De start van het vierde seizoen van de Dutch Open is niet geheel naar wens verlopen – en dan druk ik me nog mild uit. Immers, door nota bene het openingsevent te moeten cancellen vanwege een tekort aan deelnemers, heeft Holland Casino met dit officieuze Nederlandse Kampioenschap een uitermate belabberde start. Geconfronteerd met exact 18 inschrijvingen op het moment dat het toernooi in Venlo officieel moest beginnen (19:00), en met de verwachting dat er nog zo’n 5, 6 mensen zouden kunnen bijkomen indien men nog een uurtje zou wachten, besloot de directie al ruim voor half acht om het evenement simpelweg te schrappen. Het argument: de door henzelf een paar dagen terug ingestelde limiet van minimaal 36 spelers zou niet worden gehaald. En als men het toernooi wel doorgang zou laten vinden, dan zou dit de deelnemers in Venlo een te groot voordeel geven ten opzichte van de andere kwalificatietoernooien, zo meende men. Want om bij de laatste drie te eindigen in een veld van pakweg 22, 23 man – dat is natuurlijk een stuk eenvoudiger dan in een vol veld van 60.
Ik was zelf aanwezig in Venlo deze avond, niet alleen om te proberen me te kwalificeren voor de finale, maar ook om mijn ‘goede wil’ te tonen en de organisatie te belonen voor de mijns inziens overwegend positieve wijzigingen die waren doorgevoerd (meer kwalificaties, hogere buy-ins, freeze-out kwalificaties in plaats van rebuy). Een paar dagen tevoren was mij vermeld dat HC besloten had een minimum aantal deelnemers van 36 in te stellen voor alle voorrondes. Ik kreeg deze mededeling de dag dat het Summer Classics Main Event begon; het was toen precies drie dagen voor de start van de Dutch Open in Venlo en men had nog slechts 9 kaarten verkocht. De organisatie van deze Dutch Open had toen telefonisch contact met mij gezocht, eigenlijk zoals men ook eerder mij had benaderd met het verzoek in mijn columns enige aandacht te schenken aan het toernooi. In dit telefoongesprek adviseerde ik om per direct af te stappen van de regel dat men zich voor slechts één kwalificatie zou mogen inschrijven. Mijn argumentatie was als volgt: “Als jullie op dit moment besluiten het event gewoon open te stellen voor iedereen, bijvoorbeeld door het maximum aantal kwalificaties op te trekken naar drie, wel dan is er niets aan de hand – dan is Venlo zo vol. Er zitten nu nog 200 man in het Main Event; als jullie Feike of Gerard straks door de microfoon laten roepen dat Venlo is vrijgegeven voor iedereen, wel dan is de ondergrens van 36 binnen een mum van tijd bereikt, en is de Dutch Open aldus verzekerd van een succesvolle start.”
Dat gesprek vond plaats op zaterdag, toen het casino van Utrecht afgeladen druk was met vele Duitsers en andere potentiële spelers. Het moment dus om spijkers met koppen te slaan. Maar door het argument dat er eerst overlegd moest worden onderling en dat het hoofdkantoor eerst haar officiële fiat moest geven (precies de dingen die eigenlijk iedere keer wel weer naar voren komen als het HC ergens snel op moet inspelen), toen gebeurde er op de bewuste zaterdag of zondag helemaal niets. Mijn aanbevelingen werden pas opgevolgd op maandagmorgen, toen alle pokerspelers allang weer thuiszaten, en met hun hoofd allang niet meer waren bij een eventuele Dutch Open in Venlo.
