Column Rolf: Topsport & De Nederlandse Mentaliteit

 
Iedere week verschijnt de column van Rolf Slotboom op PokerCity.

Rolf is een van Nederlands beste pokerspelers en tevens een internationaal gewaardeerd schrijver van pokerboeken en artikelen.


 
 
 
“Het Lag Niet Aan Mij”
Topsport & De Nederlandse Mentaliteit
Vindt u het ook zo leuk om na afloop van een (verloren) voetbalwedstrijd de interviews met direct betrokkenen te bekijken? Nou, ik wel dus – ik zie hun reacties en commentaren altijd als een indicatie van wie wel en wie niet de juiste instelling hebben om te top te halen. Zomaar een voorbeeldje. Ajax heeft een uitwedstrijd bij een op papier mindere tegenstander verloren, waarbij het vooral geklopt is op inzet, op passie en op strijd. Maar wat krijgen we dan gewoonlijk te horen van de betrokken spelers en trainer in de interviews achteraf?

Wel, commentaren over de scheidsrechter (“ik zeg normaal gesproken niks over de scheidsrechter, maar….”), over het veld, over de blessures, misschien zelfs over het te zware wedstrijdschema en vrijwel altijd ook over het ongelukkige spelverloop. (“We hadden de wedstrijd volledig onder controle. Feitelijk hadden we nog geen kans weggegeven, en toen door één stilstaand spelmoment….” etc. etc.) Niks dus over de slechte wedstrijdmentaliteit van de eigen spelers en niks over de structurele verdedigingsfouten die ervoor zorgen dat er iedere wedstrijd wel weer één of twee foutjes “die op dit niveau eigenlijk niet mogen” toch plaatsvinden.
Helaas is deze zelfde (zwakke) Nederlandse mentaliteit ook doorgedrongen in de pokersport. Keer op keer zie ik – bij vooral onze jonge spelers, maar zelfs ook bij enkele zeer ervaren mannen – een schrijnend gebrek aan zelfkritiek. Bij uitschakeling in grote toernooien, en zelfs bij een lange (en significante!) periode zonder succes, wordt toch vooral gewezen naar domme pech, naar het “geen enkele keer kunnen winnen van een flip”. Slechts zeer zelden wordt erkend dat het eigen spel ook wel enige verbetering behoeft. Naar mijn mening overschatten Nederlandse sporters structureel hun eigen capaciteiten, of misschien beter gezegd: op structurele basis weigeren we de vinger te leggen op de tekortkomingen die we hebben.

We analyseren onszelf altijd op basis van de kracht en kwaliteit die we hebben, maar onze tegenstanders beoordelen we toch vooral op de dingen die ze niet kunnen. En daarom zijn in onze ogen de velden bij de EPT & WSOP vrijwel altijd “ronduit zwak” en zijn bij verloren online potjes de termen “omfg”, “donk” en het immer populaire “sick!” niet van de lucht. Als de tegenstanders eens met enig geluk van ons winnen natuurlijk – want als we zelf fortuinlijk zijn dan geven we er altijd wel een mooie draai aan of was het “gewoonweg wel eens tijd”.

Het is mijn stellige overtuiging dat deze slechte mentaliteit, die verweven zit in onze Nederlandse sportcultuur, er de reden van is dat wij zo vaak iets “net niet” redden, en zo vaak nét iets minder presteren dan op basis van objectieve kwaliteit verwacht zou mogen worden. Hoewel we voor zo’n klein landje als Nederland op sportgebied wel degelijk goede prestaties neerzetten, laten we het toch vaak net op de cruciale momenten liggen en wint die andere “veel mindere” tegenstander uiteindelijk toch nog. Bij het voetbal zijn dat de Italianen die wederom met 1-0 van ons weten te winnen, of die Duiters die “eigenlijk helemaal niet kunnen voetballen” en toch keer op keer in staat zijn om ons in de laatste minuut te verslaan. En helaas is dat bij het poker allemaal niet veel anders.

Een paar concrete voorbeelden. (Ik zal er wel weer wat mensen mee tegen de haren instrijken, maar ja dat moet dan maar.) Zo was er vorig jaar aardig wat kritiek op Noah Boeken, die toen een vrij slechte run doormaakte op toernooigebied. Zelf weet hij dit gebrek aan succes aan pure pech en aan het maar niet kunnen winnen van coin flips. Echter, ik was er zelf getuige van hoe hij in die tijd ook enkele flinke potten als underdog won, en desondanks toch geen aansprekende resultaten kon neerzetten. In diezelfde toernooiserie zat ik bij hem aan tafel in een WSOP event waar ik hem in een paar uur tijd zag wegkomen met twee of drie strategische missers – en mede op basis van dit fortuin wist hij de dag te eindigen met een flinke stack. Echter, bij de analyse achteraf van zowel de reporters alsook in zijn eigen verhaal geen spoortje van zelfkritiek – er werd slechts gekeken naar de grootte van de stack en tja, dat was natuurlijk in orde. Zoals Co Adriaanse zou zeggen in dit geval: “Scorebordjournalistiek” – en als pokeraars moeten we ons daar natuurlijk niet mee bezighouden. Maar dat doen we maar al te vaak juist wel; bij goede resultaten de geluksfactor negerend, en bij slechte resultaten juist wijzend naar pech. Tja, zo kun je alles wat krom is weer recht kletsen natuurlijk – maar het zorgt niet voor een goede analyse die op termijn kan leiden tot een hoger spelniveau.

