Net als je denkt eindelijk af te zijn van dat eeuwigegeëmmer over die vermaledijde Unibet Open in Tsjechië, komt Gerthein ‘Spekkoper’Boersma nog even op de proppen met een epos waar Paris Hiltons hondje geenbrood van lust. Volgens zijn psychiater is het zeer therapeutisch om het doorhem in het Praagsche opgelopen trauma van zich af te schrijven, dus daar valthij u gaarne mee lastig. Het is weer lachen om niet te huilen! Vandaag deel 1: MBFN– The Rise of Spek.
***
Kom, we gaan eens naar Praag om een kaartje te leggen.
Om te voorkomen dat ik weer het vliegtuig zou missen, werdbesloten de automobiel te pakken. Ninjajos achter het stuur, dan weet jetenminste zeker dat als je heelhuids aankomt, je je eerste coinflip al gewonnenhebt. De man stopt alleen af en toe om te tanken/roken/een aftandsebenzinepomp-bockworst weg te hakken (niet noodzakelijkerwijs in die volgorde)dus dat schiet lekker op. Ikzelf kan lekker wegdommelen en voor ik het weetopen ik de ogen in het centrum van Praag, alwaar de minst onopvallende ninjater wereld verward om zich heen zit te koekeloeren op zoek naar het hotel.Lekker wakker worden. De man toont zich blij als een kind dat een schattig konijntjeziet hupsen, wanneer hij de toko in kwestie spot: “Hiltón! Hiltón!” Twee keerafslaan en daar zijn we.
Na een korte powernap en wat begroetingen van de nodigeUnibobo’s is het tijd om vast te kijken of we kunnen presteren, jongen. Erwordt een filmpje opgenomen dat volgens de kritieken zijn weerga niet kent. Achja, je doet je best hè. Toch moet ik de kanttekening plaatsen dat dit niethelemaal de eerste keer is dat een Nederlandse pokersite zich aan een parodiewaagt: bij de afgelopen Master Classics kwamen onze conculega’s al met eenvlijmscherpe satire op de PokerCity livestream – de titel, als ik het wel heb,was De Steek Onder Water met Malika Pater. Maar pin me daar nietop vast, want mevrouw Pater kennende kan hier ook een lap rundvlees bedoeldzijn: Steak Au Bain Marie. Heerlijk met wat à point gekookte rosevalaardappeltjes en een truffelsausje. Ik dwaal af.
We eten en drinken her en der eens wat in dit etablissement– zo proeft Ninjajos van de locale delicatesse Milka Wafelini, die hij uit deminibar trekt. Dat mag overigens meteen een spijtkrijger van formaat heten, wanthoewel de reisgidsjes ons beloven dat Praag qua prijspeil één van deallergoedkoopste hoofdsteden van Europa moet zijn, is iemand kennelijk vergetenom de familie Hilton van die wetenswaardigheid op de hoogte te stellen: ikbetaal hier rustig een omgerekende zes euro voor een lullig glaasje(niet-verse) jus d’orange. Ach ja, Tinkerbell moet ook eten en dat mormelblieft vermoedelijk geen C1000 brokkenmix.
Om alvast een beetje in te kaarten nemen we plaats aan de50-100 game (leuk om een keer te zeggen, maar in fatsoenlijke valuta gaat hierom €2-€4), waar Ninjajos in rap tempo vijf locale mille aan bad beats weet teincasseren (hij krijgt het geld erin met AA op een Q98 board tegen JJ en zieteen T turnen). Ikzelf begin rampzalig als ik probeer een forse bluf te zettentegen naar wat later de grootste callingstation van Oost-Europa blijkt te zijn (SPOILER:dit lukt niet), maar ik kom aardig terug en mag +1.000 (veertig hele euro’s)winst noteren. Daar kunnen we weer een biertje van drinken… en ook niet veelmeer dan één.
Na een borrel met de Unibet boys & girls in de Skybar (gelukkigop kosten) is het tijd voor nachtrust. Er moet de volgende dag immers eentoernooitje gesnoten worden. Ondanks het gesnurk van Mister Wafelini pak ikgenoeg uurtjes mee om fris en fruitig aan dag 1A te kunnen beginnen.
