Column Rolf: Aas-Vrouw!

Doyle Brunson schreef er al uitgebreid over in zijn klassieke boek “Super / System”: Aas-vrouw in no-limit hold’em is gewoon een kuthand, zeker in no-limit hold’em toernooipoker. (Want hoewel de T 2 voor altijd bekend staat als zijn trademark hand vanwege de welbekende WSOP historie, vóór die tijd was de Hand van Doyle juist altijd AQ – vanwege zijn grote afkeer ervan, en omdat hij naar verluidt deze hand slechts zeer zelden speelde.) T.J. Cloutier scherpte Doyle’s – OK, vertaalde en daarbij ook ietwat gesimplificeerde – mening nog wat verder aan. Allemaal vanuit het principe: wanneer je met AQ flinke actie krijgt, niet alleen preflop maar ook na de flop met top paar, tja dan is je hand wc-papier. Alleen in de kleine potten is deze hand meestal goed, maar als er serieus geld naar het midden gaat heb je een echte problem hand.

Als erkend Supernit ben ik altijd extreem voorzichtig geweest met AQ. Sterker, in een full-ring game met deep money is deze hand in vroege positie voor mij gewoonlijk een fold! Niettemin zijn de tijden wel aanzienlijk veranderd ten opzichte van vroeger. Door de nogal overagressieve manier van spelen bij veel jongelingen, en door de grote populariteit van lichte 3- of 4-bets, heeft de hand ontegenzeggelijk aan waarde gewonnen – zelfs (en vooral!) in de grote potten. En dit betekent dat AQ in sommige spots, zelfs dus wanneer er veel geld naar het midden gaat, aardig wat sterker is dat het at first glance lijkt.

De afgelopen week waren er liefst twee monsterpotten waar ik met AQ een soort van hero call maakte, allebei in situaties waar mijn default play een simpele fold zou zijn geweest. Beide keren was ik juist, en trof ik een out of line opponent die had getracht met een marginale hand mij uit de pot te drukken.

Dat gezegd hebbende: beide keren verloor ik wel de pot… ;)

Hand 1: Baden, Zwitserland

De eerste grote pot met AQ was op dag 3 van het €2,000 Main Event van de Drei-Länder Tour in Baden, georganiseerd door Everest. Met nog 24 spelers over, waarvan 20 in het geld, had ik via mijn gebruikelijke shortstack status mij weten op te werken naar een dik bovengemiddelde stack. Direct links van mij zaten twee supertighte shorties die zich probeerden in het geld te folden, en direct rechts van mij zat een bekende Duitse speler (Mathias Kürschner) met wie ik ook de voorgaande dag reeds had gespeeld. Ondanks onze flinke speeltijd tezamen, en ondanks dat wij beide dagen direct naast elkaar zaten, hadden we nog geen enkele pot samen gespeeld. Dit was niet in de laatste plaats omdat ik het hele toernooi short was geweest en dus volgens de aloude “push or fold” tactiek was te werk gegaan: zonder ‘normale’ raises dus, en eveneens zonder ook maar één enkele keer ‘gewoon’ de flop te zien.

Ook Mathias was behoorlijk tight geweest! Een goede speler maar wel nogal expressief van aard en met vrij veel tells – kortom, had ik hem flink bestudeerd. Toen hij met 24 spelers over in de cutoff open raiste naar 13k (blinds 2500-5000, ante 500), zette ik hem niet direct op een tophand. Integendeel: Ik schatte in dat met de drie tighties direct achter hem, waaronder de twee blinds die puur wilden overleven, dat zelfs voor een vrij tighte speler als hij dit een vrijwel any two open raise was. Ik vond AQ op de button, en met mijn 229,000 stack (average 160k) besloot ik te reraisen naar 33k – mijn eerste ‘normale’ reraise die hij gedurende het hele toernooi van mij had gezien. Vanachter mijn space-bril observeerde ik hem intensief, en ik zag hem veel meer bewegingen maken dan de keer ervoor toen ik hem (tegen iemand anders) AA had zien uitspelen. Toen de beide blinds pasten, haalde Mathias nog even wat chips naar voren, en op vlakke maar enigszins dreigende toon zei hij: “All-in.”