Andere voorbeelden: De analyses van enkele van mijn tegenstanders nadat ze door mij waren uitgeschakeld in het Main Event van de Master Classics 2006. Hoewel ik daar zeer gelukkig was geweest op enkele cruciale momenten, en hoewel ik een soort kamikaze-tactiek had toegepast die in lang niet alle gevallen de optimale was (wat ik ook ruiterlijk erkend had), waren juist ook bij mijn tegenstanders enkele duidelijk aanwijsbare fouten te vinden – in hun algehele speelwijze, danwel in het weggeven van tells in de cruciale potten. Echter, hun analyses achteraf gingen vrijwel alleen maar over hun vermeende pech en het “luckbox-gehalte” van ondergetekende – maar niet over de zelf gemaakte foutjes.

Het goede nieuws is dat we steeds meer op de goede weg lijken te komen wat betreft onze mentaliteit. Jonge gasten als Peter Dalhuijsen en Steven van Zadelhoff durven soms zelfs hun eigen spel belachelijk te maken. Dit zie ik niet als zwakte maar juist als een teken van grote kracht. Mannen als Jorryt van Hoof zijn goed in staat zonder al te veel emotionele betrokkenheid steekhoudende analyses te maken over de duurste games – ook als ze groot hebben gewonnen danwel verloren in situaties met een grote geluksfactor. En Rob Hollink is waarschijnlijk zelfs de beste van allemaal, met een mate van zelfkritische analyse waar vrijwel alle Nederlandse pokeraars – ikzelf incluis – een voorbeeld aan kunnen nemen.

Kortom: ik hoop dat we in de toekomst zelden nog onnozele opmerkingen zullen horen als “hoe kon ik in hemelsnaam deze monster draw missen?” in situaties waar het geld er gewoon preflop als underdog inging en dus de al dan niet geflopte monster draw totaal irrelevant is. En ik hoop ook dat we eveneens gespeend zullen blijven van dat typisch Nederlandse de-verantwoordelijkheid-elders-neerleggen, of het klagen over irrelevante zaken die de aandacht moeten afleiden van waar het echt om gaat – het genomen hebben van lang niet altijd optimale beslissingen.

We moeten ons ervan bewust zijn dat het niveau van het internationale poker razendsnel omhoog gaat. De goede spelers uit ons land moeten daarin meegaan om te zorgen dat Nederland zijn redelijk vooraanstaande positie in het internationale poker kan handhaven. Want het zal duidelijk zijn: hoewel het denkniveau van de Nederlanders en onze algemene kennis van speltactieken over het algemeen wel in orde zijn, ligt onze achilleshiel toch nog steeds op het mentale vlak. We zullen onszelf meer realiteitszin en discipline moeten aanleren en de “het lag niet aan mij” of “ja, maar”- attitude juist moeten afleren. Pas dan zullen we in staat blijven om structureel op het hoogste niveau te kunnen meestrijden en zullen we ook op de lange termijn onze – ja, wel degelijk zeer grote – kwaliteiten kunnen tonen.

Profiel van Rolf Slotboom

Overzicht van de Columns van Rolf

12 Comments

  1. rolf topcolumn! nog zo een voorbeeld van met het vingertje naar iemand anders wijzen wat je steeds meer ziet/hoort. ja en toen representeerde ik dat ik die Q had en hij callde toch. hoe kon hij dat doen! ipv van dat men dan de fout bij zichzelf zoekt en gewoon een verkeerde read had dat de tegenstander zou gaan callen.

  2. rolf topcolumn! nog zo een voorbeeld van met het vingertje naar iemand anders wijzen wat je steeds meer ziet/hoort. ja en toen representeerde ik dat ik die Q had en hij callde toch. hoe kon hij dat doen! ipv van dat men dan de fout bij zichzelf zoekt en gewoon een verkeerde read had dat de tegenstander zou gaan callen.