Na gebeld te hebben met de Venlose pokerpit op de dinsdag erna, was het mij al snel duidelijk dat de grens van 36 deelnemers mogelijk niet gehaald zou worden. Ik besloot toch te gaan, waarbij mijn vriendin en ik er in eerste instantie een leuk winkeldagje van maakten om te zorgen dat (ook in geval van niet doorgaan van de Dutch Open) onze autorit van zo’n twee uur toch niet helemaal voor niets zou zijn geweest. Toen we een uur voor het begin in het casino aankwamen, stond de teller op 17 officiële inschrijvingen. Plus, om 8 uur ’s avonds zouden er naar alle waarschijnlijkheid nog wel wat spelers bij komen, aangezien dat het tijdstip was dat normaal gesproken op deze dinsdag een €100 rebuy of €200 freeze-out toernooi zou worden gehouden – niet zo heel ver verwijderd qua budget van het huidige €500 event, en derhalve voldoende kans dat er nog wat potentiële deelnemers konden worden gevonden. Ik was dus wel optimistisch, omdat ik vond dat we al dik over de helft waren – en met een beetje her en der rondbellen zouden we toch aardig in de buurt van die 36 kunnen komen. Plus, zo vond ik, als het er uiteindelijk slechts 25 of 30 zouden blijken te zijn – wel wat dan nog. Dan zouden we toch gewoon met iets minder mensen aanvangen? Immers, nu iedereen in Nederland vrij was om bij elke voorronde mee te kunnen doen, was mijns inziens het argument van ‘ongelijke kansen’ allang niet meer van toepassing. En bovendien zou HC door het gewoon laten doorgaan ook bij iets minder dan 36 mensen haar waardering tonen voor de weinige mensen die wel waren gekomen, door dit relatief kleine voordeeltje niet van hen weg te nemen.
Ik heb jarenlang op de markt gestaan, en daar gold een oude wijsheid: Er is maar één belang – het belang van de betalende klant. Dat is de basis waarop een bedrijf draait. En in dit geval stonden er zo’n 20 man klaar om te spelen, waarvan er een aantal waren gekomen uit verre plaatsen (Amsterdam, Utrecht) of zelfs andere landen (vijf mensen uit Duitsland). Deze mensen wilden lekker kaarten, en het HC had de brushes, de dealers en de directie hiervoor ook klaarstaan. Alle kosten waren dus gemaakt, en niets stond dus de start van het toernooi in de weg… behalve een regeltje over de ondergrens van 36 deelnemers die drie (!) dagen voor de start van deze Dutch Open ineens was toegevoegd. Een regel die bovendien nog helemaal niet bestond de eerste paar weken nadat de inschrijving officieel was geopend.
Op de markt zou ik hebben gezegd: “Wel, regeltjes zijn leuk. Maar als eigenlijk iedereen iets anders wil dan wat de regel zegt, en als die regel eigenlijk ook nog niet eens een heel dwingende reden heeft, nou dan schrappen we hem toch gewoon. Immers, regels zijn een middel om iets goed te laten functioneren, maar geen doel op zich.” Of, zoals ik het naar het HC toe verwoordde:
- Iedereen is hier gekomen om te spelen. Beloon deze mensen die welwillend zijn, en laat ze niet voor Jan Doedel hierheen komen – om dan onverrichter zake en met een kutgevoel te moeten terugkeren.
- Wat andere mensen hier al dan niet van vinden, is niet zo heel relevant. Of enige knakker van achter zijn computer later op de pokerforums misschien zal schrijven dat het toernooi had moeten worden geschrapt, tja dat doet er niet echt toe, natuurlijk. Wie er toe doen zijn de betalende klanten, niet de azijnpissers of beroepsklagers langs de zijlijn.
- Als dit event hier geschrapt wordt, is dit feitelijk de doodsteek voor alle voorrondes in de wat minder centrale / drukke vestigingen. Immers, geen mens zal zich nog vrijwillig willen inschrijven voor events als Leeuwarden of Valkenburg, tenzij hij echt heel dicht in de buurt woont. Als hij eerst 45 of 60 minuten moet rijden met vervolgens het risico dat als hij aankomt er misschien helemaal geen toernooi is, tja dan zegt hij natuurlijk: Dan maar niet.
- Gaat het toernooi wel gewoon door, dan is dat een positief signaal aan iedereen. Dan weten alle potentiële deelnemers dat ze zich ook voor de volgende events gewoon zonder risico kunnen inschrijven. En diegenen die mogelijk kritisch zijn over het vermeende ‘oneerlijke’ voordeel van de weinige deelnemers bij dit openingsevent, wel die hebben dan nog voldoende tijd om daar bij de volgende stops ook zelf van profiteren – door de al-dan-niet-uithoeken Groningen, Leeuwarden, Valkenburg etc. te vereren met een bezoekje.
