Al sinds een jaar ofzo speel ik zeerregelmatig in wat wijzelf de “Diemen Open” noemen: een kleine pokergame waargezelligheid de boventoon voert. Waar we weliswaar serieus pokeren, maar waarde inzetten relatief laag zijn en waar het niveau lang niet altijd even hoog is– of hoeft te zijn. Plezier, gezelligheid & wat bragging rights over hetaantal gewonnen toernooien zijn hier belangrijker dan het al dan niet naar huisgaan met een (bescheiden) winstje.
De laatste tijd komen er steeds vakerspelers van ‘buitenaf’ of mensen die op pokerfora hebben gelezen over onze‘legendarische’ Diemen Open. (Die in de praktijk dus niet zo veel voorstelt.)Vaak zijn dit relatief goede spelers, beter dan het niveau van de gemiddelde spelerin onze game. En toch gaan deze nieuwe spelers slechts zelden met winst naarhuis. De reden: vaak denken de spelers vooral aan wat zij zelf zouden doen in bepaalde situaties. Dit in plaats van te denkenwaar het echt om gaat: correct inschatten hoe de spelers daar plegen te spelen, en vervolgens je speltactiek aanpassen aandeze gebruiken.
Situatie 1
Een zeer duidelijk voorbeeld vond plaatsafgelopen week. In ons kleine toernooitje zat nu een goede, jonge speler die ikop live toernooigebied zeker tot de top 50 van Nederland reken. (Voor het gemakvan deze column noemen we hem Jim. Immers, het gaat niet om de speler, maar omhet principe.) Hij had zijn 5k beginstack in de eerste vier of vijf levelsopgebouwd tot een dik bovengemiddelde 8k, toen de volgende hand plaatshad. Metblinds 150-300 en geen antes had UTG+1 geopend naar 725. Meteen in zijn rugcallde Jim, waarop de persoon in Jim’s rug (in middenpositie dus) direct all-inging voor een totaal van 3800. Iedereen paste, inclusief de open raiser, en nakort te hebben nagedacht maakte Jim met ATo de call. Hij werd gedomineerd doorde AK van de persoon die all-in was (laten we zeggen: Henk), maar een tien opde turn gaf Jim een dikke pot – en ook meteen de chiplead in het toernooi.
Terwijl Jim zijn chips stapelde,excuseerde hij zich kort bij Henk voor deze suckout middels de woorden “Ikmoest wel callen – het was een perfecte squeeze spot voor je.” En ook tijdensde break een half uurtje later, hoorde ik hem dit zeggen tegen Henk – die opzijn beurt knikte dat Jim daarin inderdaad gelijk had.
Maar dat wás helemaal niet zo! Had Jimiets vaker gespeeld tegen Henk, dan had hij geweten dat Henk in toernooiensowieso vrijwel nooit licht all-in gaat voor de flop. Laat staan dat hij eenriskante squeeze spot zou opzoeken met een klein pocket paar, of een door ATgedomineerd aas. Als hij het er aleens licht ‘in zou trappen’ (zoals dat tegenwoordig heet), dan zou hij ditalleen doen op een moment dat hij zou zijn a) erg hot door het verlies van eenpot, b) erg shortstacked, of c) op de button of in de blind zonder dat iemand nogenige actie had gemaakt. En geen van deze zaken waren hier het geval! De kansdat Henk met nog zoveel spelers in zijn rug zo snel & bijna automatischzijn stack erin zou gooien met een marginale hand, in een fase van het toernooidat dit nog helemaal niet aan de orde was voor hem – tja, die kans was vrijwelte verwaarlozen.
Kortom: Jim maakte de klassieke fout omte denken hoe hij in deze spotmogelijk misbruik zou hebben gemaakt van de situatie. Namelijk door marginaalte pushen in de verwachting hier veel fold equity te hebben, omdat:
- Depreflop raiser zou weten dat indien na zijn EP open raise + een EP flatcall meteendaarna een derde speler all-in gaat tegen al deze vertoonde kracht en metzoveel spelers nog in de rug, dat deze all-in speler dus vrijwel zeker een echtmonster moet hebben – en dat dus dezeopen raiser handen zo goed als AQ of TT misschien wel zou wegleggen tegen ditgeweld.