Hiltón! Hiltón!
DAG 1A
Spelers en railers druppelen binnen en het is een olijkweerzien met dezen en genen. Ik ontwaar het hoedje van Partyboy, hetRehab-petje van Rob Strong en Daaf Wolters in zijn gebruikelijke zwartet-shirt, met opdruk van een obscue boze-schreeuwende-mannen-met-baarden-band. Alherken ik Pieter de Korver in eerste instantie niet omdat hij geenchampagnekoeler onder zijn arm heeft. Er doen lekker veel Nederlanders mee enik verneem dat het aan menig tafel gezelligheid troef is. Dat geldt echterbepaald niet voor de mijne: een peleton stuurs voor zich uit kijkende Scandinavischeserieuzo’s, met als enige bekende gezicht dat van Jan Olav Sjavik – en laten wewel wezen: deze Noorse Slavink staat nou ook niet bepaald te boek als hetgrootste fuifnummer in the game of poker.
Naast een glimlach van mijn tafelgenoten laat ook de eerstewinnende hand van Spekkoper nogal op zich wachten. Even overweeg ik hetGuinness Book of Records te bellen, want waarschijnlijk is er nimmer zo vaakbinnen een uur 9-5 offsuit gedeeld aan dezelfde spelert. Maar goed, van foldenis nog nooit iemand snel arm geworden en elk nadeel heb ze voordeel. Immers: voorPartyboy is het een gevalletje ‘grand opening, grand closing’ als ik de bestejongeman alweer zie afdruipen omdat hij een prachtdraw flopt en zichzelf vervolgensnaar eigen zeggen richting een wat onhandige semi-bluf levelt. Dan kun je tochbeter een schier oneindig lijkende reeks Dolly Partons de muck in mieteren.
Na de eerste mini-pauze begint mijn spel een stuk beter telopen (vergelijkbaar met de schilderijen van Rob Scholte nadat hij dat zelfniet meer kon). Ik kom er namelijk achter dat al die nors kijkendeNoorderlingen gewoon folden als je maar een paar keer hard op een pot hoest. “AlsUnibet, doe ik het wel!” zou Sander Foppele zeggen en ik ben het oppokertechnisch gebied niet altijd eens met deze sympathieke soapie annexmiskende kunstschilder, maar aan deze tafel is betten op elke sign of weaknessoverduidelijk de beste strategie. Ik schaam me bijna voor het gemak waarmee ikpotten oppak. Floaten met middle pair is ook geen enkel probleem, omdat hetafvuren van een tweede barrel steevast betekent dat de speler in kwestie eennear-nut hand onder de cardprotector heeft liggen en er in elk ander geval rustignaar de river gecheck-check-checkt wordt, waarna mijn paartje in de meerderheidvan de gevallen doodleuk good blijkt. “Youare one sick puppy”, aldus een Deense mijnheer die vol ontzag is overmijn flopcall-checkdown lijn met A6s op een KT6 board. Als de beste man dat alballsy play vindt en daar openlijk kond van doet, dan kan hij het niet kwalijknemen als ik voortaan in 100% van de gevallen zijn blind aanval. Immers, als ikergens niet graag een dief van ben, dan is het van mijn eigen portemonnee.
Overigens run ik in de handen dat het wél tot een showdownkomt ook meer dan lekker. Zo meent een geinponem dat het +EV is om een tripstot de river te slowplayen en pas all-in te betten als daar net mijnstraightdraw is doorgekomen. Even later committeer ik mezelf preflop met KQstegen de AQ van een supershortie om doodleuk JT9 te zien floppen. En op zekermoment mag ik zelfs tot mijn vreugde vaststellen dat geflopte flushes weldegelijk bestaan, in weerwil van wat ons aller pokergandhi altijd roept op het forum(of deze pokergandhi zelf wel bestaat is overigens vers twee). Voor ik het weetsta ik op een alleszins schappelijke 20K aan chips, toch al gauw 6K bovenaverage.
