerlijk, en draai niet om de hete brij heen. Ga samen met de Nederlandse pokeraars om de tafel zitten om op constructieve wijze eventuele problemen te kunnen oplossen. Geef ons een stem zodat we kunnen laten zien waar poker zich nu precies onderscheidt van zowel kansspelen als andere risicovolle beroepen, en pas daar dan vervolgens de wetgeving en de belastingplicht op aan. Wat echter niet in dit rijtje past is pokerspelers voor een voldongen feit plaatsen middels een volledig uit de lucht gevallen nieuwe Kansspelwetgeving, die ook nog eens rammelt aan alle kanten. Een wetgeving met een volstrekt irreële verplichting tot maandelijkse afdracht, die buitenlandse prijzengelden sec wilt belasten zonder enige aftrek van buy-ins of reis- en verblijfskosten, en met een wijze van aangifte waaraan pokeraars in alle redelijkheid nooit kunnen voldoen. Dit staaltje vernieuwingsdrang van de staat lijkt mij een typisch geval van Wel de lusten, niet de lasten. Wel de pokeraars laten betalen, maar ons geen aftrekposten geven. Niet erkennen dat wij een behendigheidsspel spelen, maar ons wel als zodanig belasten. En de misschien wel meest hondsbrutale actie van allemaal: belasting willen innen over een activiteit die altijd onder de noemer ‘illegaal’ werd geschaard.
Het is het staatspatroon geweest van de laatste jaren. Niet naar de experts willen luisteren, niet met goedwillende pokeraars in gesprek gaan om dingen te kunnen verbeteren, niet ons willen erkennen voor wat we doen – maar wel blauwe enveloppen sturen om geld te innen. Een mijns inziens zeer laakbare houding, waarvoor de omschrijving “hypocriet” misschien nog mild is.
Elke week beschrijft Rolf Slotboom, Team captain van Team Holland Poker, zijn leven als pokerspeler en alle ervaringen, kennis en anekdotes die daarbij horen. Heb je zelf vragen of interessante pokerhandjes die je graag besproken ziet worden, stuur deze dan op naar [email protected]
