Het zal bekend zijn: ik ben eenfan van creativiteit, en heb grote waardering voor mensen die tegen heersendetrends durven in te gaan – of die het vermogen hebben om buiten begaande padente denken. Ik waardeer dit des te meer omdat bij een groot gedeelte van hetvolk het juist conservatisme & meeloopgedrag zijn die de boventoon voeren.
Conservatisme & meeloopgedrag zijn de norm
Op school is mij wel eens uitgelegdhoe dit mechanisme werkt, waarom mensen die veranderingen willen toch zo vaakte maken krijgen met tegenwind – of door het grote publiek niet lijken te wordengewaardeerd. De reden, volgens mijn leraar althans: dat er vrijwel altijd belangengroepenbestaan die baat hebben bij de huidige situatie of machtverhoudingen, en die bereidzijn deze belangen met hand en tand te verdedigen. Ja, soms zelfs metoneigenlijke middelen! Terwijl de mensen die mogelijk baat zouden hebben van dezeeventuele veranderingen gewoonlijk veel meer gedifferentieerd zijn, mindergeorganiseerd en bovendien niet altijd in staat tot een juiste inschatting vanhet belang van deze veranderingen. Hetvasthouden aan wat je nu hebt draagt nu eenmaal een stuk minder risico met zichmee dan de sprong in het diepe, de angst voor het onbekende – zelfs als ditonbekende jou op termijn naar alle waarschijnlijkheid een stuk meer voldoeningzou geven. En vandaar dus dat de ontvangers van toekomstige gratificatie ofpredikers van veranderingen gewoonlijk veel minder steun vinden voor hunplannen dan degenen die tot doel hebben de huidige status quo te behouden.
Deze werkelijkheid bestaatfeitelijk over heel de wereld, en vindt plaats op allerlei verschillendevakgebieden. Resultaat: nieuwe initiatieven worden vaak zeer kritisch bekeken,terwijl bestaande bedrijven, organisaties of groeperingen vaak een incentive krijgen om toch maar vooral niet te veel af te wijken van wat het grote publiek gewend is geraakt.
Kritiek op innovatief gedrag – ook in het poker
Ook in het poker is ditmechanisme duidelijk zichtbaar: afwijking van de norm wordt in eerste instantietoch vooral als negatief beoordeeld. Althans, door de massa! Toen een kleinetien jaar geleden online poker opkwam werd vanuit de live pokerwereld ditnieuwe fenomeen met grote scepsis aanschouwd. Het zou nooit wat worden, het konqua gezelligheid nooit het ‘echte’ poker evenaren, mensen zouden nooit om veelgeld durven spelen in een zo ‘enge’ situatie als de virtuele wereld, etc. etc. Allerleidrogredenen werden uit de kast gehaald om negatief te kijken naar iets wat tochvooral innovatief was – en hetderhalve verdiende om juist ook door het grote publiek te worden omarmd.
Binnen het huidige livepokerlandschap zie je tegenwoordig vooral blijdschap dat de eigen rol nog niet geheelis uitgespeeld. (Waar het een jaar of zes, zeven geleden wel eventjes de schijnvan had, toen online poker werkelijk explodeerde.Zeg, net zoals de rol van de radio feitelijk uitgespeeld leek toen televisieopkwam, of van het bioscoopwezen toen de video zijn intrede deed. Ja u ziet –ik bekijk zaken graag vanuit historisch perspectief.) :P Maar deze opluchting bij de brick &mortar casino’s dat men nog lijkt mee te tellen, resulteert niet in datgene watmijns inziens juist zo nodig zou zijn: creatief denken. Sterker, zowel destaatscasino’s in Nederland als de vele illegale live games denken juist vooralniet creatief. Overal biedt menprecies hetzelfde aan: full-ring no-limit hold’em games om bescheiden inzetten,zonder te kijken of er ook andere spelen, andere limieten of andere wijzen vanservice bestaan die het publiek mogelijk een stuk beter van dienst zouden zijn.Als ik een casino had dan zou ik mijn uiterste best doen voor speciale dealsmet restaurants & hotels, waardoor veel meer dan nu zowel de ‘gewone’ cashgames alsook de toernooien voor de spelers tot échte ervaringen kunnen uitgroeien.Ik zou zorgen voor een goede samenwerking met televisiezenders en anderevertegenwoordigers van de media, waardoor tegen nauwelijks extra kosten de (potentiële)gasten het idee krijgen dat er een happening plaatsvindt die het label‘bijzonder’ mag dragen. Ik zou de sociale kaart spelen, met extreme nadruk opgezelligheid & atmosfeer – omdat dit één van de laatste gebieden is waar hetlive poker zich nog in positieve wijze kan onderscheiden ten opzichte vanonline. (Dat het op vrijwel alle andere fronten glansrijk wint van live –bijvoorbeeld op belangrijke aspecten als snelheid, toegankelijkheid &potentiële winstgevendheid.)