In de dinnerbreak loop ik Boudewijn Wubbels tegen hetmoeilijke lijf. Unibet heeft tussen ons, concurrerende UO-verslaggevers van heteerste uur, een geinig last longer sidebetje georganiseerd: liefhebbers kunnen geldinzetten op ofwel ondergetekende bleekscheet, ofwel de poor man’s JohnnyKnoxville van PokerNews Magazine. De beste man heeft net de Kroatischepokerbabe Tatjana Pasalic naast zich aan tafel gekregen, alom bekend van hetfameuze gezegde “Godverdikkeme, Tatjana Pasalic!” en hij denkt mij daarmee tekunnen aftroeven – op zich geen gekke gedachte aangezien ik Jan Slavik niet zosnel de cover van FHM zie sieren – maar als hij hoort hoeveel chips ik in mijnstack heb staan vergaat hem het grijnzen en beseft hij dat het aanklampen is.
Om onverklaarbare redenen wordt onze tafel tijdelijk tot‘tv-tafel’ gebombardeerd, niet echt iets wat ik zou willen aanraden als ikUnibet was en toch meer kijkers op de stream zou willen scoren dan een documentaireover drogend behang. Maar soit, als ik mijn fifteen minutes of fame mee kanpikken dan laat ik dat natuurlijk niet. Leuk voor de mensen thuis is dat ikhier fijntjes door kan gaan met mijn ‘stampen waar mogelijk, monsters oprapenwaar nodig’-game. Op zeker moment schijnt één van de commentatoren mij zelfs tebestempelen als beste speler aan tafel, een feitje dat ik, nadat het mij perongeluk ter ore komt, de rest van de week natuurlijk met smaak vertel aan alleaanwezige medepokeraars, al was het maar om te kijken of ze hun lachen inkunnen houden (SPOILER: dit lukt niemand).
De regie grijpt begrijpelijkerwijze de eerste de bestemogelijkheid aan om de tv-tafel door te rouleren richting een groepje personendat gemiddeld gezien niet speeltalsof ze ergens halverwege het vorige decennium zijn komen te overlijden. Alsmijn tafel vervolgens echter opgebroken wordt mag ik me door een gelukkigeloting alsnog bij de nieuwe tv-tafelers voegen, naar mijn mening uiteraardvolkomen terecht. Ik zie nog net hoe het Poolse antwoord op Gordon, de knalrozerocker Michael Wisniewski, de tafel afgekeild wordt en dat lijkt me een mooiecue om hier vanaf heden de Grote Spekkoper Show van te gaan maken. Immers: uvraagt wij draaien en ik ben nu eenmaal een slaaf van mijn eigen succes.
Godverdikkeme, Tatjana Pasalic! Udati za mene!
Al gauw maak ik een mooie binnenkomer door met AQs een 3bette maken die, doordat ik de betgrootte van de initial raiser verkeerd inschat,net iets meer dan mini is. Gelukkig wordt het feit dat een min3bet in deze spotwerkelijk een ten hemelschreiend slechte play is, verbloemd door de domheid vande raiser zelve. Deze Portugese waterhond meent namelijk dat mijn reraisehelemaal niet legaal is, omdat hij minder dan een verdubbeling van zijn raiseinhoudt. Dit terwijl een raise ter grootte van het bedrag waarmee hijzelf debig blind vermeerdert natuurlijk al oké is. Omdat deze figuur dit ettelijkeminuten weigert in te zien neemt de sfeer aan tafel zienderogen af. Van diemomenten waarop je de Schepper vervloekt dat Hij je slechts twee middelvingersheeft meegegeven. Als de brilsmurf in kwestie eindelijk geïrriteerd zijnprotest staakt en demonstratief kriegel de paired flop checkt, weet ik zeker dathij zo snel mogelijk van deze hand af wil zijn en wie ben ik om hem die kans teontnemen? Een simpel c-betje blijkt inderdaad alweer voldoende om dit nietonaanzienlijke potje op te pakken. Ik tik hier een heerlijke 50K aan en neem mevoor om meer handen te misplayen, als het dan toch zo afloopt.
