De titel zegt het al: het was niet mijnweek. Zo gefocust als ik kwam naar Scheveningen voor de North Sea PokerClassics, geld leverde het niet op.
Goede start eindigt net iets te vroeg
Al kwam ik er wel dichtbij. In hetopeningstoernooitje (de €150+15 met één rebuy en add-on, 100 deelnemers, 13 inhet geld) zou ik uiteindelijk struikelen op de bubble. Ik had uiterst zuiniggespeeld – zo zuinig dat de sterke Zeus Post mij nog had uitgelachen om mijn tetighte spel, incl. twee limp-folds vanaf de button. Maar ik zag zelf voldoendegoede spots om hiervan te profiteren. Zo was er mijn oudere linkerbuurman diewel erg graag tegen mij in de potten leek te komen. Tegen hem pushte ik vanuitde small blind met A8 met nog 15 spelers over, en met slechts QJ callde hijvoor zijn leven. Na verlies van die hand was ik extreem short. Niettemin had ikhoop toch op typische Rolf-wijze de €638 cash te kunnen verzekeren – maar ditlukte (net) niet.
Bottom pair versus top set no good
Vertrouwen getankt door de redelijkestart van de toernooiweek, had ik mijn doel om weer eens een live toernooitjete winnen allerminst uit mijn hoofd gezet. Sterker, in de €400+40 50% bountywas de bounty zodanig hoog, dat ik besloot extreem agressief uit destartblokken te komen om vroeg een flinke stack te vergaren – en zo spelers tekunnen uitschakelen, danwel bounty’s verzamelen. Maar al na twintig minuten wasik klaar! Eerst liep ik met JJ tegen AA op, een hand die mijn opponent gelukkigslowplayde – gelukkig, omdat ik bereid was geweest zeer veel chips te investeren. Van een 8000 beginstack teruggezaktnaar 6400 en met een 50 big blind die nog slechts 225 behind had, zag ik mijnkans schoon om snel chips terug te pakken – en hopelijk ook ‘goedkoop’ eenbounty te scoren. Maar zoals zo vaak: goedkoop bleek duurkoop. Met slechts A
2opende ik utg naar 175, werd ik gedriebet naar 450, en met de big blind dieall-in callde besloot ik de flop te zien. Die kwam 732, en toen na mijn checkde drie-better hier liefst 2k bette, maakte ik een verkeerde read. Ik vond zijnoverbet zodanig verdacht op dit droge board dat ik zelfs zijn geannonceerdeoverpaar in twijfel trok. In de gedachte dat ik zelfs als hij toch ditoverpaar zou hebben ik in ieder geval nog twee keer vijf outs zou hebben,besloot ik te spelen voor stacks – om vervolgens te zien dat mijn opponent zijnoverbet op de flop had gemaakt met 77 voor top set. Goede read, Rolf!
Uiterst vlak Main Event
Dag drie van deze week was het uiterststerk bezette Main Event. Een ongekend aantal grote namen in het slechts 100deelnemers tellende veld, maakte dit toernooi niet tot de allerbeste value.Maar ik had geluk, omdat ik niet alleen met afstand de zwakste tafel van hethele toernooi trof – maar ook de met afstand meest gezellige tafel. Toch verloor ik al in de derde hand van de dagliefst 30% van mijn stack, toen ik vanaf de button drie-bette naar 450 met AA,en beide blinds zonder blikken of blozen callden. (Zoals ik zei: een toptafel!)Er was flinke actie op de flop en na op de turn te worden gereraist, besloot ikop het board J64K mijn azen weg te leggen. En terecht, want de big blind showdeKJ voor top two. Een goede laydown dus, maar wel een stevige klap – helemaalindachtig mijn snelle wash’n’go van de dag ervoor. Echter, ik behield mijnkalmte, en speelde mijzelf op typische Rolf-wijze door het toernooi: lichtbenedengemiddeld, tight, en zonder enige all-ins. Helaas zou ik op mijnallereerste all-in ook direct worden uitgeschakeld op een 40eplaats, toen ik een flip niet kon winnen.
