Interview Paul Gresel: Gebroken voet leidde zijn WPT-titels in

Paul Gresel is in topvorm! Hij won afgelopen weekend het WPT National Brussel Main Event, goed voor €45.000. In mei won hij al de Big Stack bij de WPT Amsterdam voor €69.020. PokerCity sprak met Gresel over basketbal, werk, poker en het bewogen jaar 2016: “Doordat ik mijn voet brak, kon ik spelen in Amsterdam”.

Paul, gefeliciteerd! Je won afgelopen weekend het Main Event van de World Poker Tour National in Brussel. Daar zag het niet naar uit toen je vlak voor de finaletafel terugviel naar drie big blinds. En toch ging jij aan het eind van het toernooi als winnaar op de foto!
“Echt een mooie overwinning. Ik verloor een flipje met Aas-Koning tegen pocket zessen en hij flopte quads. Blogger Lars stond achter me en zei: “Misschien kom je nog terug”. Ik: “Dat moet van ver komen dan”. Vervolgens won ik drie handen achter elkaar, onder anderen met pocket achten en pocket tienen. Ik was blij dat ik nog uit die situatie was gekomen en de finaletafel haalde. Wel short, maar dat is beter dan helemaal niet aan de finaletafel komen natuurlijk.  Ze hadden me eruit kunnen gooien toen ik short was. Ik ging all in ging en drie spelers hadden kunnen callen. Eén ervan isoleerde mij en zo won ik die hand. Anders was ik eruit gevlogen, dat was mijn geluk.”

Aan de finaletafel was je nog steeds niet in het bezit van een grote stack. Wat waren de cruciale momenten voor jou in de finale?
“Ik won twee grote potten van die andere Nederlandse speler (Sonay Kehya, red.), waarvan ik eerst niet wist dat het ook een Nederlander was. Ik flopte een set achten en hij hitte een koning met Aas-Koning. Later won ik met vrouwen van zijn boeren. Vervolgens ging hij er heel ziek uit met een full house tegen een betere full house. Ik had toen genoeg stack, bijna de helft van het totaal in play. Daarna heb ik mij vooral rustig gehouden. De anderen waren tegen elkaar aan het battelen en ik kreeg niet veel goede handen, dus liet ik het ze maar lekker uitvechten. Dat leverde mij de heads up op, die ik vervolgens won.” (de complete recap van de finaletafel lees je via deze link)

Voor aanvang van de heads up in Brussel: Vasile-Claudiu Sabou en Paul Gresel

Ik kwam je voor het eerst tegen bij een Holland Casino Poker Series toernooi in december 2015. Je werd toen zesde in het €1.080 Main Event van de Venlo Poker Series. Tien maanden later heb je twee WPT toernooien gewonnen voor €45.000 en €69.020! Wat je noemt een aardige binnenkomer!
“Echt een superjaar qua poker, ongelooflijk. Ik ging hogere buy-ins spelen om ervaring op te doen en nu heb ik twee WPT events gewonnen. Het is allemaal heel snel gelopen. Ik had ook een heel bewogen jaar, want mijn vader overleed begin dit jaar. Daarna brak ik bij een auto-ongeluk mijn voet, zodoende speelde ik in Amsterdam bij de WPT met mijn voet in het gips. Als ik mijn voet niet had gebroken, had ik moeten werken en was ik niet aanwezig geweest. Dan had ik die die Big Stack nooit gewonnen. Het moest kennelijk zo zijn.

