Kenny Hallaert geniet nog flink na van zijn geweldige WSOP-run bij het recente Main Event. De Belgische pro eindigde als vierde en ging met $3 miljoen aan de haal. In een speciale uitzending van de PokerCity Podcast bespreekt hij bij Pieter Salet, Wouter Beltz en Wesley Nobels hoe het toernooi verliep. Na zijn zesde plek in 2016 spreekt onze zuiderbuur opnieuw van een unieke ervaring. “Beide edities waren sowieso even mooi.” De gehele podcast is te vinden in dit artikel en op YouTube.
INHOUD – Kenny Hallaert WSOP
- Kenny Hallaert over volgend WSOP-sprookje
- Verschil met negen jaar geleden
- Situatie finaletafel & opgesteld game plan
Kenny Hallaert over volgend WSOP-sprookje
Hallaert sprak een dag na zijn Main Event-finaletafel al met PokerCity. “Het is uniek..nou ja, het is niet uniek. Maar ja, voor mij wel. Het is iets dat ik niet denk dat nodig is. Maar goed je schrijft je in en je denkt ‘ik geef het eens kans’. Toch lukt het weer. Sowieso het heeft niet tegen gezeten de laatste twee weken, met de kaarten die ik heb gekregen. Maar je haalt het opnieuw twee keer, en dan nog beter doen dan de vorige keer er nog eens bovenop. Ja heel blij mee. Ik heb er ergens ook bijna geen woorden voor. Unieke ervaring in ieder geval opnieuw. Het is moeilijk om te zeggen welke van de twee de mooiste is. Ze zijn sowieso allebei even mooi”, klonk het.
Verschil met negen jaar geleden
Salet wees Hallaert op zijn eerdere ervaring bij het WSOP Main Event, met ook al het behalen van een finaletafel. Daardoor zat ‘SpaceyFCB’ er rustig en zelfverzekerd bij, terwijl het voor zijn concurrenten nieuw was. “Het is de zeventiende keer dat ik het Main Event heb gespeeld. En al best veel runs gehad, ik denk dat het mijn zesde cash nu was. En ik denk als je alle uren optelt die ik aan tafel heb gezeten, dat is misschien wel gemiddeld 30 á 40 uur per keer geweest. Mede door die diepe runs. Dus al zeg je 30 uur gemiddeld, kom je aan 30 keer 17 dat zijn meer dan 500 uren dat je toch ervaring hebt in één specifiek toernooi. Dat is handig meegenomen. Het feit dat je meerdere diepere runs heb gehad inderdaad, dat je de finaletafel al wel eens heb gespeeld.
“Er was ook een verschil dat in 2016 toen de laatste keer het November Nine-concept was. Wat er eigenlijk voor zorgde dat je drie maanden de tijd had om je voor te bereiden. Je hebt eigenlijk ook drie maanden de tijd om er over na te denken en om zenuwachtig te worden, zogezegd. Terwijl nu zit er 36 uur tussen, bij het halen van de finaletafel en het begin. Daarin moet je nog twee keer slapen en moet je je nog voorbereiden; je hebt niet heel veel tijd om er over na te denken.”
Finalisten WSOP Main Event 2025 (foto: Spenser Sembrat – Pokernews.com)
“Voor mij persoonlijk zou ik het altijd doen zoals het nu was. Als ik de keuze heb, dan gaan we gewoon door”, vergeleek Hallaert de beide concepten. “Dan spelen we heel de nacht door als het aan mij ligt, bij wijze van spreken. Ik denk toen het November Nine-concept gelanceerd werd, was het best heel goed. Qua marketing van poker en dergelijke, want je kan een mooie build-up doen. Je hebt eigenlijk gedurende drie maanden negen ambassadeurs voor het spel poker. Op die momenten dat zijn de finalisten die elk in hun eigen regio/streek/land poker kunnen promoten, dat is heel goed.”
“Maar streaming is ondertussen ook veranderd. Mensen willen tegenwoordig live poker zien, vroeger was er die technologie nog niet helemaal. Livestream stond niet op het punt zoals het vandaag is. Dus mensen weten dat ze nu live kunnen kijken, mensen willen ook gewoon live kijken. Je gaat ook niet de finale van het WK voetbal een week nadien bekijken, je wilt het rechtstreeks in beeld zien. Dat geldt voor alles zo. Poker is dus niet anders, nu kan je vanaf Dag 1 al alles beginnen te volgen. Dus dat is denk ik ook een van de redenen waarom dat concept van de baan geschoven is.”
Situatie finaletafel & opgesteld game plan
Salet was benieuwd hoe het voor de hoofdpersoon voelt the day after. “Dat voelt best goed. Ik begon de finaletafel als vierde uit negen. En het ging heel snel de eerste finaletafeldag. Na drie uren spelen waren we nog maar met z’n vieren over. En ik stond vierde. En ik vond het heel goed dat we op dat moment even stopten, want ik had net wat grote potten verloren. En het was ook een soort van opluchting; ik was als vierde begonnen, ik heb in ieder geval die vierde plek gegarandeerd. De eerste keer begon ik als vijfde dacht ik en werd ik zesde. Dat was een kleine ontgoocheling, want je hoopt ergens wel de plaats dag je begint die in ieder geval te eindigen of beter te doen.”
Beltz vroeg naar de situatie voordat de finaletafel begon. “Mijn tabledraw was niet ideaal. Ik had de nummers één, twee en drie echt direct links van me zitten. Dat was allesbehalve ideaal. Dat was ook doorgesproken in het game plan..in korte tijd wil ik heel veel mensen bedanken ook. Spelers waar ik swaps mee had, mensen die best een potje kunnen kaarten laten we zeggen. Ze hebben toch heel snel alles opgezet en een game plan gemaakt, terwijl ik aan het slapen was bij wijze van spreken. Toen waren zij heel veel aan het doornemen, aan het bespreken. De avond voor de finaletafel werd ik gebriefd, zo van ‘we denken in general dat dit het beste is om te doen’. Zonder echt in detail te gaan, van ‘doe dit een beetje’ en ‘doe dat een beetje’. En het plan was dat we niet echt los konden gaan, omwille van de chipstacks. We gingen altijd proberen om zo goed mogelijk poker te spelen.”
