De Homegame: Pizza, Poker, Pils

Het dagelijkse pokernieuws wordt gedomineerd door de grote toernooien en de highstakes cashgames. Poker waarbij het om duizenden, zo niet honderdduizenden €€€ gaat. Voor de meeste pokeraars, of het nou hobbyisten of (beginnende) pro´s zijn, is dit geen dagelijkse realiteit. In de nieuwe rubriek ´De Homegame´ gaat PokerCity op bezoek bij homegames in den lande. In de allereerste aflevering van ‘De Homegame’ is PokerCity op bezoek in een studentenhuis.

Als ik binnenkom staan zes jonge gasten buitengewoon opgefokt voor een laptop te springen en schreeuwen (“Tieten! Show them!”) in een kleine, overvolle woonkamer. Na het handen schudden spiek ik even wat er te beleven valt. “Chatroulette”, krijg ik te horen. Kende ik niet, maar ’t is wat je denkt dat het is: Chatten via webcam met willekeurige andere gebruikers van de site. Op het scherm zie ik twee blonde, nou, meisjes met dildo’s zwaaien.

“Ja, hij stond net te swaffelen voor de camera”, zegt een lange kerel met pet en zonnebril, Bart geheten. Hij wijst naar ongetwijfeld het mafste kereltje aanwezig – net uit bed look, zwarte hoody, wazige blik – dat als een dolle voor de laptop staat te stuiteren. Bart doet het swaffelen enthousiast voor met zijn arm. Daarbij was hij de waterpijp die midden op de salontafel stond uit het oog verloren. Een pluk gloeiende wiet valt op de vloer en laat een paar mooie zwarte plekken achter, het water zoekt snel een weg naar het laagste punt. “Hé joh, daar gaat m’n gram!”, roept een ander lachend.

Terwijl ik mezelf een weg baan door lege pizzadozen en shoarmarestanten (veel spelers komen al wat eerder en laten dan wat ‘healthfood’ bezorgen), tref ik gastheer Tim aan die een schoonmaakdoekje van smeulende wietresten aan het ontdoen is. “Biertje?” Graag. Na het voldoen van de house fee van €5 (onbeperkt bier, frisdrank en chips/nootjes), realiseer ik me weer waar ik ben als ik aan mijn Schultenbrau-biertje nip. In een studentenhuis in een grote stad in het zuiden van het land.

Het is een gewoon rijtjeshuis in een buurt die zo op het oog rijp is voor de sloop. Drie vaste bewoners, maar vandaag een man of veertien. Pizza, Poker, Pils (PPP), noemen ze de wekelijkse pokeravond. Twee tafels, één uitgerust met een erg mooie tabletop en prima stoelen (“we hebben alle stoelen uit het hele huis verzameld, waren er precies genoeg”). De andere tafel is bedekt met een te klein pokerkleedje. Op een plastic tuinstoeltje mag ik plaatsnemen aan de ‘outer table’.

We missen nog een man of vier, maar ‘acht uur is acht uur’, dus beginnen we om tien over acht met het €5 euro toernooi. “Rebuyen kan tot elf uur, daarna niet meer. Succes!” Wait! What?! Een rebuy periode van drie uur! Ben benieuwd wat dat gaat opleveren met dertien ‘seriously pumped’ gasten tussen de 19 en 24 jaar oud. Het duurde ongeveer tien minuten om erachter te komen. Niemand blind all in, geen stortvloed aan rebuys. Gewoon rustig flopjes kijken met z’n allen en als je muntjes op zijn, kun je nieuwe kopen. Blindlevels van een halfuur, startstack 1000 punten en de blinds beginnen op 5/10.

Handen als 9 5, J 2 en een altijd potentievolle K 5 betalen keurig de big blind om een flopje te zien. Potjes van 40, 50 puntjes verdwijnen bij wie wat hit in de stack. Preflop raises komen zeer zelden voor. Plotseling is er actie! Raise van de enige speler aan tafel die al wat van het spelletje begreep. Reraise van Fons, die erom bekend staat meerdere biertjes per avond om te gooien en bovendien al drie dagen niet gedoucht heeft (wat er ook de reden van is dat de jonge met blonde krullen rechts van hem met een sjaal voor z’n mond speelt). Blonde krullen verhoogt nog een keer! Call van Fons! Die is al meer dan half in, maar dat mag de pret niet drukken!

Flop A K 9. Blonde krullen checkt, Fons all in, meteen de call! Kaarten open! Toch? All in, open dan jongens. geroep aan de andere tafel. “All in?” Wij: “ja.” Iemand rent naar de laptop en zet een muziekje op. Het is het all in muziekje! De kaarten gaan langzaam open, terwijl iedereen erom heen spannende geluiden maakt.

A A voor blonde krullen. De nuts! Fons laat eerst een 8 zien en dan een T. Voor tien hoog! De toeschouwers verdelen zich in een hoofdschuddend kamp en een ‘er-moeten-nog-twee-kaarten-komen’-kamp. Fons hit geen wonderkaarten en rebuyt niet. Althans, nog niet. Misschien straks. Je mag immers tot elf uur rebuyen…

Nog een wonderbaarlijke hand. Magere Mark, mutsje op, schouderlang krullend haar, mist zelden iets van de blow of waterpijp actie. Hij limpt en callt een raise van blonde krullen. Op J 8 3 is krullen all in. Mark callt meteen met A K. Krullen heeft de beste hand met 4 4 en wint de pot. Geen rebuy voor Mark, die aanschuift bij de spelers die eruit liggen en voor de tv voetbal zitten te kijken.