Voor de pokerfans die onze site volgen, lijk je wel vanuit het niets te komen. Poker je al wel langer, of heb je het pas recent ontdekt?
“Ik ben acht, negen jaar geleden begonnen met pokeren. De eerste vier, vijf jaar ging ik met een vriend van mij – Benny Kneepkens – allemaal toernooitjes af. Kroegpoker, vijftig euro toernooitjes. Later in het Holland Casino Eindhoven ook de €110 toernooien. In 2015 ben ik pas een paar keer de grotere buy-ins gaan spelen. Dat was voor mij dan €1K. Dat is vanaf het begin heel goed gelopen.
Daarvoor heb ik altijd gebasketbald, dertien jaar lang betaald, waarvan drie jaar op hoogste niveau van Nederland, de eredivisie. Dat werd nog op de NOS uitgezonden toen. Ik speelde in Nederland en België voor onder andere PSV Eindhoven en in Weert – waar ik vandaan kom – heb ik ook gespeeld. Maar basketbal is geen vetpot in Nederland. Op het hoogste niveau €1K in de maand en dan ben je prof op papier. Kun je toch beter gaan voetballen, of je moet in de NBA spelen. Ik ben nooit naar Amerika gegaan om dat te proberen. Ik heb hier mijn studie afgemaakt, een sportopleiding van het CIOS tot sportinstructeur. Uiteindelijk kreeg ik rond mijn dertigste een ziekte aan mijn schildklier dus kon ik niet meer het hoge niveau halen. Daarna ben ik in aanraking gekomen met poker.”

Maar poker is voor jou wel een hobby, geen werk?
“Ik werk zo’n zestien uur in de week en daarnaast poker ik als hobby. Ik heb diverse banen gehad, waaronder gymleraar en ik heb lesgegeven op een asielzoekerscentrum. Op dit moment werk ik parttime als zwemleraar voor de gemeente en ben ik actief als sportinstructeur voor ouderen.”

Wat vind je mooi aan het pokerspel?
“Het gaat mij meer om de prestatie dan om het geld. Ik vind het gewoon een leuk spel en dat is het belangrijkste. Het competitieve element, het willen winnen. Maar ook in de brain van andere mensen duiken en zij in dat van mij. Die samenhang en de tactische aanpak van toernooien, dat trekt mij. En de spanning van het eruit kunnen vliegen of ver komen, dat vind ik mooi. Daarom vind ik toernooien ook leuker dan cashgames.”

Hoe kijk jij als voormalig topsporter naar de discussie of poker behendigheid is, of een gokspel?
“Ik denk dat zo’n zeventig procent wel skill is. Natuurlijk, er komt een geluksfactor bij kijken. Maar als jij op lange termijn een bepaalde speelstijl kiest die goed uitpakt, heeft dat met behendigheid te maken. Zonder showdown veel handen winnen, je stack op peil houden zonder goede handen te krijgen. Dat is allemaal behendigheid.”

Paul Gresel aan de finaletafel van de WPT National in Brussel

Zijn er spelers met wie jij veel over poker praat?
“In het verleden heb ik veel met Philippe Verdonschot en Paul Vergeer gepraat en verder vooral veel geleerd van eigen ervaringen. In Weert, waar ik vandaan kom, woonde ook Mark Bongaerts. Die speelde al langer toernooien met hogere buy-ins. En die casinotoernooitjes in Eindhoven vroeger van €110, daar kwamen toch wel wat spelers van niveau op af waar ik wat van kon leren. Online heb ik ook wel veel bijgeleerd, daar kun je voor kleine bedragen veel spelen en leren. Ik speel niet zoveel online, meer live. Af en toe een avondje. Geen 24 tafels tegelijk ofzo, meestal maar één of twee en daar focus ik me dan op. Dat is het beste voor mij. Ik denk dat mijn focus ook beter is als ik af en toe een paar weken niet of minder kaart, dan dat je als pro van toernooi naar toernooi gaat. Er zijn ook spelers die die knop wel om kunnen zetten, maar voor mij is het het beste om niet te veel te spelen.”

Voor iemand die niet veel speelt, heb je toch een aardige lijst met resultaten neergezet dit jaar. Het lijkt wel alsof je altijd casht!
“Eigenlijk maak ik heel weinig volume. Van de laatste tien toernooien heb ik er acht gecasht, vijf finaletafels gehaald en twee WPT ’s gewonnen. Als je kijkt hoe weinig toernooien ik heb gespeeld, is dat heel goed. Maar dat zal niet altijd zo blijven, dat realiseer ik me ook wel. Ik heb gewoon een hotrun dit jaar, ik weet dat ik niet altijd zo zal runnen. Als ik naar andere spelers luister die al lang in het vak zitten, dan zijn er ook periodes waarin je ook als goede speler niets maakt. Mijn doel is om er zo lang mogelijk mee door te gaan en winstgevend te spelen.”


