Het was wel weer eens tijd voor mij omergens een mooi live toernooiresultaat weg te halen. Vandaar dat ik optimaalgeprepareerd kwam naar de Euregio PokerChallenge, afgelopen weekeinde in Valkenburg. Hoewel ik eerst alleen detwee duurste toernooien zou spelen (de twee die ook deel uitmaakten van hetpuntenklassement van PokerCity), besloot ik ook het €200+20 openingstoernooihier aan toe te voegen. Daartoe boekte ik een rustiek hotelletje in Slenaken,een dorpje zo’n 10 km van Valkenburg, en in een omgeving waar ik vroeger vaakkwam. Ik had bovendien wat extra video’s gekeken op video instructie sites enzelfs weer eens een toernooipokerboek uit de kast getrokken. Dit alles voor hetverkrijgen van de maximale focus die ik vereist acht voor het leveren vantopprestaties.
Toernooi= misère
Maar het hielp geen zak! Althans, nietaan de toernooitafels. De beide openingstoernooitjes, de €200+20 en €300+30freeze-outs, hadden een structuur die veel spelers niet bevalt – namelijk inhet begin veel ruimte om te spelen maar aan het einde uitsluitend shallow money. Echter, ik gedij normaalgesproken uitstekend binnen een dergelijke structuur! Helaas kon ik ditmaalniet eens in de eindfase van push-or-fold geraken, en was ik in beide eventsreeds voor de dinner break uitgeschakeld. Weliswaar enigszins onfortuinlijk,maar dat telt natuurlijk niet. Resultaten behalen, daar gaat het om. En ondanksde vrij matige tegenstand en mijn perfecte voorbereiding was ik daar helaas nietin geslaagd.
Bleef dus slechts het €1000+80 MainEvent over. Ik had mij voorgenomen iets actiever te spelen dan normaal.Weliswaar met mijn zelfde weak-tighte image en mijn zelfde ‘ik ben uit de potte drukken’ act als normaal, maar met minder bereidheid te folden tegen spelersdie kracht zouden representeren. Met andere woorden: een gedeelte van mijn gameplan bestond uit mijzelf enigszins zwak voordoen om moves uit te lokken – endie moves vervolgens beantwoorden met lichte calls danwel reraises.
Feitelijk is dit een tactiek die ik sowieso al vaak gebruik – zeker tegenjonge, overactieve spelers. Maar nu gebruikte ik hem ook succesvol tegen eenwat oudere heer. Met slechts A
T had ik utg geopend, en de button had na zijnkaarten te hebben bekeken uiterst snel gecalld. Op de flop T22 rainbow c-betteik 400, en mijn opponent raiste insta naar 1000. Hoewel ik niet graag geraistwordt door oudere heren die ik niet goed ken, was het tempo zodanig dat ikeerder een tien verwachtte dan een twee – en een pocket paar hoger dan tienenviel wel uit te sluiten gezien zijn insta-call preflop na het zien van zijnkaarten. Mijn gedachte: met een hoog pocket paar had hij zeker even moeten denken of hij niet zou drie-betten. Enhanden met een twee zijn niet snel auto-calls, ook niet op de button. En zelfsal zou hij iets van A
2 hebben, danzou hij waarschijnlijk op de flop net iets meer theater hebben gemaakt, enzeker gezien het droge board waarschijnlijk eerder hebben geflat dan raisen ineen spot waar ik vaak zou folden en/of dan niet meer kon doorbluffen.
Lang verhaal kort: na veel zuchten &theater maakte ik 2000 om een push uit te lokken – en die push kwam ook. Mijnopponent ging direct all-in voor bijna 7000 (ook de stack die ik had), enhoewel ik hem nu toch wel een beetje begon te knijpen was er feitelijk geenlogische hand beter dan AT te bedenken die mijn opponent zo zou spelen. Ik waswel bang omdat mijn opponent geen enkele krimp gaf toen ik zei dat ik AT had endat ik mij niet kon voorstellen dat hij beter had. Hij bleef ook na dezemededeling angstaanjagend relaxed en oprecht vrolijk lachen! Ik maakteniettemin de call, en zat goed tegen zijn KT. Na ook nog een ander primauitgespeelde pot te hebben gewonnen, had ik een voor mijn doen dikke stack vananderhalf keer gemiddeld.
Echter, die zou ik verspelen in één enkelepot tegen Wouter van den Bijgaart, die met een nog iets grotere stack dan demijne naar de tafel was gekomen – en die met zijn kleine prutraisjes eenstorende factor was in het spel zoals ik die tot dan toe had kunnen spelen.Meestal als hij bij mij aan tafel zit ben ik short, maar nu had ik chips &positie. Ik besloot derhalve al bij zijn tweede open raise met slechts J4o tedrie-betten vanaf de button om zijn agressie in te tomen – en hij foldde. Nietveel later kwam de voor mij cruciale (en uiteindelijk noodlottige) hand.
In 200-400/50 opende hij naar 875, enmet A K
drie-bette ik in positie naar 2025. Let wel: hij zat pas een minuut of20 bij mij aan tafel, en nu had de persoon-die-nooit-driebet (ik dus) hem altwee keer gereraist. Hij zou dit derhalve niet 100% zeker hoeven te zien alskracht. Kortom: ondanks mijn vrij dikke stack van een kleine 18k behind,besloot ik dat als hij hier zou vier-betten ik de bereidheid had te spelen voorstacks. Ik verwachtte een fold of een vier-bet, maar hij callde. Uit positieiets wat hij niet vaak doet – dus bang was ik zeker.
