De Week met Rolf & Gerthein - Week 15

Iedere week bespreken Rolf Slotboom & Gerthein Boersma op informele wijze niet alleen de pokerwereld, maar ookhun eigen beslommeringen.Op droogkomische, satirische en soms zelfs roddelachtige wijze delen zij iedere week hun opvattingen met PokerCity, door de lezer een blik te gunnen op hun ongecensureerde mailverkeer.

Elke woensdag verschijnt zo'n mail online, en de week erop de reactie van de ander.

Eerdere afleveringen: klik hier 

Week 15

Beste GH,

Vorige week speelde ik een pokertoernooitje met Ronald de Boer en ik ga je precies vertellen hoe dat ging! Ik was uitgenodigd op een soort homegame, en in de ochtend ontving ik een sms van de gastheer met de tekst: “R. de Boer komt ook”. In mijn ultieme tunnelvisie als pokerspeler, dacht ik hierbij automatisch dat het ging om Roel de Boer – één van onze eerste vaderlandse pokerprofs, of in ieder geval één van het handjevol winnende spelers in Nederland op het moment dat ik mijn profcarrière begon. Dus toen ik die avond bij de homegame aankwam, en daar vrolijk de beroemde ex-voetbalprof zag zitten te bomen over zijn fantastische tijd in Qatar (ik is jaloers!), tja toen voelde ik mij wel enigszins sullig.

Maar wat een leuke gast, zeg. En pokeren kan ‘ie ook! Natuurlijk is er voor hem geen enkele vorm van financiële spanning (wat bij vele andere spelers nog wel eens invloed kan hebben op hun uiteindelijke beslissingen), maar dat weerhoudt hem er niet van om gewoon goed op te letten, en op serieuze wijze te pokeren. Veel rustiger/berekenender/uitgekiender dus dan vrijwel alle andere voetballers met wie ik wel eens heb gespeeld. Niettemin is het enigszins ongewis of de voormalige Ajacied zijn aanvankelijke populariteit in deze tent wel zal kunnen behouden. Immers, met een overwinning in zijn eerste toernooioptreden en een tweede plaats de week erop, begint hij toch al snel enige kenmerken te vertonen van een echte rounder. Naar verluidt kan deze R. de Boer (ook niet te verwarren met de exact tien minuten jongere F. de Boer!) een entreeverbod tegemoet zien indien hij ook de komende week weer weet te cashen. Lijkt me natuurlijk niet meer dan logisch. Want: alles geheel in lijn met het aloude straatvoetbal principe Drie corners, pienantie.

Het bewuste toernooitje dat door de tweevoudig Nederlands Voetballer van het Jaar werd binnengekopt was ook meteen mijn eerste live toernooicash van het jaar. Met een derde plaats wist ik door het kleine veld (immers: homegame) mijn buy-in weliswaar nauwelijks te verdubbelen, maar dit mocht vanzelfsprekend de pret niet drukken. Sowieso ben ik dit jaar ondanks mijn zeer magere toernooiresultaten toch erg te spreken over mijn spel. Vandaar dan ook dat ik gefocust als altijd, en vol zelfvertrouwen, mij opmaakte voor de Easter Series of Poker in Rotterdam. Waar jij, Nicky & Pieter weer topwerk wisten te verrichten bij het verzorgen van de live reporting, de stream & ook onze allernieuwste Poker Inside Live – met dit keer liefst twee prachtige-en-ook-interessante dames als gasten. Een unicum! Maar goed, dit alles natuurlijk weer eens geheel terzijde.

Direct terug dus maar weer naar het volgens jou veruit meest belangrijke van deze wekelijkse mailwisseling: Mijzelf! ;) Voor deze toernooiweek had ik besloten de twee openingstoernooien te laten schieten, namelijk de €100 freeze-out (te klein, in ieder geval voor wie moet reizen / in een hotel wil zitten) en de €400 bounty (te sterk veld / rare 50% bounty structuur / een soort toernooi dat veel meer op het lijf is geschreven van LAGs & kamikazepiloten dan van iets ‘conservatievere’ spelers als ikzelf). Daardoor bleven slechts de laatste drie toernooitjes over om mijn eerste serieuze live cash van het jaar op mijn palmares te plaatsen.