Ik liet zijn stack tellen: 185,000 totaal! Flink meer dan average dus, en in totaal meer dan 80% van mijn stack. Je zou zeggen: een automatische fold. Immers, de opponent is strak, ik ben nog veel strakker, we zitten vlak voor de bubble, en de beste man is bereid voor stacks te spelen tegen mijn eerste drie-bet uit het hele toernooi. Maar de combinatie van zijn lichaamstaal & betpatroon just didn’t make much sense. Azen en koningen waren wel uit te sluiten, en ook AK (de hand die ik het meest vreesde) leek vrij onwaarschijnlijk. Sterker, vanuit het perspectief van mijn opponent zou mijn drie-bet mogelijk best eens een positionele move kunnen zijn. En in zijn beleving zou ik zelfs in geval van een serieuze hand waarschijnlijk alsnog wel wegleggen nu hij als ook-tighte speler tegen mijn drie-bet over de top was gekomen. Helemaal in combinatie met zijn gedachte dat ik vlak voor de bubble waarschijnlijk geen marginale spot zou willen aangaan, en zeker gezien de bijna-any-two open raise spot die hij hier had, leek mij dat deze vier-bet all-in wel eens een flink minder sterk zou kunnen zijn dan het op het eerste gezicht scheen te zijn. Na een minuut of vijf, zes in de tank besloot ik uiteindelijk de call te maken. Een 382,000 pot… en ik had het goed gezien! Mijn opponent had AJ, en ik was dicht bij een totale stack van 426,000 – op dat moment de chiplead in het toernooi. Een zeer gewaagde & mooie beslissing van mijn kant dus, gebaseerd op een beetje psychologie, op een mooie inschatting van zijn lichaamstaal, en op een juiste analyse van situationele factoren. Factoren die maakten dat de kans op een monster hand bij mijn opponent een stuk minder groot was dan men gezien onze tightness & de grootte van de pot zou verwachtten.

Immers, in de ogen van velen was ik toch vooral die Supernit die alleen maar zat te passen. Waarom dan nu ineens alles erin met ‘alleen maar’ AQ, en dat ook nog eens tegen die andere strakke speler die flinke kracht had getoond?

Trots als een pauw was ik op mijn goede read en op mijn duidelijke ‘play to win’ call. Echter, het board AJxxx deed de monsterpot in de richting van mijn buurman gaan… en een verloren KQ vs A9 later lag ik er zelfs uit. Niet dus de chipleader van het toernooi dus – maar keihard uitgeschakeld net voor de bubble. Ah, well….

Hand 2

Mijn tweede reuzenpot met AQ van deze week vond plaats in level één van het €250+25 toernooi van de North Sea Poker Classic in Scheveningen. Met beginstacks van 3,000, en gezeten aan een zeer losse tafel, besloot ik dit keer AQ utg eens niet te folden. Ik limpte, en na nog een limp, een raise naar 120 en een caller, besloot ik deze raise te callen – hoewel ingaand tegen mijn ‘harde’ regel dat ik AQ niet graag uit positie speel in een geraiste pot. Vier spelers naar de flop, 510 in de pot.

De flop kwam Q42 met twee ruiten. Ik checkte, de tweede limper checkte ook, en de preflop raiser c-bette 260, net iets meer dan half pot dus. Zijn buurman (Ducardo) callde vrij snel, en het was aan mij.

Top paar / top kicker! De klassieke sucker hand in no-limit hold’em bij diep geld. Een verborgen setje is zo gemaakt, en als er veel geld zou ingaan – tja, dan lig je gewoonlijk ver achter, of maar een heel klein beetje voor.

Hoewel ik vaak check-call speel in no-limit hold’em toernooipoker (veel vaker dan ‘men’ goed lijkt te vinden), besloot ik hier tot een kleine check-raise. Ik maakte er 720 van, niet alleen om mijn hand te beschermen, maar vooral ook om te kijken hoe sterk de c-better werkelijk was. Zijn inzet van slechts half pot deed mij dan wel vermoeden dat het hier mogelijk slechts een weak stab met iets als TT of 99 betrof, maar dat wilde ik dan wel bevestigd zien met een fold. Wanneer hij hier over de top zou komen, zou ik – gezien de door mij getoonde kracht – hem waarschijnlijk wel credit geven voor meer dan mijn TPTK.

De c-better foldde braaf (naar wat hij later claimde, KK voor een overpaar – en ik geloof hem!), waarop Ducardo na enige dreiging om all-in te gaan uiteindelijk slechts callde. Hij zei nog, voordat hij callde: “Tja, het is waarschijnlijk all-in of fold hier” – maar dat kon natuurlijk ook wat theater zijn van een geflopte set die actie zocht.

Nu dient gezegd te worden dat Ducardo & ik al wat speelhistorie hebben! Hij en ik mogen elkaar graag, ik vind hem een zeer behoorlijke speler, en daarnaast is hij ook eens vrij tight. Maar om wat voor reden dan ook wil hij mij altijd erg graag uit potten drukken! In cash games in de omgeving Rotterdam heeft hij mij al eens (na 3 uur folden van mijn kant) gereraist met een K3 offsuit, en ook in een andere giga-pot weigerde hij mij credit te geven voor het monster dat ik al die tijd al had gerepresenteerd – en ook had.

