Tijdens de Holland Poker clinic van 31mei in het Amsterdamse Park Hotel waren Marcel Vonk & ik de sprekers. Marcelvertelde over zijn prachtige braceletwinst vorig jaar in een no-limit hold’emside event, ik over mijn ervaringen door de jaren heen bij het Main Event. Tweeseminars die tot onze blijdschap allebei goed werden ontvangen!
Onderstaand in twee delen een verkorteweergave van het besprokene – waarbij de meeste tips vooral gericht zijn op first-timers.
1.Cashen in het Main Event. Niet zo moeilijk als hetlijkt!
Met drie cashes in slechts vier WSOPevents, en de enige non-cash (vorig jaar) ook nog vlak voor het geld eruit, zouje kunnen concluderen dat cashen in het Main Event niet zo heel moeilijk is. Entot een paar jaar terug was dat ook zeker het geval. Met ongeveer 1 op de 10 spelersin het geld, en zeker de helft van het veld van abominabel niveau, schatte ikin 2007 en 2008 mijn kansen om het geld te halen op ongeveer 1 op 4, misschienzelfs iets beter.
Maar nu automatisch kwalificeren viasites in tegenstelling tot vroeger niet altijd meer mogelijk is, is het niveauflink gestegen. Met sowieso al minder deelnemers en vooral minder zwakkebroeders, plus een over de gehele linie toegenomen kwaliteit van spel, is hetnu een stuk lastiger geworden – 1 op 6 of zelfs 1 op 7 lijkt mij nu iets meerreëel. Twee tips:
- Speelin het begin toch vooral ABC. Zolang er nog voldoende zwakke spelers zijn diea) hun hand declareren door hun betpatronen, of b) veel te licht afstacken, ishet allemaal vrij easy. Gewoon nut peddlen met passief preflop spel indien delichte afstackers in de pot zitten, en alleen isoleren indien de easy-to-readof fit-or-fold spelers in de hand zitten. En dan ook nog echt alleen deze isolatie-raisesmaken indien je positie hebt!
- Pas‘echt’ gaan pokeren en agressiever drie- en vierbetten vanaf, pakweg, het eindvan dag 2. Wanneer de zwakke broeders op zijn, zeg maar, en als langzamerhandde opponenten gaan denken aan het geld. Niet nodig om te vroeg al op level 3 oflevel 4 te gaan denken, als level 2 meer dan genoeg is om je op level 1denkende opponenten te verslaan.
2.Mijn sleutelhandjes door de jaren heen. Wat deed ikgoed of fout?
In 2007 kreeg ik mijn cash feitelijk cadeau.Ik hoefde er maar 1 big hand voor te spelen! Met zo’n 90bb diep had ik met QQgedriebet tegen een losse opener – die zoals hij al vaker deed ook nu een gigavier-bet maakte, een flagrante overbet van de pot. Aangezien dit bij hem zonderuitzondering marginale handen waren, durfde ik in dit geval mijn (met dezediepte van het geld normaal toch niet heel lekker aanvoelende QQ) nu te spelenvoor stacks. Easy verdubbelend tegen wat feitelijk nog de bovenkant van zijnrange was (JJ), kreeg ik zo een voor mijn doen behoorlijk dikke stack – en konik mijzelf rustig naar het geld toe spelen.
In dat jaar maakte ik nog een prachtigeopen-fold met KK die mij in leven hield (en ook juist – tegenstander showdeAA), waar ik in 2008, het jaar erop dus, van kon profiteren. Gezeten aan eenzeer zware tafel op dag 2 waar ik nauwelijks edge had, herkende één van mijnopponenten mij van het jaar ervoor, en hij begon vervolgens het verhaal tevertellen van deze volgens hem ‘bizarre’ fold. Waarmee hij mij onbedoeld hetimage bezorgde dat ik wilde – en waarna ik mij stelend met troep zondershowdowns rustig kon toewerken naar een bovengemiddelde stack. En de cash opdag 3 een formaliteit werd.
In 2009 was het veld nog sterker, enduurde het ook langer voor de cash daar was. Maar ook hier ging dit allemaal zonderal te veel problemen of suckouts. Wel deed ik het op dag 5 aan de ESPNtelevised table niet helemaal goed. Wetende dat de enige twee goede spelers,Jeff Shulman & ‘Elky’ Bertrand Grospellier, mij sowieso al hadden gelabeldals supertight, was het met mijn kleine stackje helemaal niet nodig om te doenwat ik deed: de eerste paar uur supernitty spelen om mijn tighte image op tebouwen. Toen na drie uur op pas mijn tweedeall-in reraise van de dag open raiser Jeff Shulman ondanks 2 tegen 1odds gewoon ATo weglegde (ik had AK), wist ik dat ik al veel eerder had kunnen& moeten reraisen met poep. Zeg, drie keer reraisen het bagger en dan alsze je de vierde keer callen heb je de goods – zoiets. Maar nu deed ik precieswat veel angstige spelers doen die voor het eerst op de televised table zitten:net iets te lang wachten op een big hand, zonder genoeg gebruik te maken vanhet nitty image.