De eerste was de €500 freeze-out. Met mooi creatief spel, en omdat mijn tegenstanders mij continu uit de pot wensten te drukken, begon ik de dag uitstekend. Op gebruikelijke Rolf-wijze speelde ik mij vervolgens rustig door het toernooi, en was ik teruggezakt naar half average met nog vier tafels left – zonder ook nog maar enige vorm van actie te hebben gemaakt. Maar ondanks mijn ultra-tighte modus gedurende de gehele dag besloot de big blind mijn 12BB shove uit EP te callen met een KTo. (!) Tegen mijn JJ welgeteld one live overcard met zijn koning, dus – maar laat dan nou precies de eerste kaart zijn op de flop.

0 uit 1 dus voor mijn eerste toernooi! Maar dat weerhield mij er niet van om volledig gefocust te beginnen aan het €1000 Main Event. Vrijwel van begin tot eind aan de tv-tafel, was dit hoofdtoernooi verder een vrijwel exacte kopie van de dag ervoor. Ook nu had ik een goede start na het afsnappen van een bluf, en ook nu vertoonde ik goed strak spel waardoor ik iets afzakte in chips (negatief) maar geen enkele all-in hoefde te spelen (positief). En ook nu volgde een uitschakeling rond plek 30, op de allerlaatste hand van de dag. Met 88 schoof ik voor 13BB vanuit midden positie, en de tightste speler aan tafel vond KK in de small blind. That was that voor ondergetekende – 0 uit 2 dus.

En ook dag 3 begon identiek aan de voorgaande twee dagen. Wederom een prima start doordat opponenten mij veel te veel actie gaven op mijn volstrekt transparante big pairs. Dik bovengemiddeld won ik vervolgens op zeer fortuinlijke wijze een veelbesproken pot, waardoor ik na deze failed-semi-bluff-yet-rescued-on-river op dat moment zelfs een monsterstack had. (Sorry Bluffin, maar deze situatie was te veelbesproken en mijn fortuin op de river net iets te groot om deze hand hier niet nogmaals te noemen.) Ik verloor toen enigszins ongelukkig een paar kleine confrontaties, maar mijn stack bleef uitstekend op peil na het tot twee keer toe ontvangen van excessieve actie. Eerst van een A 8 (de eigenaar: Mario Grootkerk, die na zijn vroege positie open-raise gevolgd door een flatcall mijn grote re-raise aanzag voor een lichte squeeze i.p.v. de JJ die ik had), en meteen daarop ook van een J T (die dood in het water was tegen mijn KK, maar niettemin een grote call maakte omdat ik “in deze spot gewoon alles kan hebben”).

Ik ging rustig op weg naar de finaletafel, maar ik verdubbelde tot twee keer toe een shortstack, beide keren terwijl ik de beste hand had. Nooit goed als je in de eindfase van een toernooi potten begint te verliezen! Want zelfs al heb je gewoon steeds de beste hand, veel spelers zien dan toch vooral je slinkende stack, en gaan mogelijk als gevolg dan sneller callen. Dat ondervond ik toen ik (nu als derde stack aan tafel) gecalld werd voor door de op-één-na-grootste stack zijn pocket zevens, op een moment dat er twee spelers supershort waren en ik dus verwachtte dat de big blind gezien de payjumps hier vrijwel alles zou folden. Ik stond daar volledig caught with my pants down, en kon niet meer dan slechts een Q 4 te berde brengen. (“Suited?”, vroeg een lieftallige dame uit het publiek nog. – “Ehm… nou, nee”, antwoordde ik. “Maar wel allebei rood!”) Geheel in lijn met mijn wensen flopte er een dame, en was ik ineens dik chipleader. Talk about skill!