Ook afsluitende toernooi wordt niks.Toekijken mag ik!
Mijn hoop was derhalve gevestigd op hetlaatste event, maar ook dat werd een tournoisans histoire. Ik heb toch een bepaalde reputatie opgebouwd wat betreft hetafsluitende event van een toernooiweek, en ik vind het ook gewoon erg leuk om bij dit afsluitende toernooi altijdwat extra gas te geven. Maar ook hier was de eerste all-in ook meteen delaatste, zo rond plaats 33. Wederom niets dus!
Gaf me wel de gelegenheid om even alsco-commentator naast Gerthein Boersma de uiterst spannende finale van het MainEvent te becommentariëren. Ik was hier getuige hoe chipleader Ruben Visser keerop keer zijn geld er goed in kreeg – maar op miraculeuze wijze steeds de chipsnaar zijn linkerburen zag gaan. Het was erg leuk om deze finale te aanschouwen,en met vele prachtige namen en een uiterst goede sfeer aan tafel werd hierreclame voor het poker gemaakt. Ik hoop dat dit bij u thuis als kijker ook zois overgekomen!
Verbeterpunten voor de NSPC
Sowieso had ik het prima naar mijn zinin Scheveningen. De brushes zijn daar altijd erg aardig, men zorgt metdagelijks vers fruit voor een beetje extra service, en de ligging van hetcasino direct aan de boulevard is natuurlijk ideaal. Niettemin hoorde ik nogalwat klachten van spelers over dingen die nietgoed zouden zijn gegaan. Onderstaand de dingen die mij opvielen of die ik vananderen hoorden, plus een enkele aanbeveling.
- De verbouwing. Door deverbouwing van het casino zag alles er een stuk minder chique uit dan normaal.Kan het casino op zich niets aan doen – maar het was wel netjes geweest om ditvan te voren te melden, bij de inschrijving dus. Dan hadden mensen die niet door een bouwput naar binnen willenkomen of die graag gewoon in een verzorgde omgeving pokeren, kunnen besluitendit event eventueel te laten schieten.
- De hoge tafels. Omdat depokerpit een verdieping naar beneden gaat naar de drukkere eerste etage van hetcasino, heeft men flinke wijzigingen aangebracht. Buiten toernooiweken wil mennatuurlijk geen 10 pokertafels hebben staan zoals voorheen – simpelweg omdatmen daarvoor een te kleine player base heeft, en omdat dit onnodig veel ruimtein beslag neemt. Om dit op te lossen heeft men aan de rand van de pokerpit nudrie of vier hoge tafels staan met bijpassende hoge stoelen, die het gehelejaar zullen worden gebruikt voor blackjack of Caribbean stud, maar tijdens deHCSOP worden omgetoverd tot pokertafels. Mijns inziens een slimme gedachte, eneffectief gebruik van de ruimte! Ikzelf vond het ook uiterst prettig om aandeze hoge tafels te spelen – al leek de overgrote meerderheid van de deelnemershier toch iets anders over te denken.
- Cap van 100spelers.Ik heb het al vaker gezegd: HCSOP-toernooien met maximaal 100 spelers zijn inalle opzichten suboptimaal. De kosten voor de organisatie blijven vrijwelgelijk als bij toernooien met 150 of 200 man, het aantal benodigde brushesverschilt niet wezenlijk, en de moeite die moet worden gedaan om alles goed telaten verlopen is ook nauwelijks minder. Als je dan ziet dat in de ruimte dienu voor het toernooi was gereserveerd gemakkelijk nog 4 of 5 tafels extrahadden gekund, en als je weet datalle toernooien stijf uitverkocht waren (het Main Event had zelfs zoveel extraaanvragen dat men wel 200 man had kunnen plaatsen), dan was dit m.i. weer eentypisch geval van geld laten liggen. Het HC had veel meer kunnen verdienen dan men nu deed, en tegen nauwelijkshogere kosten. En de spelers hadden dan in toernooien gezeten met een flinkhogere prijzenpot dan de toch wel wat teleurstellende bedragen van nu. Op zijnminst had men alternates moeten toelaten, om zo tenminste nog 10 of 15 extradeelnemers per toernooi te krijgen. Maar nu was dit zo’n typisch geval wat ikal heel vaak heb gezien in het HC: waar men vasthoudt aan vooraf opgestelderegeltjes, terwijl met een beetje meer nadenken / creativiteit de inkomstensignificant hadden kunnen worden vergroot – met ook nog eens tevredener klantendan nu. Een schoolvoorbeeld van een win/win situatie!
