Een WSOP zonder schieten, helikopter én dat ene andere? Daar ging PokerCity-verslaggever Yori ‘KaleGozer’ Epskamp niet mee akkoord. Hij pakte zijn koffer in, trok zijn vriendin mee en toog op de bonnefooi naar Las Vegas om de boel ter plaatse te inspecteren. Zijn dagelijks relaas lees je vanaf heden in zijn Vegas-dagboek.
* 26 juni *
04:00. Een bekend tijdstip voor pokerspelers, maar niet ombij op te staan. We moesten echter wakker worden voor het eerste deel van onze ‘LasVegas on a Budget’-stijl reis, gepopulariseerd door PokerInfo-man ‘BVD’ enlokale debiel ‘JWWW123’. Dit keer geen dure overstap met de bekendemaatschappijen, maar een rechtstreekse vlucht met Arke.nl. Arke.nl? Dacht hetwel! De chartermaatschappij, doorgaans bekend van het droppen van hordes hitsigepubers op Chersonissos, besloot deze zomer als promotiestunt direct op enkele steden van deWestcoast van Amerika te vliegen, waaronder Las Vegas. Goedkoop én direct: me gusta.
Dat we niet de enige pokerspelers waren die dit buitenkansjeontdek
t hadden, bleek wel uit de bonte verzameling kaartjeleggers die we opSchiphol aantroffen. Alle smaken waren vertegenwoordigd: van de kale klimgeittot de bowlingkampioen, van de pornokoning tot die meneer van die wijde rangevan handen en jawel, zelfs die kerel die verdacht veel op die overleden rock enroll-legende lijkt was van de partij. Een boek van Slotboom voor de eerste die de vijf bijbehorende namen correct weet te benoemen. Over Slotboom gesproken: de beste man hadeveneens in de gaten waar het geld te besparen viel en zou dezelfde vlucht tweedagen later pakken. Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen.
De vlucht was uitermate goed te doen en een aanrader voormensen die deze zomer Vegas nog willen bezoeken. Dertien uur nadat weopgestegen waren lagen we bij het zwembad en bovendien konden we door hettijdsverschil nog een volle dag van Vegas genieten. We hielden het rustig entogen ’s avonds met twee Steak Lovers naar Musashi voor een puik stukje vlees. DatMusashi een begrip onder pokerspelers is bleek wel toen we aan de andere bakplaatonder meer Everest Poker-man Steven van Zadelhoff ontwaarden. ‘The Hoff’ bleefondanks zijn slechte run goedgeluimd (toernooicashes: 0 uit 21. Een mens zou springen om minder.) enhield de moed er prima in. Hij had vooral zin in het $1.500 Ante Only toernooivan de dag erop, waarin hij een aardige edge voor zichzelf weggelegd zag. U begrijpt, dat lukte de beste man wonderwel. Na Musashi vonden wehet mooi geweest en vielen we als een baksteen in slaap.
* 27 juni *
Baksteen of niet, dankzij de jetlag stonden we om half 6 klaarwakkernaast ons bed. Tijd genoeg om even de WSOP-recap van PokerCity’s interim-hoofdredacteurGerthein Boersma te lezen, wiens dagelijkse verslagen onderhand voor deliteratuurprijs genomineerd kunnen worden. Was zijn stuk over de MichaelJackson-kast al fenomenaal (“MichaelJackson had zelf natuurlijk ook een gokprobleem – al doelen we daarbij puur opde chirurgische perikelen rond zijn neus.”), tijdens de WSOP-verslagen is‘GHB’ volledig in zijn element. Het gepeupel dat doorgaans dePokerCity-fora frequenteert mag zijn prozaparels niet altijd op waardeschatten, zijn spitsvondigheden vinden gretig aftrek bij de rest van deredactie. Alhoewel ik moet toegeven dat ik de zin “voordatwe bij de laatste negen zijn is er naar alle waarschijnlijkheid nog, om met Rolf Slotboomte spreken, een “Rus te gaan”, want Viatcheslav Ortynskiy isshortstack met 27.000” drie keer moest lezen voordat het kwartje viel. Misdeze en andere Boersma’tjes niet: ze zijn lust voor iedere taalpurist.
We besloten de gebeurtenissen in de WSOP-verslagen van GHB (énMark Roovers die, wanneer hij niet met Milow de mannetjeshond of Henk devrouwtjesschildpad bezig is, soms verbluffend werk levert) in het echt te gaan bekijken.Zo zagen we de bustouthand van bubbleboy Benyamin Yu in het $50k Poker Player’s Championship live vooronze ogen voltrekken. Niet dat het veel mensen echt uitmaakte trouwens. Deaandacht in de Amazon Room was vooral gevestigd op de finaletafel van eenrandom $1.500 event, terwijl de laatste drie tafels van dit toch welprestigieuzere toernooi in een kilhoekje weggemoffeld waren. Wie volgepakte rijen verwachtte kwam eveneensbedrogen uit: er stonden slechts een mannetje of twintig te kijken hoe Yu enzijn railbirds (en vermoedelijke backers) Galen Hall en Jon ‘Pearljammer’ Turner een tonnetje aan hun neus voorbij zagen gaan. Ach ja, Stud/8 zal welnooit sexy worden.
Na het railen togen we naar Padbox, die aan de andere kant van de zaal in het $3.000 Limit-eventaan het huishouden was. We hadden achter Paul Berende geen fan van de minbetgezocht, maar de sympathieke Brabander bleek over onvermoede talenten tebeschikken. Op het moment dat wij keken was hij al bovenin de chipcounts tevinden, later bleek dat hij zelfs de chiplead in handen genomen had. Berende, traditioneeldoor een massagedame onder handen genomen, was zo geconcentreerd dat webesloten hem maar niet te storen. Eén stiekem paparazzifotootje kon er nog welvanaf.
Het laatste dat we in het Rio deden was inschrijven voor deWSOP, eentje in de categorie ‘nu we er toch zijn.’ Vrijdagnacht om tweeuur Nederlandse tijd begin ik aan de $2.500 10-game. Een bonte verzameling gekke spelletjes, met ongetwijfeld een sloot aanbekende namen in het deelnemersveld. Krijgen we positie op Ivey? Wellicht Negreanueen keertje driebetten? Hellmuth dan maar op tilt krijgen? We gaan het snel meemaken.
Vandaag verhuizen we van onze vaste uitvalsbasis Tuscany naar de Palazzo, waar vandaan wij de rest van de trip voort gaan zetten. Tot zover Las Vegas on a Budget. Nu snel naar de Rio, eens kijken of we een quote vanPadjes of Zadelmans kunnen scoren of een mooi plaatje van de $50k PPCfinaletafel kunnen schieten.
Adios!
