Door de jaren heen haalden heel wat Nederlanders dé finaletafel. Denk aan Marcel Lüske, Rolf Slotboom, Noah Boeken, Thierry van den Berg en Fatima Moreira de Melo. In dit artikel kijken we terug naar Nederlanders aan de finaletafel van het Main Event van de Master Classics of Poker. Verder aandacht een illuster gezelschap spelers dat meerdere finaletafels in één MCOP wist te halen.

De jaren 1992-2000
De Nederlandse winnaars in 1992 (Gerard Dresken, fl. 36.000) en 1995 (Belinda Blokker, fl. 84.909) vormen natuurlijk de hoogtepunten uit deze periode. Verder was het vrij mager gesteld met Nederlanders aan de finaletafel van de het Main Event van de MCOP. In 1994 werd Dick Djoa derde (fl. 10.191) en dat was het. 1996 was het eerste ‘vette’ jaar voor Nederland, met drie spelers aan de finaletafel. Remco Visser (9e, fl 3.014), Jan Maarten Cobben (5e, fl 10.045) en A. Fathi (3e, fl. 20.090) hielden de eer hoog.

Samy Kamal noteerde in 1999 de vijfde plek in het Main Event (goed voor 33.000 gulden). Kamal had in het laatste jaar van de vorige eeuw gezelschap aan de finaletafel van Rob Hollink, wiens zevende plek fl 16.706 opleverde. In 1997, 1998 (7e plek voor Kenna James ) en 2000 (3e plek voor TJ Cloutier) namen er geen Nederlanders plaats aan de finaletafel. In 1997 gaf de Amerikaan Randy Holland (6e) de finaletafel een minuscuul Nederlands tintje.

2001-2005, de jaren van Marcel Lüske
Inmiddels Team PokerStars Pro Marcel Lüske draait al een tijdje mee. Hij verdiende in veertien jaar live toernooipoker al $4,2 miljoen volgens de Hendon Mob lijsten. Lüske drukte zijn stempel op de historie van de MCOP door goede resultaten in het Main Event.

In 2001 werd ‘The Flying Dutchman’ tiende. We weten niet zeker of dat een finaletafel plek was of niet maar we vermoeden van wel. In 2003 en 2005 weten we zeker dat hij de finaletafel speelde. Beide keren werd hij vierde, maar het verschil in prijzengeld (€39.575 om €85.800) toont aan de MCOP een fors groter deelnemersveld kreeg en een hogere buy-in.

Met drie finaletafels is Lüske met gemak de beste Nederlander door de jaren heen in het Main Event van de MCOP. Jan Maarten Cobben is met twee finaletafels een goede tweede, hij werd 9e in 2004 (€13.959), na zijn 5e plek in 1996. In 2002 werd Johan Koops10e, goed voor €7.056.

2006-2012 De oranje jaren
Ondanks de Scandinavische heerschappij in deze periode (een derde plek en vier overwinningen) kleurden de finaletafels steeds meer oranje. Met ieder jaar twee of drie Nederlanders in de grote finale bleef de eindzege echter uit.

2006: Rolf Slotboom
2006 ging de geschiedenis in als het jaar van de ‘kleine schoppetjes’ van Rolf Slotboom. Niet echt een finaletafel verhaal, maar veel te mooi om niet te vertellen. Bij de laatste twee tafels raisete Rolf enorm groot en callde hij de all in van landgenoot Menno Vlek. Die hield vast, terwijl Rolf het met moest doen. Het geroep om de kleine schoppetjes kwam van Rolf en dealster Loeki legde het voor Vlek afgrijselijke bord neer. Flush voor Rolf die zo Vlek gedesillusioneerd naar de rail stuurde op de 15de plek.

Slotboom maakte nog een Nederlands slachtoffer voor de finaletafel. Hij opende de pot met een enorme overraise, waarna Thierry van den Berg all in ging. Rolf maakte de call met en zat tegen van Van den Berg. Flop ging nog goed maar op de turn ging het helemaal mis voor Van den Berg. River hielp niet en zo verzamelde Rolf genoeg punten om als chipleader aan de finaletafel te beginnen.

Jorryt van Hoof haalde eveneens de finaletafel, zij het als één van de kleinere stacks. Hij moest dan ook op de 7e plek het toernooi verlaten (€53.125). Rolf Slotboom kwam tot de 5e plek (€96.250). In een grote clash met Ali Jalali dolf Rolf’s het onderspit tegen van Jalali op een bord. Een zure aftocht voor Slotboom, die Jalali de €700.000 eerste plek zag opstrijken.

2007: Noah Boeken
In 2007 opnieuw een echte Nederlandse pokertopper aan de finaletafel. Niemand minder dan Noah Boeken schoof aan bij de laatste negen spelers. Ook Joris Jaspers had zich een weg gebaand naar de finale. Jaspers moest genoegen nemen met de 8e plek (€47.080). Boeken streed voor wat hij waard was aan de finaletafel, gesteund door veel fans aan de rail. Het bracht hem de 4e plek en €139,100.