- Dealers. Waar in sommigeHC’s er redelijk wat controle was op de kwaliteit van de dealers, daar was dithier in Scheveningen een stuk minder sprake van. Ik zal geen namen noemen ofzelfs maar een beschrijving geven. Maar er was één dealster die zodanigongeïnteresseerd aan tafel zat, en die bovendien de voor dit beroep uiterstongelukkige combinatie bezat van veel attitudemaar weinig skills, dat als ik baas was geweest van deze toko ik dedame in kwestie al direct naar huis zou hebben gestuurd. Ik heb haar in totaalvier of vijf keer aan tafel gehad waarbij zij letterlijk fout op fout stapelde,omdat zij a) niet oplette, en b) niet kon rekenen. Fouten dus die de – zoalsgezegd, verder uiterst capabele –brushes allang hadden dienen op te merken, en derhalve aanleiding hadden moetenzijn om de dame in kwestie te belonen met een enkeltje huiswaarts. Voor soepellopende events zijn goede en gemotiveerde dealers nodig. En zeker in de huidigetijd waar er meer aanbod is van dealers dan beschikbare arbeidsplaatsen, dienenzwakke schakels als deze zonder pardon te worden vervangen.
Frustraties wegspelen met een sterk PLOWCOOP resultaat? Not!
Ondanks dat ik geen cash had behaaldtijdens deze NSPC, had ik een prima tijd gehad. Maar toch knaagde het wel iets dat ik wederom geenaansprekende prestatie had kunnen neerzetten. Vandaar dat ik afgelopen maandag netietsjes extra gemotiveerd was om weer eens een groot online toernooi mee tepakken. Net als vorige keer een pot-limit Omaha WCOOP, dit keer een $200+15turbo met één $200 rebuy en één add-on. Een feitelijk perfecte structuur voormij, en ik was dan ook vol vertrouwen dat ik in mijn slechts tweede WCOOP vandit jaar ook mijn tweede cash zou gaan behalen.
Maar binnen een uur was ik klaar! (Ja,nog ruim voor de add-on dus.) Eerst verloor ik 99xx versus 66xx op een 966flop. Vervolgens verloor ik 8844 versus AK53 op een 852 rainbow flop. (Waarbijik de flop bette, en tegen mijn opponent zijn check-raise niet slowplayde maargewoon nogmaals dik raiste. En waarbij mijn top set met twee blocker kaartenuiteindelijk verloor tegen zijn kale non-nut gutshot, een 4 op de river, enwaarbij de opponent waarschijnlijk dacht dat hij Omaha hi-lo speelde i.p.v.PLO. Geil!) En tenslotte kon ik douchen toen mijn AA95ss, keurig committedgelimpreraist, het onderspit dolf tegen de uiterst marginale J987ss van RichardToth.
Niet mijn week
Met andere woorden: het was niet mijn week.Het was zeer gezellig geweest aan en buiten de pokertafels van de NSPC. Ik hadeen uiterst fijne tijd gehad in Scheveningen, met lekkere etentjes, fijnelunches en een leuk uitstapje. En ook online had ik lekker fris &gemotiveerd aan tafel gezeten, waarbij ik mijn beslissingen bovendien niet heelveel beter had kunnen nemen dan ik deed.
Niettemin waren mijn resultaten nietnavenant – en had ik voor al deze inspanningen uiteindelijk geen euro aan prijzengeldin mijn zak.
En datwas natuurlijk niet de bedoeling!