De flop A Q
9 leek op zich vrijgunstig: ik had nu top paar / top kicker met een runner-runner flush. Echter,het was ook precies het soort flop waarvan Wouter zou vermoeden dat het mij weleens gehit had kunnen hebben. Vandaar dat ik verre van blij was toen hij 2850donkbette in de 5.1k pot. Callen leek hier de default play om dan op de turn tere-evalueren. Echter, omdat ik dacht dat mijn hand dan misschien wat te transparantwas en omdat een flop raise van mijn kant ook nog steeds best een move zoukunnen lijken, besloot ik na wederom een hoop theater tot een raise naar 7800.Wouter ging insta all-in en hoewel dit alle tekenen had van een tophand, warener nu ook weer niet zo veel betere handen die hij kon hebben. AA en QQ lekenzeer onwaarschijnlijk, AQ, A9 of Q9 zijn niet echt fijne handen om out positieeen drie-bet mee te callen, en dat hield feitelijk alleen 99 en misschien eenklein beetje AQ over als meest serieuze opties die mij zouden hebben geklopt.Gevoegd bij het feit dat er met handen als JT of eigenlijk iedere twee schoppen(zeker combo-draws als T 8 , het type hand waarmee hij preflop zeker dedrie-bet zou hebben gecalld) er best wel wat semi-bluf mogelijkheden waren,besloot ik met ‘slechts’ TPTK voor mijn leven te spelen tegen een gevaarlijkeopponent die mij met exact 50 aan toernooipunten had outchipped. Tegen derelatief onverwachte QQ had ik slechts backdoor straat- en flush-outs, maar konik niet verbeteren. En zo had ik mijn vrij dikke stack in één grote potverspeeld, en wist ik dat ook in Valkenburg er voor mij geen vette geldprijszou klaarliggen.
Cash= succes
Althans niet in het toernooigedeelte –want de cash games waren andere koek. Al op de eerste dag kreeg ik veel (ja, te veel dus) actie op mijn grote handen.Alleen wist ik ze iets minder vaak staande te houden dan verwacht, waardoor ikniet veel verder kwam dan slechts een klein winstje. Maar de tweede avond washet echt bingo. Ik had al een nette winst van de €5-5 NLH toen ik plaatsnam aande €5-5 PLO. Daar had ik eerst nog wat pech, toen ik mijn met een AAxxopgebouwde winst leek te gaan uitbouwen met de nuts op de turn. Mijn opponent,een ervaren Duitse speler, dacht met top set azen + nut flush draw eengiga-flop te hebben. En dat had hij ook, maar ik had een leuk wrapje. Enaangezien dit was in een door hem preflop geraiste pot gevolgd door een underbet op de flop, was zijn handeigenlijk vrij transparant. Nut straat op de turn voor mij, en geheel tegenmijn gewoonte in besloot ik voor de check-raise te gaan, wetende dat mijnDuitse vriend zich waarschijnlijk niet zou kunnen beheersen. Mijn opponentbette inderdaad precies zo veel dat ik met een pot-sized check-raise zelfeffectief all-in kon gaan. Mijn opponent deed daarmee eigenlijk alles fout opde turn wat hij maar fout kon doen, maar kwam er mee weg door op de river tehitten. Het zou gelukkig voor mij slechts een kleine tegenslag blijken. Ikoverspeelde KK66ss een beetje in een gestraddelde pot waarin liefst 7 callerswaren, en met mijn €250 stack vanuit de big blind dacht ik: “What the fuck.Zelfs als iemand hier azen zou spelen, dan wordt het waarschijnlijk een dikkemultiway all-in, en dan heeft mijn KK66 toch ook al snel 25%. Kortom: zit ikgoed, is het dik +EV, en zit ik fout, is de schade uiterst beperkt.” Uiteindelijkzou ik vier-way komen tegen inderdaad ook een AAxx. Ik won die pot enigszinsfortuinlijk, en vanaf dat moment met een grote stack ging het gas erop. Met enkeleonervaren spelers aan tafel (waaronder eentje die handen als QJ54ss en J332ssgenoeg achtte voor het spelen voor stacks – duidelijk geen fan dus van deaanbevelingen uit mijn boekje Secrets ofProfessional Pot-Limit Omaha) kreeg ik afbetaald als ik afbetaald wildeworden, en kon ik succesvol bluffen als de opponenten door hun checks of betsfeitelijk de hand face up speelden.Zonder enige bijzonderheden of uitzonderlijk goede plays pakte ik uiteindelijk eenzeer dikke winst. En ook de derde & laatste dag was daar een goede score,na in vijf uur tijd slechts twee handen (!) te hebben gespeeld – beide voorstacks, beide met de beste hand, en beide in situaties waar de opponenten mijvanzelfsprekend geen enkele actie hadden moeten geven. Dit keer was het spelno-limit hold’em – maar de euro’s waren net zo fijn. :)
Ergo:
Ergo: het was een leuk weekeinde, waarik in de toernooien geen potten kon breken, mede ook door enig misfortuin, maarin cash de chips juist met een strikje erom kreeg aangeleverd. Een echte mixed bag dus – met onder aan de streep eenprima & zeer positief resultaat. En alles afgesloten met het doen van livestream commentaar bij de finaletafel van het Main Event. Waar volgens mij demensen thuis erg van genoten hadden –net als de uitkramers van alle onzin ikzelf, Pieter S. en Yori E.
Hopelijk meer van hetzelfde in Breda!