2009 was met $32,963 niettemin de bestecash van mijn drie Main Events tot dan toe. Maar in 2010 kon ik dit nietevenaren. Zowel aan het eind van dag 3 als op het begin van dag 4 (op 80plekken voor het geld, 747 itm) speelde ik QQ net iets te agressief uit. Had ikbeide handen gewoon wat passiever gespeeld, dan had ik mijzelf rustig in hetgeld gespeeld, en had ik met mijn vierde cash op rij een gedeeld record inhanden gekregen. Maar omdat ik hier niet te ‘wimpy’ wilde zijn en de waarde vanmijn sterke starthand wilde maximaliseren, liet ik enigszins onnodig de kansliggen op dit mooie record. Zonder dat ik daarbij mijn kansen om heel diep indit event te komen echt noemenswaardig vergrootte! Kortom: ik ging net iets tesnel voor ‘playing to win’ – op een moment dat ik gewoon eerst even de cash hadmoeten verzekeren.
Het is heel anders! Je praat in eenandere taal. Je kent de brushes en het personeel niet. Je speelt normaalwaarschijnlijk veel goedkopere toernooien met veel kleinere velden. Kortom: jespeelt in alle opzichten een echte ‘uitwedstrijd’ waardoor het lastiger zalzijn je ware niveau te halen. Belangrijkste misschien nog wel is of je deregels exact kent, en vooral ook of je de interpretatie van die regels door hetdienstdoende personeel goed kunt inschatten. (De meeste first-timers kunnen ditbepaald niet goed – en worden in geval van twijfel ook steevast benadeeld.) Doorde jaren heen heb ik heel veel regels flink zien veranderen. Zo was er driejaar terug een echte heksenjacht tegen de mobiele telefoon die nu alweervoorbij is, of werd een heel groot punt ervan gemaakt als iemand een hole cardliet zien, al dan niet per ongeluk. Overeenkomst door de jaren heen: er is bijde dealers en brushes weinig oog voor situationele factoren, voor het zien vandingen in perspectief of voor het (zoals het volgens mij zou moeten!) veelzwaarder straffen van notoire angle-shooters dan van beginnende spelers die eenhonest mistake maken, in verdersoortgelijke situaties. Omdat Nederlanders nog wel eens laks zijn met regeltjesof procedures, ligt hier een groot gevaar: dat wij te maken krijgen met rulingsdie niet ‘eerlijk’ zouden zijn, of met geniepige opponenten die deze regels opde momenten dat het hen uitkomt tegen ons gebruiken. Pas hiervoor goed op!
4.Omgaan met een te allen tijde deepstacked toernooi
Kleinere toernooien, ook kleinere WSOPtoernooien, hebben vaak relatief ondiep geld in de eindfase, soms zelfs als hetgeld nog niet eens bereikt is. Daar houd je altijd rekening mee in eentoernooi. Ik doe dit vaak door dan niet te veel risico te nemen in marginalesituaties als het geld nog diep is, wetend dat over een uur of twee uur iksowieso moet gaan gokken, ook als ik nu toevallig een big stack zou vergaren.Door hier heel strikt op te zijn kan ik vaak met slechts 2 of 3 all-ins in de crapshoot-achtigeeindfase mij naar de chiplead beuken, iets wat ik dan mede te danken heb aanhet feit dat ik in de ‘beginfase’ mij niet in enige all-in situaties heb hoevenmanoeuvreren.
Maar in een altijd deepstack toernooi isdit anders. Stel dat je ook hier rustig bereid bent terug te zakken tot een Mvan pakweg 8 of 9, zoals ik in een toernooi met een crapshoot-achtig eindegewoonlijk zonder enig probleem bereid ben te doen. Dit zal betekenen dat alsje vanaf dat moment ergens dubbelt, dat je dan alsnog maar iets van halfaverage zal zijn – mogelijk zelfs nog slechter. Kortom: er zijn in het WSOPMain Event meer all-in potten voor nodig om van short stack terug te komen naareen big stack. En vandaar dat in kleinere toernooien de tactieken‘conservatief, voorkomen van vroege uitschakeling’ en ‘playing to win,bully-poker’ elkaar zeker niet hoeven uit te sluiten. Maar in toernooien metaltijd diep geld zijn deze twee ineens een stuk lastiger te combineren!