Rond tien uur gaat er lijstje rond om pizza, friet of shoarma te bestellen. Diezelfde shoarmaboer als van rond een uur of zes mag weer uitrukken om voor de tweede keer een vracht eten te komen brengen. Voor de onaangekondigde dinerbreak heb ik 2500 punten, na het eten geef ik iets meer gas. Dat werkt compleet averechts tegen spelers die niet folden en wel hitten en tegen het einde van de rebuyfase, blinds 40/80 inmiddels, is het tijd om te knallen. Met K Q beland ik preflop all in tegen Jules’ A Q en Erik’s Q T. De flop brengt een K en een Q en ik verdrievoudig naar 3500, terwijl Jules besluit niet voor de vierde keer te rebuyen. Eerder was zijn A J al gekraakt door 4 3 van Erik, preflop all in!

We zitten dan nog met drie spelers aan tafel, aangezien we vier afvallers hebben gehad. De andere tafel is nog compleet met zeven man. Spelers verplaatsen is zo’n gedoe, dus we spelen door tot we met negen aan de mooie tabletop kunnen gaan zitten. In verband met de dinnerbreak wordt besloten de rebuyfase iets op te rekken naar kwart over elf. Bij gebrek aan pokerklok stelt gastheer Tim na ieder halfuur het nieuwe blindlevel vast in overleg met de spelers.

Na de rebuyfase zijn de blinds 50/100 en begint de ‘finale’. Met veel stacks rond de 1000 punten kon dit wel eens hard gaan. De eerste hand na de rebuyfase belanden prompt zes (!) man all in. Op de turn mogen de kaarten pas open op Q 7 5 2. Eindelijk het all in muziekje voor deze bizarre zes-way all in. Daar gaan we: A 7 voor Erik (wiens beslissingen echt volkomen random zijn) die iedereen covered heeft. K Q voor rechts van me, die iedereen covered heeft behalve Erik. Verder nog in de race een 9 9, K T, A J en J 9. River is de 3 en de monsterpot van 10.000 punten gaat naar mijn rechterbuurman. Vier man eruit, nog vijf over! Toch gek, drie uur kaarten om het er vervolgens in de eerste hand NA de rebuy fase in te gooien.

Er wordt even een prijsverdeling besproken voor de eerste drie. 14 spelers, 5 rebuys, maakt €95 in de prijzenpot. Gastheer Tim komt echter tot €85 (in een doorzichtige broodtrommel) dus ergens is er iets misgegaan. We kijken om naar de zithoek waar de rest zit op twee grote banken. Het swaffelmannetje zit gebiologeerd naar MTV te kijken, Joep zit met een apenmasker op een pizza te eten, Fons blijft slapen en ligt in z’n slaapzak in een hoekje op de bank. Mark zit zoals gebruikelijk met de slang van de waterpijp aan z’n lip (niemand weet hoe lang al…) en Bart probeert een joint te draaien. Tim schraapt nog wel z’n keel, maar beseft dat deze missie kansloos is. Met €85 in de prijzenpot spelen we verder.

Shorty Erik werkt zichzelf terug naar een aardige stack. Shorty blonde krullen gaat na een paar limpers half in vanuit de BB en krijgt de call van limper Erik. Flop A T 2 en Blonde krullen is all in. De snelle call van Erik volgt en onzeker legt krullen zijn K K open. Erik: 7 8. Commentaar: “Ik dacht dat je blufte man, dat je hard blufte.” Niemand voelt de behoefte daar iets over te zeggen, potje voor blonde krullen, wiens gezichtdrukking het beste kan worden omschreven als ‘flabbergasted’.

Na een dubbelupske tegen de chipleader met K Q op A J K J 8 tegen zijn K T cruise ik naar de heads up. Met een set tegen top twopair bust ik de bubbleboy en de hand erna ook blonde krullen, die nog maar drie big blinds had. Heads Up vindt de Limburgse deler het maar wat lang duren, om bij iedere raise een ‘Hoppa, dat is het het!’ eruit te gooien. Het foutje van mijn tegenstander komt er, als er vier ruiten op tafel liggen met de A na de river op een paired board waar ik de K bet. Hij raiset, ik schuif een grote stapel chips erin en hij maakt na even denken de call met T 7 voor de geturnde flush tegen mijn hogere geriverde flush. Na wat tellen blijkt mijn stapel hem net niet all in te zetten, maar twee handen later is het alsnog over. Ik strijk de €45 op voor de overwinning.

Iedere homegame wordt op tien punten beoordeeld (schaal van 1 t/m 5). De totaalscore vormt de stack van de homegame. Aan het eind van het jaar hebben we zo een ranglijst met homegames, waarvan de winnaar de titel ‘PokerCity Homegame van het jaar’ in de wacht sleept.

De totaalscore van ‘De Homegame: Pizza, Poker, Pils’ is 32 chips. Die nemen ze mee naar de ranglijst, waarin ze, hoe verrassend, bovenaan staan!