Op zijn minst had de organisatie nog even haar beslissing kunnen uitstellen tot 8 uur (het begintijdstip van het ‘reguliere’ toernooi in Venlo), of nog wat kunnen rondbellen, om zo her en der nog wat mensen te kunnen ‘schrapen’ danwel ‘ronselen’. Maar zelfs dit deed men niet. Tot verontwaardiging van velen, en tot vooral onbegrip van mijzelf, leek men het bij de organisatie allemaal vrij laks op te nemen, in de trant van “tja, als het niet gaat, dan gaat het niet.” Hoewel het duidelijk was dat de beslissing tot schrappen ook zeer negatieve gevolgen zou kunnen hebben voor alle andere voorrondes, en HC bovendien ook eens een hoop geld zomaar weggooide (€50 entry fee per persoon, dus minimaal zo’n €1000 tot €1200 aan inkomsten, en dit terwijl alle kosten reeds waren gemaakt), bleek men niet te vermurwen.
Had men het gewoon laten doorgaan – en ik denk niet dat er echt veel mensen te vinden zijn met daadwerkelijk steekhoudende argumenten tegen het doorgaan – dan was het openingsevent in Venlo natuurlijk niet ineens een knallend succes of een prachtige happening geworden. Daarvoor was de opkomst simpelweg te gering. Maar in ieder geval was dan de kop eraf geweest, en had men de blamage voorkomen van een afgeblazen event met veel ontevreden / teleurgestelde gasten. Een afgelasting die ik beoordeel als ondoordacht, als onnodig gericht op het te strikt naleven van slechts gematigd relevante regeltjes, en dus in meerdere opzichten als het prototype van bad business. Met het misschien nu wel op losse schroeven staan van de gehele Dutch Open als – een naar mijn bescheiden mening, volstrekt onnodig – gevolg.
Naschrift:
Op 3 september heeft Holland Casino besloten om de stekker maar uit het hele event te trekken. Dat wil zeggen: Alle geplande voorrondes zijn gecancelled, en op de dag van de geplande finale, 24 oktober in Breda, wordt nu één groot event gespeeld, zonder voorrondes dus. Ik ga ervan uit dat dit gewoon een €500+50 freeze-out zal zijn, omdat men zich dan al verzekerd zal hebben van vele aanmeldingen – namelijk de tientallen mensen zoals ik die zich online al hadden ingeschreven. Ik verwacht dat veel mensen graag een dergelijk bedrag over hebben voor een eenmalig event met een officieuze Nederlandse titel op het spel, en dat deze ene finale dus zeker geen fiasco zal worden. Sterker: Ik neem aan dat er gemakkelijk 400 deelnemers zullen zijn, wat meteen alweer een nieuw probleem oproept: hoe gaat HC al deze mensen plaats bieden?
Hoewel één enkel toernooi misschien rechtvaardiger lijkt dan de kwalificatie-per-vestiging-en-pas-dan-de-finale, en HC feitelijk lof verdiend van het op korte termijn durven en willen nemen van zulke rigoureuze maatregelen, vind ik het toch jammer dat men zo snel heeft opgegeven. Het is nog steeds mijn stellige overtuiging dat als in Venlo gewoon was gespeeld, dat de matige belangstelling voor de voorrondes vanzelf was aangetrokken. Sterker, ik zou dan misschien in Groningen nog een enigszins beperkt deelnemersveld hebben verwacht, maar vanaf de voorronde in Amsterdam op 8 september gewoon allemaal uitverkochte velden.
Goed, dit is allemaal niet meer relevant na de op 3 september genomen beslissing – de Dutch Open zal nu gewoon in één enkel toernooi worden beslecht.
Iedere week verschijnt de column van Rolf Slotboom op PokerCity. Rolf is een van Nederlands beste pokerspelers en tevens een internationaal gewaardeerd schrijver van pokerboeken en artikelen.
