Mindset
Zo limpte ik met Q
J
under-the-gun. Met zo’n speler aan tafel waarbij bijna elke pot om hem draait, limp ik graag wat losjes om in zoveel mogelijk potten met hem terecht te komen. Ik vind het niet erg om hier met QJo een geraisde pot tegen hem te spelen, maar omdat ik UTG zat en de vis direct tegenover mij, zullen de spelers tussen ons in een raise van mij erg gemakkelijk callen omdat ze weten dat ze dan vaak een pot met de vis zullen spelen. En ik vind het ook best goed om hier te kijken of je de vis misschien kan isoleren met een limp-reraise, tegen deze speler, zelfs met de effectieve stacks van 4000 euro wilde ik met elke geflopte toppair afstacken.
De limp-reraise situatie gebeurde: na mij limpten er nog 2 spelers en hij maakte een relatief kleine raise op de button, naar 80. Ik maakte 320 en alleen de vis callde. De flop was redelijk gunstig: T
95, en ik c-bette 500 in de 710 pot. Hij dacht even na voordat hij naar 1000 raisde, en ik kon hier makkelijk all-in gaan met een hand die tegen deze speler gemiddeld wel meer dan 8 outs had, en natuurlijk fold equity. Hij dacht zo’n 5 minuten na voordat hij zei “I don’t care about the money… I call!”…met 98o. Ik verloor de flip, en rebuyde 4k. Niet getreurd, want ik had nog wel een paar uurtjes aan tafel met hem. Tenminste, ik had wel om 9 uur met m’n vriendin afgesproken en dat was ook belangrijk, want die zie ik niet meer zo vaak nu ik in Ierland woon. De drie uurtjes die ik nog speelde na deze hand waren zo voorbij, en met een dagverlies van 4k stond ik op van de tafel.
Meestal wil ik niet stoppen met een sessie waarin ik geld verlies, zeker niet bij live poker. Dat is omdat ik denk dat ik weinig last heb van tilt of slecht spel door verliezen, en omdat ik altijd gemotiveerd ben om goed te pokeren als er veel value in een tafel zit. Maar toen dacht ik bij mezelf dat als ik hier geld had gewonnen, ik altijd met een goed gevoel van tafel zou weglopen, terwijl dat helemaal niet zou moeten uitmaken! Als je kijkt naar de grootste hand van deze sessie, dan zie je dat 1 coinflip het verschil uit heeft gemaakt tussen een nettoresultaat van 4000 euro winnen of 4000 euro verliezen. De flip valt hier toevallig ongelukkig voor mij, maar dat betekent niet dat de value van de game veel zal veranderen. Met andere woorden, in het verleden zou 1 coinflip hier voor mij uitmaken of ik me de rest van die dag goed of slecht voelde! Dit kan natuurlijk niet goed zijn voor je mindset… Mijn spel was zeer goed in deze sessie dus mijn dag was goed! En ik moet hier voortaan dus ook niet enthousiast worden als ik de flip wel win en met 4000 euro winst wegloop. Altijd leuk om over dit soort zaken na te denken, vind ik. Ook dit zijn belangrijke pokerskills als je consistent geld wil verdienen met poker.
De volgende dag begon het hoofdtoernooi van de MCOP: de 6200 euro freezeout. Een mooi toernooi met een goede structuur, pas over 4 dagen zou de winnaar bekend worden. Mentaal voelde ik me nu super, met de gedachtegang van de avond ervoor in m’n achterhoofd. Nog nooit was ik met zoveel zelfvertrouwen een toernooi ingegaan.
De enige speler die ik herkende aan mijn tafel was William Thorsen, een nieuwe team Pokerstars Pro. Ik dacht dat hij online high-stakes headsup sit and go’s speelt, dus misschien was hij een hyper agro beul, maar hij zat tegenover me dus zo erg zou het niet kunnen worden. Hij hield het in het begin erg rustig aan tafel, evenals de andere spelers, waardoor ik van de eerste 15 handjes er zo’n 6 won zonder showdowns. Toen gebeurde hand 16…
UTG opende ik 53 naar 200 op het 25/50 level. Natuurlijk zou ik dit lang niet altijd doen, maar niemand aan tafel speelde nog terug op mijn losse preflop range en ze leken bang om vroeg in het toernooi grote potten te spelen. Dit keer kreeg ik veel callers: UTG+1, Cutoff, button, de SB en de BB callden elk 200. De flop was 467… DING! De small blind bette 500 in de 1200 pot, en deze speler leek tot nu toe al behoorlijk fishy. De Duitser in de big blind maakte er 1700 van. Mijn hand was hier natuurlijk supersterk maar er konden zoveel slechte kaarten op de turn komen dat ik besloot om op de flop direct te 3-betten. Waarschijnlijk wint dat wel vaak de pot, maar omdat ik al redelijk loose had gespeeld zouden er bij andere spelers misschien bellen kunnen gaan rinkelen en het geld erin shoven met iets van een flushdraw. Ik maakte 3600, veel meer leek me niet nodig met de 11k effectieve stacks. Iedereen foldde naar de Duitser die even nadacht, zijn hand bekeek en all-in ging. Yes, hij heeft een set! Ik callde, en hij gooide 85 open, slik, bijna drawing dead…
Daar had ik wel aan gedacht, maar ik denk dat het bijna onvermijdelijk was om tegen deze hand al m’n geld te verliezen. Hij kon natuurlijk ook gewoon een set hebben… Na zo’n 40 minuten spelen liep ik extreem teleurgesteld van tafel weg. Natuurlijk denk je dan nog even na over de hand, of het wel goed was wat ik deed. Wat is het alternatief? 3-bet flop, fold aan shove? Coldcall en op de turn herevalueren is ook een optie, maar je komt dan op zoveel turnkaarten in nare spots terecht… Ik ben er nog steeds niet helemaal over uit. Want misschien is de range van de villain in deze situatie wel volledig gepolariseerd naar 85, en flatcallt hij zijn andere sterke handen. Jammer genoeg was er niet meer informatie om mee te werken…