Vervolgens nam mijn zeer geliefde buurvrouw Siema Chedoe het stokje over van mij wat betreft het initiatief. Terwijl ik wat afwachtte, liet ik haar de kooltjes uit het vuur halen, of probeerden we samen middels de aloude check / check tactiek de kleine stacks eruit te spelen. Dat lukte! Siema had steeds de beste hand in de showdown, en toen we heads up overbleven had zij de chiplead. We besloten geen enkele hand te spelen, maar maakten een nette deal (€9.050 voor mij, €10.390 voor haar), waarbij zij bovendien de bloemen, de trofee en de eer kreeg die horen bij het winnen van een titel. (En natuurlijk ook de bijbehorende punten voor het PokerCity klassement!) Alles dus weliswaar iets ingaand tegen mijn gewoonte van "altijd doorspelen, no deals" – maar in dit geval voelde deze deal-zonder-verder-spelen als een beslissing die simpelweg ‘paste’ in de vriendschappelijke sfeer waarin wij hadden gespeeld.

Hoe dan ook: het was pas mijn eerste mooie resultaat van het jaar – en dat jij, Nicky & Mario mij eigenlijk gedurende de gehele finaletafel hebben zitten railen, dat heb ik erg gewaardeerd. Ook opvallend goed: het live report van die dag, zoals opgetekend door de enige man die nog wel werkte nadat jullie allang waren omgeturnd tot supporters, namelijk BAASRICO. Met jou & Pieter vind ik dat we bij PokerCity sowieso recentelijk twee mensen hebben aangetrokken die uitstekend letten op details & die prima de juiste sfeer aan tafel weten te kenschetsen. Maar ook deze jongen deed dat opvallend goed! Bij dezen dus een (afkomstig van mij, als oud live reporter) misschien relatief zeldzaam complimentje voor onze live reporting, die tot mijn plezier op een steeds hoger niveau lijkt te komen. Was ook wel nodig, hoor – omdat net iets vaker dan acceptabel te noemen is, er aan de exacte details van een hand bij ons nog wel wat schortte.

Zo! Dat was nog eens een lang verhaal he, mijn beste Gerthein. Lang – en toch zeker ook wel interessant, of niet dan? :) Helaas heb ik nu toch weer zo lang over mijn eigen activiteiten zitten praten, dat mijn mening over de volgende items dan toch nog maar eventjes in de ijskast moet:

Het spel van Lex tijdens High Stakes Poker.

Het poker in Casino Royale. (Waarbij de dealer aan tafel trouwens een ex-collega is van mij uit het Concord Card Casino in Wenen. Wist je dat?)

 Het poker in Rounders & Lucky You.

De toekomst van ons prachtige poker in silver screen quotations. (Om maar eens schaamteloos te happen uit het prachtige Californication van de door mij zeer geliefde Rood-Hete Chili Pepertjes)

De mate waarin tegenwoordig nog een goed belegde boterham bij elkaar te klikken is voor de bovengemiddeld slimme jongemannen danwel –dames.

Allemaal dingen die nu helaas niet meer kunnen worden besproken vanwege het intussen welbekende Dave-uit-Edam-principe. (Hoewel deze brave borst nu met een verre vakantie schijnt te zijn, en ik derhalve zijn rigide regeltjes ook best eens brutaal zou kunnen negeren. Bedenk ik mij nu!)

Nou ja, om dan maar af te sluiten met het beginonderwerp van deze mail: onze nationale sport nummer 1, voetbal. Een gedichtje hierover uit het (vrij absurdistische & vooral minimalistische) bundeltje dat ik momenteel aan het lezen ben: “Daar schrik je toch van” van P. Kouwes. Zoals misschien bekend bij sommigen, het pseudoniem van ons aller huisdichter @dijkshoorn.

EEN NIEUW SEIZOEN

rob

jij hebt

rugnummer

43

maar dat

zegt

verder

niets

En daar eindigt ook deze bijdrage. Mijn waarde vriend: tot volgende week!

- Rolf