Paul Gresel en zijn WPT trofeeën uit Amsterdam en Brussel

Je wist te cashen bij de EPT Barcelona in augustus. Ga je naar Malta voor de EPT? En wat staat er verder nog op de planning?
“Ik ga het Main Event spelen bij de EPT Malta. Ik ga daar samen met Robert-Jan Hoogendoorn naartoe, die heeft mij ook geholpen door tips te geven. In Barcelona was ik al blij als ik een mincash zou halen. Het werd zelfs iets meer in de grootste EPT ooit. Daar ben ik best trots op (Gresel werd 157e van de 1.785 spelers, red).
Ik speel geen side events in Malta, dat past niet in mijn planning. De structuur is vaak ook wat minder en ik heb er gewoon geen tijd voor. Als ik m’n geld dan toch investeer, dan liever een goede structuur.
Verder wil ik naar de Breda Poker Series en probeer ik het €4K Main Event te spelen bij de MCOP. Maar daar moet ik nog dagen vrij voor regelen, dus dat is nog even afwachten. En begin december speel ik met een vriend de Unibet Open in Boekarest.”

Van kroegtoernooitjes voor vijftig euro, naar de EPT voor vijfduizend euro. Veel spelers die lage buy-ins spelen, kunnen daar alleen maar van dromen. Hoe heb jij die overstap weten te maken?
“In die kleinere toernooien zitten ook goede spelers die goed mee kunnen draaien in hogere buy-ins. Maar die hebben de middelen niet om duurdere events te spelen en dat had ik ook niet. Voor mijn eerste duurdere toernooien verkocht ik procenten, om toch ervaring op te kunnen doen. Dan had ik zelf veertig of vijftig procent van de actie. Als ik ga pokeren zeggen mensen vaak tegen mij van ‘oeh, sterk veld’, want ik kom pas net kijken in die wereld. Maar als je niet gaat heb je helemaal geen kans en doe je ook geen ervaring op. Ik moet nog veel leren en ben ook heel erg leergierig. Ik stelde ook vragen waarvan Vergeer en Verdonschot dachten van ‘huh,  wat vraagt ie nou weer?’.
Toevallig heb ik nu al twee WPT toernooien gewonnen, maar het doel was ervaring opdoen. Ik ben niet de beste speler, dat weet ik wel, maar ik maak wel vaak juiste beslissingen. Niemand wint een driedaags toernooi zonder een gelukje. Er zijn veel spelers die veel beter zijn dan ik en toch win ik. Misschien dat ik een betere mentaliteit heb door mijn topsport achtergrond. Mijn bankrollmanagement is ook veel beter dan dat van veel andere spelers. Ik maak keuzes om bepaalde dingen wel of niet te doen. Niet veel cashgames, weinig online. Ik doe altijd links en rechts procentjes weg, dan is het ook langer vol te houden allemaal. Zo’n jaar als dit zal ik misschien nooit meer meemaken, maar wie weet.”

Je woont net over de grens bij Eindhoven in het Belgische Achel. Echt veel spelen in België doe je niet heb ik het idee. Klopt dat?
“Ik ben niet zo kapot van het aanbod en hoe het geregeld is in bijvoorbeeld Namur. Als ik naar Nederlandse casino’s kijk neem ik mijn pet af voor hoe alles is geregeld en hoe het eruit ziet. Ook qua eten en dergelijke is het allemaal goed geregeld in Nederland. Zelfs in Barcelona, als je €300 fee betaalt, krijg je niet eens een etentje en is alles eromheen heel duur.”

Nou, dan hopen we je snel weer te treffen in het Holland Casino! Paul, bedankt voor je tijd en tot aan de tafels!
“Leuk dat ik het mag meemaken! Ciao ciao!”


Paul en zijn vriendin Evelyn op de winnaarsfoto in Brussel

3 Comments

Geef een reactie