Met dit alles in mijn achterhoofd achtte ik de kans groot dat mijn AQ hier gewoon het beste was, en ik had mijn plan voor de turn al klaar. Na een zwarte J op de turn checkte ik, waarop Ducardo in de 2,210 pot all-in bette voor 2,500. Hij had mij net gecoverd, en na lang nadenken maakte ik de call. Niet alleen vanwege onze voorgaande historie – hoewel dat zeker ook wel meewoog in mijn beslissing. Maar ook omdat hij gewoon een degelijke speler is. En als hij mij werkelijk zou hebben geklopt, dan zou hij ergens in de hand een fout moeten hebben gemaakt – of in ieder geval net anders hebben gespeeld dan wat voor hem standaard zou zijn. Want welke handen klopten mij op dit moment?

• QQ: zeer onlogisch. Nog maar één combinatie van beschikbaar in het deck, en bovendien een hand die hij preflop bijna zeker had gereraist.
• 44 en 22: de twee handen die ik het meeste vreesde. Echter, gezien de flush draw op de flop, gezien de weak stab van de c-better en de twee mensen behind him still to act, zou hij zijn kleine setje hier waarschijnlijk wel iets harder hebben gespeeld op de flop. En op de turn misschien ook wat minder hard? Immers, het lijkt onlogisch om eerst je set te slowplayen op een board met een flush draw, om dan een check-raise met die set te flatcallen, en om dan vervolgens op de turn ineens vol te betten tegen een hand die naar alle waarschijnlijkheid drawing dead is tegen jouw hand. Niet logisch!
• QJ: zeker niet uit te sluiten. Een hand die hij preflop in die spot zeker zou callen. Echter, zou hij tegen een tighte speler als ik, die vanuit utg een preflop raise heeft gecalld en nu op dit vrij droge board een better & een caller check-raist, zou hij tegen zo’n speler met top paar / dubieuze kicker een check-raise callen? En zo ja – zou hij dan op de turn, nu de ideale kaart voor hem uit het pak is gevallen, dan zo grof betten terwijl ik naar alle waarschijnlijkheid toch maar een paar outs heb? Wederom: niet volledig uit te sluiten, maar niet erg waarschijnlijk.
• AA of KK: Handen die hij preflop verdekt gespeeld zou moeten hebben. Ook hier: niet volledig uit te sluiten. Echter, zowel de azen als koningen zijn handen die dan waarschijnlijk op de flop zouden hadden geraist. Maar zelfs al zou Ducardo ook op de flop zijn slowplay hebben doorgezet, zou hij dan werkelijk na mijn check-raise nogmaals hebben geflatcalld? Met andere woorden: Dan zou mijn opponent in liefst drie spots hebben moeten callen i.p.v. raisen. En ik ken maar weinig mensen die dat geduld kunnen opbrengen.

Meer (realistische) smaken waren er niet! En gezien de onwaarschijnlijkheid van al deze opties, en gezien de juist zeer grote waarschijnlijkheid van een marginale gemaakte hand of een flush draw, al dan niet vergezeld van een paar of een gutshot (handen als A 5 , 6 5 of J T) leek het mij dat ik met mijn AQ hier een vrij eenvoudige call had. Weliswaar dik tegen mijn eigen rules of thumb in, die zeggen: Tja, als 150 big blinds diep je met slechts TPTK je hele stack erin krijgt, dan moet je wel dik achter liggen – of in ieder geval niet veel meer hebben dan een flip.

Maar dit alles bleek gelukkig dus niet het geval! Tegen J 9 was ik in prima shape, en diende ik slechts alle ruitens, boeren & negens te dodgen.

Dat lukte niet, helaas. De river was een ruiten, waardoor ik in één week tijd twee behoorlijk gewaagde (en goede!) calls met AQ niet beloond zag. Met in beide gevallen bovendien een chips stackende opponent die claimde dat mijn call helemaal niet goed was, maar juist slecht.

Geheel in lijn dus met wat Doyle & T.J. hierover hadden gezegd! Ah, well…

Elke week beschrijft Rolf Slotboom, Team captain van Team Holland Poker, zijn leven als pokerspeler en alle ervaringen, kennis en anekdotes die daarbij horen. Heb je zelf vragen of interessante pokerhandjes die je graag besproken ziet worden, stuur deze dan op naar [email protected]

aanjtwit