Bij toernooipoker is het zo dat je de ene keer er in een mum van tijd kan uitliggen en de andere keer het toernooi gewoon wint. De variantie in toernooipoker is dus heel hoog. Elke goede pokerspeler weet dat. Het kan dus heel goed zijn dat je een tijdje niks presteert in toernooien. Dat is heel vervelend. Voor je spel, maar ook voor je zelfvertrouwen. Je moet dan de kracht vinden om dat uit je hoofd te zetten om gewoon je A game te kunnen blijven spelen.
Nadat ik bij de Aussi millions er weer zo snel uitlag was dat dus ook niet echt goed voor mijn zelfvertrouwen. Dan kom je terug in Nederland en dan moet je gewoon verder met het spelen van toernooien. De Dom classics heb ik bewust even aan mij voorbij laten gaan. In eerste instantie vond ik het niet een goed idee om kort na zo’n lange reis een intensief toernooi te gaan spelen en het toernooi van het weekend kon ik niet, omdat ik zaterdagavond een pokerworkshop moest geven. Het blijft leuk om te zien hoe je mensen helemaal enthousiast kan maken voor het poker. Na bijna twee uur een uitleg over poker mochten ze dan in een klein toernooitje laten zien wat ze geleerd hadden. Dat degene die nog nooit had gepokerd het toernooi won was voor mij natuurlijk leuk om te zien, maar je kan het ook gewoon beginnergeluk noemen ;-].
Toch wilde ik snel weer een toernooi spelen gewoon voor het gevoel en mijn zelfvertrouwen. Uiteindelijk werd dat op donderdagmiddag een internettoernooi. Een toernooi waar 1008 spelers aan meededen. Het toernooi verliep goed. Mijn handen bleven staan en ik had twee keer het geluk aan mij kant. Dat zijn ook meteen de voorwaarde om diep te kunnen komen in een toernooi. Bijna het hele toernooi zat ik in de top 15. Ik wist het zelfs tot de finale tafel te halen. Daar aangekomen was ik wel zevende – van de negen – in stack, maar met een M van 21 kon ik rustig mijn spel blijven spelen. Ik verdubbelde door de bekende coinflip AK v 33 en kwam zo steeds een stapje dichterbij mijn doel. Nadat de één na de ander afviel kwam ik uiteindelijk headsup te zitten. Na een beetje heen en weer geschuif van chips gingen allen chips naar het midden met AJ v 55. Zijn 55 bleven staan en zo werd ik tweede. Je wil natuurlijk altijd winnen, maar het was een heel goed gevoel om weer zo ver te komen en 1006 spelers achter je te laten.
Het weekend heb ik nog een aantal sng gespeeld om te proberen mij voor de sm te kwalificeren. Dit was niet gelukt. Hierdoor besloot ik om de Zondagavondtoernooien aan mij voorbij te laten gaan. Ook was ik nog vrij moe van de reis en viel ik tot nu toe elke avond om uiterlijk 22:00 in slaap. Maandagmorgen was ik weer fris en fruitig en besloot ik om weer een toernooi op te starten. Dit keer deden er 441 spelers mee. Het toernooi verliep weer uitstekend. De voorwaarde om ver in een toernooi te komen was weer aanwezig. Zo kwam het dat ook dit toernooi ik het tot de finale tafel wist te halen. Nadat de twee bigstacks het tegen elkaar opnamen en er één daarvan het veld moest ruimen zaten we nog met 7 spelers waarvan één met een giga chiplead. Ik kon heel weinig doen deze finaletafel, omdat ik echt totaal kaartdood was. Geduld werd beloond. Eerst viel de één na de ander af en toen we nog met vijf man over waren wist ik de agressieve speler zo te bespelen dat hij mijn geflopte flush helemaal afbetaalde. Ik kon hierdoor ook meer handen gaan spelen. Bij de laatste vier spelers ging het vrijwel op en neer en duurden het bijna een uur voordat ik er één kon elimineren. Nog drie spelers waren er over en doordat ik er voor zorgde dat ik de andere speler ook wist uit te schakelen kwam ik heads up met een 1 tegen 3 chiplead. Echter wist ik dat helemaal te verspelen en waren de rollen omgedraaid. Het was zelfs zo dat ik nog maar 162.000 chips over had tegen 1.200.000 van mijn tegenstander. Ik wist echter goed terug te vechten. Zelfs zo goed dat ik het toernooi uiteindelijk won. Heerlijk gevoel natuurlijk. Helemaal omdat ik dus in twee toernooien zo goed presteer. Je moet wel reëel blijven en weten dat dit dus ook variantie is.
Wat mij wel altijd opvalt is dat resultaten nooit alleen komen. Ik bedoel hiermee dat je zo vaak ziet dat iemand een winning streak heeft. Ook hier is dat dus het geval. Hoe dat precies zit weet ik niet. Dat is natuurlijk wel iets om over na te denken. Mocht ik het antwoord vinden dan kunnen jullie dat natuurlijk lezen in mijn column – die ik dan waarschijnlijk vanaf de Bahamas schrijf.Nou maar hopen dat die winning streak zich nog even voortzet.