- Dekans op een fold van deze preflop raiser nog extra zou worden vergroot doordathij niet alleen de all-in speler moet vrezen, maar ook de EP flatcaller diehier mogelijk second hand low zou kunnen spelen met een tophand. (Flatcallenmet bijv. AA of KK, om zo een squeeze uit te lokken.)
Allemaal goede & valide gedachtendus! Ware het niet dat het meest belangrijke aspect in deze analyse ontbrak:namelijk dat Jim zelf deze spot wel als zodanig zou herkennen, maar Jim’stegenstander in de hand (Henk) hoogstwaarschijnlijk niet. Omdat Henk in dezesituatie toch vooral zijn eigen handzou spelen en helemaal niet bezig was met welke fold-equity based squeeze dan ook, maakte dit Jim’s call van de 3075extra een uiterst slechte. Immers, om deze call +EV te maken zou Jim’s AT tegende range van zijn opponent 3075 / (3800+3800+725+300+150) = 3075 / 8775 =35,04% equity moeten hebben. Uitgaande van een range voor Henk van 88+, AQs+ enAKo, zou Jim deze equity net niet halen: 32.206% volgens Pokerstove. Enuitgaande van de flink tightere range die ikHenk hier zou geven (TT+, AKs, AKo – goed voor 26.95% equity) al helemaal niet.Zeker als je hierbij nog bedenkt dat wat we hier berekenen puur chip EV is,zonder inachtneming van het ICM model die aangeeft dat het behoud van eenx-aantal chips in toernooien gewoonlijk meer waarde heeft dan het verwerven vandatzelfde aantal extra chips. Immers, volgens dit ICM model zou Jim ook als hijdacht hier wél precies 35% te hebben tegen Henk waarschijnlijk alsnog hebben moeten folden. Want deinvestering van 3075 extra zou inhouden dat bij verlies van deze pot, Jim nogslechts 4200 over zou hebben – en dat met de blinds van 300 en 150 (of mogelijkzelfs al 400 en 200 in geval van een limietverhoging) vlak voor de deur. Waardoorhet verlies van deze ene enkele pot Jim automatisch in push-or-fold modus zoubrengen.
Kortom: een scenario waar jezelf rijkrekenen niet verstandig was – en het te ruim inschatten van de shove range vande opponent al helemaal niet.
Situatie 2
Niet veel later troffen de beide spelerselkaar opnieuw, in de cashgame na afloop van het toernooi. Sterker, het wasdirect in de allereerste cashgamehand na afloop van Jim’s toernooi. (Waar hij een mooie tweede plaats hadbehaald, 2e dus van de in totaal 20 deelnemers.) In de €2-2 no-limithold’em game waar Henk reeds enkele uren in had gespeeld, nam Jim nu ook plaats– en kocht zich in voor zo’n €230. Meteen die allereerste hand raiste hij eenvroege limper van 2 naar 12. De cutoff ging mee, small blind Henk callde €10extra, en ook de limper ging mee. (Of het kan ook de big blind zijn geweest diecallde, dat weet ik eigenlijk niet meer precies.) In mijn herinnering waren hetvier spelers op de flop – maar het kunnen er ook vijf zijn geweest. Immers: wezaten in een juicy game. :)
De flop kwam A64 rainbow. Jim maakte eenzeer aparte €2 min-bet, de cutoff callde, en vervolgens check-raiste Henk naar€26. Hierop reraiste Jim naar €60, en Henk callde. De turn was een 2, 3 of 4 –dat weet ik niet meer precies, maar in ieder geval een kleine kaart die beidespelers naar verwachting niet veel zou hebben geholpen. Henk checkte, en Jimging insta all-in voor zijn resterende (ongeveer) €160 of €170, iets minder dande pakweg €200 behind van zijn opponent. Hierop ging Henk enkele minuten in detank, om uiteindelijk na lang denken AQ te passen.
De pot ging dus naar Jim, die vervolgenszei tegen Henk: “Je mag 1 kaart kiezen om te zien.” Die kaart was een Q, en degedachte van veel spelers aan tafel was dat Henk waarschijnlijk een split pothad weggegooid. Maar Jim zei: “Nee natuurlijk had ik geen AQ. Die zou ik tochnooit zo spelen. Wat ik had was KQ voor een pure bluf. Die check-raise op deflop van 2 naar 26 was een perfecte spot voor jou om gebruik te maken van dezwakte die wij op de flop hadden getoond middels de min-bet en de flatcall vandie min-bet, beide uit late positie. Dus omdat dit zo’n goede spot was om eenmove te maken, vond ik dit een mooie spot voor een tegenmove, in de gedachtedat jij waarschijnlijk niet kon callen.”