2008: Drie Nederlanders
Van 2008 t/m 2010 hadden ‘we’ drie vertegenwoordigers aan de finaletafel. In 2008 was Raoul Refos de beste Nederlander op de 6e plek (€84.420). A. Sanhaji werd 7e (€64.320) en Edwin Tournier 9e (€32.160).

2009: De beat van Fatima Moreira de Melo
Wie terugdenkt aan 2009 denkt natuurlijk aan Tim van de Riet die 5e werd voor €108.756 en Thierry van den Berg die dan toch zijn finaletafel haalde na de bad beat in 2006. Hij werd 7e voor €65.664. Ook Kenny Hallaert, onze vriendelijke zuiderbuur, mocht proeven aan de finaletafel. Hij vloog eraf als 6e voor €86,184.

Maar wie aan 2009 denkt, denkt toch vooral aan Fatima Moreira de Melo. Door Team PokerStars als Sportstar ingelijfd, kaart ze zich direct naar één van de mooiste finaletafels van het jaar! Een waanzinnige prestatie van Fatima, die aan de finaletafel meteen indruk maakte met een gedurfde bluf. Heel pokerminnend Nederland leefde met haar mee, toen ze door een zure hand als eerste de finaletafel moest verlaten.

Met was ze zo goed als all in tegen Andras Nemeth die speelde. De flop was dramatisch en die klap kwam Fatima niet meer te boven op en river. Even later vloog ze als negende uit het toernooi, goed voor €32.832 en een trauma rijker.

2010: Weer drie Nederlanders
Willem Eilert, Johnny Cash en Patrick Renkers haalden de finaletafel van het Main Event in 2010. Eilert (10e, €25.398) en Cash (9e, €33.615) moesten helaas al snel de rail opzoeken, maar Renkers hield het wat langer vol. ‘Shevmouse’ knokte zich naar een 5e plek, wat een mooie €93.375 opleverde. Shortstacked ging Renkers ervoor met maar hij kwam niet voorbij de van de uiteindelijke winnaar Marcel Bjerkmann.

2011: Eindelijk weer een Nederlandse winnaar!
Met slecht één Nederlander aan de finaletafel leek het een hele lastige opgave om de titel in eigen huis te houden. Op weg naar de finale vielen de Nederlanders stuk voor stuk af (Govert Metaal en Mark van der Loo waren de laatste uitschakelingen voor de FT). De enige die het wel haalde was de tot op dat moment onbekende David Boyaciyan uit Amsterdam.

Boyaciyan begon ook nog eens met een kleine stack aan de finale, maar dat hinderde hem totaal niet. Hij schoot uit de startblokken door van te winnen toen het bord neerkwam! Ontsnapping op de river die Boyaciyan vleugels gaf. Later won hij nog van door een zeventje te hitten, de pokergoden hadden duidelijk iets moois in petto voor Boyaciyan.

Die ging all the way na deze meevallers en kreeg heads up de Finse machine Jussi Nevanlinna klein met tegen . Het bord gaf alle spanning die de rail zich maar kon wensen met ! Straat voor de Nederlander, die aan de overwinning €382.200 overhield.

2012: Duitse heerschappij
Ongekende weelde vorig jaar met niet minder dan vier Nederlanders aan de finaletafel! Het was sowieso een Nederlands feestje met vijftien Nederlanders ‘ITM’ op 27 betaalde plekken. Het feest aan de finaletafel werd nog mooier met twee Belgen erbij en drie internationale toppers.

Winnaar van de Life After Football Sit ’n Go Richard Witschge behaalde een knappe 7e plek, goed voor €45.050. Hij zal ook dit jaar meespelen in de voetballersfreeroll, waarbij de winnaar een Main Event ticket krijgt.

Erik Tabak (5e, €66.250) en Fatih Aydin (3e, €100.700) hielden het nog wat langer vol dan Witschge. Pieter de Korver hield de hoop op een Nederlandse winaar levend tot de heads up. Daarin moest hij zijn meerdere erkennen in de Duitse topper Ole Schemion. De Korver pakte voor de tweede plek €171.720.

Één MCOP, Twee finaletafels!
Een illuster rijtje van spelers die twee finaletafels haalden tijdens één MCOP. Cees Bal en Wouter Wandel (1995), Frans van Staalduinen (1996), Kosta Anastasyadis (1997), A. van der Zeijden (1999), Arthur van der Meeren (2000), Marcel Lüske (2002), Marcel Lüske en Johan Storakers (2003, Storakers won side event en main event), Mozes Fahim (2004) Rob Hollink en Jelte Kruijer (2005), Peter Dalhuijsen (2006), Noah Boeken en Rolf Slotboom (2007), Jelte Kruijer (2009), Sjors Harmens, Yori Epskamp en Johnny Cash (2010), Kenny Hallaert en Nikita Nikolaenko (2011), Pieter de Korver, Kristijonas Andrulis, Mario Grootkerk en Richard Milne (2012).

De enige spelers die drie finaletafels in één jaar wisten te halen zijn Mickey Finn (1994) en Jeff Lisandro (1995).