Die kans krijg ik niet veel later, als ik resteal vanuit debig blind met KQ. Prompt krijg in een flatcall en op de AT6 flop zit ik niet teschateren. Ik besluit te checken, waarop de Fransoos in kwestie een dermate lafcbetje afvuurt dat ik het niet aan het massaal aan de livestream gekluisterdepubliek kan verkopen om hier níet te check-raisen. Na heel lang aarzelen maaktde man een flat-call die toch wel heel sterk impliceert dat hij hier een zwakkeAas speelt en die hem in feite committed maakt om ook op de turn af te callen…maar gezien zijn getergde blik ontstaat in mij het ietwat naïeve plannetje omhem toch maar van zijn made hand af te duwen met een welgeplaatste all-infrontbet op de turn. Mocht hij de call maken dan heb ik toch al gauw 4 outs,dus veel meer dan een pure bluf is dit niet, maar je moet toch wat verzinnen omhet spelletje voor jezelf een beetje leuk te houden. Op de totale blank die deturn is push ik subiet en het feit dat de man onbedaarlijk lang moet nadenkenmaakt dat ik mezelf ervan kan overtuigen hier toch niet zo’n heel dramatischeplay te hebben bedacht. Uiteindelijk perst hij er echter alsnog een call uitmet zijn instacallwaardige AJ (flauw van die man dat hij weer net één van mijntoch al schamele outs in handen moet hebben) en ik river hem niet. Dit geintjekost me op de valreep van de dag bijna de helft van mijn stack. Zó geen zin in,dit.
Dan maar weer luckboxen. Als ik UTG AK vind en een raisenaar ruim 3 BB maak (vrij fors in dit stadium, maar laat de goegemeente maarbetalen hoor, voor het voorrecht om in positie tegen me te spelen), denkt deman op UTG+1 heel lang na voordat hij zijn stapeltje naar het midden schuift.Snapcall zou je zeggen, ware het niet dat de man direct achter hem óók all-ingaat. Deze figuur is echter shorter dan short, dus als ik van hem verlies maarvan UTG+1 win, draai ik nog meer dan break-even. Het zou alleen jammer zijn alsmeneer UTG+2 wat van mijn outs opvreet, wat inderdaad het geval blijkt te zijnals ik call en tegen respectievelijk 99 en KK blijk te zitten. Dan lijkt het mehet beste als ik maar gewoon een Aas flop en zo gezegd zo gedaan: zo vlak voorhet einde van het laatste level zorg ik er toch maar mooi even voor dat tweeheren op dag 2 lekker kunnen uitslapen en koop ik weer voor zo’n 55K aan puur,knisperend spek.
De pokerdag zit er dan op en de avond wordt afgesloten ineen Praagse danstent waar Germ Sikma en Ruben van der Meer een wedstrijdjepaaldansen op de dansvloer brengen, terwijl de verzamelde club Nederlanderszich onder toeziend oog van de Goddelijke Kale AJSoprano tegoed doen aanalcoholische versnaperingen alsof het niks kost… wat overigens ook zo is indeze spotgoedkope toko. Terug in het hotel is het Ruben die de gulle gevertuithangt door niet alleen ons, maar ook allerlei wildvreemden dure glaasjes tedrinken naar keuze aan te bieden in de altijd gezellige hotelbar. Hij meent dehele rataplan op zijn kamernummer te hebben gezet, maar dat blijkt tegen tevallen als er vervolgens om 7 uur des ochtends op mijn hoteldeur geklopt wordt,net op het moment dat ik voornemens was in een rigoureuze REM-slaap tesukkelen. Of ik even wil tekenen voor de drankjes in de hotelbar, want dat isde heer Van der Meer ‘vergeten’. Dat heb je met die BNers, die doen na verloopvan tijd niet meer aan handtekeningverzoeken. Of de man moet gewoon gedachthebben: “Lama.” Hoe het ook zij, ik mag voor een klein kapitaal aan pivo’s enbaco’s afrekenen teneinde deze kleine kredietcrisis op te lossen, alvorens ikeindelijk de ogen mag sluiten.
Tot zover deel 1. Kunt u niet wachten op de afloop? Terecht. Klik hier om alvast deel 2 te lezen!