Wat ik dus vooral zie is datcasino’s en cardrooms verkrampt blijven vasthouden aan die paar zaken waarvanmen weet dat ze op enigerlei wijze succesvol zijn geweest. Nieuwe spelen(pot-limit Omaha) of nieuwe structuren (toestaan van straddles) worden slechtsmondjesmaat, of na heel lang wikken en wegen aan het aanbod toegevoegd. Deelsbegrijpelijk natuurlijk, omdat te veel versnippering of te veel keuze lang nietaltijd goed hoeft te zijn. De meeste staatscasino’s zijn allang blij als zeiedere avond twee of drie volle cashgames hebben, en in het illegale circuitmoet men zich gewoonlijk met nog minder dan dat tevreden stellen. Kortom:vanuit hun perspectief niet heel veel ruimte om dingen ineens heel anders tegaan aanpakken.
En toch is dit juist precies watik vind dat men moet doen! Hoe kanhet toch dat zogenaamd ‘illegale’ cardrooms die altijd zitten af te geven ophet Holland Casino, gewoonlijk niet veel verder komen dan het aanbieden danprecies dezelfde games als in dat zo gehate staatscasino – en dan ook nog eenstegen nauwelijks lagere rake. Hoe kan het dat staatscasino’s niet eens eenkeertje de creativiteit kunnen opbrengen om six-handed tafeltjes te plaatsen,wetend dat veel klanten dit wensen én wetend dat men op deze wijze bovendienbuitensporig veel rake zou kunnen genereren. Hoe kan het dat live pokerroomsnog vrijwel nergens ter wereld een fatsoenlijke link naar het online pokerhebben gelegd om de gasten binnen het casino optimale online spelfaciliteitente geven, en ook slechts zeer zelden tot een goede samenwerking zijn gekomenmet online pokerrooms voor speciale promoties. Acties die zorgen voor wederzijdssterkere positioneringen dus – in plaats van het kunstmatig proberen af teschermen van het eigen product, of het steeds maar benadrukken wat er allemaal niet zou kunnen.
Twentse creativiteit
Gelukkig zag ik deze week eenuitzondering op het heersende conservatisme bij de makers van detoernooischema’s van HC. (Een conservatisme dat er voor heeft gezorgd dat mende laatste jaren vrijwel uitsluitend nog die ene game aanbiedt die hetNederlandse toernooipubliek zozeer schijnt te willen: no-limit hold’em.Bestonden toernooiseries vroeger nog uit een variëteit aan pokervormen metnaast no-limit hold’em ook 7 card stud, limit hold’em en pot-limit Omaha, recentelijkzijn eigenlijk alle ‘andere’ spelen gesneuveld – simpelweg omdat het publiek zelinks liet liggen.)
Deze uitzondering is de TwenteClassics, diezal worden gehouden van 9 tot 15 mei in het HC Enschede. Dit keer eens niet eenhele serie standaard no-limit hold’em freeze-outs, maar (respectievelijk):
- Een €300+30 25% bounty
- Een €500+50 no-limit hold’em / pot-limit Omaha TeamEvent
- Een €300+30 speed toernooi
- Een €100+10 rebuy toernooi
- En dan verder nog een €200+20 qualifiervoor de Dutch Open, een €500+50 NLH freeze-out, en het €1000+80 Main Event –met ruimte voor liefst 200 spelers.
Een buitengewoon creatief schemadus! Laten wij als Nederlandse pokeraars dit eens een keer flink beantwoordenmet zowel positieve commentaren als een grote opkomst, om zo de directie enig positive reinforcement te geven voor hetniet al bij voorbaat kiezen voor de makkelijkste weg.
En om derhalve de organisatorenin Twente een gepaste beloning te geven dat men (nog) niet is bezweken onderde druk van toenemende uniformiteit& meer van hetzelfde.