Betekent dat indien je een zeer goedepostflop speler bent, er nu extra veel waarde zit om vroeg een flinke stack opte bouwen – simpelweg omdat indien je stack nooit onder average zakt, je ooknooit in push/fold modus zult komen. En je dus op deze wijze mogelijk zelfszonder all-in showdowns diep in het toernooi kunt komen, op basis van goedereads & veel kleine potjes pikken.
Dat gezegd hebbende: een heel grotestack vroeg in het Main Event is (vanwege het supergrote veld) als percentagevan het totaal aantal chips veel lager dan in toernooitjes met ‘normale’deelnemersaantallen. Kortom: chipleader na dag 1 betekent nog altijd slechtsheel weinig, en is zelfs van weinig waarde als je niet weet hoe gedurende devele lange dagen die volgen je deze stack zo optimaal mogelijk behoudt of zelfsuitbouwt. Niet voor niets dat de chipleader na dag 1 slechts zeer zelden echtdiep komt in het Main Event!
5.Invloed van een meerdaags toernooi op je gestel.Slijtageslag!
De eerste twee dagen vallen nog wel mee.Immers, dag 1 bestaat uit vier startdagen, dan volgt er een dag 2a en 2b, en erzit ook nog ergens voor dag 3 een rustdag. Maar vanaf dag 3 wordt het pas echtserieus, met alle dagen opeenvolgend, en bovendien het moeten maken van langeuren. Komt nog bij dat je zenuwen waarschijnlijk zullen toenemen nu je langzaamrichting het geld gaat. Je krijgt te maken met interviews, je houdt misschieneen dagelijks blog bij, vrienden van jou zullen je bellen om te vragen hoe hetmet je gaat of willen met je omgaan nu je zo ‘hot’ bent – en mogelijk wel eensflink wat geld zou kunnen gaan verdienen. Zorg je in deze fase niet goed genoegvoor jezelf of pak je de eerste dagen van het Main Event te weinig slaap, dankrijg je vanaf pakweg dag 5 hiervoor de rekening gepresenteerd. Het zal sowiesoal moeilijk voor je zijn een zoveel daags toernooi te spelen – een tweedaagsMain Event is voor de meeste ‘gewone’ live spelers toch wel de max wat betreftervaring met meerdaagse events. Als je daarbij ook nog eens niet volledig fitbent, lichamelijk danwel fysiek, dan is de kans significant groter dat je op delatere dagen op een cruciaal moment niet scherp bent.
Vandaar dus dat je het WSOP Main Eventmoet benaderen als topsport. Zorg dat je op tijd arriveert, en dat je goed slaaptin het vliegtuig om daarmee het effect van de jetlag te beperken. Ga bijvoorkeur niet in een huisje met snurkende of luidruchtige vrienden, of met eenaantal gasten ‘met wie het zo leuk feesten is’. Immers, het is moeilijk neezeggen als je maten met een aantal lekkere chicks een nachtelijke pool partyzitten te geven, en jij begint over dat je op tijd naar bed wilt gaan voor jepoker! Slaap bij voorkeur in een hotelkamer van het Rio, ook als andere hotelsmooier of hipper (of juist goedkoper) zouden zijn. Er zit een ontzettendemeerwaarde in het slapen op de plek waar je pokert, zodat je makkelijk terugkunt naar je kamer om snel te douchen of even je zinnen te verzetten als allesniet optimaal verloopt. Zie het Main Event als een marathon, waarvoor jeoptimaal voorbereid moet zijn, en zowel mentaal als fysiek op de top van jekunnen. En feestjes, drank, te veel reizen of te weinig slaap – het zijn stukvoor stuk factoren die dit proces kunnen verstoren. Waardoor je misschien netdie paar procentjes minder sterk speelt die precies het verschil maken tusseneen prachtige, diepe run of de ‘net niet’ danwel ‘blow-up’ waar Nederlandersnog wel eens bekend om staan.
Overtwee weken de resterende zes tips:
6.Zitten aan detelevised table van ESPN. Wat betekent dit?
7.Main Event heeft grootveld, waarschijnlijk tussen de 4000 en 8000 man. Wat betekent dit voor iemanddie nooit grotere velden heeft gespeeld dan pakweg 200 spelers?
8.Het spelniveau van deoppositie. Hoe is dit van invloed op mijn eigen tactiek?
9.Tips richting debubble
10. “November Nine”: de redenen hiervoor, deimpact ervan en de strategische invloed bij de laatste twee tafels