Wederom geen slechte analyse van Jim –ware het niet dat deze analyse incorrect was toegespitst op een opponent dievolgens totaal andere lijnen denkt. Ik heb ontelbare sessies gespeeld met Henk,en die zou deze situatie nooit zo snel hebben herkend als een potentieel teexploiteren check-raise bluf spot. En zeker niet in zijn huidige toestand, waarhij nog gewoon op lichte winst stond in zijn cashgame sessie tot op dat moment.Heel misschien dat hij deze creatieve / optimistische move een enkel keertjezou hebben geprobeerd als hij één of twee grote potten had verloren – maarzeker niet op een moment dat alles nog gewoon redelijk goed ging.
Kortom: zeker in combinatie met zijn OOPpreflop call, was op basis van Henk’s flop check-raise en de daarop volgendecall van de reraise op dit A64 rainbow board een vrij afgebakende read te makenvan zijn hand: hij had AQ of AJ, heel misschien AK (al zou hij diewaarschijnlijk drie-betten preflop) en heel misschien ATs. (Al zou hij diemisschien niet eens check-raisen op de flop, maar gewoon de €2 check-callen.) Toppaar / goede kicker dus – andere smaken waren er gewoon niet. Jim’s read datHenk hier mogelijk zijn min-c-bet plus de flatcall van deze min-c-bet hadproberen te exploiteren was wederom een teken dat Jim vooral dacht aan wat hij zelf mogelijk zou doen in deze spot, inplaats van waar het om gaat: zich correct verplaatsen in hoe de opponent zou handelen in deze situatie.
Wat Jim daarentegen wél goed inschatte,was dat Henk waarschijnlijk niet genoeg had om hier voor stacks te willenspelen meer dan 100BB diep. (Ofwel dat hij een hand had die niet sterk genoeg was hiervoor, danwel dat hijsimpelweg niet genoeg balls zouhebben om ook die laatste call te maken.) Dus vanuit dat oogpunt gezien wasJim’s insta all-in op de turn zeker een goede move, hoewel ik direct inzag dat deze bet op geen enkele wijze te rijmen konzijn met een daadwerkelijk monster. Gezien het droge (niet-flush) board met watkleine straatkaartjes die Henk op zeker nooit zou spelen, zou Jim met eengeflopte set of zelfs ‘alleen maar’ AK op dit board op zeker proberen het gelder in twee etappes in te krijgen, inplaats van alles in één klap – met het risico daarmee de opponent weg te jagen.In het geval van de meest logische handen AQ of AJ, maar ook in het geval vande iets mindere hand waarop Jim zijn opponent klaarblijkelijk zette, had Henkhier naar alle waarschijnlijkheid slechts drie of misschien zelfs twee outs omde pot te winnen. En dus zou Jim zeker niet full pot bet (of zelfs nog iets meer)hebben gebet op de turn met een hand die naar alle waarschijnlijkheid zó dikfavoriet was.
Als Henk zich dit alles goed had beseft,had hij met vrijwel 100% zekerheid kunnen weten dat zijn AQ op dit Axxx board hierwel de beste hand moest zijn. Maarhij besefte dit dus niet, en ging op zoek naar betere handen dan zijn eigen toppaar / second best kicker die zijn opponent mogelijk zou kunnen hebben. Op zoek dus naar geflopte setjes, two-pair hands of AK,zonder zich daarbij goed te richten op het cruciale aspect: of Jim, als hij inderdaad één van deze beterehanden zou hebben gehad, ook daadwerkelijk zo zou hebben gespeeld als hij dithier deed.
En inachtnemend het inzetpatroon op debeide straten (min-bet op flop in multiway pot / kleine reraise in positie nacheck-raise flop van de opponent / insta-shove overbet op de turn na check vande opponent op het nog steeds droge board), zou de AQ van Henk hier niet alleeneen mogelijke call zijn. Nee, het waseen overduidelijke call, in deverwachting Jim hier een zeer groot percentage van de tijd aan te treffen metpoep of bijna-poep.