  3. Zeker weer een ouderwets klasse stuk van onze meester pokeraar. Heeft de schrijfkunst ondertussen goed in de vingers. Ik wacht dan ook met smacht op je komende boeken(2 nieuwe geloof ik). Correct me if I’m wrong, maar zit er in alinea 2 weer een kleine verwijzing naar een andere bekende speler. L.V.?

  4. Zeker weer een ouderwets klasse stuk van onze meester pokeraar. Heeft de schrijfkunst ondertussen goed in de vingers. Ik wacht dan ook met smacht op je komende boeken(2 nieuwe geloof ik). Correct me if I’m wrong, maar zit er in alinea 2 weer een kleine verwijzing naar een andere bekende speler. L.V.?

  5. @ Pokergandhi: Hey wat is dat nou. Je gaat niet tussen de regels doolezen he – daar ben ik niet op voorbereid hoor! 😉 @ Nicky: Ja, dat is inderdaad nog zo’n manier van vertellen die bij veel (vooral, maar niet alleen) Nederlandse spelers erin g

  6. @ Pokergandhi: Hey wat is dat nou. Je gaat niet tussen de regels doolezen he – daar ben ik niet op voorbereid hoor! 😉 @ Nicky: Ja, dat is inderdaad nog zo’n manier van vertellen die bij veel (vooral, maar niet alleen) Nederlandse spelers erin g

  7. Na je reactie van vorige week waarin je zei een talentvolle verdediger te zijn in combinatie de column van deze week over mentaliteit drong het in eens tot mij door….: jij bent de sleutel tot de overwinning op het ek van dit jaar:) ik zal marco bellen dat ik onze eigen materazzi heb gevonden:P nee maar zonder gekheid, de laatse weken presteer je het om over het poker, waarin vaak alles wel gezegd en geschreven lijkt te zijn, vaak met een orgineel en interessant stuk te komen. Goed bezig Zijn er ook boeken/artikelen over dit aspect op pokergebied en zo ja, welke raad je aan?

  8. Na je reactie van vorige week waarin je zei een talentvolle verdediger te zijn in combinatie de column van deze week over mentaliteit drong het in eens tot mij door….: jij bent de sleutel tot de overwinning op het ek van dit jaar:) ik zal marco bellen dat ik onze eigen materazzi heb gevonden:P nee maar zonder gekheid, de laatse weken presteer je het om over het poker, waarin vaak alles wel gezegd en geschreven lijkt te zijn, vaak met een orgineel en interessant stuk te komen. Goed bezig Zijn er ook boeken/artikelen over dit aspect op pokergebied en zo ja, welke raad je aan?

  9. Wel Matthijs, zelfs op de top van mijn kunnen was ik nog een stuk trager dan Koeman bij Barcelona, hoor. En we zijn nu 18 jaar verder – dus mijn snelheid zal wel niet toegenomen zijn denk ik. 😉 Maar thanks. Ik probeer inderdaad het poker soms in een wat breder perspectief te zien. En ben dus blij als dat ook inderdaad gewaardeerd wordt. (BTW: Nee, zijn bij mijn weten geen boeken over. Pokerliteratuur staat ook nog in de kinderschoenen, he. Als je ziet hoelang het bij voetbal duurde tot er eindelijk iets als “Hard Gras” kwam, wel dan zal het bij ons ook nog wel even duren denk ik.)

  10. Wel Matthijs, zelfs op de top van mijn kunnen was ik nog een stuk trager dan Koeman bij Barcelona, hoor. En we zijn nu 18 jaar verder – dus mijn snelheid zal wel niet toegenomen zijn denk ik. 😉 Maar thanks. Ik probeer inderdaad het poker soms in een wat breder perspectief te zien. En ben dus blij als dat ook inderdaad gewaardeerd wordt. (BTW: Nee, zijn bij mijn weten geen boeken over. Pokerliteratuur staat ook nog in de kinderschoenen, he. Als je ziet hoelang het bij voetbal duurde tot er eindelijk iets als “Hard Gras” kwam, wel dan zal het bij ons ook nog wel even duren denk ik.)

  11. Ja, haha, inderdaad. Heb Edje ooit nog geprobeerd naar mijn eigen cluppie te halen toen hij wat problemen had bij Schellingwoude. Maar uiteindelijk koos hij toch voor Ajax – en je zou kunnen zeggen dat die keuze uiteindelijk wel redelijk verstandig was. 😉 Over Venlo: Nee, daaar speel ik niet.

  12. Ja, haha, inderdaad. Heb Edje ooit nog geprobeerd naar mijn eigen cluppie te halen toen hij wat problemen had bij Schellingwoude. Maar uiteindelijk koos hij toch voor Ajax – en je zou kunnen zeggen dat die keuze uiteindelijk wel redelijk verstandig was. 😉 Over Venlo: Nee, daaar speel ik niet.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.