Nadat ik bij de Aussi millions er weer zo snel uitlag was dat dus ook niet echt goed voor mijn zelfvertrouwen. Dan kom je terug in Nederland en dan moet je gewoon verder met het spelen van toernooien. De Dom classics heb ik bewust even aan mij voorbij laten gaan. In eerste instantie vond ik het niet een goed idee om kort na zo’n lange reis een intensief toernooi te gaan spelen en het toernooi van het weekend kon ik niet, omdat ik zaterdagavond een pokerworkshop moest geven. Het blijft leuk om te zien hoe je mensen helemaal enthousiast kan maken voor het poker. Na bijna twee uur een uitleg over poker mochten ze dan in een klein toernooitje laten zien wat ze geleerd hadden. Dat degene die nog nooit had gepokerd het toernooi won was voor mij natuurlijk leuk om te zien, maar je kan het ook gewoon beginnergeluk noemen ;-].
Toch wilde ik snel weer een toernooi spelen gewoon voor het gevoel en mijn zelfvertrouwen. Uiteindelijk werd dat op donderdagmiddag een internettoernooi. Een toernooi waar 1008 spelers aan meededen. Het toernooi verliep goed. Mijn handen bleven staan en ik had twee keer het geluk aan mij kant. Dat zijn ook meteen de voorwaarde om diep te kunnen komen in een toernooi. Bijna het hele toernooi zat ik in de top 15. Ik wist het zelfs tot de finale tafel te halen. Daar aangekomen was ik wel zevende – van de negen – in stack, maar met een M van 21 kon ik rustig mijn spel blijven spelen. Ik verdubbelde door de bekende coinflip AK v 33 en kwam zo steeds een stapje dichterbij mijn doel. Nadat de één na de ander afviel kwam ik uiteindelijk headsup te zitten. Na een beetje heen en weer geschuif van chips gingen allen chips naar het midden met AJ v 55. Zijn 55 bleven staan en zo werd ik tweede. Je wil natuurlijk altijd winnen, maar het was een heel goed gevoel om weer zo ver te komen en 1006 spelers achter je te laten.
Het weekend heb ik nog een aantal sng gespeeld om te proberen mij voor de sm te kwalificeren. Dit was niet gelukt. Hierdoor besloot ik om de Zondagavondtoernooien aan mij voorbij te laten gaan. Ook was ik nog vrij moe van de reis en viel ik tot nu toe elke avond om uiterlijk 22:00 in slaap. Maandagmorgen was ik weer fris en fruitig en besloot ik om weer een toernooi op te starten. Dit keer deden er 441 spelers mee. Het toernooi verliep weer uitstekend. De voorwaarde om ver in een toernooi te komen was weer aanwezig. Zo kwam het dat ook dit toernooi ik het tot de finale tafel wist te halen. Nadat de twee bigstacks het tegen elkaar opnamen en er één daarvan het veld moest ruimen zaten we nog met 7 spelers waarvan één met een giga chiplead. Ik kon heel weinig doen deze finaletafel, omdat ik echt totaal kaartdood was. Geduld werd beloond. Eerst viel de één na de ander af en toen we nog met vijf man over waren wist ik de agressieve speler zo te bespelen dat hij mijn geflopte flush helemaal afbetaalde. Ik kon hierdoor ook meer handen gaan spelen. Bij de laatste vier spelers ging het vrijwel op en neer en duurden het bijna een uur voordat ik er één kon elimineren. Nog drie spelers waren er over en doordat ik er voor zorgde dat ik de andere speler ook wist uit te schakelen kwam ik heads up met een 1 tegen 3 chiplead. Echter wist ik dat helemaal te verspelen en waren de rollen omgedraaid. Het was zelfs zo dat ik nog maar 162.000 chips over had tegen 1.200.000 van mijn tegenstander. Ik wist echter goed terug te vechten. Zelfs zo goed dat ik het toernooi uiteindelijk won. Heerlijk gevoel natuurlijk. Helemaal omdat ik dus in twee toernooien zo goed presteer. Je moet wel reëel blijven en weten dat dit dus ook variantie is.
Wat mij wel altijd opvalt is dat resultaten nooit alleen komen. Ik bedoel hiermee dat je zo vaak ziet dat iemand een winning streak heeft. Ook hier is dat dus het geval. Hoe dat precies zit weet ik niet. Dat is natuurlijk wel iets om over na te denken. Mocht ik het antwoord vinden dan kunnen jullie dat natuurlijk lezen in mijn column – die ik dan waarschijnlijk vanaf de Bahamas schrijf.Nou maar hopen dat die winning streak zich nog even voortzet.
Nicky “Nickname” Roeg
